وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5136منم به نکهت خشکی ز بوستان قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5136

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5137مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5137

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5149

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5150

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5151دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5151

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5152به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5152

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5162ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صاف

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5162

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5163مدار چشم ازین کور باطنان انصاف

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5163

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5164ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدف

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5164

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5165زده است شرم لبت مهر بردهان صدف

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5165

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5183زبان مار بود خار آشیان فراق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5183

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5184دل شکسته بود گوهر یگانه عشق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5184

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5208نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5208

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5209زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5209

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5210

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5228جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5228

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5229به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5229

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5245شکوه حسن فزون گردد از لباس جلال

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5245

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5246خمار من نشکست از ایاغ چشم غزال

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5246

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5247گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5247

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5248نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5248

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5249چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5249

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5250نمی روم قدمی راه بی اشاره دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5250

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5251قدم برون منه از آستان خانه دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5251

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5252گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5252

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5253قدم برون منه از خلوت نهانی دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5253

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5254اگر شود زنی بوریا شکر حاصل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5254

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5255ازان زمان که ترا دیده در گلستان گل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5255

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5256زهی به جوش زرشکت شراب خنده گل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5256

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5257مشو چو بیخبران غافل از نظاره گل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5257

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5258جدا ز دولت وصلش به گریه ام مشغول

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5258

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5693گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5693

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5694به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5694

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5695

18 اشعار

غزل شمارهٔ 5696چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5696

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5697چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5697

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5698سبک به چشم تو از شیوه وفا شده‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5698

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5699برون نیامده از برگ بی ثمر شده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5699

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5700چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5700

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5701به توبه راهنمون گشت باده نابم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5701

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5702ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5702

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5703

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5704مرا که هست به دل کوه آهن از مردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5704

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5705ز سادگی است تمنای سود ازین مردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5705

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5706

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5707

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5708ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5708

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5709اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5709

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5710به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5710

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5711جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5711

10 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5136–منم به نکهت خشکی ز بوستان قانع

غزل شمارهٔ 5137–مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع

غزل شمارهٔ 5149–چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغ

غزل شمارهٔ 5150–شده است هرسو برتنم فتیله داغ

غزل شمارهٔ 5151–دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغ

غزل شمارهٔ 5152–به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغ

غزل شمارهٔ 5162–ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صاف

غزل شمارهٔ 5163–مدار چشم ازین کور باطنان انصاف

غزل شمارهٔ 5164–ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدف

غزل شمارهٔ 5165–زده است شرم لبت مهر بردهان صدف

غزل شمارهٔ 5183–زبان مار بود خار آشیان فراق

غزل شمارهٔ 5184–دل شکسته بود گوهر یگانه عشق

غزل شمارهٔ 5208–نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

غزل شمارهٔ 5209–زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

غزل شمارهٔ 5210–کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

غزل شمارهٔ 5228–جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

غزل شمارهٔ 5229–به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ

غزل شمارهٔ 5245–شکوه حسن فزون گردد از لباس جلال

غزل شمارهٔ 5246–خمار من نشکست از ایاغ چشم غزال

غزل شمارهٔ 5247–گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال

غزل شمارهٔ 5248–نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل

غزل شمارهٔ 5249–چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل

غزل شمارهٔ 5250–نمی روم قدمی راه بی اشاره دل

غزل شمارهٔ 5251–قدم برون منه از آستان خانه دل

غزل شمارهٔ 5252–گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دل

غزل شمارهٔ 5253–قدم برون منه از خلوت نهانی دل

غزل شمارهٔ 5254–اگر شود زنی بوریا شکر حاصل

غزل شمارهٔ 5255–ازان زمان که ترا دیده در گلستان گل

غزل شمارهٔ 5256–زهی به جوش زرشکت شراب خنده گل

غزل شمارهٔ 5257–مشو چو بیخبران غافل از نظاره گل

غزل شمارهٔ 5258–جدا ز دولت وصلش به گریه ام مشغول

غزل شمارهٔ 5693–گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمام

غزل شمارهٔ 5694–به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمام

غزل شمارهٔ 5695–به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته ام

غزل شمارهٔ 5696–چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده ام

غزل شمارهٔ 5697–چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده ام

غزل شمارهٔ 5698–سبک به چشم تو از شیوه وفا شده‌ام

غزل شمارهٔ 5699–برون نیامده از برگ بی ثمر شده ام

غزل شمارهٔ 5700–چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده ام

غزل شمارهٔ 5701–به توبه راهنمون گشت باده نابم

غزل شمارهٔ 5702–ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبم

غزل شمارهٔ 5703–ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم

غزل شمارهٔ 5704–مرا که هست به دل کوه آهن از مردم

غزل شمارهٔ 5705–ز سادگی است تمنای سود ازین مردم

غزل شمارهٔ 5706–منم که از جگر لاله داغ می دزدم

غزل شمارهٔ 5707–ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصل

غزل شمارهٔ 5708–ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم

غزل شمارهٔ 5709–اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندم

غزل شمارهٔ 5710–به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5711–جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5136–منم به نکهت خشکی ز بوستان قانع

غزل شمارهٔ 5137–مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع

غزل شمارهٔ 5149–چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغ

غزل شمارهٔ 5150–شده است هرسو برتنم فتیله داغ

غزل شمارهٔ 5151–دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغ

غزل شمارهٔ 5152–به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغ

غزل شمارهٔ 5162–ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صاف

غزل شمارهٔ 5163–مدار چشم ازین کور باطنان انصاف

غزل شمارهٔ 5164–ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدف

غزل شمارهٔ 5165–زده است شرم لبت مهر بردهان صدف

غزل شمارهٔ 5183–زبان مار بود خار آشیان فراق

غزل شمارهٔ 5184–دل شکسته بود گوهر یگانه عشق

غزل شمارهٔ 5208–نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

غزل شمارهٔ 5209–زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

غزل شمارهٔ 5210–کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

غزل شمارهٔ 5228–جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

غزل شمارهٔ 5229–به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ

غزل شمارهٔ 5245–شکوه حسن فزون گردد از لباس جلال

غزل شمارهٔ 5246–خمار من نشکست از ایاغ چشم غزال

غزل شمارهٔ 5247–گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال

غزل شمارهٔ 5248–نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل

غزل شمارهٔ 5249–چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل

غزل شمارهٔ 5250–نمی روم قدمی راه بی اشاره دل

غزل شمارهٔ 5251–قدم برون منه از آستان خانه دل

غزل شمارهٔ 5252–گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دل

غزل شمارهٔ 5253–قدم برون منه از خلوت نهانی دل

غزل شمارهٔ 5136منم به نکهت خشکی ز بوستان قانع

غزل شمارهٔ 5137مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع

غزل شمارهٔ 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغ

غزل شمارهٔ 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغ

غزل شمارهٔ 5151دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغ

غزل شمارهٔ 5152به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغ

غزل شمارهٔ 5162ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صاف

غزل شمارهٔ 5163مدار چشم ازین کور باطنان انصاف

غزل شمارهٔ 5164ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدف

غزل شمارهٔ 5165زده است شرم لبت مهر بردهان صدف

غزل شمارهٔ 5183زبان مار بود خار آشیان فراق

غزل شمارهٔ 5184دل شکسته بود گوهر یگانه عشق

غزل شمارهٔ 5208نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

غزل شمارهٔ 5209زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

غزل شمارهٔ 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

غزل شمارهٔ 5228جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

غزل شمارهٔ 5229به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ

غزل شمارهٔ 5245شکوه حسن فزون گردد از لباس جلال

غزل شمارهٔ 5246خمار من نشکست از ایاغ چشم غزال

غزل شمارهٔ 5247گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال

غزل شمارهٔ 5248نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل

غزل شمارهٔ 5249چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل

غزل شمارهٔ 5250نمی روم قدمی راه بی اشاره دل

غزل شمارهٔ 5251قدم برون منه از آستان خانه دل

غزل شمارهٔ 5252گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دل

غزل شمارهٔ 5253قدم برون منه از خلوت نهانی دل

غزل شمارهٔ 5254اگر شود زنی بوریا شکر حاصل

غزل شمارهٔ 5255ازان زمان که ترا دیده در گلستان گل

غزل شمارهٔ 5256زهی به جوش زرشکت شراب خنده گل

غزل شمارهٔ 5257مشو چو بیخبران غافل از نظاره گل

غزل شمارهٔ 5258جدا ز دولت وصلش به گریه ام مشغول

غزل شمارهٔ 5693گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمام

غزل شمارهٔ 5694به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمام

غزل شمارهٔ 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته ام

غزل شمارهٔ 5696چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده ام

غزل شمارهٔ 5697چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده ام

غزل شمارهٔ 5698سبک به چشم تو از شیوه وفا شده‌ام

غزل شمارهٔ 5699برون نیامده از برگ بی ثمر شده ام

غزل شمارهٔ 5700چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده ام

غزل شمارهٔ 5701به توبه راهنمون گشت باده نابم

غزل شمارهٔ 5702ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبم

غزل شمارهٔ 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم

غزل شمارهٔ 5704مرا که هست به دل کوه آهن از مردم

غزل شمارهٔ 5705ز سادگی است تمنای سود ازین مردم

غزل شمارهٔ 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدم

غزل شمارهٔ 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصل

غزل شمارهٔ 5708ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم

غزل شمارهٔ 5709اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندم

غزل شمارهٔ 5710به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5711جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم

غزل شمارهٔ 5136منم به نکهت خشکی ز بوستان قانع

غزل شمارهٔ 5137مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع

غزل شمارهٔ 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغ

غزل شمارهٔ 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغ

غزل شمارهٔ 5151دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغ

غزل شمارهٔ 5152به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغ

غزل شمارهٔ 5162ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صاف

غزل شمارهٔ 5163مدار چشم ازین کور باطنان انصاف

غزل شمارهٔ 5164ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدف

غزل شمارهٔ 5165زده است شرم لبت مهر بردهان صدف

غزل شمارهٔ 5183زبان مار بود خار آشیان فراق

غزل شمارهٔ 5184دل شکسته بود گوهر یگانه عشق

غزل شمارهٔ 5208نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

غزل شمارهٔ 5209زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

غزل شمارهٔ 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

غزل شمارهٔ 5228جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

غزل شمارهٔ 5229به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ

غزل شمارهٔ 5245شکوه حسن فزون گردد از لباس جلال

غزل شمارهٔ 5246خمار من نشکست از ایاغ چشم غزال

غزل شمارهٔ 5247گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال

غزل شمارهٔ 5248نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل

غزل شمارهٔ 5249چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل

غزل شمارهٔ 5250نمی روم قدمی راه بی اشاره دل

غزل شمارهٔ 5251قدم برون منه از آستان خانه دل

غزل شمارهٔ 5252گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دل

غزل شمارهٔ 5253قدم برون منه از خلوت نهانی دل

غزل شمارهٔ 5254اگر شود زنی بوریا شکر حاصل

غزل شمارهٔ 5255ازان زمان که ترا دیده در گلستان گل

غزل شمارهٔ 5256زهی به جوش زرشکت شراب خنده گل

غزل شمارهٔ 5257مشو چو بیخبران غافل از نظاره گل