غزل شمارهٔ 1191

بر جان من شکسته دل باز

کردی تو شراب خوردن آغاز

ای چشم تو پرده دار اعجاز

مژگان تو سایه پرور ناز

ای مطرب درد، پرده بنواز

هان! از سر درد در ده آواز

ای روی تو شمع پردهٔ راز

در پردهٔ دل غم تو دمساز

ای شیوهٔ تو کرشمه و ناز

تا چند کنی کرشمه آغاز

آن را که برد به مسند راز

اول در زاریش کند باز