Section

Rubaiyat

Poems

رباعی شمارهٔ 1هر ساعتم اندرون بجوشد خون را

رباعی شمارهٔ 2عشاق به درگهت اسیرند بیا

رباعی شمارهٔ 3ای چشم تو مست خواب و سرمست شراب!

رباعی شمارهٔ 4چون دل ز هوای دوست نتوان پرداخت

رباعی شمارهٔ 5دل می‌رود و دیده نمی‌شاید دوخت

رباعی شمارهٔ 6روزی گفتی «شبی کنم دلشادت

رباعی شمارهٔ 7صد بار بگفتم به غلامان درت

رباعی شمارهٔ 8آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

رباعی شمارهٔ 9شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

رباعی شمارهٔ 10هشیار سری بوَد ز سودای تو مست

رباعی شمارهٔ 11گر زحمت مردمان این کوی از ماست

رباعی شمارهٔ 12وه وه که قیامت‌ست این قامت راست

رباعی شمارهٔ 13سرو از قدت اندازهٔ بالا بُردست

رباعی شمارهٔ 14امشب که حضور یار جان افروزست

رباعی شمارهٔ 15آن شب که تو در کنار مایی روزست

رباعی شمارهٔ 16گویند هوای فصل آزار خوش‌ست

رباعی شمارهٔ 17خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست

رباعی شمارهٔ 18آن ماه که گفتی ملک رحمانست

رباعی شمارهٔ 19آن سست وفا که یار دل‌سخت من است

رباعی شمارهٔ 20از بس که بیازرد دل دشمن و دوست

رباعی شمارهٔ 21ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست

رباعی شمارهٔ 22چون حال بدم در نظر دوست نکوست

رباعی شمارهٔ 23غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست

رباعی شمارهٔ 24گر دل به کسی دهند باری به تو دوست

رباعی شمارهٔ 25گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست

رباعی شمارهٔ 26گویند رها کنش که یاری بدخوست

رباعی شمارهٔ 27شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست

رباعی شمارهٔ 28با دوست چنان که اوست می‌باید داشت

رباعی شمارهٔ 29بگذشت و چه گویم که چه بر من بگذشت

رباعی شمارهٔ 30روی تو به فال دارم ای حور نژاد

رباعی شمارهٔ 31تو هر چه بپوشی به تو زیبا گردد

رباعی شمارهٔ 32نوروز که سیل در کمر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 33کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خُرد

رباعی شمارهٔ 34دستارچه‌ای کان بت دلبر دارد

رباعی شمارهٔ 35گر باد ز گل حسن شبابش ببرد

رباعی شمارهٔ 36کس نیست که غم از دل ما داند برد

رباعی شمارهٔ 37هر وقت که بر من آن پسر می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 38خالی که مرا عاجز و محتال بکرد

رباعی شمارهٔ 39چون بخت به تدبیر نکو نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 40شمع ارچه به گریه جانگدازی می‌کرد

رباعی شمارهٔ 41ای باد چو عزم آن زمین خواهی کرد

رباعی شمارهٔ 42آن دوست که آرام دل ما باشد

رباعی شمارهٔ 43آن را که جمال ماه پیکر باشد

رباعی شمارهٔ 44آن را که نظر به سوی هر کس باشد

رباعی شمارهٔ 45هر سرو که در بسیط عالم باشد

رباعی شمارهٔ 46گر دست تو در خون روانم باشد

رباعی شمارهٔ 47بیچاره کسی که بر تو مفتون باشد

رباعی شمارهٔ 48آهو بره را که شیر در پی باشد

رباعی شمارهٔ 49ما را به چه روی از تو صبوری باشد

رباعی شمارهٔ 50مشنو که مرا از تو صبوری باشد

Rubaiyat — Divan-e Ashʿar · ZindeRood