غزلیات

غزل شمارهٔ 4051از بهر دل چه رنج عبث سینه می برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4051

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4052

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4053پروانه‌ای که گرد تو یک بار می‌پرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4053

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4054راهی که مرغ عقل به یک سال می‌پرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4054

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4055از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4055

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4056

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4057زان قامت بلند نظر باز نگذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4057

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4058آن راکه چشم مست تو بی اختیارکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4058

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4059پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4059

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4060

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4061مجنون نظر به شوخی چشم غزال کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4061

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4062

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4063

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4064خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4064

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4065

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4066

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4067روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4067

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4068کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4068

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4069روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4069

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4070تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4070

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4071پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4071

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4072کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4072

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4073حرف درشت بردل بی کینه می خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4073

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4074

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4075لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4075

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4076عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4076

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4077

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4078آیینه کی به چهره شبنم فشان رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4078

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4079

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4080عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4080

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4081نالان مباد هر که به فریاد من رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4081

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4082فیضی که سهیل به خاک یمن رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4082

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4083از گرد راه قاصد مطلوب می رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4083

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4084دولت به لعل پاک گهر زود می رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4084

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4085دل می‌تپد مگر خبر یار می‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4085

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4086گردنکشی به سرو سرافراز می رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4086

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4087هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4087

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4088شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4088

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4089از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4089

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4090رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4090

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4091هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4091

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4092عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4092

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4093تا گردباد آه به گردون نمی رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4093

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4094هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4094

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4095از خط صفای روی تو پادر رکاب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4095

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4096تا دیده محو روی تو شد کامیاب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4096

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4097زین درد بی شمار که دل را نصیب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4097

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4098تا آفتاب رایت گل آشکار شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4098

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4099تا بهله محرم کمر آن نگار شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4099

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4100لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4100

13 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4051–از بهر دل چه رنج عبث سینه می برد

غزل شمارهٔ 4052–چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برد

غزل شمارهٔ 4053–پروانه‌ای که گرد تو یک بار می‌پرد

غزل شمارهٔ 4054–راهی که مرغ عقل به یک سال می‌پرد

غزل شمارهٔ 4055–از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذرد

غزل شمارهٔ 4056–از کوچه ای که آن گل بی خار بگذرد

غزل شمارهٔ 4057–زان قامت بلند نظر باز نگذرد

غزل شمارهٔ 4058–آن راکه چشم مست تو بی اختیارکرد

غزل شمارهٔ 4059–پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرد

غزل شمارهٔ 4060–تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کرد

غزل شمارهٔ 4061–مجنون نظر به شوخی چشم غزال کرد

غزل شمارهٔ 4062–داغی که کوه را جگر گرم لاله کرد

غزل شمارهٔ 4063–خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد

غزل شمارهٔ 4064–خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

غزل شمارهٔ 4065–دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرد

غزل شمارهٔ 4066–هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

غزل شمارهٔ 4067–روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

غزل شمارهٔ 4068–کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

غزل شمارهٔ 4069–روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

غزل شمارهٔ 4070–تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

غزل شمارهٔ 4071–پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

غزل شمارهٔ 4072–کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

غزل شمارهٔ 4073–حرف درشت بردل بی کینه می خورد

غزل شمارهٔ 4074–زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

غزل شمارهٔ 4075–لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

غزل شمارهٔ 4076–عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

غزل شمارهٔ 4077–زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد

غزل شمارهٔ 4078–آیینه کی به چهره شبنم فشان رسد

غزل شمارهٔ 4079–عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4080–عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4081–نالان مباد هر که به فریاد من رسد

غزل شمارهٔ 4082–فیضی که سهیل به خاک یمن رسد

غزل شمارهٔ 4083–از گرد راه قاصد مطلوب می رسد

غزل شمارهٔ 4084–دولت به لعل پاک گهر زود می رسد

غزل شمارهٔ 4085–دل می‌تپد مگر خبر یار می‌رسد

غزل شمارهٔ 4086–گردنکشی به سرو سرافراز می رسد

غزل شمارهٔ 4087–هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

غزل شمارهٔ 4088–شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4089–از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد

غزل شمارهٔ 4090–رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد

غزل شمارهٔ 4091–هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4092–عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4093–تا گردباد آه به گردون نمی رسد

غزل شمارهٔ 4094–هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4095–از خط صفای روی تو پادر رکاب شد

غزل شمارهٔ 4096–تا دیده محو روی تو شد کامیاب شد

غزل شمارهٔ 4097–زین درد بی شمار که دل را نصیب شد

غزل شمارهٔ 4098–تا آفتاب رایت گل آشکار شد

غزل شمارهٔ 4099–تا بهله محرم کمر آن نگار شد

غزل شمارهٔ 4100–لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4051–از بهر دل چه رنج عبث سینه می برد

غزل شمارهٔ 4052–چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برد

غزل شمارهٔ 4053–پروانه‌ای که گرد تو یک بار می‌پرد

غزل شمارهٔ 4054–راهی که مرغ عقل به یک سال می‌پرد

غزل شمارهٔ 4055–از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذرد

غزل شمارهٔ 4056–از کوچه ای که آن گل بی خار بگذرد

غزل شمارهٔ 4057–زان قامت بلند نظر باز نگذرد

غزل شمارهٔ 4058–آن راکه چشم مست تو بی اختیارکرد

غزل شمارهٔ 4059–پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرد

غزل شمارهٔ 4060–تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کرد

غزل شمارهٔ 4061–مجنون نظر به شوخی چشم غزال کرد

غزل شمارهٔ 4062–داغی که کوه را جگر گرم لاله کرد

غزل شمارهٔ 4063–خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد

غزل شمارهٔ 4064–خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

غزل شمارهٔ 4065–دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرد

غزل شمارهٔ 4066–هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

غزل شمارهٔ 4067–روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

غزل شمارهٔ 4068–کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

غزل شمارهٔ 4069–روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

غزل شمارهٔ 4070–تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

غزل شمارهٔ 4071–پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

غزل شمارهٔ 4072–کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

غزل شمارهٔ 4073–حرف درشت بردل بی کینه می خورد

غزل شمارهٔ 4074–زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

غزل شمارهٔ 4075–لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

غزل شمارهٔ 4076–عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

غزل شمارهٔ 4051از بهر دل چه رنج عبث سینه می برد

غزل شمارهٔ 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برد

غزل شمارهٔ 4053پروانه‌ای که گرد تو یک بار می‌پرد

غزل شمارهٔ 4054راهی که مرغ عقل به یک سال می‌پرد

غزل شمارهٔ 4055از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذرد

غزل شمارهٔ 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذرد

غزل شمارهٔ 4057زان قامت بلند نظر باز نگذرد

غزل شمارهٔ 4058آن راکه چشم مست تو بی اختیارکرد

غزل شمارهٔ 4059پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرد

غزل شمارهٔ 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کرد

غزل شمارهٔ 4061مجنون نظر به شوخی چشم غزال کرد

غزل شمارهٔ 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کرد

غزل شمارهٔ 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد

غزل شمارهٔ 4064خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

غزل شمارهٔ 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرد

غزل شمارهٔ 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

غزل شمارهٔ 4067روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

غزل شمارهٔ 4068کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

غزل شمارهٔ 4069روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

غزل شمارهٔ 4070تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

غزل شمارهٔ 4071پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

غزل شمارهٔ 4072کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

غزل شمارهٔ 4073حرف درشت بردل بی کینه می خورد

غزل شمارهٔ 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

غزل شمارهٔ 4075لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

غزل شمارهٔ 4076عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

غزل شمارهٔ 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد

غزل شمارهٔ 4078آیینه کی به چهره شبنم فشان رسد

غزل شمارهٔ 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4080عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4081نالان مباد هر که به فریاد من رسد

غزل شمارهٔ 4082فیضی که سهیل به خاک یمن رسد

غزل شمارهٔ 4083از گرد راه قاصد مطلوب می رسد

غزل شمارهٔ 4084دولت به لعل پاک گهر زود می رسد

غزل شمارهٔ 4085دل می‌تپد مگر خبر یار می‌رسد

غزل شمارهٔ 4086گردنکشی به سرو سرافراز می رسد

غزل شمارهٔ 4087هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

غزل شمارهٔ 4088شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4089از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد

غزل شمارهٔ 4090رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد

غزل شمارهٔ 4091هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4092عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4093تا گردباد آه به گردون نمی رسد

غزل شمارهٔ 4094هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4095از خط صفای روی تو پادر رکاب شد

غزل شمارهٔ 4096تا دیده محو روی تو شد کامیاب شد

غزل شمارهٔ 4097زین درد بی شمار که دل را نصیب شد

غزل شمارهٔ 4098تا آفتاب رایت گل آشکار شد

غزل شمارهٔ 4099تا بهله محرم کمر آن نگار شد

غزل شمارهٔ 4100لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد

غزل شمارهٔ 4051از بهر دل چه رنج عبث سینه می برد

غزل شمارهٔ 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برد

غزل شمارهٔ 4053پروانه‌ای که گرد تو یک بار می‌پرد

غزل شمارهٔ 4054راهی که مرغ عقل به یک سال می‌پرد

غزل شمارهٔ 4055از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذرد

غزل شمارهٔ 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذرد

غزل شمارهٔ 4057زان قامت بلند نظر باز نگذرد

غزل شمارهٔ 4058آن راکه چشم مست تو بی اختیارکرد

غزل شمارهٔ 4059پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرد

غزل شمارهٔ 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کرد

غزل شمارهٔ 4061مجنون نظر به شوخی چشم غزال کرد

غزل شمارهٔ 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کرد

غزل شمارهٔ 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد

غزل شمارهٔ 4064خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

غزل شمارهٔ 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرد

غزل شمارهٔ 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

غزل شمارهٔ 4067روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

غزل شمارهٔ 4068کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

غزل شمارهٔ 4069روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

غزل شمارهٔ 4070تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

غزل شمارهٔ 4071پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

غزل شمارهٔ 4072کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

غزل شمارهٔ 4073حرف درشت بردل بی کینه می خورد

غزل شمارهٔ 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

غزل شمارهٔ 4075لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

غزل شمارهٔ 4076عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

غزل شمارهٔ 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد

غزل شمارهٔ 4078آیینه کی به چهره شبنم فشان رسد

غزل شمارهٔ 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4080عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد