غزلیات

غزل شمارهٔ 6603به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6603

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6604بر آن عذار نه زلف مشوش افتاده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6604

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6605رخی به شبنم می همچو برگ لاله بده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6605

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6606نه سرخ چهره خورشید را شفق کرده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6606

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6607عرق به برگ گلت می دود شتاب زده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6607

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6608ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6608

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6609به هر کجا که خوری باده تن به خواب مده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6609

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6610ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6610

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6611بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6611

31 اشعار

غزل شمارهٔ 6612روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6612

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6613از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6613

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6614در جسم خاکسار مرا جان سوخته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6614

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6615لاله است این که از جگر خاک سرزده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6615

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6616

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6617خط غبار گرد رخ یار آمده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6617

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6618جام صبوح خورده ز خلوت برآمده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6618

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6619

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6620

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6621

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6622

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6623در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6623

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6624کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6624

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6625بگشا ز بال همت عالی مکان گره

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6625

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6626در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6626

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6627

21 اشعار

غزل شمارهٔ 6628هر چند هست مشرق دیدار آینه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6628

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6629

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6630ساقی قدحی از می اسرار مرا ده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6630

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6631تا سرو ترا راه به گلزار فتاده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6631

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6632از توبه شود سرکشی نفس زیاده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6632

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتاده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6633

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6634

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6635از ناله نسیمیش به بستان نرسیده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6635

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6636

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6637در مجمع ما نیست کسی را غم خانه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6637

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6638

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6639

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6640

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6641

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6642

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6643

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6644

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6645

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6646مباش از سخن سخت در شکست پیاله

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6646

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشسته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6647

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6648

19 اشعار

غزل شمارهٔ 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6649

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6650

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6651بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6651

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6652با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6652

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6603–به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟

غزل شمارهٔ 6604–بر آن عذار نه زلف مشوش افتاده

غزل شمارهٔ 6605–رخی به شبنم می همچو برگ لاله بده

غزل شمارهٔ 6606–نه سرخ چهره خورشید را شفق کرده

غزل شمارهٔ 6607–عرق به برگ گلت می دود شتاب زده

غزل شمارهٔ 6608–ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شده

غزل شمارهٔ 6609–به هر کجا که خوری باده تن به خواب مده

غزل شمارهٔ 6610–ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسه

غزل شمارهٔ 6611–بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟

غزل شمارهٔ 6612–روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6613–از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6614–در جسم خاکسار مرا جان سوخته

غزل شمارهٔ 6615–لاله است این که از جگر خاک سرزده؟

غزل شمارهٔ 6616–ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

غزل شمارهٔ 6617–خط غبار گرد رخ یار آمده

غزل شمارهٔ 6618–جام صبوح خورده ز خلوت برآمده

غزل شمارهٔ 6619–تا سبزه خط از لب جانان برآمده

غزل شمارهٔ 6620–چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6621–آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6622–محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6623–در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6624–کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟

غزل شمارهٔ 6625–بگشا ز بال همت عالی مکان گره

غزل شمارهٔ 6626–در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟

غزل شمارهٔ 6627–ای راز نه فلک ز جبینت عیان همه

غزل شمارهٔ 6628–هر چند هست مشرق دیدار آینه

غزل شمارهٔ 6629–تا کرد خانه از رخ او روشن آینه

غزل شمارهٔ 6630–ساقی قدحی از می اسرار مرا ده

غزل شمارهٔ 6631–تا سرو ترا راه به گلزار فتاده

غزل شمارهٔ 6632–از توبه شود سرکشی نفس زیاده

غزل شمارهٔ 6633–زلفی که بر آن طرف بناگوش فتاده

غزل شمارهٔ 6634–از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده

غزل شمارهٔ 6635–از ناله نسیمیش به بستان نرسیده

غزل شمارهٔ 6636–تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه

غزل شمارهٔ 6637–در مجمع ما نیست کسی را غم خانه

غزل شمارهٔ 6638–ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

غزل شمارهٔ 6639–دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

غزل شمارهٔ 6640–عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

غزل شمارهٔ 6641–بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

غزل شمارهٔ 6642–آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

غزل شمارهٔ 6643–چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

غزل شمارهٔ 6644–خراب گشت ز می زاهد شراب ندیده

غزل شمارهٔ 6645–به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه

غزل شمارهٔ 6646–مباش از سخن سخت در شکست پیاله

غزل شمارهٔ 6647–به حوالی دو چشمش حشم بلا نشسته

غزل شمارهٔ 6648–کشد گر به صورت ز دل صد زبانه

غزل شمارهٔ 6649–ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ای

غزل شمارهٔ 6650–کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ای

غزل شمارهٔ 6651–بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6652–با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ای

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6603–به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟

غزل شمارهٔ 6604–بر آن عذار نه زلف مشوش افتاده

غزل شمارهٔ 6605–رخی به شبنم می همچو برگ لاله بده

غزل شمارهٔ 6606–نه سرخ چهره خورشید را شفق کرده

غزل شمارهٔ 6607–عرق به برگ گلت می دود شتاب زده

غزل شمارهٔ 6608–ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شده

غزل شمارهٔ 6609–به هر کجا که خوری باده تن به خواب مده

غزل شمارهٔ 6610–ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسه

غزل شمارهٔ 6611–بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟

غزل شمارهٔ 6612–روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6613–از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6614–در جسم خاکسار مرا جان سوخته

غزل شمارهٔ 6615–لاله است این که از جگر خاک سرزده؟

غزل شمارهٔ 6616–ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

غزل شمارهٔ 6617–خط غبار گرد رخ یار آمده

غزل شمارهٔ 6618–جام صبوح خورده ز خلوت برآمده

غزل شمارهٔ 6619–تا سبزه خط از لب جانان برآمده

غزل شمارهٔ 6620–چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6621–آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6622–محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6623–در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6624–کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟

غزل شمارهٔ 6625–بگشا ز بال همت عالی مکان گره

غزل شمارهٔ 6626–در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟

غزل شمارهٔ 6627–ای راز نه فلک ز جبینت عیان همه

غزل شمارهٔ 6628–هر چند هست مشرق دیدار آینه

غزل شمارهٔ 6603به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟

غزل شمارهٔ 6604بر آن عذار نه زلف مشوش افتاده

غزل شمارهٔ 6605رخی به شبنم می همچو برگ لاله بده

غزل شمارهٔ 6606نه سرخ چهره خورشید را شفق کرده

غزل شمارهٔ 6607عرق به برگ گلت می دود شتاب زده

غزل شمارهٔ 6608ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شده

غزل شمارهٔ 6609به هر کجا که خوری باده تن به خواب مده

غزل شمارهٔ 6610ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسه

غزل شمارهٔ 6611بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟

غزل شمارهٔ 6612روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6613از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6614در جسم خاکسار مرا جان سوخته

غزل شمارهٔ 6615لاله است این که از جگر خاک سرزده؟

غزل شمارهٔ 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

غزل شمارهٔ 6617خط غبار گرد رخ یار آمده

غزل شمارهٔ 6618جام صبوح خورده ز خلوت برآمده

غزل شمارهٔ 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمده

غزل شمارهٔ 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6623در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6624کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟

غزل شمارهٔ 6625بگشا ز بال همت عالی مکان گره

غزل شمارهٔ 6626در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟

غزل شمارهٔ 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همه

غزل شمارهٔ 6628هر چند هست مشرق دیدار آینه

غزل شمارهٔ 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینه

غزل شمارهٔ 6630ساقی قدحی از می اسرار مرا ده

غزل شمارهٔ 6631تا سرو ترا راه به گلزار فتاده

غزل شمارهٔ 6632از توبه شود سرکشی نفس زیاده

غزل شمارهٔ 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتاده

غزل شمارهٔ 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده

غزل شمارهٔ 6635از ناله نسیمیش به بستان نرسیده

غزل شمارهٔ 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه

غزل شمارهٔ 6637در مجمع ما نیست کسی را غم خانه

غزل شمارهٔ 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

غزل شمارهٔ 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

غزل شمارهٔ 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

غزل شمارهٔ 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

غزل شمارهٔ 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

غزل شمارهٔ 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

غزل شمارهٔ 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیده

غزل شمارهٔ 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه

غزل شمارهٔ 6646مباش از سخن سخت در شکست پیاله

غزل شمارهٔ 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشسته

غزل شمارهٔ 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانه

غزل شمارهٔ 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ای

غزل شمارهٔ 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ای

غزل شمارهٔ 6651بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6652با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6603به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟

غزل شمارهٔ 6604بر آن عذار نه زلف مشوش افتاده

غزل شمارهٔ 6605رخی به شبنم می همچو برگ لاله بده

غزل شمارهٔ 6606نه سرخ چهره خورشید را شفق کرده

غزل شمارهٔ 6607عرق به برگ گلت می دود شتاب زده

غزل شمارهٔ 6608ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شده

غزل شمارهٔ 6609به هر کجا که خوری باده تن به خواب مده

غزل شمارهٔ 6610ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسه

غزل شمارهٔ 6611بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟

غزل شمارهٔ 6612روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6613از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6614در جسم خاکسار مرا جان سوخته

غزل شمارهٔ 6615لاله است این که از جگر خاک سرزده؟

غزل شمارهٔ 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

غزل شمارهٔ 6617خط غبار گرد رخ یار آمده

غزل شمارهٔ 6618جام صبوح خورده ز خلوت برآمده

غزل شمارهٔ 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمده

غزل شمارهٔ 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6623در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6624کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟

غزل شمارهٔ 6625بگشا ز بال همت عالی مکان گره

غزل شمارهٔ 6626در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟

غزل شمارهٔ 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همه

غزل شمارهٔ 6628هر چند هست مشرق دیدار آینه

غزل شمارهٔ 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینه

غزل شمارهٔ 6630ساقی قدحی از می اسرار مرا ده

غزل شمارهٔ 6631تا سرو ترا راه به گلزار فتاده

غزل شمارهٔ 6632از توبه شود سرکشی نفس زیاده