وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4452طوفان گل و جوش بهارست ببینید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4452

20 اشعار

غزل شمارهٔ 4453خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4453

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4744هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4744

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4745از صحبت خامان، دل آگاه نگه دار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4745

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4746ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4746

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4747دارم ز تو ساده دلیها گله بسیار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4747

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4748اینطرفه که گنجایش غم می شود افزون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4748

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4749از درد بود پرسش اغیار گرانتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4749

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4750ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4750

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4751هر چند ترا دیده بدکرد زمن دور

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4751

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4752کام دل ازان چهره افروخته برگیر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4752

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4818چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی ساز

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4818

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4819پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4819

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4852بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4852

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4853

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4854حیف است که سر در سر مینانکند کس

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4854

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5077از صحبت افسرده روانان به حذر باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5077

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5078فارغ ز تمنای جهان گذران باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5078

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5079چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5079

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5080آن لاله عذاری که منم داغ و کبابش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5080

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5081

4 اشعار

غزل شمارهٔ 5082شد سرمه سویدای دل از نور جمالش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5082

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5083آن کس که نشان داد برون از دو جهانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5083

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5084از رشته جان تاب برد موی میانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5084

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5085آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5085

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5086جز چشم توای شوخ جانهاست فدایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5086

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5087در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5087

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5153چندان که بهارست و خزان است درین باغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5153

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5194در زلف تو آویخت دل از قید علایق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5194

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5218

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5219

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5220زلف تو نفس در جگر باد کند مشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5220

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5268تا چند کشم درد سر از رهگذر دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5268

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5269از سرکشی و ناز ندارد سر ما گل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5269

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5896افزود گرانباری غفلت ز شتابم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5896

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5897روشن ز فروغ می ناب است حیاتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5897

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5898آن حال ندارم که به فکر دگر افتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5898

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5899تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5899

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5900پیش از گل رخسار تو افروخته بودم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5900

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5901

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5902

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5903وقت است که داغی به دل دام گذارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5903

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5904آن قدر ندارم که سزاوار تو باشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5904

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5905از تلخ زبانان نشود پست خروشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5905

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5906دستی که به جامی نشود رهزن هوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5906

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5907بیخود ز نوای دل دیوانه خویشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5907

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5908تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5908

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5909در هر که ترا دیده به حسرت نگرانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5909

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5910جان را به دم خنجر قاتل برسانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5910

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5911کو بخت که در میکده با یار نشینم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5911

6 اشعار

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4452–طوفان گل و جوش بهارست ببینید

غزل شمارهٔ 4453–خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

غزل شمارهٔ 4744–هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار

غزل شمارهٔ 4745–از صحبت خامان، دل آگاه نگه دار

غزل شمارهٔ 4746–ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار

غزل شمارهٔ 4747–دارم ز تو ساده دلیها گله بسیار

غزل شمارهٔ 4748–اینطرفه که گنجایش غم می شود افزون

غزل شمارهٔ 4749–از درد بود پرسش اغیار گرانتر

غزل شمارهٔ 4750–ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر

غزل شمارهٔ 4751–هر چند ترا دیده بدکرد زمن دور

غزل شمارهٔ 4752–کام دل ازان چهره افروخته برگیر

غزل شمارهٔ 4818–چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی ساز

غزل شمارهٔ 4819–پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز

غزل شمارهٔ 4852–بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4853–معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4854–حیف است که سر در سر مینانکند کس

غزل شمارهٔ 5077–از صحبت افسرده روانان به حذر باش

غزل شمارهٔ 5078–فارغ ز تمنای جهان گذران باش

غزل شمارهٔ 5079–چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باش

غزل شمارهٔ 5080–آن لاله عذاری که منم داغ و کبابش

غزل شمارهٔ 5081–شوخی که مرا هست تمنای وصالش

غزل شمارهٔ 5082–شد سرمه سویدای دل از نور جمالش

غزل شمارهٔ 5083–آن کس که نشان داد برون از دو جهانش

غزل شمارهٔ 5084–از رشته جان تاب برد موی میانش

غزل شمارهٔ 5085–آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهش

غزل شمارهٔ 5086–جز چشم توای شوخ جانهاست فدایش

غزل شمارهٔ 5087–در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش

غزل شمارهٔ 5153–چندان که بهارست و خزان است درین باغ

غزل شمارهٔ 5194–در زلف تو آویخت دل از قید علایق

غزل شمارهٔ 5218–دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک

غزل شمارهٔ 5219–از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک

غزل شمارهٔ 5220–زلف تو نفس در جگر باد کند مشک

غزل شمارهٔ 5268–تا چند کشم درد سر از رهگذر دل

غزل شمارهٔ 5269–از سرکشی و ناز ندارد سر ما گل

غزل شمارهٔ 5896–افزود گرانباری غفلت ز شتابم

غزل شمارهٔ 5897–روشن ز فروغ می ناب است حیاتم

غزل شمارهٔ 5898–آن حال ندارم که به فکر دگر افتم

غزل شمارهٔ 5899–تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم

غزل شمارهٔ 5900–پیش از گل رخسار تو افروخته بودم

غزل شمارهٔ 5901–فریاد که از کوتهی بخت ندارم

غزل شمارهٔ 5902–آتش به دل از گرمی این مرحله دارم

غزل شمارهٔ 5903–وقت است که داغی به دل دام گذارم

غزل شمارهٔ 5904–آن قدر ندارم که سزاوار تو باشم

غزل شمارهٔ 5905–از تلخ زبانان نشود پست خروشم

غزل شمارهٔ 5906–دستی که به جامی نشود رهزن هوشم

غزل شمارهٔ 5907–بیخود ز نوای دل دیوانه خویشم

غزل شمارهٔ 5908–تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟

غزل شمارهٔ 5909–در هر که ترا دیده به حسرت نگرانم

غزل شمارهٔ 5910–جان را به دم خنجر قاتل برسانم

غزل شمارهٔ 5911–کو بخت که در میکده با یار نشینم؟

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4452–طوفان گل و جوش بهارست ببینید

غزل شمارهٔ 4453–خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

غزل شمارهٔ 4744–هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار

غزل شمارهٔ 4745–از صحبت خامان، دل آگاه نگه دار

غزل شمارهٔ 4746–ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار

غزل شمارهٔ 4747–دارم ز تو ساده دلیها گله بسیار

غزل شمارهٔ 4748–اینطرفه که گنجایش غم می شود افزون

غزل شمارهٔ 4749–از درد بود پرسش اغیار گرانتر

غزل شمارهٔ 4750–ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر

غزل شمارهٔ 4751–هر چند ترا دیده بدکرد زمن دور

غزل شمارهٔ 4752–کام دل ازان چهره افروخته برگیر

غزل شمارهٔ 4818–چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی ساز

غزل شمارهٔ 4819–پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز

غزل شمارهٔ 4852–بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4853–معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4854–حیف است که سر در سر مینانکند کس

غزل شمارهٔ 5077–از صحبت افسرده روانان به حذر باش

غزل شمارهٔ 5078–فارغ ز تمنای جهان گذران باش

غزل شمارهٔ 5079–چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باش

غزل شمارهٔ 5080–آن لاله عذاری که منم داغ و کبابش

غزل شمارهٔ 5081–شوخی که مرا هست تمنای وصالش

غزل شمارهٔ 5082–شد سرمه سویدای دل از نور جمالش

غزل شمارهٔ 5083–آن کس که نشان داد برون از دو جهانش

غزل شمارهٔ 5084–از رشته جان تاب برد موی میانش

غزل شمارهٔ 5085–آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهش

غزل شمارهٔ 5086–جز چشم توای شوخ جانهاست فدایش

غزل شمارهٔ 4452طوفان گل و جوش بهارست ببینید

غزل شمارهٔ 4453خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

غزل شمارهٔ 4744هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار

غزل شمارهٔ 4745از صحبت خامان، دل آگاه نگه دار

غزل شمارهٔ 4746ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار

غزل شمارهٔ 4747دارم ز تو ساده دلیها گله بسیار

غزل شمارهٔ 4748اینطرفه که گنجایش غم می شود افزون

غزل شمارهٔ 4749از درد بود پرسش اغیار گرانتر

غزل شمارهٔ 4750ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر

غزل شمارهٔ 4751هر چند ترا دیده بدکرد زمن دور

غزل شمارهٔ 4752کام دل ازان چهره افروخته برگیر

غزل شمارهٔ 4818چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی ساز

غزل شمارهٔ 4819پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز

غزل شمارهٔ 4852بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4854حیف است که سر در سر مینانکند کس

غزل شمارهٔ 5077از صحبت افسرده روانان به حذر باش

غزل شمارهٔ 5078فارغ ز تمنای جهان گذران باش

غزل شمارهٔ 5079چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باش

غزل شمارهٔ 5080آن لاله عذاری که منم داغ و کبابش

غزل شمارهٔ 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالش

غزل شمارهٔ 5082شد سرمه سویدای دل از نور جمالش

غزل شمارهٔ 5083آن کس که نشان داد برون از دو جهانش

غزل شمارهٔ 5084از رشته جان تاب برد موی میانش

غزل شمارهٔ 5085آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهش

غزل شمارهٔ 5086جز چشم توای شوخ جانهاست فدایش

غزل شمارهٔ 5087در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش

غزل شمارهٔ 5153چندان که بهارست و خزان است درین باغ

غزل شمارهٔ 5194در زلف تو آویخت دل از قید علایق

غزل شمارهٔ 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک

غزل شمارهٔ 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک

غزل شمارهٔ 5220زلف تو نفس در جگر باد کند مشک

غزل شمارهٔ 5268تا چند کشم درد سر از رهگذر دل

غزل شمارهٔ 5269از سرکشی و ناز ندارد سر ما گل

غزل شمارهٔ 5896افزود گرانباری غفلت ز شتابم

غزل شمارهٔ 5897روشن ز فروغ می ناب است حیاتم

غزل شمارهٔ 5898آن حال ندارم که به فکر دگر افتم

غزل شمارهٔ 5899تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم

غزل شمارهٔ 5900پیش از گل رخسار تو افروخته بودم

غزل شمارهٔ 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارم

غزل شمارهٔ 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارم

غزل شمارهٔ 5903وقت است که داغی به دل دام گذارم

غزل شمارهٔ 5904آن قدر ندارم که سزاوار تو باشم

غزل شمارهٔ 5905از تلخ زبانان نشود پست خروشم

غزل شمارهٔ 5906دستی که به جامی نشود رهزن هوشم

غزل شمارهٔ 5907بیخود ز نوای دل دیوانه خویشم

غزل شمارهٔ 5908تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟

غزل شمارهٔ 5909در هر که ترا دیده به حسرت نگرانم

غزل شمارهٔ 5910جان را به دم خنجر قاتل برسانم

غزل شمارهٔ 5911کو بخت که در میکده با یار نشینم؟

غزل شمارهٔ 4452طوفان گل و جوش بهارست ببینید

غزل شمارهٔ 4453خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

غزل شمارهٔ 4744هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار

غزل شمارهٔ 4745از صحبت خامان، دل آگاه نگه دار

غزل شمارهٔ 4746ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار

غزل شمارهٔ 4747دارم ز تو ساده دلیها گله بسیار

غزل شمارهٔ 4748اینطرفه که گنجایش غم می شود افزون

غزل شمارهٔ 4749از درد بود پرسش اغیار گرانتر

غزل شمارهٔ 4750ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر

غزل شمارهٔ 4751هر چند ترا دیده بدکرد زمن دور

غزل شمارهٔ 4752کام دل ازان چهره افروخته برگیر

غزل شمارهٔ 4818چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی ساز

غزل شمارهٔ 4819پیغامی ازان غنچه دهن می رسد امروز

غزل شمارهٔ 4852بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4853معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟

غزل شمارهٔ 4854حیف است که سر در سر مینانکند کس

غزل شمارهٔ 5077از صحبت افسرده روانان به حذر باش

غزل شمارهٔ 5078فارغ ز تمنای جهان گذران باش

غزل شمارهٔ 5079چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باش

غزل شمارهٔ 5080آن لاله عذاری که منم داغ و کبابش

غزل شمارهٔ 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالش

غزل شمارهٔ 5082شد سرمه سویدای دل از نور جمالش

غزل شمارهٔ 5083آن کس که نشان داد برون از دو جهانش

غزل شمارهٔ 5084از رشته جان تاب برد موی میانش

غزل شمارهٔ 5085آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهش

غزل شمارهٔ 5086جز چشم توای شوخ جانهاست فدایش

غزل شمارهٔ 5087در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش

غزل شمارهٔ 5153چندان که بهارست و خزان است درین باغ

غزل شمارهٔ 5194در زلف تو آویخت دل از قید علایق

غزل شمارهٔ 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک