صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 6610

غزل شمارهٔ 6610

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: اممیدهدبوسه

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11

ز بس لب تو به ابرام می دهد بوسه

به کام تلخی دشنام می دهد بوسه

22

چو جام پشت لب یار تا ز خط شد سبز

به هر لبی چو لب جام می دهد بوسه

33

چگونه پای تو بوسم، که آفتاب ترا

به ترس و لرز لب بام می دهد بوسه

44

به جای نقل دهد بوسه شب حریفان را

به من لبی که به پیغام می دهد بوسه

55

کباب طالع پروانه ام که شمع او را

به جای نامه و پیغام می دهد بوسه

66

هوس به آب رسانید لعل یار و هنوز

حجاب عشق به پیغام می دهد بوسه؟

77

لبش به باده کشی نیست آنقدر مایل

به رغم من به لب جام می دهد بوسه

88

ز جبهه اش چو مه عید نور می بارد

لبی که بر رخ گلفام می دهد بوسه

99

به هر که می رسد امروز آن لب میگون

چو جام باده به ابرام می دهد بوسه

1010

ز دانه طایر وحشی کی آرمیده شود؟

به دل رمیده چه آرام می دهد بوسه؟

1111

لب مرا ز زمین بوس خویش منع مکن

که عمرهاست سرانجام می دهد بوسه

1212

به طرح بوسه به اغیار می دهد صائب

به من لبی که به پیغام می دهد بوسه

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

به هر کجا که خوری باده تن به خواب مده

بنای خانه ناموس را به آب مده

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 6609

اگلی نظم

بریده نعل ز عشق که بر جگر لاله؟

به سنبل که سیه کرده چشم تر لاله؟

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 6611

◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور