وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3732گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3732

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3733کناره گرد خطرهای بیکران دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3733

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3734دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3734

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3735ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3735

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3736

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3737همین نه فاخته در سر هوای او دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3737

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3738چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3738

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3739گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3739

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3740کسی که دل به خیال تو در گرو دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3740

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3741درین محیط چو غواص هرکه ته دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3741

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3742شراب روز دل لاله را سیه دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3742

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3743خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3743

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3744شکفتگی ز می ناب تازگی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3744

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3745صراحیی که دم صبح قلقلی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3745

4 اشعار

غزل شمارهٔ 3746به سینه هرکه تمنای نوگلی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3746

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3747خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3747

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3748چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3748

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3749چه باک دانه خال از گزند می دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3749

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3750سیه دل از غم دنیا خطر نمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3750

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3751فسرده دل نفس خونچکان نمی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3751

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3752درین بهار به گلزار رفتنی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3752

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3753ز بیم خار خورد در لباس دایم خون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3753

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3754عذار نوخط دلدار دیدنی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3754

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3755قدم به چشم من خاکسار نگذارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3755

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3756به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3756

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3757چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3757

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3758بیاض گردن او دست من ز کار برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3758

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3759ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3759

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3760

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3761

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3762فروغ روی تو چون از نقاب می گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3762

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3763مرا به زخم زبان روزگار می‌گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3763

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3764صباح مستی و شام خمار می‌گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3764

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3765ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3765

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3766

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3767

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3768ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3768

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3769

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3770به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3770

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3771حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3771

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3772

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3773وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3773

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3774دمید صبح، هوای شراب باید کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3774

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3775رسید موسم گل ترک کار باید کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3775

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3776

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3777ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3777

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3778

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3779

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3780نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3780

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3781علاج غم به می خوشگوار نتوان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3781

10 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3732–گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

غزل شمارهٔ 3733–کناره گرد خطرهای بیکران دارد

غزل شمارهٔ 3734–دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

غزل شمارهٔ 3735–ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

غزل شمارهٔ 3736–خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

غزل شمارهٔ 3737–همین نه فاخته در سر هوای او دارد

غزل شمارهٔ 3738–چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟

غزل شمارهٔ 3739–گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد

غزل شمارهٔ 3740–کسی که دل به خیال تو در گرو دارد

غزل شمارهٔ 3741–درین محیط چو غواص هرکه ته دارد

غزل شمارهٔ 3742–شراب روز دل لاله را سیه دارد

غزل شمارهٔ 3743–خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد

غزل شمارهٔ 3744–شکفتگی ز می ناب تازگی دارد

غزل شمارهٔ 3745–صراحیی که دم صبح قلقلی دارد

غزل شمارهٔ 3746–به سینه هرکه تمنای نوگلی دارد

غزل شمارهٔ 3747–خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد

غزل شمارهٔ 3748–چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟

غزل شمارهٔ 3749–چه باک دانه خال از گزند می دارد؟

غزل شمارهٔ 3750–سیه دل از غم دنیا خطر نمی دارد

غزل شمارهٔ 3751–فسرده دل نفس خونچکان نمی دارد

غزل شمارهٔ 3752–درین بهار به گلزار رفتنی دارد

غزل شمارهٔ 3753–ز بیم خار خورد در لباس دایم خون

غزل شمارهٔ 3754–عذار نوخط دلدار دیدنی دارد

غزل شمارهٔ 3755–قدم به چشم من خاکسار نگذارد

غزل شمارهٔ 3756–به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد

غزل شمارهٔ 3757–چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟

غزل شمارهٔ 3758–بیاض گردن او دست من ز کار برد

غزل شمارهٔ 3759–ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد

غزل شمارهٔ 3760–تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی برد

غزل شمارهٔ 3761–خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذرد

غزل شمارهٔ 3762–فروغ روی تو چون از نقاب می گذرد

غزل شمارهٔ 3763–مرا به زخم زبان روزگار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3764–صباح مستی و شام خمار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3765–ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 3766–ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3767–همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کرد

غزل شمارهٔ 3768–ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3769–قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3770–به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3771–حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3772–سبکروی که ز سرپا نمی تواند کرد

غزل شمارهٔ 3773–وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟

غزل شمارهٔ 3774–دمید صبح، هوای شراب باید کرد

غزل شمارهٔ 3775–رسید موسم گل ترک کار باید کرد

غزل شمارهٔ 3776–ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کرد

غزل شمارهٔ 3777–ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرد

غزل شمارهٔ 3778–نمی توان ز کرم منع باده خواران کرد

غزل شمارهٔ 3779–شکوفه مغز شعور مرا پریشان کرد

غزل شمارهٔ 3780–نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3781–علاج غم به می خوشگوار نتوان کرد

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3732–گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

غزل شمارهٔ 3733–کناره گرد خطرهای بیکران دارد

غزل شمارهٔ 3734–دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

غزل شمارهٔ 3735–ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

غزل شمارهٔ 3736–خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

غزل شمارهٔ 3737–همین نه فاخته در سر هوای او دارد

غزل شمارهٔ 3738–چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟

غزل شمارهٔ 3739–گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد

غزل شمارهٔ 3740–کسی که دل به خیال تو در گرو دارد

غزل شمارهٔ 3741–درین محیط چو غواص هرکه ته دارد

غزل شمارهٔ 3742–شراب روز دل لاله را سیه دارد

غزل شمارهٔ 3743–خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد

غزل شمارهٔ 3744–شکفتگی ز می ناب تازگی دارد

غزل شمارهٔ 3745–صراحیی که دم صبح قلقلی دارد

غزل شمارهٔ 3746–به سینه هرکه تمنای نوگلی دارد

غزل شمارهٔ 3747–خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد

غزل شمارهٔ 3748–چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟

غزل شمارهٔ 3749–چه باک دانه خال از گزند می دارد؟

غزل شمارهٔ 3750–سیه دل از غم دنیا خطر نمی دارد

غزل شمارهٔ 3751–فسرده دل نفس خونچکان نمی دارد

غزل شمارهٔ 3752–درین بهار به گلزار رفتنی دارد

غزل شمارهٔ 3753–ز بیم خار خورد در لباس دایم خون

غزل شمارهٔ 3754–عذار نوخط دلدار دیدنی دارد

غزل شمارهٔ 3755–قدم به چشم من خاکسار نگذارد

غزل شمارهٔ 3756–به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد

غزل شمارهٔ 3757–چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟

غزل شمارهٔ 3732گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

غزل شمارهٔ 3733کناره گرد خطرهای بیکران دارد

غزل شمارهٔ 3734دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

غزل شمارهٔ 3735ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

غزل شمارهٔ 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

غزل شمارهٔ 3737همین نه فاخته در سر هوای او دارد

غزل شمارهٔ 3738چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟

غزل شمارهٔ 3739گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد

غزل شمارهٔ 3740کسی که دل به خیال تو در گرو دارد

غزل شمارهٔ 3741درین محیط چو غواص هرکه ته دارد

غزل شمارهٔ 3742شراب روز دل لاله را سیه دارد

غزل شمارهٔ 3743خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد

غزل شمارهٔ 3744شکفتگی ز می ناب تازگی دارد

غزل شمارهٔ 3745صراحیی که دم صبح قلقلی دارد

غزل شمارهٔ 3746به سینه هرکه تمنای نوگلی دارد

غزل شمارهٔ 3747خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد

غزل شمارهٔ 3748چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟

غزل شمارهٔ 3749چه باک دانه خال از گزند می دارد؟

غزل شمارهٔ 3750سیه دل از غم دنیا خطر نمی دارد

غزل شمارهٔ 3751فسرده دل نفس خونچکان نمی دارد

غزل شمارهٔ 3752درین بهار به گلزار رفتنی دارد

غزل شمارهٔ 3753ز بیم خار خورد در لباس دایم خون

غزل شمارهٔ 3754عذار نوخط دلدار دیدنی دارد

غزل شمارهٔ 3755قدم به چشم من خاکسار نگذارد

غزل شمارهٔ 3756به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد

غزل شمارهٔ 3757چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟

غزل شمارهٔ 3758بیاض گردن او دست من ز کار برد

غزل شمارهٔ 3759ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد

غزل شمارهٔ 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی برد

غزل شمارهٔ 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذرد

غزل شمارهٔ 3762فروغ روی تو چون از نقاب می گذرد

غزل شمارهٔ 3763مرا به زخم زبان روزگار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3764صباح مستی و شام خمار می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3765ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟

غزل شمارهٔ 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کرد

غزل شمارهٔ 3768ز خط صفای دگر روی یار پیدا کرد

غزل شمارهٔ 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3770به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3771حساب زخم دل ما که می تواند کرد؟

غزل شمارهٔ 3772سبکروی که ز سرپا نمی تواند کرد

غزل شمارهٔ 3773وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟

غزل شمارهٔ 3774دمید صبح، هوای شراب باید کرد

غزل شمارهٔ 3775رسید موسم گل ترک کار باید کرد

غزل شمارهٔ 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کرد

غزل شمارهٔ 3777ز خویشتن سفری اختیار خواهم کرد

غزل شمارهٔ 3778نمی توان ز کرم منع باده خواران کرد

غزل شمارهٔ 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کرد

غزل شمارهٔ 3780نظر بر آن رخ چون آفتاب نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3781علاج غم به می خوشگوار نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3732گلی که از عرق شرم دیده بان دارد

غزل شمارهٔ 3733کناره گرد خطرهای بیکران دارد

غزل شمارهٔ 3734دل رمیده ما شکوه از وطن دارد

غزل شمارهٔ 3735ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

غزل شمارهٔ 3736خوشم به باده گلگون که رنگ او دارد

غزل شمارهٔ 3737همین نه فاخته در سر هوای او دارد

غزل شمارهٔ 3738چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟

غزل شمارهٔ 3739گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد

غزل شمارهٔ 3740کسی که دل به خیال تو در گرو دارد

غزل شمارهٔ 3741درین محیط چو غواص هرکه ته دارد

غزل شمارهٔ 3742شراب روز دل لاله را سیه دارد

غزل شمارهٔ 3743خوشا کسی که ز عالم کناره ای دارد

غزل شمارهٔ 3744شکفتگی ز می ناب تازگی دارد

غزل شمارهٔ 3745صراحیی که دم صبح قلقلی دارد

غزل شمارهٔ 3746به سینه هرکه تمنای نوگلی دارد

غزل شمارهٔ 3747خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد

غزل شمارهٔ 3748چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟

غزل شمارهٔ 3749چه باک دانه خال از گزند می دارد؟

غزل شمارهٔ 3750سیه دل از غم دنیا خطر نمی دارد

غزل شمارهٔ 3751فسرده دل نفس خونچکان نمی دارد

غزل شمارهٔ 3752درین بهار به گلزار رفتنی دارد

غزل شمارهٔ 3753ز بیم خار خورد در لباس دایم خون

غزل شمارهٔ 3754عذار نوخط دلدار دیدنی دارد

غزل شمارهٔ 3755قدم به چشم من خاکسار نگذارد

غزل شمارهٔ 3756به گرد تربت روشندلان دلیر مگرد

غزل شمارهٔ 3757چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟

غزل شمارهٔ 3758بیاض گردن او دست من ز کار برد

غزل شمارهٔ 3759ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان برد

غزل شمارهٔ 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی برد

غزل شمارهٔ 3761خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذرد