وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 2179هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2179

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2180با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2180

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2181

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2182خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2182

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2183گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2183

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2184در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2184

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2185چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2185

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2186آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2186

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2187لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2187

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2188منظور من آن موی میان است و میان نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2188

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2189بوی سر زلف تو به شیدایی من نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2189

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2190

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2191

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2192

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2193از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2193

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2194

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2195

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2196

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2197

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2198

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2199

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2200ای زلف تو شیرازه دیوان قیامت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2200

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2201

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2202

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2272

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2276

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2277

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4327

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4328

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4329تا روشنی صدق به دل یار نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4329

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4330چشمی که مقید به نظر باز نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4330

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4331

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4332در سینه نهان گریه مستانه نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4332

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4333

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4334

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4335

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4336

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4337

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4338

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4339از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4339

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4340اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4340

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4341سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4341

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4342

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4343آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4343

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 4344از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4344

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4345

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4346دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4346

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4347جویای تو با کعبه گل کار ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4347

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4348پروای خط آن غنچه مستور ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4348

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4349هر شیشه دلی حوصله شور ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4349

7 اشعار

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2179–هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

غزل شمارهٔ 2180–با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟

غزل شمارهٔ 2181–دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟

غزل شمارهٔ 2182–خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟

غزل شمارهٔ 2183–گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیست

غزل شمارهٔ 2184–در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیست

غزل شمارهٔ 2185–چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیست

غزل شمارهٔ 2186–آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست

غزل شمارهٔ 2187–لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیست

غزل شمارهٔ 2188–منظور من آن موی میان است و میان نیست

غزل شمارهٔ 2189–بوی سر زلف تو به شیدایی من نیست

غزل شمارهٔ 2190–در موج پریشانی ما فاصله ای نیست

غزل شمارهٔ 2191–در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست

غزل شمارهٔ 2192–زین نقطه بود گردش پرگار فلکها

غزل شمارهٔ 2193–از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشت

غزل شمارهٔ 2194–در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشت

غزل شمارهٔ 2195–رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافت

غزل شمارهٔ 2196–در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟

غزل شمارهٔ 2197–ایام بهاران سبک از دیده ما رفت

غزل شمارهٔ 2198–افسوس که ایام شریف رمضان رفت

غزل شمارهٔ 2199–از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفت

غزل شمارهٔ 2200–ای زلف تو شیرازه دیوان قیامت

غزل شمارهٔ 2201–قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202–ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2272–آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

غزل شمارهٔ 2276–ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

غزل شمارهٔ 2277–لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ

غزل شمارهٔ 4327–هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328–در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329–تا روشنی صدق به دل یار نگردد

غزل شمارهٔ 4330–چشمی که مقید به نظر باز نگردد

غزل شمارهٔ 4331–بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

غزل شمارهٔ 4332–در سینه نهان گریه مستانه نگردد

غزل شمارهٔ 4333–کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

غزل شمارهٔ 4334–کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4335–هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4336–آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

غزل شمارهٔ 4337–از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

غزل شمارهٔ 4338–از گرمروان خار مغیلان گله دارد

غزل شمارهٔ 4339–از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

غزل شمارهٔ 4340–اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4341–سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4342–طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4343–آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4344–از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

غزل شمارهٔ 4345–تر دامنیم آه غم آلود ندارد

غزل شمارهٔ 4346–دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

غزل شمارهٔ 4347–جویای تو با کعبه گل کار ندارد

غزل شمارهٔ 4348–پروای خط آن غنچه مستور ندارد

غزل شمارهٔ 4349–هر شیشه دلی حوصله شور ندارد

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2179–هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

غزل شمارهٔ 2180–با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟

غزل شمارهٔ 2181–دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟

غزل شمارهٔ 2182–خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟

غزل شمارهٔ 2183–گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیست

غزل شمارهٔ 2184–در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیست

غزل شمارهٔ 2185–چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیست

غزل شمارهٔ 2186–آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست

غزل شمارهٔ 2187–لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیست

غزل شمارهٔ 2188–منظور من آن موی میان است و میان نیست

غزل شمارهٔ 2189–بوی سر زلف تو به شیدایی من نیست

غزل شمارهٔ 2190–در موج پریشانی ما فاصله ای نیست

غزل شمارهٔ 2191–در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست

غزل شمارهٔ 2192–زین نقطه بود گردش پرگار فلکها

غزل شمارهٔ 2193–از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشت

غزل شمارهٔ 2194–در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشت

غزل شمارهٔ 2195–رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافت

غزل شمارهٔ 2196–در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟

غزل شمارهٔ 2197–ایام بهاران سبک از دیده ما رفت

غزل شمارهٔ 2198–افسوس که ایام شریف رمضان رفت

غزل شمارهٔ 2199–از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفت

غزل شمارهٔ 2200–ای زلف تو شیرازه دیوان قیامت

غزل شمارهٔ 2201–قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202–ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2272–آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

غزل شمارهٔ 2276–ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

غزل شمارهٔ 2179هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

غزل شمارهٔ 2180با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟

غزل شمارهٔ 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟

غزل شمارهٔ 2182خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟

غزل شمارهٔ 2183گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیست

غزل شمارهٔ 2184در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیست

غزل شمارهٔ 2185چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیست

غزل شمارهٔ 2186آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست

غزل شمارهٔ 2187لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیست

غزل شمارهٔ 2188منظور من آن موی میان است و میان نیست

غزل شمارهٔ 2189بوی سر زلف تو به شیدایی من نیست

غزل شمارهٔ 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیست

غزل شمارهٔ 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست

غزل شمارهٔ 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکها

غزل شمارهٔ 2193از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشت

غزل شمارهٔ 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشت

غزل شمارهٔ 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافت

غزل شمارهٔ 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟

غزل شمارهٔ 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفت

غزل شمارهٔ 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفت

غزل شمارهٔ 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفت

غزل شمارهٔ 2200ای زلف تو شیرازه دیوان قیامت

غزل شمارهٔ 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

غزل شمارهٔ 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

غزل شمارهٔ 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ

غزل شمارهٔ 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329تا روشنی صدق به دل یار نگردد

غزل شمارهٔ 4330چشمی که مقید به نظر باز نگردد

غزل شمارهٔ 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

غزل شمارهٔ 4332در سینه نهان گریه مستانه نگردد

غزل شمارهٔ 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

غزل شمارهٔ 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

غزل شمارهٔ 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

غزل شمارهٔ 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارد

غزل شمارهٔ 4339از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

غزل شمارهٔ 4340اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4341سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4343آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4344از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

غزل شمارهٔ 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارد

غزل شمارهٔ 4346دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

غزل شمارهٔ 4347جویای تو با کعبه گل کار ندارد

غزل شمارهٔ 4348پروای خط آن غنچه مستور ندارد

غزل شمارهٔ 4349هر شیشه دلی حوصله شور ندارد

غزل شمارهٔ 2179هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

غزل شمارهٔ 2180با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟

غزل شمارهٔ 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟

غزل شمارهٔ 2182خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟

غزل شمارهٔ 2183گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیست

غزل شمارهٔ 2184در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیست

غزل شمارهٔ 2185چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیست

غزل شمارهٔ 2186آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست

غزل شمارهٔ 2187لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیست

غزل شمارهٔ 2188منظور من آن موی میان است و میان نیست

غزل شمارهٔ 2189بوی سر زلف تو به شیدایی من نیست

غزل شمارهٔ 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیست

غزل شمارهٔ 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست

غزل شمارهٔ 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکها

غزل شمارهٔ 2193از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشت

غزل شمارهٔ 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشت

غزل شمارهٔ 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافت

غزل شمارهٔ 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟

غزل شمارهٔ 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفت

غزل شمارهٔ 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفت

غزل شمارهٔ 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفت

غزل شمارهٔ 2200ای زلف تو شیرازه دیوان قیامت

غزل شمارهٔ 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

غزل شمارهٔ 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

غزل شمارهٔ 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ

غزل شمارهٔ 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329تا روشنی صدق به دل یار نگردد