وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4803سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیز

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4803

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4804به اختیار ز نزهت سرای جان برخیز

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4804

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4805ترا که نور نظر نیست اعتبار آمیز

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4805

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4846زپرده داری هستی است در حجاب، نفس

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4846

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4997

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4998به نوحه خانه ایام شاد و خرم باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4998

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4999ز خارزار تعلق کشیده دامان باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4999

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5000بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5000

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5001زنوبهار خط یار ناامید مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5001

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5002شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5002

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5003لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5003

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5004خوشا سری که سرگشتگی رهانندش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5004

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5005به خون تپیدن خورشید پر مکرر شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5005

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5006نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5006

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5007چنین که گم شده در زلف پای تا به سرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5007

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5008که می رهد زخم طره گرهگیرش؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5008

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5009مگر ز موج شراب است رشته سازش؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5009

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5010نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5010

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5011توانگری که نباشد به خبر اقبالش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5011

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5012کسی که دیدن روی تو کرد حیرانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5012

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5013مدار چشم مروت ز خضر و احسانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5013

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5014دلی که خانه زنبور شد ز پیکانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5014

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5015چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5015

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5016که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5016

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5017رسیده است به جایی لطافت بدنش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5017

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5018جدا نمی شود از پیش لعل میگونش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5018

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5019گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5019

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5020چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5020

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5021الف قدی که منم سینه چاک بالایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5021

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5022گذشته است ز تعریف،قد رعنایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5022

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5023رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5023

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5024مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5024

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5025

31 اشعار

غزل شمارهٔ 5026به احتیاط نظر کن به چشم جادویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5026

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5027ز دل برون نرود چشم آشنا رویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5027

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5028نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5028

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5029چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5029

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5030مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5030

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5031نمی روم به بهشت برین زخانه خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5031

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5032به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5032

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5033مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5033

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5110محبت تو ز دل داد پیچ و تاب عوض

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5110

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5114پرست دفتر افلاک از حساب غلط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5114

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5118

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5130قرار و صبر ندارند عاشقان سماع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5130

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5131ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5131

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5132ز روشنی جگر داغدار دارد شمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5132

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5133

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5134

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5135

8 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4803–سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیز

غزل شمارهٔ 4804–به اختیار ز نزهت سرای جان برخیز

غزل شمارهٔ 4805–ترا که نور نظر نیست اعتبار آمیز

غزل شمارهٔ 4846–زپرده داری هستی است در حجاب، نفس

غزل شمارهٔ 4997–به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباش

غزل شمارهٔ 4998–به نوحه خانه ایام شاد و خرم باش

غزل شمارهٔ 4999–ز خارزار تعلق کشیده دامان باش

غزل شمارهٔ 5000–بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باش

غزل شمارهٔ 5001–زنوبهار خط یار ناامید مباش

غزل شمارهٔ 5002–شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش

غزل شمارهٔ 5003–لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابش

غزل شمارهٔ 5004–خوشا سری که سرگشتگی رهانندش

غزل شمارهٔ 5005–به خون تپیدن خورشید پر مکرر شد

غزل شمارهٔ 5006–نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارش

غزل شمارهٔ 5007–چنین که گم شده در زلف پای تا به سرش

غزل شمارهٔ 5008–که می رهد زخم طره گرهگیرش؟

غزل شمارهٔ 5009–مگر ز موج شراب است رشته سازش؟

غزل شمارهٔ 5010–نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکش

غزل شمارهٔ 5011–توانگری که نباشد به خبر اقبالش

غزل شمارهٔ 5012–کسی که دیدن روی تو کرد حیرانش

غزل شمارهٔ 5013–مدار چشم مروت ز خضر و احسانش

غزل شمارهٔ 5014–دلی که خانه زنبور شد ز پیکانش

غزل شمارهٔ 5015–چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانش

غزل شمارهٔ 5016–که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟

غزل شمارهٔ 5017–رسیده است به جایی لطافت بدنش

غزل شمارهٔ 5018–جدا نمی شود از پیش لعل میگونش

غزل شمارهٔ 5019–گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروش

غزل شمارهٔ 5020–چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموش

غزل شمارهٔ 5021–الف قدی که منم سینه چاک بالایش

غزل شمارهٔ 5022–گذشته است ز تعریف،قد رعنایش

غزل شمارهٔ 5023–رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟

غزل شمارهٔ 5024–مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیش

غزل شمارهٔ 5025–مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیش

غزل شمارهٔ 5026–به احتیاط نظر کن به چشم جادویش

غزل شمارهٔ 5027–ز دل برون نرود چشم آشنا رویش

غزل شمارهٔ 5028–نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویش

غزل شمارهٔ 5029–چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویش

غزل شمارهٔ 5030–مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویش

غزل شمارهٔ 5031–نمی روم به بهشت برین زخانه خویش

غزل شمارهٔ 5032–به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویش

غزل شمارهٔ 5033–مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویش

غزل شمارهٔ 5110–محبت تو ز دل داد پیچ و تاب عوض

غزل شمارهٔ 5114–پرست دفتر افلاک از حساب غلط

غزل شمارهٔ 5118–ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 5130–قرار و صبر ندارند عاشقان سماع

غزل شمارهٔ 5131–ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمع

غزل شمارهٔ 5132–ز روشنی جگر داغدار دارد شمع

غزل شمارهٔ 5133–ز سوز عشق بود خارخار گریه شمع

غزل شمارهٔ 5134–منم به گوشه چشمی ز آشنا قانع

غزل شمارهٔ 5135–به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانع

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4803–سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیز

غزل شمارهٔ 4804–به اختیار ز نزهت سرای جان برخیز

غزل شمارهٔ 4805–ترا که نور نظر نیست اعتبار آمیز

غزل شمارهٔ 4846–زپرده داری هستی است در حجاب، نفس

غزل شمارهٔ 4997–به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباش

غزل شمارهٔ 4998–به نوحه خانه ایام شاد و خرم باش

غزل شمارهٔ 4999–ز خارزار تعلق کشیده دامان باش

غزل شمارهٔ 5000–بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باش

غزل شمارهٔ 5001–زنوبهار خط یار ناامید مباش

غزل شمارهٔ 5002–شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش

غزل شمارهٔ 5003–لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابش

غزل شمارهٔ 5004–خوشا سری که سرگشتگی رهانندش

غزل شمارهٔ 5005–به خون تپیدن خورشید پر مکرر شد

غزل شمارهٔ 5006–نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارش

غزل شمارهٔ 5007–چنین که گم شده در زلف پای تا به سرش

غزل شمارهٔ 5008–که می رهد زخم طره گرهگیرش؟

غزل شمارهٔ 5009–مگر ز موج شراب است رشته سازش؟

غزل شمارهٔ 5010–نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکش

غزل شمارهٔ 5011–توانگری که نباشد به خبر اقبالش

غزل شمارهٔ 5012–کسی که دیدن روی تو کرد حیرانش

غزل شمارهٔ 5013–مدار چشم مروت ز خضر و احسانش

غزل شمارهٔ 5014–دلی که خانه زنبور شد ز پیکانش

غزل شمارهٔ 5015–چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانش

غزل شمارهٔ 5016–که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟

غزل شمارهٔ 5017–رسیده است به جایی لطافت بدنش

غزل شمارهٔ 5018–جدا نمی شود از پیش لعل میگونش

غزل شمارهٔ 4803سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیز

غزل شمارهٔ 4804به اختیار ز نزهت سرای جان برخیز

غزل شمارهٔ 4805ترا که نور نظر نیست اعتبار آمیز

غزل شمارهٔ 4846زپرده داری هستی است در حجاب، نفس

غزل شمارهٔ 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباش

غزل شمارهٔ 4998به نوحه خانه ایام شاد و خرم باش

غزل شمارهٔ 4999ز خارزار تعلق کشیده دامان باش

غزل شمارهٔ 5000بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باش

غزل شمارهٔ 5001زنوبهار خط یار ناامید مباش

غزل شمارهٔ 5002شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش

غزل شمارهٔ 5003لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابش

غزل شمارهٔ 5004خوشا سری که سرگشتگی رهانندش

غزل شمارهٔ 5005به خون تپیدن خورشید پر مکرر شد

غزل شمارهٔ 5006نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارش

غزل شمارهٔ 5007چنین که گم شده در زلف پای تا به سرش

غزل شمارهٔ 5008که می رهد زخم طره گرهگیرش؟

غزل شمارهٔ 5009مگر ز موج شراب است رشته سازش؟

غزل شمارهٔ 5010نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکش

غزل شمارهٔ 5011توانگری که نباشد به خبر اقبالش

غزل شمارهٔ 5012کسی که دیدن روی تو کرد حیرانش

غزل شمارهٔ 5013مدار چشم مروت ز خضر و احسانش

غزل شمارهٔ 5014دلی که خانه زنبور شد ز پیکانش

غزل شمارهٔ 5015چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانش

غزل شمارهٔ 5016که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟

غزل شمارهٔ 5017رسیده است به جایی لطافت بدنش

غزل شمارهٔ 5018جدا نمی شود از پیش لعل میگونش

غزل شمارهٔ 5019گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروش

غزل شمارهٔ 5020چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموش

غزل شمارهٔ 5021الف قدی که منم سینه چاک بالایش

غزل شمارهٔ 5022گذشته است ز تعریف،قد رعنایش

غزل شمارهٔ 5023رود چگونه به این ضعف کار من از پیش ؟

غزل شمارهٔ 5024مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیش

غزل شمارهٔ 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیش

غزل شمارهٔ 5026به احتیاط نظر کن به چشم جادویش

غزل شمارهٔ 5027ز دل برون نرود چشم آشنا رویش

غزل شمارهٔ 5028نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویش

غزل شمارهٔ 5029چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویش

غزل شمارهٔ 5030مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویش

غزل شمارهٔ 5031نمی روم به بهشت برین زخانه خویش

غزل شمارهٔ 5032به هر سیاه درون مشنوان ترانه خویش

غزل شمارهٔ 5033مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویش

غزل شمارهٔ 5110محبت تو ز دل داد پیچ و تاب عوض

غزل شمارهٔ 5114پرست دفتر افلاک از حساب غلط

غزل شمارهٔ 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 5130قرار و صبر ندارند عاشقان سماع

غزل شمارهٔ 5131ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمع

غزل شمارهٔ 5132ز روشنی جگر داغدار دارد شمع

غزل شمارهٔ 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمع

غزل شمارهٔ 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانع

غزل شمارهٔ 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانع

غزل شمارهٔ 4803سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیز

غزل شمارهٔ 4804به اختیار ز نزهت سرای جان برخیز

غزل شمارهٔ 4805ترا که نور نظر نیست اعتبار آمیز

غزل شمارهٔ 4846زپرده داری هستی است در حجاب، نفس

غزل شمارهٔ 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباش

غزل شمارهٔ 4998به نوحه خانه ایام شاد و خرم باش

غزل شمارهٔ 4999ز خارزار تعلق کشیده دامان باش

غزل شمارهٔ 5000بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باش

غزل شمارهٔ 5001زنوبهار خط یار ناامید مباش

غزل شمارهٔ 5002شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش

غزل شمارهٔ 5003لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابش

غزل شمارهٔ 5004خوشا سری که سرگشتگی رهانندش

غزل شمارهٔ 5005به خون تپیدن خورشید پر مکرر شد

غزل شمارهٔ 5006نشد ز سیلی خط چشم مست، هشیارش

غزل شمارهٔ 5007چنین که گم شده در زلف پای تا به سرش

غزل شمارهٔ 5008که می رهد زخم طره گرهگیرش؟

غزل شمارهٔ 5009مگر ز موج شراب است رشته سازش؟

غزل شمارهٔ 5010نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکش

غزل شمارهٔ 5011توانگری که نباشد به خبر اقبالش

غزل شمارهٔ 5012کسی که دیدن روی تو کرد حیرانش

غزل شمارهٔ 5013مدار چشم مروت ز خضر و احسانش

غزل شمارهٔ 5014دلی که خانه زنبور شد ز پیکانش

غزل شمارهٔ 5015چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانش

غزل شمارهٔ 5016که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟

غزل شمارهٔ 5017رسیده است به جایی لطافت بدنش

غزل شمارهٔ 5018جدا نمی شود از پیش لعل میگونش

غزل شمارهٔ 5019گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروش

غزل شمارهٔ 5020چراغ عشق نمی گردد از لحد خاموش

غزل شمارهٔ 5021الف قدی که منم سینه چاک بالایش

غزل شمارهٔ 5022گذشته است ز تعریف،قد رعنایش