وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4400آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4400

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4401کیفیت می زاهد فرزانه نداند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4401

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4402فیض دم صبح از لب خندان تو یابند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4402

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4403در خویش چو گردون نکنی تا سفری چند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4403

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4404جمعی که دراندیشه آن چشم خمارند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4404

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4405خوش وقت گروهی که در اندیشه یارند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4405

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4406داغی که مرا بر دل دیوانه گذارند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4406

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4407

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4408هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4408

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4409حکم است که کار شب آدینه بسازند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4409

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4410

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4411از دست رود خامه چو نام تو نویسند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4411

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4412در کوی خرابات گروهی که خموشند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4412

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4413

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4414

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4415غفلت زدگان دیده بیدار ندانند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4415

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4416آنها که نظرباز به نو خط پسرانند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4416

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4417

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشیند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4418

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4419

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4420در زیر فلک چند خردمند توان بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4420

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4421تامنزل من بادیه بیخبری بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4421

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4422

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4423با روی تو آیینه روشن چه نماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4423

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4424

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4425

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4426آن خرمن گل چون ز در باغ درآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4426

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4427

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4428

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4429

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4430تدبیر محال است به تقدیر برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4430

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4433

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4434از سفره قسمت لب نانش لب گورست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4434

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4435

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4436خوب است که بی رنج طلب کام برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4436

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4437حاشا که زعاشق سخن کام برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4437

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4438

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4439

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4440

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4441

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4442مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4442

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4443از سیر چمن کی دل افگار گشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4443

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4444با تنگدلی از لب خندان چه گشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4444

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4445یک شعله شوخ است که دیدار نماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4445

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4446

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4447با روی تو خورشید درخشان چه نماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4447

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4448با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4448

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4449صحبت به حریفان سیه کار مدارید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4449

17 اشعار

غزل شمارهٔ 4450از قید فلک برزده دامن بگریزید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4450

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4451فارغ بود از افسر زرین سر خورشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4451

12 اشعار

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4400–آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

غزل شمارهٔ 4401–کیفیت می زاهد فرزانه نداند

غزل شمارهٔ 4402–فیض دم صبح از لب خندان تو یابند

غزل شمارهٔ 4403–در خویش چو گردون نکنی تا سفری چند

غزل شمارهٔ 4404–جمعی که دراندیشه آن چشم خمارند

غزل شمارهٔ 4405–خوش وقت گروهی که در اندیشه یارند

غزل شمارهٔ 4406–داغی که مرا بر دل دیوانه گذارند

غزل شمارهٔ 4407–خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارند

غزل شمارهٔ 4408–هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند

غزل شمارهٔ 4409–حکم است که کار شب آدینه بسازند

غزل شمارهٔ 4410–از دشت به حی مردم دیوانه نسازند

غزل شمارهٔ 4411–از دست رود خامه چو نام تو نویسند

غزل شمارهٔ 4412–در کوی خرابات گروهی که خموشند

غزل شمارهٔ 4413–آنها که به فردوس رخ یار فروشند

غزل شمارهٔ 4414–تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکند

غزل شمارهٔ 4415–غفلت زدگان دیده بیدار ندانند

غزل شمارهٔ 4416–آنها که نظرباز به نو خط پسرانند

غزل شمارهٔ 4417–چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند

غزل شمارهٔ 4418–سوز دل عاشق ز تماشا ننشیند

غزل شمارهٔ 4419–در کودکی از جبهه من عشق عیان بود

غزل شمارهٔ 4420–در زیر فلک چند خردمند توان بود

غزل شمارهٔ 4421–تامنزل من بادیه بیخبری بود

غزل شمارهٔ 4422–گر یار ز احوال من آگاه نمی بود

غزل شمارهٔ 4423–با روی تو آیینه روشن چه نماید

غزل شمارهٔ 4424–داغ از جگر سوختگان دیر برآید

غزل شمارهٔ 4425–سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید

غزل شمارهٔ 4426–آن خرمن گل چون ز در باغ درآید

غزل شمارهٔ 4427–خطی که ازان چهره روشن بدر آید

غزل شمارهٔ 4428–آه از دل جویای تو بیتاب برآید

غزل شمارهٔ 4429–حرفی که ازان لعل گهربار برآید

غزل شمارهٔ 4430–تدبیر محال است به تقدیر برآید

غزل شمارهٔ 4433–آهی که ز دلهای هوسناک برآید

غزل شمارهٔ 4434–از سفره قسمت لب نانش لب گورست

غزل شمارهٔ 4435–گر چشم تر از پوست چو بادام برآید

غزل شمارهٔ 4436–خوب است که بی رنج طلب کام برآید

غزل شمارهٔ 4437–حاشا که زعاشق سخن کام برآید

غزل شمارهٔ 4438–بیخواست ز دل ناله جانکاه برآید

غزل شمارهٔ 4439–لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید

غزل شمارهٔ 4440–هویی که مرا از دل دیوانه برآید

غزل شمارهٔ 4441–خورشید اگر از چشم کسان آب گشاید

غزل شمارهٔ 4442–مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید

غزل شمارهٔ 4443–از سیر چمن کی دل افگار گشاید

غزل شمارهٔ 4444–با تنگدلی از لب خندان چه گشاید

غزل شمارهٔ 4445–یک شعله شوخ است که دیدار نماید

غزل شمارهٔ 4446–غفلت چه اثر در دل هشیارنماید

غزل شمارهٔ 4447–با روی تو خورشید درخشان چه نماید

غزل شمارهٔ 4448–با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید

غزل شمارهٔ 4449–صحبت به حریفان سیه کار مدارید

غزل شمارهٔ 4450–از قید فلک برزده دامن بگریزید

غزل شمارهٔ 4451–فارغ بود از افسر زرین سر خورشید

وزنِ مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4400–آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

غزل شمارهٔ 4401–کیفیت می زاهد فرزانه نداند

غزل شمارهٔ 4402–فیض دم صبح از لب خندان تو یابند

غزل شمارهٔ 4403–در خویش چو گردون نکنی تا سفری چند

غزل شمارهٔ 4404–جمعی که دراندیشه آن چشم خمارند

غزل شمارهٔ 4405–خوش وقت گروهی که در اندیشه یارند

غزل شمارهٔ 4406–داغی که مرا بر دل دیوانه گذارند

غزل شمارهٔ 4407–خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارند

غزل شمارهٔ 4408–هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند

غزل شمارهٔ 4409–حکم است که کار شب آدینه بسازند

غزل شمارهٔ 4410–از دشت به حی مردم دیوانه نسازند

غزل شمارهٔ 4411–از دست رود خامه چو نام تو نویسند

غزل شمارهٔ 4412–در کوی خرابات گروهی که خموشند

غزل شمارهٔ 4413–آنها که به فردوس رخ یار فروشند

غزل شمارهٔ 4414–تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکند

غزل شمارهٔ 4415–غفلت زدگان دیده بیدار ندانند

غزل شمارهٔ 4416–آنها که نظرباز به نو خط پسرانند

غزل شمارهٔ 4417–چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند

غزل شمارهٔ 4418–سوز دل عاشق ز تماشا ننشیند

غزل شمارهٔ 4419–در کودکی از جبهه من عشق عیان بود

غزل شمارهٔ 4420–در زیر فلک چند خردمند توان بود

غزل شمارهٔ 4421–تامنزل من بادیه بیخبری بود

غزل شمارهٔ 4422–گر یار ز احوال من آگاه نمی بود

غزل شمارهٔ 4423–با روی تو آیینه روشن چه نماید

غزل شمارهٔ 4424–داغ از جگر سوختگان دیر برآید

غزل شمارهٔ 4425–سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید

غزل شمارهٔ 4400آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

غزل شمارهٔ 4401کیفیت می زاهد فرزانه نداند

غزل شمارهٔ 4402فیض دم صبح از لب خندان تو یابند

غزل شمارهٔ 4403در خویش چو گردون نکنی تا سفری چند

غزل شمارهٔ 4404جمعی که دراندیشه آن چشم خمارند

غزل شمارهٔ 4405خوش وقت گروهی که در اندیشه یارند

غزل شمارهٔ 4406داغی که مرا بر دل دیوانه گذارند

غزل شمارهٔ 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارند

غزل شمارهٔ 4408هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند

غزل شمارهٔ 4409حکم است که کار شب آدینه بسازند

غزل شمارهٔ 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازند

غزل شمارهٔ 4411از دست رود خامه چو نام تو نویسند

غزل شمارهٔ 4412در کوی خرابات گروهی که خموشند

غزل شمارهٔ 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشند

غزل شمارهٔ 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکند

غزل شمارهٔ 4415غفلت زدگان دیده بیدار ندانند

غزل شمارهٔ 4416آنها که نظرباز به نو خط پسرانند

غزل شمارهٔ 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند

غزل شمارهٔ 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشیند

غزل شمارهٔ 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بود

غزل شمارهٔ 4420در زیر فلک چند خردمند توان بود

غزل شمارهٔ 4421تامنزل من بادیه بیخبری بود

غزل شمارهٔ 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بود

غزل شمارهٔ 4423با روی تو آیینه روشن چه نماید

غزل شمارهٔ 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآید

غزل شمارهٔ 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید

غزل شمارهٔ 4426آن خرمن گل چون ز در باغ درآید

غزل شمارهٔ 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آید

غزل شمارهٔ 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآید

غزل شمارهٔ 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآید

غزل شمارهٔ 4430تدبیر محال است به تقدیر برآید

غزل شمارهٔ 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآید

غزل شمارهٔ 4434از سفره قسمت لب نانش لب گورست

غزل شمارهٔ 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآید

غزل شمارهٔ 4436خوب است که بی رنج طلب کام برآید

غزل شمارهٔ 4437حاشا که زعاشق سخن کام برآید

غزل شمارهٔ 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآید

غزل شمارهٔ 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید

غزل شمارهٔ 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآید

غزل شمارهٔ 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشاید

غزل شمارهٔ 4442مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید

غزل شمارهٔ 4443از سیر چمن کی دل افگار گشاید

غزل شمارهٔ 4444با تنگدلی از لب خندان چه گشاید

غزل شمارهٔ 4445یک شعله شوخ است که دیدار نماید

غزل شمارهٔ 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنماید

غزل شمارهٔ 4447با روی تو خورشید درخشان چه نماید

غزل شمارهٔ 4448با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید

غزل شمارهٔ 4449صحبت به حریفان سیه کار مدارید

غزل شمارهٔ 4450از قید فلک برزده دامن بگریزید

غزل شمارهٔ 4451فارغ بود از افسر زرین سر خورشید

غزل شمارهٔ 4400آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

غزل شمارهٔ 4401کیفیت می زاهد فرزانه نداند

غزل شمارهٔ 4402فیض دم صبح از لب خندان تو یابند

غزل شمارهٔ 4403در خویش چو گردون نکنی تا سفری چند

غزل شمارهٔ 4404جمعی که دراندیشه آن چشم خمارند

غزل شمارهٔ 4405خوش وقت گروهی که در اندیشه یارند

غزل شمارهٔ 4406داغی که مرا بر دل دیوانه گذارند

غزل شمارهٔ 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارند

غزل شمارهٔ 4408هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند

غزل شمارهٔ 4409حکم است که کار شب آدینه بسازند

غزل شمارهٔ 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازند

غزل شمارهٔ 4411از دست رود خامه چو نام تو نویسند

غزل شمارهٔ 4412در کوی خرابات گروهی که خموشند

غزل شمارهٔ 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشند

غزل شمارهٔ 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکند

غزل شمارهٔ 4415غفلت زدگان دیده بیدار ندانند

غزل شمارهٔ 4416آنها که نظرباز به نو خط پسرانند

غزل شمارهٔ 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشیند

غزل شمارهٔ 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشیند

غزل شمارهٔ 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بود

غزل شمارهٔ 4420در زیر فلک چند خردمند توان بود

غزل شمارهٔ 4421تامنزل من بادیه بیخبری بود

غزل شمارهٔ 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بود

غزل شمارهٔ 4423با روی تو آیینه روشن چه نماید

غزل شمارهٔ 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآید

غزل شمارهٔ 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآید

غزل شمارهٔ 4426آن خرمن گل چون ز در باغ درآید

غزل شمارهٔ 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آید

غزل شمارهٔ 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآید

غزل شمارهٔ 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآید