غزلیات

غزل شمارهٔ 5953حوصله وصل آن نگار ندارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5953

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5954سوخته جانم غم وسیله ندارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5954

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5955چین ز جبین در مقام جنگ گشایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5955

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5956به وحشت ز دنیا سلامت گزیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5956

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5957ترم چون حباب از هوایی که دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5957

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5958ازان زلف یک مو جدایی ندارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5958

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5959در سخن بر نیاید آوازم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5959

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5960ما خراباتی و نظر بازیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5960

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5961چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5961

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5962همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5962

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5963تحفه طور شراری داریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5963

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5964بده می که بر قلب گردون زنیم!

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5964

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5965از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5965

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5966خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5966

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5967سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5967

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5968از نگاه خیره چشم یار می گردد گران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5968

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5969دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5969

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5970بر سر آشفتگان دستار می باشد گران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5970

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5971می کند گل زردرویی از شراب دیگران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5971

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5972شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5972

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5973خاک را دامان پر زر می کند فصل خزان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5973

18 اشعار

غزل شمارهٔ 5974بر سر بالین بی دردان گل احمر فشان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5974

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5975ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5975

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5976باده گلگون نمی آید به کار عاشقان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5976

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5977ساده است از نقش انجم آسمان عاشقان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5977

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5978از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5978

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5979فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5979

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5980سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5980

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5981مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5981

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5982مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5982

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5983کرسی دارست اوج اعتبار این جهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5983

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5984هر کسی کرده است چیزی خوش ز نعمای جهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5984

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5985اول ما نیستی و آخر ما نیستی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5985

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5986با لب او کار دندان می کند سین سخن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5986

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5987شد ز پیری ها مرا گوش گران مهر دهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5987

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5988عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5988

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5989شمه ای از حیرت عشق است دل پرداختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5989

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5990در کهنسالی نفس را راست نتوان ساختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5990

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5991بی تحمل خصم را هموار نتوان ساختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5991

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5992چیست جان تا زیر تیغ یار نتوان باختن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5992

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5993فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5993

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5994از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5994

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5995چند چون خامان نظر بر ماهتاب انداختن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5995

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5996گر چو غواصان توانی پای از سر ساختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5996

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5997چند بزم باده پنهان از حریفان ساختن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5997

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5998آن خرابم کز زبانم حرف نتوان ساختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5998

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5999تا چون درویشان توان با گاه گاهی ساختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5999

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6000دل به حرف پوچ تا کی شاد خواهی ساختن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6000

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6001نیستم در عشق کافر ماجرای سوختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6001

23 اشعار

غزل شمارهٔ 6002نیست آسان خون نعمت‌های الوان ریختن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6002

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5953–حوصله وصل آن نگار ندارم

غزل شمارهٔ 5954–سوخته جانم غم وسیله ندارم

غزل شمارهٔ 5955–چین ز جبین در مقام جنگ گشایم

غزل شمارهٔ 5956–به وحشت ز دنیا سلامت گزیدم

غزل شمارهٔ 5957–ترم چون حباب از هوایی که دارم

غزل شمارهٔ 5958–ازان زلف یک مو جدایی ندارم

غزل شمارهٔ 5959–در سخن بر نیاید آوازم

غزل شمارهٔ 5960–ما خراباتی و نظر بازیم

غزل شمارهٔ 5961–چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردم

غزل شمارهٔ 5962–همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم

غزل شمارهٔ 5963–تحفه طور شراری داریم

غزل شمارهٔ 5964–بده می که بر قلب گردون زنیم!

غزل شمارهٔ 5965–از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان

غزل شمارهٔ 5966–خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسی

غزل شمارهٔ 5967–سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟

غزل شمارهٔ 5968–از نگاه خیره چشم یار می گردد گران

غزل شمارهٔ 5969–دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گران

غزل شمارهٔ 5970–بر سر آشفتگان دستار می باشد گران

غزل شمارهٔ 5971–می کند گل زردرویی از شراب دیگران

غزل شمارهٔ 5972–شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزان

غزل شمارهٔ 5973–خاک را دامان پر زر می کند فصل خزان

غزل شمارهٔ 5974–بر سر بالین بی دردان گل احمر فشان

غزل شمارهٔ 5975–ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقان

غزل شمارهٔ 5976–باده گلگون نمی آید به کار عاشقان

غزل شمارهٔ 5977–ساده است از نقش انجم آسمان عاشقان

غزل شمارهٔ 5978–از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگان

غزل شمارهٔ 5979–فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگان

غزل شمارهٔ 5980–سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلان

غزل شمارهٔ 5981–مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنان

غزل شمارهٔ 5982–مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوان

غزل شمارهٔ 5983–کرسی دارست اوج اعتبار این جهان

غزل شمارهٔ 5984–هر کسی کرده است چیزی خوش ز نعمای جهان

غزل شمارهٔ 5985–اول ما نیستی و آخر ما نیستی است

غزل شمارهٔ 5986–با لب او کار دندان می کند سین سخن

غزل شمارهٔ 5987–شد ز پیری ها مرا گوش گران مهر دهن

غزل شمارهٔ 5988–عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختن

غزل شمارهٔ 5989–شمه ای از حیرت عشق است دل پرداختن

غزل شمارهٔ 5990–در کهنسالی نفس را راست نتوان ساختن

غزل شمارهٔ 5991–بی تحمل خصم را هموار نتوان ساختن

غزل شمارهٔ 5992–چیست جان تا زیر تیغ یار نتوان باختن؟

غزل شمارهٔ 5993–فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختن

غزل شمارهٔ 5994–از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختن

غزل شمارهٔ 5995–چند چون خامان نظر بر ماهتاب انداختن؟

غزل شمارهٔ 5996–گر چو غواصان توانی پای از سر ساختن

غزل شمارهٔ 5997–چند بزم باده پنهان از حریفان ساختن؟

غزل شمارهٔ 5998–آن خرابم کز زبانم حرف نتوان ساختن

غزل شمارهٔ 5999–تا چون درویشان توان با گاه گاهی ساختن

غزل شمارهٔ 6000–دل به حرف پوچ تا کی شاد خواهی ساختن؟

غزل شمارهٔ 6001–نیستم در عشق کافر ماجرای سوختن

غزل شمارهٔ 6002–نیست آسان خون نعمت‌های الوان ریختن

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5953–حوصله وصل آن نگار ندارم

غزل شمارهٔ 5954–سوخته جانم غم وسیله ندارم

غزل شمارهٔ 5955–چین ز جبین در مقام جنگ گشایم

غزل شمارهٔ 5956–به وحشت ز دنیا سلامت گزیدم

غزل شمارهٔ 5957–ترم چون حباب از هوایی که دارم

غزل شمارهٔ 5958–ازان زلف یک مو جدایی ندارم

غزل شمارهٔ 5959–در سخن بر نیاید آوازم

غزل شمارهٔ 5960–ما خراباتی و نظر بازیم

غزل شمارهٔ 5961–چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردم

غزل شمارهٔ 5962–همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم

غزل شمارهٔ 5963–تحفه طور شراری داریم

غزل شمارهٔ 5964–بده می که بر قلب گردون زنیم!

غزل شمارهٔ 5965–از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان

غزل شمارهٔ 5966–خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسی

غزل شمارهٔ 5967–سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟

غزل شمارهٔ 5968–از نگاه خیره چشم یار می گردد گران

غزل شمارهٔ 5969–دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گران

غزل شمارهٔ 5970–بر سر آشفتگان دستار می باشد گران

غزل شمارهٔ 5971–می کند گل زردرویی از شراب دیگران

غزل شمارهٔ 5972–شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزان

غزل شمارهٔ 5973–خاک را دامان پر زر می کند فصل خزان

غزل شمارهٔ 5974–بر سر بالین بی دردان گل احمر فشان

غزل شمارهٔ 5975–ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقان

غزل شمارهٔ 5976–باده گلگون نمی آید به کار عاشقان

غزل شمارهٔ 5977–ساده است از نقش انجم آسمان عاشقان

غزل شمارهٔ 5978–از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگان

غزل شمارهٔ 5953حوصله وصل آن نگار ندارم

غزل شمارهٔ 5954سوخته جانم غم وسیله ندارم

غزل شمارهٔ 5955چین ز جبین در مقام جنگ گشایم

غزل شمارهٔ 5956به وحشت ز دنیا سلامت گزیدم

غزل شمارهٔ 5957ترم چون حباب از هوایی که دارم

غزل شمارهٔ 5958ازان زلف یک مو جدایی ندارم

غزل شمارهٔ 5959در سخن بر نیاید آوازم

غزل شمارهٔ 5960ما خراباتی و نظر بازیم

غزل شمارهٔ 5961چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردم

غزل شمارهٔ 5962همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم

غزل شمارهٔ 5963تحفه طور شراری داریم

غزل شمارهٔ 5964بده می که بر قلب گردون زنیم!

غزل شمارهٔ 5965از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان

غزل شمارهٔ 5966خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسی

غزل شمارهٔ 5967سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟

غزل شمارهٔ 5968از نگاه خیره چشم یار می گردد گران

غزل شمارهٔ 5969دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گران

غزل شمارهٔ 5970بر سر آشفتگان دستار می باشد گران

غزل شمارهٔ 5971می کند گل زردرویی از شراب دیگران

غزل شمارهٔ 5972شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزان

غزل شمارهٔ 5973خاک را دامان پر زر می کند فصل خزان

غزل شمارهٔ 5974بر سر بالین بی دردان گل احمر فشان

غزل شمارهٔ 5975ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقان

غزل شمارهٔ 5976باده گلگون نمی آید به کار عاشقان

غزل شمارهٔ 5977ساده است از نقش انجم آسمان عاشقان

غزل شمارهٔ 5978از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگان

غزل شمارهٔ 5979فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگان

غزل شمارهٔ 5980سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلان

غزل شمارهٔ 5981مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنان

غزل شمارهٔ 5982مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوان

غزل شمارهٔ 5983کرسی دارست اوج اعتبار این جهان

غزل شمارهٔ 5984هر کسی کرده است چیزی خوش ز نعمای جهان

غزل شمارهٔ 5985اول ما نیستی و آخر ما نیستی است

غزل شمارهٔ 5986با لب او کار دندان می کند سین سخن

غزل شمارهٔ 5987شد ز پیری ها مرا گوش گران مهر دهن

غزل شمارهٔ 5988عاشق صادق نیندیشد ز آتش تاختن

غزل شمارهٔ 5989شمه ای از حیرت عشق است دل پرداختن

غزل شمارهٔ 5990در کهنسالی نفس را راست نتوان ساختن

غزل شمارهٔ 5991بی تحمل خصم را هموار نتوان ساختن

غزل شمارهٔ 5992چیست جان تا زیر تیغ یار نتوان باختن؟

غزل شمارهٔ 5993فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختن

غزل شمارهٔ 5994از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختن

غزل شمارهٔ 5995چند چون خامان نظر بر ماهتاب انداختن؟

غزل شمارهٔ 5996گر چو غواصان توانی پای از سر ساختن

غزل شمارهٔ 5997چند بزم باده پنهان از حریفان ساختن؟

غزل شمارهٔ 5998آن خرابم کز زبانم حرف نتوان ساختن

غزل شمارهٔ 5999تا چون درویشان توان با گاه گاهی ساختن

غزل شمارهٔ 6000دل به حرف پوچ تا کی شاد خواهی ساختن؟

غزل شمارهٔ 6001نیستم در عشق کافر ماجرای سوختن

غزل شمارهٔ 6002نیست آسان خون نعمت‌های الوان ریختن

غزل شمارهٔ 5953حوصله وصل آن نگار ندارم

غزل شمارهٔ 5954سوخته جانم غم وسیله ندارم

غزل شمارهٔ 5955چین ز جبین در مقام جنگ گشایم

غزل شمارهٔ 5956به وحشت ز دنیا سلامت گزیدم

غزل شمارهٔ 5957ترم چون حباب از هوایی که دارم

غزل شمارهٔ 5958ازان زلف یک مو جدایی ندارم

غزل شمارهٔ 5959در سخن بر نیاید آوازم

غزل شمارهٔ 5960ما خراباتی و نظر بازیم

غزل شمارهٔ 5961چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردم

غزل شمارهٔ 5962همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم

غزل شمارهٔ 5963تحفه طور شراری داریم

غزل شمارهٔ 5964بده می که بر قلب گردون زنیم!

غزل شمارهٔ 5965از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان

غزل شمارهٔ 5966خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسی

غزل شمارهٔ 5967سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟

غزل شمارهٔ 5968از نگاه خیره چشم یار می گردد گران

غزل شمارهٔ 5969دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گران

غزل شمارهٔ 5970بر سر آشفتگان دستار می باشد گران

غزل شمارهٔ 5971می کند گل زردرویی از شراب دیگران

غزل شمارهٔ 5972شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزان

غزل شمارهٔ 5973خاک را دامان پر زر می کند فصل خزان

غزل شمارهٔ 5974بر سر بالین بی دردان گل احمر فشان

غزل شمارهٔ 5975ای فدای چشم مخمور تو خواب عاشقان

غزل شمارهٔ 5976باده گلگون نمی آید به کار عاشقان

غزل شمارهٔ 5977ساده است از نقش انجم آسمان عاشقان

غزل شمارهٔ 5978از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگان

غزل شمارهٔ 5979فارغند از قید چرخ نیلگون دیوانگان

غزل شمارهٔ 5980سوخته است از آتش گل اشتهای بلبلان

غزل شمارهٔ 5981مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنان

غزل شمارهٔ 5982مبتلای آرزوی نفس را عاقل مخوان