غزلیات

غزل شمارهٔ 4453خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4453

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4454

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4455

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4456خط سیه مبادا زان خال سربرآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4456

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4457

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4458از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4458

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4459

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4460پروای شکوه من آن سیمتن ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4460

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4461

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4462دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4462

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4463

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4464خالت ز خط مشکین دست دگر برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4464

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4465

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4466از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4466

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4467از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4467

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4468در زلف ناامیدی روی امید باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4468

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4469

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4470

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4471

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4472گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4472

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4473سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4473

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4474

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4475

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4476از روی نو خط یار هر جا سخن برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4476

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4477

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4478آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4478

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4479

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4480

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4481

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4482ز وعده های دروغش دل اضطراب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4482

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4483ستاره سوخته پروای اعتبار ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4483

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4484گل همیشه بهار سخن زوال ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4484

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4485

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4486

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4487

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4488نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4488

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4489خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4489

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4490به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4490

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4491مباد روی تو از پرده حجاب بر آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4491

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4492

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4493بغیر خط که ز روی لطیف یار برآید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4493

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4494آتش عشق تو چون زبانه برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4494

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4495رتبه خال تو مشک ناب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4495

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4496در دل ما بخت سبز بارندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4496

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4497قد ترا سرواعتدال ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4497

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4498دولت روشندلی زوال ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4498

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4499دامن دشت عدم گیاه ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4499

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4500مستی ما از می شبانه نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4500

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4501عشق مقید به خط وخال نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4501

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4502غنچه مستور از نقاب برآمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4502

16 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4453–خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

غزل شمارهٔ 4454–خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد

غزل شمارهٔ 4455–شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد

غزل شمارهٔ 4456–خط سیه مبادا زان خال سربرآرد

غزل شمارهٔ 4457–شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب دارد

غزل شمارهٔ 4458–از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد

غزل شمارهٔ 4459–پروای خط مشکین آن دلرباندارد

غزل شمارهٔ 4460–پروای شکوه من آن سیمتن ندارد

غزل شمارهٔ 4461–سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرد

غزل شمارهٔ 4462–دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد

غزل شمارهٔ 4463–هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کرد

غزل شمارهٔ 4464–خالت ز خط مشکین دست دگر برآورد

غزل شمارهٔ 4465–خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازد

غزل شمارهٔ 4466–از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شد

غزل شمارهٔ 4467–از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شد

غزل شمارهٔ 4468–در زلف ناامیدی روی امید باشد

غزل شمارهٔ 4469–چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشد

غزل شمارهٔ 4470–دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد

غزل شمارهٔ 4471–تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشد

غزل شمارهٔ 4472–گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد

غزل شمارهٔ 4473–سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

غزل شمارهٔ 4474–کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد

غزل شمارهٔ 4475–از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

غزل شمارهٔ 4476–از روی نو خط یار هر جا سخن برآید

غزل شمارهٔ 4477–چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید

غزل شمارهٔ 4478–آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید

غزل شمارهٔ 4479–سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد

غزل شمارهٔ 4480–سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد

غزل شمارهٔ 4481–نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4482–ز وعده های دروغش دل اضطراب ندارد

غزل شمارهٔ 4483–ستاره سوخته پروای اعتبار ندارد

غزل شمارهٔ 4484–گل همیشه بهار سخن زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4485–همین نه سینه ما آه صبحگاه ندارد

غزل شمارهٔ 4486–دهان بوسه فریب ترا پیاله ندارد

غزل شمارهٔ 4487–رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیرد

غزل شمارهٔ 4488–نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیرد

غزل شمارهٔ 4489–خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشد

غزل شمارهٔ 4490–به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید

غزل شمارهٔ 4491–مباد روی تو از پرده حجاب بر آید

غزل شمارهٔ 4492–دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید

غزل شمارهٔ 4493–بغیر خط که ز روی لطیف یار برآید

غزل شمارهٔ 4494–آتش عشق تو چون زبانه برآرد

غزل شمارهٔ 4495–رتبه خال تو مشک ناب ندارد

غزل شمارهٔ 4496–در دل ما بخت سبز بارندارد

غزل شمارهٔ 4497–قد ترا سرواعتدال ندارد

غزل شمارهٔ 4498–دولت روشندلی زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4499–دامن دشت عدم گیاه ندارد

غزل شمارهٔ 4500–مستی ما از می شبانه نباشد

غزل شمارهٔ 4501–عشق مقید به خط وخال نگردد

غزل شمارهٔ 4502–غنچه مستور از نقاب برآمد

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4453–خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

غزل شمارهٔ 4454–خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد

غزل شمارهٔ 4455–شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد

غزل شمارهٔ 4456–خط سیه مبادا زان خال سربرآرد

غزل شمارهٔ 4457–شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب دارد

غزل شمارهٔ 4458–از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد

غزل شمارهٔ 4459–پروای خط مشکین آن دلرباندارد

غزل شمارهٔ 4460–پروای شکوه من آن سیمتن ندارد

غزل شمارهٔ 4461–سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرد

غزل شمارهٔ 4462–دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد

غزل شمارهٔ 4463–هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کرد

غزل شمارهٔ 4464–خالت ز خط مشکین دست دگر برآورد

غزل شمارهٔ 4465–خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازد

غزل شمارهٔ 4466–از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شد

غزل شمارهٔ 4467–از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شد

غزل شمارهٔ 4468–در زلف ناامیدی روی امید باشد

غزل شمارهٔ 4469–چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشد

غزل شمارهٔ 4470–دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد

غزل شمارهٔ 4471–تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشد

غزل شمارهٔ 4472–گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد

غزل شمارهٔ 4473–سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

غزل شمارهٔ 4474–کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد

غزل شمارهٔ 4475–از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

غزل شمارهٔ 4476–از روی نو خط یار هر جا سخن برآید

غزل شمارهٔ 4477–چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید

غزل شمارهٔ 4478–آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید

غزل شمارهٔ 4453خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

غزل شمارهٔ 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد

غزل شمارهٔ 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد

غزل شمارهٔ 4456خط سیه مبادا زان خال سربرآرد

غزل شمارهٔ 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب دارد

غزل شمارهٔ 4458از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد

غزل شمارهٔ 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارد

غزل شمارهٔ 4460پروای شکوه من آن سیمتن ندارد

غزل شمارهٔ 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرد

غزل شمارهٔ 4462دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد

غزل شمارهٔ 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کرد

غزل شمارهٔ 4464خالت ز خط مشکین دست دگر برآورد

غزل شمارهٔ 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازد

غزل شمارهٔ 4466از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شد

غزل شمارهٔ 4467از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شد

غزل شمارهٔ 4468در زلف ناامیدی روی امید باشد

غزل شمارهٔ 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشد

غزل شمارهٔ 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد

غزل شمارهٔ 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشد

غزل شمارهٔ 4472گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد

غزل شمارهٔ 4473سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

غزل شمارهٔ 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد

غزل شمارهٔ 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

غزل شمارهٔ 4476از روی نو خط یار هر جا سخن برآید

غزل شمارهٔ 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید

غزل شمارهٔ 4478آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید

غزل شمارهٔ 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد

غزل شمارهٔ 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد

غزل شمارهٔ 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4482ز وعده های دروغش دل اضطراب ندارد

غزل شمارهٔ 4483ستاره سوخته پروای اعتبار ندارد

غزل شمارهٔ 4484گل همیشه بهار سخن زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه ندارد

غزل شمارهٔ 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله ندارد

غزل شمارهٔ 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیرد

غزل شمارهٔ 4488نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیرد

غزل شمارهٔ 4489خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشد

غزل شمارهٔ 4490به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید

غزل شمارهٔ 4491مباد روی تو از پرده حجاب بر آید

غزل شمارهٔ 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید

غزل شمارهٔ 4493بغیر خط که ز روی لطیف یار برآید

غزل شمارهٔ 4494آتش عشق تو چون زبانه برآرد

غزل شمارهٔ 4495رتبه خال تو مشک ناب ندارد

غزل شمارهٔ 4496در دل ما بخت سبز بارندارد

غزل شمارهٔ 4497قد ترا سرواعتدال ندارد

غزل شمارهٔ 4498دولت روشندلی زوال ندارد

غزل شمارهٔ 4499دامن دشت عدم گیاه ندارد

غزل شمارهٔ 4500مستی ما از می شبانه نباشد

غزل شمارهٔ 4501عشق مقید به خط وخال نگردد

غزل شمارهٔ 4502غنچه مستور از نقاب برآمد

غزل شمارهٔ 4453خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید

غزل شمارهٔ 4454خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد

غزل شمارهٔ 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد

غزل شمارهٔ 4456خط سیه مبادا زان خال سربرآرد

غزل شمارهٔ 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب دارد

غزل شمارهٔ 4458از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد

غزل شمارهٔ 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارد

غزل شمارهٔ 4460پروای شکوه من آن سیمتن ندارد

غزل شمارهٔ 4461سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرد

غزل شمارهٔ 4462دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد

غزل شمارهٔ 4463هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کرد

غزل شمارهٔ 4464خالت ز خط مشکین دست دگر برآورد

غزل شمارهٔ 4465خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازد

غزل شمارهٔ 4466از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شد

غزل شمارهٔ 4467از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شد

غزل شمارهٔ 4468در زلف ناامیدی روی امید باشد

غزل شمارهٔ 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشد

غزل شمارهٔ 4470دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد

غزل شمارهٔ 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشد

غزل شمارهٔ 4472گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشد

غزل شمارهٔ 4473سر چون گران شد از می دستارگو نباشد

غزل شمارهٔ 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامد

غزل شمارهٔ 4475از عشق یار نوخط دل زود می گشاید

غزل شمارهٔ 4476از روی نو خط یار هر جا سخن برآید

غزل شمارهٔ 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید باید

غزل شمارهٔ 4478آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید

غزل شمارهٔ 4479سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد

غزل شمارهٔ 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد

غزل شمارهٔ 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4482ز وعده های دروغش دل اضطراب ندارد