غزل شمارهٔ 4715

سنجیدگی ز هیچ سبکسر طمع مدار

از بادبان گرانی لنگر طمع مدار

دیدی به ماه مصرز اخوان چهارسید

زنهار دوستی زبرادر طمع مدار

افیون خمار باده خونگرم نشکند

ازدایه مهربانی مادر طمع مدار

با عمر جاودان نشودجمع سلطنت

آب خضر زجام سکندر طمع مدار

حاصل دهد ز دانه فشانی زمین پاک

بی ابر از صدف در و گوهر طمع مدار

در چشم مور ملک سلیمان چه می کند؟

وسعت ازین جهان محقر طمع مدار

از دل مجو به سینه سوزان من قرار

خودداری از سپند به مجمر طمع مدار

نبود صفای حسن گلوسوز را زوال

واسوختن ز هیچ سمندر طمع مدار

دادند چون ترا دل روشن درین سرا

زنهار روشنایی دیگر طمع مدار

فیض از سیاه کاسه به سایل نمی رسد

از جام لاله باده احمر طمع مدار

دست دعاست حاصل آزادگان وبس

صائب ثمر ز سرو و صنوبر طمع مدار