باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1انما الله واحد و احد

غزل شمارهٔ 2زهی از دو رخ شاه دنیا و دین

غزل شمارهٔ 3برآمد شاه عشق از طور سینا

غزل شمارهٔ 4عاشقم اما نمی گویم کجا

غزل شمارهٔ 5به اسرار حقیقت نیست جز پیر مغان دانا

غزل شمارهٔ 6هلال الکاس لم تکمل بشمس الراح کملها

غزل شمارهٔ 7الا یا ایها الساقی می آمد حل مشکل‌ها

غزل شمارهٔ 8نات سلمی و لکن لاخ برق من مغانیها

غزل شمارهٔ 9به افسون گر گشایی مهر این لعل شکرخارا

غزل شمارهٔ 10بر طرف رخ نهادی آن جعد مشکسا را

غزل شمارهٔ 11سر چو ز جیب برزنی جلوه بامداد را

غزل شمارهٔ 12کو قاصدی که شرح غم اشتیاق را

غزل شمارهٔ 13عارض ز خط آراسته شد نوش لبم را

غزل شمارهٔ 14نبرد کعبه ام از خاطر این تمنا را

غزل شمارهٔ 15جز هوای وصل تو در سر هوس نبود مرا

غزل شمارهٔ 16پاره پاره دل حزین مرا

غزل شمارهٔ 17عید شد و عالمی کشته جولان تو را

غزل شمارهٔ 18چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

غزل شمارهٔ 19خار غم بیخ فرو برده در آب و گل ما

غزل شمارهٔ 20به سبز خطی یار و سفیدمویی ما

غزل شمارهٔ 21ای خسته دل شکسته ما

غزل شمارهٔ 22گر در دلم از داغ نوت ماند اثرها

غزل شمارهٔ 23هر شبی از تو درین گوشه کاشانه جدا

غزل شمارهٔ 24دستم از جور رقیب است ز دامان حبیب

غزل شمارهٔ 25زلف معشوق به دست دگران است امشب

غزل شمارهٔ 26ای سیه تر دل سنگین تو از روی رقیب

غزل شمارهٔ 27ای دل به بوسه بر لب هر نازنین مچسپ

غزل شمارهٔ 28زهی فراق تو چون مرگ هادم اللذات

غزل شمارهٔ 29پیش قدت دست خدمت بسته هر سروی که هست

غزل شمارهٔ 30چو عشق بر دوجهان حرف اتحاد نوشت

غزل شمارهٔ 31صبحدم داشتم از غنچه نشکفته شگفت

غزل شمارهٔ 32تا کرد جا به گوشم آوازه جمالت

غزل شمارهٔ 33ماهی که خاست در شهر از رفتنش قیامت

غزل شمارهٔ 34گنج مراد را که بر او قفل ابتلاست

غزل شمارهٔ 35روی خوش تو مطلع صبح صباحت است

غزل شمارهٔ 36امشب ز شغل شاعریم حال دیگر است

غزل شمارهٔ 37آن شاخ گل که تازه بر و سایه پرور است

غزل شمارهٔ 38تا آن ذقن ز خط شده گوی معنبر است

غزل شمارهٔ 39این کلبه نشیمن نیاز است

غزل شمارهٔ 40به ابروان مه من در خم فلک طاق است

غزل شمارهٔ 41جهد مل کن که باز عهد گل است

غزل شمارهٔ 42چو در طریق ارادت نگار ما دودل است

غزل شمارهٔ 43توسنت را رکاب ماه نو است

غزل شمارهٔ 44واله عشق تو را تمییز خار از گل کی است

غزل شمارهٔ 45بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است

غزل شمارهٔ 46ای رشک شاخ طوبی بالای دلربایت

غزل شمارهٔ 47رفت آنکه کام خواهم از لعل جانفزایت

غزل شمارهٔ 48همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت

غزل شمارهٔ 49بلبلا هر شب تو را این ناله های زار چیست

غزل شمارهٔ 50حسنت از خط رونق دیگر گرفت