باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4703بهار می گذرد ساغر چو لاله بگیر

غزل شمارهٔ 4704ز داغ عشق مرا چون شودجگر دلگیر؟

غزل شمارهٔ 4705از انقلاب دهر نیفتم ز اعتبار

غزل شمارهٔ 4706درویش را ز خرقه صد پاره نیست عار

غزل شمارهٔ 4707دل راز سینه درنظر دلستان برآر

غزل شمارهٔ 4708در زیر خرقه شیشه می را نگاه دار

غزل شمارهٔ 4709از بیغمان جمیله غم را نگاه دار

غزل شمارهٔ 4710ای دل عنان توسن طاقت نگاه دار

غزل شمارهٔ 4711ای دل عنان توسن طاقت نگاه دار

غزل شمارهٔ 4712یارب مرا زپوتو منت نگاه دار

غزل شمارهٔ 4713پیکان یار را به دل و جان نگاه دار

غزل شمارهٔ 4714از بوسه ظلم بر رخ جانان روا مدار

غزل شمارهٔ 4715سنجیدگی ز هیچ سبکسر طمع مدار

غزل شمارهٔ 4716عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذار

غزل شمارهٔ 4717خشتی به خیر چون خم می بر زمین گذار

غزل شمارهٔ 4718داغ است برگ عیش گلستان روزگار

غزل شمارهٔ 4719بیرون میا ز گوشه میخانه در بهار

غزل شمارهٔ 4720ای زلف و عارض تو ز هم دیده زیب تر

غزل شمارهٔ 4721ای زلفت از کمند تمنابلند تر

غزل شمارهٔ 4722از خط سبز چهره شود آبدارتر

غزل شمارهٔ 4723ویرانه های کهنه بود جای مور و مار

غزل شمارهٔ 4724نادان ز حرص درتب و تاب است بیشتر

غزل شمارهٔ 4725از سعی، کار عشق شود خام بیشتر

غزل شمارهٔ 4726در سینه های تنگ بود آه بیشتر

غزل شمارهٔ 4727ای چشمت از غزال ختن خوش نگاه تر

غزل شمارهٔ 4728ای زلف و خط و خال تو از هم کشنده تر

غزل شمارهٔ 4729ای زلف سرکش تو ز بالا کشیده‌تر

غزل شمارهٔ 4730شد ناله ام به دور خطش عاشقانه تر

غزل شمارهٔ 4731معشوق در برابر و مهتاب درنظر

غزل شمارهٔ 4732ای هرنظر خیال ترا منزل دگر

غزل شمارهٔ 4733ای هر دل از خیال تو میخانه دگر

غزل شمارهٔ 4734از زیر چشم در رخ مستور می نگر

غزل شمارهٔ 4735برق سبک عنان نرسد در شتاب عمر

غزل شمارهٔ 4736از ره مرو به جلوه ناپایدار عمر

غزل شمارهٔ 4737صبح است ساقیا می چون آفتاب گیر

غزل شمارهٔ 4738منصوروار پختگی از چوب دار گیر

غزل شمارهٔ 4739سرمایه جنون ز نسیم بهار گیر

غزل شمارهٔ 4740فصل شباب رفت ره خانه پیش گیر

غزل شمارهٔ 4741نخل خزان رسیده ما را فشانده گیر

غزل شمارهٔ 4742جز گوشهٔ قناعت ازین خاکدان مگیر

غزل شمارهٔ 4743از هیچ آفریده به دل گرد کین مگیر

غزل شمارهٔ 4744هرچند جهانسوز بود جلوه دلدار

غزل شمارهٔ 4745از صحبت خامان، دل آگاه نگه دار

غزل شمارهٔ 4746ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار

غزل شمارهٔ 4747دارم ز تو ساده دلیها گله بسیار

غزل شمارهٔ 4748اینطرفه که گنجایش غم می شود افزون

غزل شمارهٔ 4749از درد بود پرسش اغیار گرانتر

غزل شمارهٔ 4750ای هر ورق گل زتو آیینه دیگر

غزل شمارهٔ 4751هر چند ترا دیده بدکرد زمن دور

غزل شمارهٔ 4752کام دل ازان چهره افروخته برگیر