صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6483رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6483

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6484محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6484

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6485قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6485

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6486خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6486

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6487تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6487

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6488از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6488

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6489در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6489

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6490در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6490

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6491از نسیم ای ساکن بیت الحزن غافل مشو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6491

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6492بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6492

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6493غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6493

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6494چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6494

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6495نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6495

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6496جنون گنجی است گوهرخیز، زنجیر اژدهای او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6496

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6497چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6497

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6498چه باشد حاصل مرغ چمن ای گلعذار از تو؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6498

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6499بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6499

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6500زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6500

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6501ندارد اختیار در گشودن باغبان تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6501

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6502من آن بخت از کجا دارم که پیچیم بر میان تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6502

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6503خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6503

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6504زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6504

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6505

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6506

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6507

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6508

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6509

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6510

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6511کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6511

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6512از سر کوی قناعت به در شاه مرو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6512

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6513ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6513

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6514

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6515عنان به طول امل داده ای دریغ از تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6515

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6516ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6516

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6517رسید خانه زین عاقبت به کام از تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6517

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6518

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6519ز گل فزود مرا خارخار خنده تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6519

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6520چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6520

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6521شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6521

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6522زبان چو پسته شود سبز در دهن بی تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6522

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6523ز من شکیب به قدر دل فگار بجو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6523

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6524چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6524

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6525مشو چو موج شلاین به هر کنار و برو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6525

24 اشعار

غزل شمارهٔ 6526ز شرم قد بلند تو آب گردد سرو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6526

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6527ز جلوه های صنوبرقدان ز راه مرو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6527

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6528روزی که پسته دید لب همچو قند او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6528

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6529شد خط مشکبار عیان از عذار او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6529

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6530

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6531

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6532از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6532

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6483–رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرو

غزل شمارهٔ 6484–محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شو

غزل شمارهٔ 6485–قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شو

غزل شمارهٔ 6486–خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شو

غزل شمارهٔ 6487–تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشو

غزل شمارهٔ 6488–از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشو

غزل شمارهٔ 6489–در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشو

غزل شمارهٔ 6490–در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشو

غزل شمارهٔ 6491–از نسیم ای ساکن بیت الحزن غافل مشو

غزل شمارهٔ 6492–بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشو

غزل شمارهٔ 6493–غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو

غزل شمارهٔ 6494–چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با او

غزل شمارهٔ 6495–نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار او

غزل شمارهٔ 6496–جنون گنجی است گوهرخیز، زنجیر اژدهای او

غزل شمارهٔ 6497–چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار تو

غزل شمارهٔ 6498–چه باشد حاصل مرغ چمن ای گلعذار از تو؟

غزل شمارهٔ 6499–بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تو

غزل شمارهٔ 6500–زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تو

غزل شمارهٔ 6501–ندارد اختیار در گشودن باغبان تو

غزل شمارهٔ 6502–من آن بخت از کجا دارم که پیچیم بر میان تو

غزل شمارهٔ 6503–خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

غزل شمارهٔ 6504–زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

غزل شمارهٔ 6505–هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

غزل شمارهٔ 6506–برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

غزل شمارهٔ 6507–کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

غزل شمارهٔ 6508–نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

غزل شمارهٔ 6509–چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

غزل شمارهٔ 6510–چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

غزل شمارهٔ 6511–کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

غزل شمارهٔ 6512–از سر کوی قناعت به در شاه مرو

غزل شمارهٔ 6513–ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

غزل شمارهٔ 6514–بیا که سوخت مرا هجر بی مروت تو

غزل شمارهٔ 6515–عنان به طول امل داده ای دریغ از تو

غزل شمارهٔ 6516–ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از تو

غزل شمارهٔ 6517–رسید خانه زین عاقبت به کام از تو

غزل شمارهٔ 6518–زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو

غزل شمارهٔ 6519–ز گل فزود مرا خارخار خنده تو

غزل شمارهٔ 6520–چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟

غزل شمارهٔ 6521–شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو

غزل شمارهٔ 6522–زبان چو پسته شود سبز در دهن بی تو

غزل شمارهٔ 6523–ز من شکیب به قدر دل فگار بجو

غزل شمارهٔ 6524–چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دو

غزل شمارهٔ 6525–مشو چو موج شلاین به هر کنار و برو

غزل شمارهٔ 6526–ز شرم قد بلند تو آب گردد سرو

غزل شمارهٔ 6527–ز جلوه های صنوبرقدان ز راه مرو

غزل شمارهٔ 6528–روزی که پسته دید لب همچو قند او

غزل شمارهٔ 6529–شد خط مشکبار عیان از عذار او

غزل شمارهٔ 6530–خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

غزل شمارهٔ 6531–میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

غزل شمارهٔ 6532–از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6483–رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرو

غزل شمارهٔ 6484–محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شو

غزل شمارهٔ 6485–قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شو

غزل شمارهٔ 6486–خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شو

غزل شمارهٔ 6487–تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشو

غزل شمارهٔ 6488–از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشو

غزل شمارهٔ 6489–در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشو

غزل شمارهٔ 6490–در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشو

غزل شمارهٔ 6491–از نسیم ای ساکن بیت الحزن غافل مشو

غزل شمارهٔ 6492–بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشو

غزل شمارهٔ 6493–غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو

غزل شمارهٔ 6494–چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با او

غزل شمارهٔ 6495–نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار او

غزل شمارهٔ 6496–جنون گنجی است گوهرخیز، زنجیر اژدهای او

غزل شمارهٔ 6497–چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار تو

غزل شمارهٔ 6498–چه باشد حاصل مرغ چمن ای گلعذار از تو؟

غزل شمارهٔ 6499–بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تو

غزل شمارهٔ 6500–زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تو

غزل شمارهٔ 6501–ندارد اختیار در گشودن باغبان تو

غزل شمارهٔ 6502–من آن بخت از کجا دارم که پیچیم بر میان تو

غزل شمارهٔ 6503–خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

غزل شمارهٔ 6504–زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

غزل شمارهٔ 6505–هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

غزل شمارهٔ 6506–برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

غزل شمارهٔ 6507–کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

غزل شمارهٔ 6508–نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

غزل شمارهٔ 6483رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرو

غزل شمارهٔ 6484محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شو

غزل شمارهٔ 6485قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شو

غزل شمارهٔ 6486خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شو

غزل شمارهٔ 6487تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشو

غزل شمارهٔ 6488از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشو

غزل شمارهٔ 6489در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشو

غزل شمارهٔ 6490در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشو

غزل شمارهٔ 6491از نسیم ای ساکن بیت الحزن غافل مشو

غزل شمارهٔ 6492بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشو

غزل شمارهٔ 6493غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو

غزل شمارهٔ 6494چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با او

غزل شمارهٔ 6495نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار او

غزل شمارهٔ 6496جنون گنجی است گوهرخیز، زنجیر اژدهای او

غزل شمارهٔ 6497چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار تو

غزل شمارهٔ 6498چه باشد حاصل مرغ چمن ای گلعذار از تو؟

غزل شمارهٔ 6499بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تو

غزل شمارهٔ 6500زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تو

غزل شمارهٔ 6501ندارد اختیار در گشودن باغبان تو

غزل شمارهٔ 6502من آن بخت از کجا دارم که پیچیم بر میان تو

غزل شمارهٔ 6503خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

غزل شمارهٔ 6504زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

غزل شمارهٔ 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

غزل شمارهٔ 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

غزل شمارهٔ 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

غزل شمارهٔ 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

غزل شمارهٔ 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

غزل شمارهٔ 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

غزل شمارهٔ 6511کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

غزل شمارهٔ 6512از سر کوی قناعت به در شاه مرو

غزل شمارهٔ 6513ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

غزل شمارهٔ 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت تو

غزل شمارهٔ 6515عنان به طول امل داده ای دریغ از تو

غزل شمارهٔ 6516ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از تو

غزل شمارهٔ 6517رسید خانه زین عاقبت به کام از تو

غزل شمارهٔ 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو

غزل شمارهٔ 6519ز گل فزود مرا خارخار خنده تو

غزل شمارهٔ 6520چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟

غزل شمارهٔ 6521شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو

غزل شمارهٔ 6522زبان چو پسته شود سبز در دهن بی تو

غزل شمارهٔ 6523ز من شکیب به قدر دل فگار بجو

غزل شمارهٔ 6524چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دو

غزل شمارهٔ 6525مشو چو موج شلاین به هر کنار و برو

غزل شمارهٔ 6526ز شرم قد بلند تو آب گردد سرو

غزل شمارهٔ 6527ز جلوه های صنوبرقدان ز راه مرو

غزل شمارهٔ 6528روزی که پسته دید لب همچو قند او

غزل شمارهٔ 6529شد خط مشکبار عیان از عذار او

غزل شمارهٔ 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

غزل شمارهٔ 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

غزل شمارهٔ 6532از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6483رزق ما نظاره خشکی است از بالای سرو

غزل شمارهٔ 6484محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شو

غزل شمارهٔ 6485قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شو

غزل شمارهٔ 6486خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شو

غزل شمارهٔ 6487تلخرو از هر نسیم سهل چون دریا مشو

غزل شمارهٔ 6488از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشو

غزل شمارهٔ 6489در برون رفتن ز بزم زندگی کاهل مشو

غزل شمارهٔ 6490در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشو

غزل شمارهٔ 6491از نسیم ای ساکن بیت الحزن غافل مشو

غزل شمارهٔ 6492بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشو

غزل شمارهٔ 6493غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشو

غزل شمارهٔ 6494چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با او

غزل شمارهٔ 6495نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار او

غزل شمارهٔ 6496جنون گنجی است گوهرخیز، زنجیر اژدهای او

غزل شمارهٔ 6497چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار تو

غزل شمارهٔ 6498چه باشد حاصل مرغ چمن ای گلعذار از تو؟

غزل شمارهٔ 6499بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تو

غزل شمارهٔ 6500زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تو

غزل شمارهٔ 6501ندارد اختیار در گشودن باغبان تو

غزل شمارهٔ 6502من آن بخت از کجا دارم که پیچیم بر میان تو

غزل شمارهٔ 6503خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

غزل شمارهٔ 6504زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

غزل شمارهٔ 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

غزل شمارهٔ 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

غزل شمارهٔ 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

غزل شمارهٔ 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

غزل شمارهٔ 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

غزل شمارهٔ 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

غزل شمارهٔ 6511کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

غزل شمارهٔ 6512از سر کوی قناعت به در شاه مرو