Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 601در جنونم موی سر سامان راحت چیده است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 601

13 اشعار

غزل شمارهٔ 602بازم به دل نوید صفایی رسیده است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 602

11 اشعار

غزل شمارهٔ 603جنس ما با این‌کسادی قیمتی فهمیده است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 603

10 اشعار

غزل شمارهٔ 604عالمی را بی‌زبانیهای من پوشیده است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 604

12 اشعار

غزل شمارهٔ 605واژگونی بسکه با وضعم قرین‌کردیده است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 605

10 اشعار

غزل شمارهٔ 606هرکجا دستت برون از آستین‌گردیده است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 606

10 اشعار

غزل شمارهٔ 607صبح هستی نیست نیرنک هوس بالیده است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 607

9 اشعار

غزل شمارهٔ 608ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 608

11 اشعار

غزل شمارهٔ 609تا فلک درگردش است آفت به‌هرسوهاله است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 609

10 اشعار

غزل شمارهٔ 610چون سپند آرام جسم دردناکم ناله است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 610

8 اشعار

غزل شمارهٔ 611بسکه در بزم توام حسرت جنون پیمانه است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 611

10 اشعار

غزل شمارهٔ 612دل به‌سعی آب‌گردیدن طرب پیمانه است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 612

12 اشعار

غزل شمارهٔ 613در آن بساط‌که حسنت دچار آینه است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 613

12 اشعار

غزل شمارهٔ 614زبس به خلوت حسن توبارآینه است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 614

12 اشعار

غزل شمارهٔ 615ز نقش پای تو کابینه ‌دار آینه است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 615

11 اشعار

غزل شمارهٔ 616قید الفت هستی وحشت‌آشیانی‌هاست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 616

12 اشعار

غزل شمارهٔ 617باز درس خاشاکم سطر شعله‌خوانی‌هاست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 617

12 اشعار

غزل شمارهٔ 618لاف ما و من یکسر دعوی خدایی‌هاست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 618

11 اشعار

غزل شمارهٔ 619بیقراریهای چرخ از دست کجرفتاری است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 619

10 اشعار

غزل شمارهٔ 620لوح‌هستی یک قلم از نقش قدرت عاری است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 620

12 اشعار

غزل شمارهٔ 621صفای آب به یاد غبار راه‌ کسی است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 621

7 اشعار

غزل شمارهٔ 622به‌گلزاری‌که حسنت بی‌نقابست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 622

14 اشعار

غزل شمارهٔ 623در سایه‌ای‌ابرو نگهت مست و خرابست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 623

14 اشعار

غزل شمارهٔ 624مشاطهٔ شوخی‌که به دستت دل ما بست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 624

11 اشعار

غزل شمارهٔ 625نفس را الفت دل پیچ و تابست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 625

12 اشعار

غزل شمارهٔ 626هرسو نگرم دیده به دیدار حجابست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 626

14 اشعار

غزل شمارهٔ 627هستی چو سحر عهد به پرواز فنا بست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 627

12 اشعار

غزل شمارهٔ 628برکمرتا بهله آن‌ترک نزاکت مست بست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 628

9 اشعار

غزل شمارهٔ 629نقاش ازل تا کمر مو کمران بست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 629

12 اشعار

غزل شمارهٔ 630همت چه برفرازد از شرم فقر ما دست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 630

16 اشعار

غزل شمارهٔ 631کنون که مژدهٔ دیدار شوق بنیادست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 631

14 اشعار

غزل شمارهٔ 632نه دیر مانع و نی‌کعبه حایل افتادست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 632

12 اشعار

غزل شمارهٔ 633مرا به آبلهٔ پا چه مشکل افتادست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 633

10 اشعار

غزل شمارهٔ 634گذاز امن درین انجمن کم افتادست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 634

12 اشعار

غزل شمارهٔ 635فسون وهم چه مقدار رهزن افتادست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 635

11 اشعار

غزل شمارهٔ 636بی‌محابا بر من مجنون میفشان پشت دست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 636

13 اشعار

غزل شمارهٔ 637خم مکن در عرض حاجت تا توانی پشت دست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 637

11 اشعار

غزل شمارهٔ 638دل ز اوهام غبارآلودست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 638

10 اشعار

غزل شمارهٔ 639اجابتی ندمید از دعای‌کس به دو دست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 639

12 اشعار

غزل شمارهٔ 640دل راگشاد کار ز صد عقده برترست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 640

14 اشعار

غزل شمارهٔ 641سرکشیها به مرگ راهبرست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 641

13 اشعار

غزل شمارهٔ 642عمرها شد عجزطاقت سوی‌جیبم رهبرست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 642

12 اشعار

غزل شمارهٔ 643نسخهٔ آرام دل در عرض آهی ابترست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 643

14 اشعار

غزل شمارهٔ 644زندگی نقد هزار آزارست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 644

13 اشعار

غزل شمارهٔ 645هوس دل را شکست اعتبارست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 645

16 اشعار

غزل شمارهٔ 646توان به صبر نمودن دل شکسته درست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 646

7 اشعار

غزل شمارهٔ 647قابل نخل ما بر دگرست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 647

12 اشعار

غزل شمارهٔ 648دل از بهار خیال توگلشن رازست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 648

12 اشعار

غزل شمارهٔ 649تو محو خواب و در سیرکن‌فکان بازست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 649

10 اشعار

غزل شمارهٔ 650دل به یاد پرتو حسنت سراپا آتشست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 650

10 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 601–در جنونم موی سر سامان راحت چیده است

غزل شمارهٔ 602–بازم به دل نوید صفایی رسیده است

غزل شمارهٔ 603–جنس ما با این‌کسادی قیمتی فهمیده است

غزل شمارهٔ 604–عالمی را بی‌زبانیهای من پوشیده است

غزل شمارهٔ 605–واژگونی بسکه با وضعم قرین‌کردیده است

غزل شمارهٔ 606–هرکجا دستت برون از آستین‌گردیده است

غزل شمارهٔ 607–صبح هستی نیست نیرنک هوس بالیده است

غزل شمارهٔ 608–ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه است

غزل شمارهٔ 609–تا فلک درگردش است آفت به‌هرسوهاله است

غزل شمارهٔ 610–چون سپند آرام جسم دردناکم ناله است

غزل شمارهٔ 611–بسکه در بزم توام حسرت جنون پیمانه است

غزل شمارهٔ 612–دل به‌سعی آب‌گردیدن طرب پیمانه است

غزل شمارهٔ 613–در آن بساط‌که حسنت دچار آینه است

غزل شمارهٔ 614–زبس به خلوت حسن توبارآینه است

غزل شمارهٔ 615–ز نقش پای تو کابینه ‌دار آینه است

غزل شمارهٔ 616–قید الفت هستی وحشت‌آشیانی‌هاست

غزل شمارهٔ 617–باز درس خاشاکم سطر شعله‌خوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 618–لاف ما و من یکسر دعوی خدایی‌هاست

غزل شمارهٔ 619–بیقراریهای چرخ از دست کجرفتاری است

غزل شمارهٔ 620–لوح‌هستی یک قلم از نقش قدرت عاری است

غزل شمارهٔ 621–صفای آب به یاد غبار راه‌ کسی است

غزل شمارهٔ 622–به‌گلزاری‌که حسنت بی‌نقابست

غزل شمارهٔ 623–در سایه‌ای‌ابرو نگهت مست و خرابست

غزل شمارهٔ 624–مشاطهٔ شوخی‌که به دستت دل ما بست

غزل شمارهٔ 625–نفس را الفت دل پیچ و تابست

غزل شمارهٔ 626–هرسو نگرم دیده به دیدار حجابست

غزل شمارهٔ 627–هستی چو سحر عهد به پرواز فنا بست

غزل شمارهٔ 628–برکمرتا بهله آن‌ترک نزاکت مست بست

غزل شمارهٔ 629–نقاش ازل تا کمر مو کمران بست

غزل شمارهٔ 630–همت چه برفرازد از شرم فقر ما دست

غزل شمارهٔ 631–کنون که مژدهٔ دیدار شوق بنیادست

غزل شمارهٔ 632–نه دیر مانع و نی‌کعبه حایل افتادست

غزل شمارهٔ 633–مرا به آبلهٔ پا چه مشکل افتادست

غزل شمارهٔ 634–گذاز امن درین انجمن کم افتادست

غزل شمارهٔ 635–فسون وهم چه مقدار رهزن افتادست

غزل شمارهٔ 636–بی‌محابا بر من مجنون میفشان پشت دست

غزل شمارهٔ 637–خم مکن در عرض حاجت تا توانی پشت دست

غزل شمارهٔ 638–دل ز اوهام غبارآلودست

غزل شمارهٔ 639–اجابتی ندمید از دعای‌کس به دو دست

غزل شمارهٔ 640–دل راگشاد کار ز صد عقده برترست

غزل شمارهٔ 641–سرکشیها به مرگ راهبرست

غزل شمارهٔ 642–عمرها شد عجزطاقت سوی‌جیبم رهبرست

غزل شمارهٔ 643–نسخهٔ آرام دل در عرض آهی ابترست

غزل شمارهٔ 644–زندگی نقد هزار آزارست

غزل شمارهٔ 645–هوس دل را شکست اعتبارست

غزل شمارهٔ 646–توان به صبر نمودن دل شکسته درست

غزل شمارهٔ 647–قابل نخل ما بر دگرست

غزل شمارهٔ 648–دل از بهار خیال توگلشن رازست

غزل شمارهٔ 649–تو محو خواب و در سیرکن‌فکان بازست

غزل شمارهٔ 650–دل به یاد پرتو حسنت سراپا آتشست

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 601–در جنونم موی سر سامان راحت چیده است

غزل شمارهٔ 602–بازم به دل نوید صفایی رسیده است

غزل شمارهٔ 603–جنس ما با این‌کسادی قیمتی فهمیده است

غزل شمارهٔ 604–عالمی را بی‌زبانیهای من پوشیده است

غزل شمارهٔ 605–واژگونی بسکه با وضعم قرین‌کردیده است

غزل شمارهٔ 606–هرکجا دستت برون از آستین‌گردیده است

غزل شمارهٔ 607–صبح هستی نیست نیرنک هوس بالیده است

غزل شمارهٔ 608–ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه است

غزل شمارهٔ 609–تا فلک درگردش است آفت به‌هرسوهاله است

غزل شمارهٔ 610–چون سپند آرام جسم دردناکم ناله است

غزل شمارهٔ 611–بسکه در بزم توام حسرت جنون پیمانه است

غزل شمارهٔ 612–دل به‌سعی آب‌گردیدن طرب پیمانه است

غزل شمارهٔ 613–در آن بساط‌که حسنت دچار آینه است

غزل شمارهٔ 614–زبس به خلوت حسن توبارآینه است

غزل شمارهٔ 615–ز نقش پای تو کابینه ‌دار آینه است

غزل شمارهٔ 616–قید الفت هستی وحشت‌آشیانی‌هاست

غزل شمارهٔ 617–باز درس خاشاکم سطر شعله‌خوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 618–لاف ما و من یکسر دعوی خدایی‌هاست

غزل شمارهٔ 619–بیقراریهای چرخ از دست کجرفتاری است

غزل شمارهٔ 620–لوح‌هستی یک قلم از نقش قدرت عاری است

غزل شمارهٔ 621–صفای آب به یاد غبار راه‌ کسی است

غزل شمارهٔ 622–به‌گلزاری‌که حسنت بی‌نقابست

غزل شمارهٔ 623–در سایه‌ای‌ابرو نگهت مست و خرابست

غزل شمارهٔ 624–مشاطهٔ شوخی‌که به دستت دل ما بست

غزل شمارهٔ 625–نفس را الفت دل پیچ و تابست

غزل شمارهٔ 626–هرسو نگرم دیده به دیدار حجابست

غزل شمارهٔ 627–هستی چو سحر عهد به پرواز فنا بست

غزل شمارهٔ 601در جنونم موی سر سامان راحت چیده است

غزل شمارهٔ 602بازم به دل نوید صفایی رسیده است

غزل شمارهٔ 603جنس ما با این‌کسادی قیمتی فهمیده است

غزل شمارهٔ 604عالمی را بی‌زبانیهای من پوشیده است

غزل شمارهٔ 605واژگونی بسکه با وضعم قرین‌کردیده است

غزل شمارهٔ 606هرکجا دستت برون از آستین‌گردیده است

غزل شمارهٔ 607صبح هستی نیست نیرنک هوس بالیده است

غزل شمارهٔ 608ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه است

غزل شمارهٔ 609تا فلک درگردش است آفت به‌هرسوهاله است

غزل شمارهٔ 610چون سپند آرام جسم دردناکم ناله است

غزل شمارهٔ 611بسکه در بزم توام حسرت جنون پیمانه است

غزل شمارهٔ 612دل به‌سعی آب‌گردیدن طرب پیمانه است

غزل شمارهٔ 613در آن بساط‌که حسنت دچار آینه است

غزل شمارهٔ 614زبس به خلوت حسن توبارآینه است

غزل شمارهٔ 615ز نقش پای تو کابینه ‌دار آینه است

غزل شمارهٔ 616قید الفت هستی وحشت‌آشیانی‌هاست

غزل شمارهٔ 617باز درس خاشاکم سطر شعله‌خوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 618لاف ما و من یکسر دعوی خدایی‌هاست

غزل شمارهٔ 619بیقراریهای چرخ از دست کجرفتاری است

غزل شمارهٔ 620لوح‌هستی یک قلم از نقش قدرت عاری است

غزل شمارهٔ 621صفای آب به یاد غبار راه‌ کسی است

غزل شمارهٔ 622به‌گلزاری‌که حسنت بی‌نقابست

غزل شمارهٔ 623در سایه‌ای‌ابرو نگهت مست و خرابست

غزل شمارهٔ 624مشاطهٔ شوخی‌که به دستت دل ما بست

غزل شمارهٔ 625نفس را الفت دل پیچ و تابست

غزل شمارهٔ 626هرسو نگرم دیده به دیدار حجابست

غزل شمارهٔ 627هستی چو سحر عهد به پرواز فنا بست

غزل شمارهٔ 628برکمرتا بهله آن‌ترک نزاکت مست بست

غزل شمارهٔ 629نقاش ازل تا کمر مو کمران بست

غزل شمارهٔ 630همت چه برفرازد از شرم فقر ما دست

غزل شمارهٔ 631کنون که مژدهٔ دیدار شوق بنیادست

غزل شمارهٔ 632نه دیر مانع و نی‌کعبه حایل افتادست

غزل شمارهٔ 633مرا به آبلهٔ پا چه مشکل افتادست

غزل شمارهٔ 634گذاز امن درین انجمن کم افتادست

غزل شمارهٔ 635فسون وهم چه مقدار رهزن افتادست

غزل شمارهٔ 636بی‌محابا بر من مجنون میفشان پشت دست

غزل شمارهٔ 637خم مکن در عرض حاجت تا توانی پشت دست

غزل شمارهٔ 638دل ز اوهام غبارآلودست

غزل شمارهٔ 639اجابتی ندمید از دعای‌کس به دو دست

غزل شمارهٔ 640دل راگشاد کار ز صد عقده برترست

غزل شمارهٔ 641سرکشیها به مرگ راهبرست

غزل شمارهٔ 642عمرها شد عجزطاقت سوی‌جیبم رهبرست

غزل شمارهٔ 643نسخهٔ آرام دل در عرض آهی ابترست

غزل شمارهٔ 644زندگی نقد هزار آزارست

غزل شمارهٔ 645هوس دل را شکست اعتبارست

غزل شمارهٔ 646توان به صبر نمودن دل شکسته درست

غزل شمارهٔ 647قابل نخل ما بر دگرست

غزل شمارهٔ 648دل از بهار خیال توگلشن رازست

غزل شمارهٔ 649تو محو خواب و در سیرکن‌فکان بازست

غزل شمارهٔ 650دل به یاد پرتو حسنت سراپا آتشست

غزل شمارهٔ 601در جنونم موی سر سامان راحت چیده است

غزل شمارهٔ 602بازم به دل نوید صفایی رسیده است

غزل شمارهٔ 603جنس ما با این‌کسادی قیمتی فهمیده است

غزل شمارهٔ 604عالمی را بی‌زبانیهای من پوشیده است

غزل شمارهٔ 605واژگونی بسکه با وضعم قرین‌کردیده است

غزل شمارهٔ 606هرکجا دستت برون از آستین‌گردیده است

غزل شمارهٔ 607صبح هستی نیست نیرنک هوس بالیده است

غزل شمارهٔ 608ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه است

غزل شمارهٔ 609تا فلک درگردش است آفت به‌هرسوهاله است

غزل شمارهٔ 610چون سپند آرام جسم دردناکم ناله است

غزل شمارهٔ 611بسکه در بزم توام حسرت جنون پیمانه است

غزل شمارهٔ 612دل به‌سعی آب‌گردیدن طرب پیمانه است

غزل شمارهٔ 613در آن بساط‌که حسنت دچار آینه است

غزل شمارهٔ 614زبس به خلوت حسن توبارآینه است

غزل شمارهٔ 615ز نقش پای تو کابینه ‌دار آینه است

غزل شمارهٔ 616قید الفت هستی وحشت‌آشیانی‌هاست

غزل شمارهٔ 617باز درس خاشاکم سطر شعله‌خوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 618لاف ما و من یکسر دعوی خدایی‌هاست

غزل شمارهٔ 619بیقراریهای چرخ از دست کجرفتاری است

غزل شمارهٔ 620لوح‌هستی یک قلم از نقش قدرت عاری است

غزل شمارهٔ 621صفای آب به یاد غبار راه‌ کسی است

غزل شمارهٔ 622به‌گلزاری‌که حسنت بی‌نقابست

غزل شمارهٔ 623در سایه‌ای‌ابرو نگهت مست و خرابست

غزل شمارهٔ 624مشاطهٔ شوخی‌که به دستت دل ما بست

غزل شمارهٔ 625نفس را الفت دل پیچ و تابست

غزل شمارهٔ 626هرسو نگرم دیده به دیدار حجابست

غزل شمارهٔ 627هستی چو سحر عهد به پرواز فنا بست

غزل شمارهٔ 628برکمرتا بهله آن‌ترک نزاکت مست بست

غزل شمارهٔ 629نقاش ازل تا کمر مو کمران بست

غزل شمارهٔ 630همت چه برفرازد از شرم فقر ما دست