وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3782تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3782

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3783ترا به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3783

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3784مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3784

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3785

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3786

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3787

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3788

18 اشعار

غزل شمارهٔ 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3789

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3790

4 اشعار

غزل شمارهٔ 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3791

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3792دل شکسته من درد را دوا گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3792

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3793عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3793

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3794ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3794

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3795غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3795

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3796ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3796

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3797ز ناقصان خرد من کمال می گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3797

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3798ملال در دل آزاده جا نمی گیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3798

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3799نه پشت پای بر اندیشه می توانم زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3799

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3800ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3800

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3801به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3801

19 اشعار

غزل شمارهٔ 3802چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3802

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3803بهار را چمنت مست رنگ و بو سازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3803

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3804دل مرا نگه گرم یار می سازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3804

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3805

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3806

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3807

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3808

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3809

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3810

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3811

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3812

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3813به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3813

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3814نگه ز دیده من اشکبار برخیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3814

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3815

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3816

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3817

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3818ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3818

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3819

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3820همیشه از دل من آه سرد می خیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3820

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3821

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3822

4 اشعار

غزل شمارهٔ 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3823

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3824

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3825

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3826عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3826

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3827

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3828

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3829

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3830

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3831

12 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3782–تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3783–ترا به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3784–مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟

غزل شمارهٔ 3785–اگر وطن به مقام رضا توانی کرد

غزل شمارهٔ 3786–اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

غزل شمارهٔ 3787–به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کرد

غزل شمارهٔ 3788–ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گرد

غزل شمارهٔ 3789–دل غریب مرا بوی گل بجا آورد

غزل شمارهٔ 3790–دم مسیح دل دردمند ما نخورد

غزل شمارهٔ 3791–ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخورد

غزل شمارهٔ 3792–دل شکسته من درد را دوا گیرد

غزل شمارهٔ 3793–عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟

غزل شمارهٔ 3794–ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد

غزل شمارهٔ 3795–غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3796–ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3797–ز ناقصان خرد من کمال می گیرد

غزل شمارهٔ 3798–ملال در دل آزاده جا نمی گیرد

غزل شمارهٔ 3799–نه پشت پای بر اندیشه می توانم زد

غزل شمارهٔ 3800–ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

غزل شمارهٔ 3801–به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟

غزل شمارهٔ 3802–چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد

غزل شمارهٔ 3803–بهار را چمنت مست رنگ و بو سازد

غزل شمارهٔ 3804–دل مرا نگه گرم یار می سازد

غزل شمارهٔ 3805–کسی که خرده خود صرف باده می سازد

غزل شمارهٔ 3806–ز آه من دل سنگین یار می لرزد

غزل شمارهٔ 3807–دل شکسته عاشق به آه می لرزد

غزل شمارهٔ 3808–ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزد

غزل شمارهٔ 3809–ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد

غزل شمارهٔ 3810–نفس به سینه ام از اضطراب می سوزد

غزل شمارهٔ 3811–نگه ز دیدن رخسار یار می سوزد

غزل شمارهٔ 3812–مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد

غزل شمارهٔ 3813–به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزد

غزل شمارهٔ 3814–نگه ز دیده من اشکبار برخیزد

غزل شمارهٔ 3815–بغیر خط که ز رخسار یار برخیزد

غزل شمارهٔ 3816–چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟

غزل شمارهٔ 3817–ازین بساط کسی شادمانه برخیزد

غزل شمارهٔ 3818–ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزد

غزل شمارهٔ 3819–به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3820–همیشه از دل من آه سرد می خیزد

غزل شمارهٔ 3821–به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3822–ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد

غزل شمارهٔ 3823–به می غم از دل افگار برنمی خیزد

غزل شمارهٔ 3824–لبت ز خنده دندان نما گهر ریزد

غزل شمارهٔ 3825–ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزد

غزل شمارهٔ 3826–عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزد

غزل شمارهٔ 3827–ز جلوه تو دل روزگار می ریزد

غزل شمارهٔ 3828–به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟

غزل شمارهٔ 3829–فغان ز سینه آسوده محشر انگیزد

غزل شمارهٔ 3830–ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟

غزل شمارهٔ 3831–شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3782–تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3783–ترا به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3784–مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟

غزل شمارهٔ 3785–اگر وطن به مقام رضا توانی کرد

غزل شمارهٔ 3786–اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

غزل شمارهٔ 3787–به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کرد

غزل شمارهٔ 3788–ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گرد

غزل شمارهٔ 3789–دل غریب مرا بوی گل بجا آورد

غزل شمارهٔ 3790–دم مسیح دل دردمند ما نخورد

غزل شمارهٔ 3791–ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخورد

غزل شمارهٔ 3792–دل شکسته من درد را دوا گیرد

غزل شمارهٔ 3793–عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟

غزل شمارهٔ 3794–ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد

غزل شمارهٔ 3795–غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3796–ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3797–ز ناقصان خرد من کمال می گیرد

غزل شمارهٔ 3798–ملال در دل آزاده جا نمی گیرد

غزل شمارهٔ 3799–نه پشت پای بر اندیشه می توانم زد

غزل شمارهٔ 3800–ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

غزل شمارهٔ 3801–به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟

غزل شمارهٔ 3802–چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد

غزل شمارهٔ 3803–بهار را چمنت مست رنگ و بو سازد

غزل شمارهٔ 3804–دل مرا نگه گرم یار می سازد

غزل شمارهٔ 3805–کسی که خرده خود صرف باده می سازد

غزل شمارهٔ 3806–ز آه من دل سنگین یار می لرزد

غزل شمارهٔ 3807–دل شکسته عاشق به آه می لرزد

غزل شمارهٔ 3782تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3783ترا به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3784مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟

غزل شمارهٔ 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کرد

غزل شمارهٔ 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

غزل شمارهٔ 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کرد

غزل شمارهٔ 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گرد

غزل شمارهٔ 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آورد

غزل شمارهٔ 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورد

غزل شمارهٔ 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخورد

غزل شمارهٔ 3792دل شکسته من درد را دوا گیرد

غزل شمارهٔ 3793عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟

غزل شمارهٔ 3794ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد

غزل شمارهٔ 3795غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3796ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3797ز ناقصان خرد من کمال می گیرد

غزل شمارهٔ 3798ملال در دل آزاده جا نمی گیرد

غزل شمارهٔ 3799نه پشت پای بر اندیشه می توانم زد

غزل شمارهٔ 3800ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

غزل شمارهٔ 3801به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟

غزل شمارهٔ 3802چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد

غزل شمارهٔ 3803بهار را چمنت مست رنگ و بو سازد

غزل شمارهٔ 3804دل مرا نگه گرم یار می سازد

غزل شمارهٔ 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازد

غزل شمارهٔ 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزد

غزل شمارهٔ 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزد

غزل شمارهٔ 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزد

غزل شمارهٔ 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد

غزل شمارهٔ 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزد

غزل شمارهٔ 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزد

غزل شمارهٔ 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد

غزل شمارهٔ 3813به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزد

غزل شمارهٔ 3814نگه ز دیده من اشکبار برخیزد

غزل شمارهٔ 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزد

غزل شمارهٔ 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟

غزل شمارهٔ 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزد

غزل شمارهٔ 3818ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزد

غزل شمارهٔ 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3820همیشه از دل من آه سرد می خیزد

غزل شمارهٔ 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟

غزل شمارهٔ 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد

غزل شمارهٔ 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزد

غزل شمارهٔ 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزد

غزل شمارهٔ 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزد

غزل شمارهٔ 3826عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزد

غزل شمارهٔ 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزد

غزل شمارهٔ 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟

غزل شمارهٔ 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزد

غزل شمارهٔ 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟

غزل شمارهٔ 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسد

غزل شمارهٔ 3782تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3783ترا به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

غزل شمارهٔ 3784مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟

غزل شمارهٔ 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کرد

غزل شمارهٔ 3786اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

غزل شمارهٔ 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کرد

غزل شمارهٔ 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گرد

غزل شمارهٔ 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آورد

غزل شمارهٔ 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورد

غزل شمارهٔ 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخورد

غزل شمارهٔ 3792دل شکسته من درد را دوا گیرد

غزل شمارهٔ 3793عنان آه چسان جسم ناتوان گیرد؟

غزل شمارهٔ 3794ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد

غزل شمارهٔ 3795غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3796ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیرد

غزل شمارهٔ 3797ز ناقصان خرد من کمال می گیرد

غزل شمارهٔ 3798ملال در دل آزاده جا نمی گیرد

غزل شمارهٔ 3799نه پشت پای بر اندیشه می توانم زد

غزل شمارهٔ 3800ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

غزل شمارهٔ 3801به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟

غزل شمارهٔ 3802چو تیغ او به جبین چین جوهر اندازد

غزل شمارهٔ 3803بهار را چمنت مست رنگ و بو سازد

غزل شمارهٔ 3804دل مرا نگه گرم یار می سازد

غزل شمارهٔ 3805کسی که خرده خود صرف باده می سازد

غزل شمارهٔ 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزد

غزل شمارهٔ 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزد

غزل شمارهٔ 3808ز شمع شهپر پروانه ها اگر سوزد

غزل شمارهٔ 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد

غزل شمارهٔ 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزد

غزل شمارهٔ 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزد