وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 2129گردون صدف گوهر یکدانه عشق است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2129

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2130دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2130

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2131

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2132

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2133

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2134

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2135مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2135

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2136

17 اشعار

غزل شمارهٔ 2137پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2137

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2138طوطی ز سخن صیقل آیینه جان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2138

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2139درد تو به دلهای سبکروح گران است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2139

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2140

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2141محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2141

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2142

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2143چون آینه هر دل که ز روشن گهران است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2143

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2144دل بر شکن طره دلدار گران است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2144

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2145

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2146سبزی که سیاه است ازو روز من این است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2146

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2147آن خانه برانداز که در خانه زین است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2147

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2148سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2148

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2149

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2150

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2151عشق است که اکسیر بقا خاک در اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2151

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2152گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2152

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2153

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2154

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2155کیفیت می با لب شکرشکن توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2155

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2156

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2157

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2158

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2159از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2159

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2160

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2161در روی زمین یک سر پر شور نمانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2161

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2162از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2162

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2163زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2163

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2164رخسار تو روز سیه ریش ندیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2164

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2165از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2165

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2166با طره او مشک ختا دود کبابی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2166

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2167

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2168

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2169صبح از لب لعل تو پیام نمکینی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2169

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2170

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2171هر نخل مصیبت علم راهنمایی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2171

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2172بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2172

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2173در عالم بالاست تماشایی اگر هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2173

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2174در هر جگری شوری ازین گرم نفس هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2174

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2175بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2175

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2176خام است شرابی که در او غلغله ای هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2176

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2177در نقطه خاک است نهان، گر خبری هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2177

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2178در زیر فلک نیست اگر همنفسی هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2178

10 اشعار

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2129–گردون صدف گوهر یکدانه عشق است

غزل شمارهٔ 2130–دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است

غزل شمارهٔ 2131–خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

غزل شمارهٔ 2132–روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟

غزل شمارهٔ 2133–جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است

غزل شمارهٔ 2134–شیرازه جمعیت مستان خط جام است

غزل شمارهٔ 2135–مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟

غزل شمارهٔ 2136–نقش به مراد دل ما خنده زخم است

غزل شمارهٔ 2137–پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

غزل شمارهٔ 2138–طوطی ز سخن صیقل آیینه جان است

غزل شمارهٔ 2139–درد تو به دلهای سبکروح گران است

غزل شمارهٔ 2140–در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است

غزل شمارهٔ 2141–محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است

غزل شمارهٔ 2142–لعل تو ز روشن گهری جان جهان است

غزل شمارهٔ 2143–چون آینه هر دل که ز روشن گهران است

غزل شمارهٔ 2144–دل بر شکن طره دلدار گران است

غزل شمارهٔ 2145–دل نقطه بسم الله دیوان جنون است

غزل شمارهٔ 2146–سبزی که سیاه است ازو روز من این است

غزل شمارهٔ 2147–آن خانه برانداز که در خانه زین است

غزل شمارهٔ 2148–سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است

غزل شمارهٔ 2149–چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست

غزل شمارهٔ 2150–مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوست

غزل شمارهٔ 2151–عشق است که اکسیر بقا خاک در اوست

غزل شمارهٔ 2152–گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوست

غزل شمارهٔ 2153–تنها نه همین ماه به فرمان خط اوست

غزل شمارهٔ 2154–بودی که نمودست وجودش، دهن اوست

غزل شمارهٔ 2155–کیفیت می با لب شکرشکن توست

غزل شمارهٔ 2156–روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه است

غزل شمارهٔ 2157–یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟

غزل شمارهٔ 2158–در پرده شب هر که می ناب گرفته است

غزل شمارهٔ 2159–از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته است

غزل شمارهٔ 2160–یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است

غزل شمارهٔ 2161–در روی زمین یک سر پر شور نمانده است

غزل شمارهٔ 2162–از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است

غزل شمارهٔ 2163–زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده است

غزل شمارهٔ 2164–رخسار تو روز سیه ریش ندیده است

غزل شمارهٔ 2165–از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است

غزل شمارهٔ 2166–با طره او مشک ختا دود کبابی است

غزل شمارهٔ 2167–هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی است

غزل شمارهٔ 2168–تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی است

غزل شمارهٔ 2169–صبح از لب لعل تو پیام نمکینی است

غزل شمارهٔ 2170–آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی است

غزل شمارهٔ 2171–هر نخل مصیبت علم راهنمایی است

غزل شمارهٔ 2172–بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بست

غزل شمارهٔ 2173–در عالم بالاست تماشایی اگر هست

غزل شمارهٔ 2174–در هر جگری شوری ازین گرم نفس هست

غزل شمارهٔ 2175–بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هست

غزل شمارهٔ 2176–خام است شرابی که در او غلغله ای هست

غزل شمارهٔ 2177–در نقطه خاک است نهان، گر خبری هست

غزل شمارهٔ 2178–در زیر فلک نیست اگر همنفسی هست

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2129–گردون صدف گوهر یکدانه عشق است

غزل شمارهٔ 2130–دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است

غزل شمارهٔ 2131–خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

غزل شمارهٔ 2132–روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟

غزل شمارهٔ 2133–جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است

غزل شمارهٔ 2134–شیرازه جمعیت مستان خط جام است

غزل شمارهٔ 2135–مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟

غزل شمارهٔ 2136–نقش به مراد دل ما خنده زخم است

غزل شمارهٔ 2137–پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

غزل شمارهٔ 2138–طوطی ز سخن صیقل آیینه جان است

غزل شمارهٔ 2139–درد تو به دلهای سبکروح گران است

غزل شمارهٔ 2140–در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است

غزل شمارهٔ 2141–محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است

غزل شمارهٔ 2142–لعل تو ز روشن گهری جان جهان است

غزل شمارهٔ 2143–چون آینه هر دل که ز روشن گهران است

غزل شمارهٔ 2144–دل بر شکن طره دلدار گران است

غزل شمارهٔ 2145–دل نقطه بسم الله دیوان جنون است

غزل شمارهٔ 2146–سبزی که سیاه است ازو روز من این است

غزل شمارهٔ 2147–آن خانه برانداز که در خانه زین است

غزل شمارهٔ 2148–سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است

غزل شمارهٔ 2149–چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست

غزل شمارهٔ 2150–مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوست

غزل شمارهٔ 2151–عشق است که اکسیر بقا خاک در اوست

غزل شمارهٔ 2152–گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوست

غزل شمارهٔ 2153–تنها نه همین ماه به فرمان خط اوست

غزل شمارهٔ 2154–بودی که نمودست وجودش، دهن اوست

غزل شمارهٔ 2129گردون صدف گوهر یکدانه عشق است

غزل شمارهٔ 2130دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است

غزل شمارهٔ 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

غزل شمارهٔ 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟

غزل شمارهٔ 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است

غزل شمارهٔ 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام است

غزل شمارهٔ 2135مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟

غزل شمارهٔ 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم است

غزل شمارهٔ 2137پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

غزل شمارهٔ 2138طوطی ز سخن صیقل آیینه جان است

غزل شمارهٔ 2139درد تو به دلهای سبکروح گران است

غزل شمارهٔ 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است

غزل شمارهٔ 2141محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است

غزل شمارهٔ 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان است

غزل شمارهٔ 2143چون آینه هر دل که ز روشن گهران است

غزل شمارهٔ 2144دل بر شکن طره دلدار گران است

غزل شمارهٔ 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون است

غزل شمارهٔ 2146سبزی که سیاه است ازو روز من این است

غزل شمارهٔ 2147آن خانه برانداز که در خانه زین است

غزل شمارهٔ 2148سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است

غزل شمارهٔ 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست

غزل شمارهٔ 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوست

غزل شمارهٔ 2151عشق است که اکسیر بقا خاک در اوست

غزل شمارهٔ 2152گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوست

غزل شمارهٔ 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوست

غزل شمارهٔ 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوست

غزل شمارهٔ 2155کیفیت می با لب شکرشکن توست

غزل شمارهٔ 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه است

غزل شمارهٔ 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟

غزل شمارهٔ 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته است

غزل شمارهٔ 2159از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته است

غزل شمارهٔ 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است

غزل شمارهٔ 2161در روی زمین یک سر پر شور نمانده است

غزل شمارهٔ 2162از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است

غزل شمارهٔ 2163زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده است

غزل شمارهٔ 2164رخسار تو روز سیه ریش ندیده است

غزل شمارهٔ 2165از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است

غزل شمارهٔ 2166با طره او مشک ختا دود کبابی است

غزل شمارهٔ 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی است

غزل شمارهٔ 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی است

غزل شمارهٔ 2169صبح از لب لعل تو پیام نمکینی است

غزل شمارهٔ 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی است

غزل شمارهٔ 2171هر نخل مصیبت علم راهنمایی است

غزل شمارهٔ 2172بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بست

غزل شمارهٔ 2173در عالم بالاست تماشایی اگر هست

غزل شمارهٔ 2174در هر جگری شوری ازین گرم نفس هست

غزل شمارهٔ 2175بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هست

غزل شمارهٔ 2176خام است شرابی که در او غلغله ای هست

غزل شمارهٔ 2177در نقطه خاک است نهان، گر خبری هست

غزل شمارهٔ 2178در زیر فلک نیست اگر همنفسی هست

غزل شمارهٔ 2129گردون صدف گوهر یکدانه عشق است

غزل شمارهٔ 2130دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است

غزل شمارهٔ 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

غزل شمارهٔ 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟

غزل شمارهٔ 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است

غزل شمارهٔ 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام است

غزل شمارهٔ 2135مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟

غزل شمارهٔ 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم است

غزل شمارهٔ 2137پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

غزل شمارهٔ 2138طوطی ز سخن صیقل آیینه جان است

غزل شمارهٔ 2139درد تو به دلهای سبکروح گران است

غزل شمارهٔ 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است

غزل شمارهٔ 2141محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است

غزل شمارهٔ 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان است

غزل شمارهٔ 2143چون آینه هر دل که ز روشن گهران است

غزل شمارهٔ 2144دل بر شکن طره دلدار گران است

غزل شمارهٔ 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون است

غزل شمارهٔ 2146سبزی که سیاه است ازو روز من این است

غزل شمارهٔ 2147آن خانه برانداز که در خانه زین است

غزل شمارهٔ 2148سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است

غزل شمارهٔ 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست

غزل شمارهٔ 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوست

غزل شمارهٔ 2151عشق است که اکسیر بقا خاک در اوست

غزل شمارهٔ 2152گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوست

غزل شمارهٔ 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوست

غزل شمارهٔ 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوست

غزل شمارهٔ 2155کیفیت می با لب شکرشکن توست

غزل شمارهٔ 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه است

غزل شمارهٔ 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟

غزل شمارهٔ 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته است