صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6533

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6534

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6535

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6536

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6537

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6538

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6539

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6540

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6541

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6542

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6543

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6544

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6545

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6546

20 اشعار

غزل شمارهٔ 6547یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6547

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6548

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6549

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6550

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6551وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6551

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6552چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6552

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6553ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6553

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6554چشمی که فتاد بر لقای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6554

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6555خامش گویا بود چشم سخنگوی تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6555

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6556بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6556

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6557نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6557

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6558می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6558

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6559حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6559

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6560چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6560

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6561از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6561

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6562از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6562

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6563تا ز خط پشت لب جان بخش جانان شد سیاه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6563

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6564تا مه روی تو پرتو بر جهان انداخته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6564

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6565لعل او را بین به دلها بی حجاب آویخته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6565

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6566یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6566

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6567صبح شد برخیز مطرب گوشمال ساز ده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6567

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6568این چه خورشیدست یارب از افق تابان شده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6568

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6569نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6569

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6570عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6570

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6571در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6571

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6572بی توام در دل شراب ناب می گردد گره

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6572

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6573در گلویم اشک رنگارنگ می گردد گره

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6573

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6574در دل من رشته آمال می گردد گره

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6574

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6575در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گره

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6575

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6576رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6576

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6577بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6577

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6578بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6578

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6579دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6579

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6580از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6580

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6581تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6581

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6582صباحت آب در گلزارش از جوی گهربسته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6582

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6533–چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6534–از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535–خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536–نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537–از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538–ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539–تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540–ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541–در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542–مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543–کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544–در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545–ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546–دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547–یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548–خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549–از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6550–شد رعشه پیری پر و بال طلب تو

غزل شمارهٔ 6551–وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

غزل شمارهٔ 6552–چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شو

غزل شمارهٔ 6553–ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شو

غزل شمارهٔ 6554–چشمی که فتاد بر لقای تو

غزل شمارهٔ 6555–خامش گویا بود چشم سخنگوی تو

غزل شمارهٔ 6556–بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه

غزل شمارهٔ 6557–نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناه

غزل شمارهٔ 6558–می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاه

غزل شمارهٔ 6559–حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاه

غزل شمارهٔ 6560–چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاه

غزل شمارهٔ 6561–از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواه

غزل شمارهٔ 6562–از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواه

غزل شمارهٔ 6563–تا ز خط پشت لب جان بخش جانان شد سیاه

غزل شمارهٔ 6564–تا مه روی تو پرتو بر جهان انداخته

غزل شمارهٔ 6565–لعل او را بین به دلها بی حجاب آویخته

غزل شمارهٔ 6566–یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده

غزل شمارهٔ 6567–صبح شد برخیز مطرب گوشمال ساز ده

غزل شمارهٔ 6568–این چه خورشیدست یارب از افق تابان شده؟

غزل شمارهٔ 6569–نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟

غزل شمارهٔ 6570–عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایده

غزل شمارهٔ 6571–در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایده

غزل شمارهٔ 6572–بی توام در دل شراب ناب می گردد گره

غزل شمارهٔ 6573–در گلویم اشک رنگارنگ می گردد گره

غزل شمارهٔ 6574–در دل من رشته آمال می گردد گره

غزل شمارهٔ 6575–در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گره

غزل شمارهٔ 6576–رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی است

غزل شمارهٔ 6577–بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منه

غزل شمارهٔ 6578–بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منه

غزل شمارهٔ 6579–دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منه

غزل شمارهٔ 6580–از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوه

غزل شمارهٔ 6581–تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوه

غزل شمارهٔ 6582–صباحت آب در گلزارش از جوی گهربسته

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6533–چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6534–از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535–خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536–نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537–از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538–ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539–تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540–ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541–در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542–مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543–کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544–در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545–ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546–دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547–یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548–خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549–از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6550–شد رعشه پیری پر و بال طلب تو

غزل شمارهٔ 6551–وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

غزل شمارهٔ 6552–چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شو

غزل شمارهٔ 6553–ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شو

غزل شمارهٔ 6554–چشمی که فتاد بر لقای تو

غزل شمارهٔ 6555–خامش گویا بود چشم سخنگوی تو

غزل شمارهٔ 6556–بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه

غزل شمارهٔ 6557–نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناه

غزل شمارهٔ 6558–می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاه

غزل شمارهٔ 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تو

غزل شمارهٔ 6551وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

غزل شمارهٔ 6552چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شو

غزل شمارهٔ 6553ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شو

غزل شمارهٔ 6554چشمی که فتاد بر لقای تو

غزل شمارهٔ 6555خامش گویا بود چشم سخنگوی تو

غزل شمارهٔ 6556بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه

غزل شمارهٔ 6557نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناه

غزل شمارهٔ 6558می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاه

غزل شمارهٔ 6559حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاه

غزل شمارهٔ 6560چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاه

غزل شمارهٔ 6561از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواه

غزل شمارهٔ 6562از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواه

غزل شمارهٔ 6563تا ز خط پشت لب جان بخش جانان شد سیاه

غزل شمارهٔ 6564تا مه روی تو پرتو بر جهان انداخته

غزل شمارهٔ 6565لعل او را بین به دلها بی حجاب آویخته

غزل شمارهٔ 6566یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده

غزل شمارهٔ 6567صبح شد برخیز مطرب گوشمال ساز ده

غزل شمارهٔ 6568این چه خورشیدست یارب از افق تابان شده؟

غزل شمارهٔ 6569نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟

غزل شمارهٔ 6570عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایده

غزل شمارهٔ 6571در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایده

غزل شمارهٔ 6572بی توام در دل شراب ناب می گردد گره

غزل شمارهٔ 6573در گلویم اشک رنگارنگ می گردد گره

غزل شمارهٔ 6574در دل من رشته آمال می گردد گره

غزل شمارهٔ 6575در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گره

غزل شمارهٔ 6576رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی است

غزل شمارهٔ 6577بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منه

غزل شمارهٔ 6578بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منه

غزل شمارهٔ 6579دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منه

غزل شمارهٔ 6580از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوه

غزل شمارهٔ 6581تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوه

غزل شمارهٔ 6582صباحت آب در گلزارش از جوی گهربسته

غزل شمارهٔ 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تو

غزل شمارهٔ 6551وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

غزل شمارهٔ 6552چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شو

غزل شمارهٔ 6553ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شو

غزل شمارهٔ 6554چشمی که فتاد بر لقای تو

غزل شمارهٔ 6555خامش گویا بود چشم سخنگوی تو

غزل شمارهٔ 6556بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه

غزل شمارهٔ 6557نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناه

غزل شمارهٔ 6558می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاه

غزل شمارهٔ 6559حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاه

غزل شمارهٔ 6560چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاه

غزل شمارهٔ 6561از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواه

غزل شمارهٔ 6562از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواه