صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اوزان
  2. »مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
  3. »صائب / دیوان اشعار

وزن کے تحت کتاب

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

1092 نظمیں

نظمیں

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اوزان
  3. »مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
  4. »صائب / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4085–دل می‌تپد مگر خبر یار می‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4085

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4086–گردنکشی به سرو سرافراز می رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4086

آڈیو
11 اشعار

غزل شمارهٔ 4087–هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4087

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4088–شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4088

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4089–از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4089

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4090–رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4090

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4091–هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4091

آڈیو
9 اشعار

غزل شمارهٔ 4092–عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4092

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4093–تا گردباد آه به گردون نمی رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4093

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4094–هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4094

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4095–از خط صفای روی تو پادر رکاب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4095

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4096–تا دیده محو روی تو شد کامیاب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4096

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4097–زین درد بی شمار که دل را نصیب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4097

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4098–تا آفتاب رایت گل آشکار شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4098

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4099–تا بهله محرم کمر آن نگار شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4099

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4100–لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4100

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4101–تا چهره تو از می گلرنگ آل شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4101

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4102–مستانه سرو قامت او در خرام شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4102

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4103–از شب نشین هند دل من سیاه شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4103

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4104–انگور ما رسید و به خم رفت وباده شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4104

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4105–شوق می از بهار گل اندام تازه شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4105

آڈیو
11 اشعار

غزل شمارهٔ 4106–پیری که بار عشق به دوش رضاکشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4106

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4107–تا چند دل ترا به هوا وهوس کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4107

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4108–اشکم به خاک چهره سیلاب می کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4108

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4109–کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4109

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4110–آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4110

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4111–از روی درد هر که ز دل آه می کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4111

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4112–از هیچ کس سپهر خجالت نمی کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4112

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4113–از سرگذشته سربه گریبان نمی کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4113

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4114–چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4114

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4115–یک دل ز ناوک مژه او رها نشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4115

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4116–خط ترا که دید که زیر و زبر نشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4116

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4117–چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4117

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4118–شرم از نگاه آن گل سیراب می چکد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4118

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4119–از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4119

آڈیو
9 اشعار

غزل شمارهٔ 4120–ساقی به یک پیاله که وقت سحر رساند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4120

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4121–دل را کجا به زلف رسا می توان رساند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4121

آڈیو
9 اشعار

غزل شمارهٔ 4122–طی شد زمان پیری ودل داغدار ماند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4122

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4123–از همت بلند اثر در جهان نماند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4123

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4124–نه آسمان سبو کش میخانه تواند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4124

آڈیو
9 اشعار

غزل شمارهٔ 4125–جمعی که دل به طره طرار بسته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4125

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4126–خوبان دلم به زلف گره‌گیر بسته‌اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4126

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4127–آنان که دل به معنی بیگانه بسته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4127

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4128–مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4128

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4129–در کوی عشق بر رخ کس در نبسته‌اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4129

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4130–روی ترا به آتش دل‌ها برشته‌اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4130

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4131–مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4131

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4132–دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4132

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4133–هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4133

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4134–جمعی که هوش خود به می ناب داده اند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4134

10 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 9
  6. 10
  7. 11
  8. ...
  9. 22
پچھلا صفحہاگلا صفحہ