صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اوزان
  2. »مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
  3. »صائب / دیوان اشعار

وزن کے تحت کتاب

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

372 نظمیں

نظمیں

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اوزان
  3. »مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
  4. »صائب / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4452–طوفان گل و جوش بهارست ببینید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4452

20 اشعار

غزل شمارهٔ 4453–خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4453

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4744–هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4744

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4745–از صحبت خامان، دل آگاه نگه دار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4745

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4746–ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4746

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4747–دارم ز تو ساده دلیها گله بسیار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4747

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4748–اینطرفه که گنجایش غم می شود افزون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4748

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4749–از درد بود پرسش اغیار گرانتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4749

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4750–ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4750

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4751–هر چند ترا دیده بدکرد زمن دور

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4751

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4752–کام دل ازان چهره افروخته برگیر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4752

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4818–چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی ساز

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4818

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4819–پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4819

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4852–بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4852

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4853–معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4853

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4854–حیف است که سر در سر مینانکند کس

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4854

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5077–از صحبت افسرده روانان به حذر باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5077

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5078–فارغ ز تمنای جهان گذران باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5078

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5079–چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5079

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5080–آن لاله عذاری که منم داغ و کبابش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5080

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5081–شوخی که مرا هست تمنای وصالش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5081

4 اشعار

غزل شمارهٔ 5082–شد سرمه سویدای دل از نور جمالش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5082

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5083–آن کس که نشان داد برون از دو جهانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5083

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5084–از رشته جان تاب برد موی میانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5084

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5085–آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5085

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5086–جز چشم توای شوخ جانهاست فدایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5086

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5087–در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5087

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5153–چندان که بهارست و خزان است درین باغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5153

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5194–در زلف تو آویخت دل از قید علایق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5194

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5218–دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5218

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5219–از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5219

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5220–زلف تو نفس در جگر باد کند مشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5220

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5268–تا چند کشم درد سر از رهگذر دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5268

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5269–از سرکشی و ناز ندارد سر ما گل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5269

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5896–افزود گرانباری غفلت ز شتابم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5896

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5897–روشن ز فروغ می ناب است حیاتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5897

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5898–آن حال ندارم که به فکر دگر افتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5898

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5899–تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5899

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5900–پیش از گل رخسار تو افروخته بودم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5900

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5901–فریاد که از کوتهی بخت ندارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5901

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5902–آتش به دل از گرمی این مرحله دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5902

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5903–وقت است که داغی به دل دام گذارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5903

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5904–آن قدر ندارم که سزاوار تو باشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5904

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5905–از تلخ زبانان نشود پست خروشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5905

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5906–دستی که به جامی نشود رهزن هوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5906

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5907–بیخود ز نوای دل دیوانه خویشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5907

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5908–تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5908

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5909–در هر که ترا دیده به حسرت نگرانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5909

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5910–جان را به دم خنجر قاتل برسانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5910

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5911–کو بخت که در میکده با یار نشینم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5911

6 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 6
  6. 7
  7. 8
پچھلا صفحہاگلا صفحہ