رباعی شمارهٔ 5
Toggle stanza 1دل میرود و دیده نمیشاید دوخت
11
دل میرود و دیده نمیشاید دوخت
چون زهد نباشد نتوان زرق فروخت
22
پروانهٔ مستمند را شمع نسوخت
آن سوخت که شمع را چنین میافروخت
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

