Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 2351قابل بار امانتها مگو آسان شدیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2351

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2352عشق هویی زد به صد مستی جنون باز آمدیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2352

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2353فرصت‌کمین پرواز چون نالهٔ سپندیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2353

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2354تا سایه صفت آینه از زنگ زدودیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2354

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2355جز حیرت ازین مزرعه خرمن ننمودیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2355

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2356خاک نمیم امروز دی محو یاد بودیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2356

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2357درکارگاه تحقیق غیر از عدم نبودیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2357

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2358جغد ویرانهٔ خیال خودیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2358

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2359چون نگه عمریست داغ چشم حیران خودیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2359

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2360خلوت‌پرست گوشهٔ حیرانی خودیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2360

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2361عزت‌ کلاه بی سر و سامانی خودیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2361

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2362سودیم سراپا و به پایی نرسیدیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2362

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2363صد شکرکه جز عجز گیاهی ندمیدیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2363

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2364برکاغذ آتش زده هر چند سواریم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2364

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2365عمرها شد عرق از هستی مبهم داریم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2365

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2366تا خامه‌وار خود را از سعی وا نداریم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2366

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2367تا چند به هر مرده و بیمار بگریم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2367

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2368وقت‌ست کنم شور جنون عام و بگریم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2368

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2369فریاد کز توهم نامحرم حضوریم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2369

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2370خیز کز درس دویی سر خط عاری گیریم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2370

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2371پیمانهٔ غناکدهٔ بی‌مثالیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2371

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2372از کمال سرکشی عاجزترین عالمیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2372

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2373بی شبهه نیست هستی از بسکه ناتوانیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2373

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2374در رهت نا رفته از خود هر طرف سر می‌زنیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2374

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2375صبح تمنا دمید، دل چمنستان ‌کنیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2375

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2376به هرجا رفته‌ام از خویشتن راه تو می‌پویم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2376

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2377فسردن نیست ممکن دست بردارد ز پهلویم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2377

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2378نه لفظ از پرده می‌جوشد نه معنی می‌دهد رویم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2378

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2379به‌کنج نیستی عمریست جای خویش می‌جویم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2379

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2380شررواری ز فرصت رو نمای خویش می‌جویم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2380

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2381حرفم همه از مغز است از پوست نمی‌گویم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2381

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2382شکوهٔ اسباب چند، دل به رمیدن دهیم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2382

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2383اسمیم بی‌مسمی دیگر چه وانماییم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2383

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2384بیگانه وضعیم یا آشناییم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2384

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2385چون ‌کاغذ آتش‌زده مهمان بقاییم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2385

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2386دل حیرت آفرین است هر سو نظرگشاییم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2386

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2387عمری‌ست به‌صحرای طلب عجز دراییم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2387

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2388گر ما گوییم‌، ماکجاییم

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2388

18 اشعار

غزل شمارهٔ 2389شکست رنگ که بود آبیار این‌ گلشن

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2389

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2390صفای دل به چراغ بقا دهد روغن

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2390

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2391عمرها در پرده بود اسرار وهم ما و من

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2391

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2392آخر از بار تعلق‌های اسباب جهان

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2392

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2393بر آن سرم‌ کز جنون نمایم بلند و پست خیال یکسان

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2393

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2394بسته‌ام چشم امید از الفت اهل جهان

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2394

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2395بعد مردن از غبارم‌ کیست تا یابد نشان

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2395

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2396تا بگذرم به صد سر و گردن ز آسمان

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2396

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2397در شکوه صافدل ندهد رخصت زبان

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2397

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2398زهی به شوخی بهار نازت شکسته رنگ غرور امکان

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2398

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2399سخت جانی هرکجا آید به عرض امتحان

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2399

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2400صورت اظهار معنی نیست محتاج بیان

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 2400

12 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 2351–قابل بار امانتها مگو آسان شدیم

غزل شمارهٔ 2352–عشق هویی زد به صد مستی جنون باز آمدیم

غزل شمارهٔ 2353–فرصت‌کمین پرواز چون نالهٔ سپندیم

غزل شمارهٔ 2354–تا سایه صفت آینه از زنگ زدودیم

غزل شمارهٔ 2355–جز حیرت ازین مزرعه خرمن ننمودیم

غزل شمارهٔ 2356–خاک نمیم امروز دی محو یاد بودیم

غزل شمارهٔ 2357–درکارگاه تحقیق غیر از عدم نبودیم

غزل شمارهٔ 2358–جغد ویرانهٔ خیال خودیم

غزل شمارهٔ 2359–چون نگه عمریست داغ چشم حیران خودیم

غزل شمارهٔ 2360–خلوت‌پرست گوشهٔ حیرانی خودیم

غزل شمارهٔ 2361–عزت‌ کلاه بی سر و سامانی خودیم

غزل شمارهٔ 2362–سودیم سراپا و به پایی نرسیدیم

غزل شمارهٔ 2363–صد شکرکه جز عجز گیاهی ندمیدیم

غزل شمارهٔ 2364–برکاغذ آتش زده هر چند سواریم

غزل شمارهٔ 2365–عمرها شد عرق از هستی مبهم داریم

غزل شمارهٔ 2366–تا خامه‌وار خود را از سعی وا نداریم

غزل شمارهٔ 2367–تا چند به هر مرده و بیمار بگریم

غزل شمارهٔ 2368–وقت‌ست کنم شور جنون عام و بگریم

غزل شمارهٔ 2369–فریاد کز توهم نامحرم حضوریم

غزل شمارهٔ 2370–خیز کز درس دویی سر خط عاری گیریم

غزل شمارهٔ 2371–پیمانهٔ غناکدهٔ بی‌مثالیم

غزل شمارهٔ 2372–از کمال سرکشی عاجزترین عالمیم

غزل شمارهٔ 2373–بی شبهه نیست هستی از بسکه ناتوانیم

غزل شمارهٔ 2374–در رهت نا رفته از خود هر طرف سر می‌زنیم

غزل شمارهٔ 2375–صبح تمنا دمید، دل چمنستان ‌کنیم

غزل شمارهٔ 2376–به هرجا رفته‌ام از خویشتن راه تو می‌پویم

غزل شمارهٔ 2377–فسردن نیست ممکن دست بردارد ز پهلویم

غزل شمارهٔ 2378–نه لفظ از پرده می‌جوشد نه معنی می‌دهد رویم

غزل شمارهٔ 2379–به‌کنج نیستی عمریست جای خویش می‌جویم

غزل شمارهٔ 2380–شررواری ز فرصت رو نمای خویش می‌جویم

غزل شمارهٔ 2381–حرفم همه از مغز است از پوست نمی‌گویم

غزل شمارهٔ 2382–شکوهٔ اسباب چند، دل به رمیدن دهیم

غزل شمارهٔ 2383–اسمیم بی‌مسمی دیگر چه وانماییم

غزل شمارهٔ 2384–بیگانه وضعیم یا آشناییم

غزل شمارهٔ 2385–چون ‌کاغذ آتش‌زده مهمان بقاییم

غزل شمارهٔ 2386–دل حیرت آفرین است هر سو نظرگشاییم

غزل شمارهٔ 2387–عمری‌ست به‌صحرای طلب عجز دراییم

غزل شمارهٔ 2388–گر ما گوییم‌، ماکجاییم

غزل شمارهٔ 2389–شکست رنگ که بود آبیار این‌ گلشن

غزل شمارهٔ 2390–صفای دل به چراغ بقا دهد روغن

غزل شمارهٔ 2391–عمرها در پرده بود اسرار وهم ما و من

غزل شمارهٔ 2392–آخر از بار تعلق‌های اسباب جهان

غزل شمارهٔ 2393–بر آن سرم‌ کز جنون نمایم بلند و پست خیال یکسان

غزل شمارهٔ 2394–بسته‌ام چشم امید از الفت اهل جهان

غزل شمارهٔ 2395–بعد مردن از غبارم‌ کیست تا یابد نشان

غزل شمارهٔ 2396–تا بگذرم به صد سر و گردن ز آسمان

غزل شمارهٔ 2397–در شکوه صافدل ندهد رخصت زبان

غزل شمارهٔ 2398–زهی به شوخی بهار نازت شکسته رنگ غرور امکان

غزل شمارهٔ 2399–سخت جانی هرکجا آید به عرض امتحان

غزل شمارهٔ 2400–صورت اظهار معنی نیست محتاج بیان

صداکاران

اصناف

غزل

اوزان

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)

متفاعلن متفاعلن متفاعلن متفاعلن

فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)

مفاعلن فع مفاعلن فع مفاعلن فع مفاعلن فع

فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)

فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

فاعلن مفاعیلن فاعلن مفاعیلن (مقتضب مثمن مطوی مقطوع)

مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)

مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن (رجز مثمن مطوی)

مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)

غزل شمارهٔ 2351قابل بار امانتها مگو آسان شدیم

غزل شمارهٔ 2352عشق هویی زد به صد مستی جنون باز آمدیم

غزل شمارهٔ 2353فرصت‌کمین پرواز چون نالهٔ سپندیم

غزل شمارهٔ 2354تا سایه صفت آینه از زنگ زدودیم

غزل شمارهٔ 2355جز حیرت ازین مزرعه خرمن ننمودیم

غزل شمارهٔ 2356خاک نمیم امروز دی محو یاد بودیم

غزل شمارهٔ 2357درکارگاه تحقیق غیر از عدم نبودیم

غزل شمارهٔ 2358جغد ویرانهٔ خیال خودیم

غزل شمارهٔ 2359چون نگه عمریست داغ چشم حیران خودیم

غزل شمارهٔ 2360خلوت‌پرست گوشهٔ حیرانی خودیم

غزل شمارهٔ 2361عزت‌ کلاه بی سر و سامانی خودیم

غزل شمارهٔ 2362سودیم سراپا و به پایی نرسیدیم

غزل شمارهٔ 2363صد شکرکه جز عجز گیاهی ندمیدیم

غزل شمارهٔ 2364برکاغذ آتش زده هر چند سواریم

غزل شمارهٔ 2365عمرها شد عرق از هستی مبهم داریم

غزل شمارهٔ 2366تا خامه‌وار خود را از سعی وا نداریم

غزل شمارهٔ 2367تا چند به هر مرده و بیمار بگریم

غزل شمارهٔ 2368وقت‌ست کنم شور جنون عام و بگریم

غزل شمارهٔ 2369فریاد کز توهم نامحرم حضوریم

غزل شمارهٔ 2370خیز کز درس دویی سر خط عاری گیریم

غزل شمارهٔ 2371پیمانهٔ غناکدهٔ بی‌مثالیم

غزل شمارهٔ 2372از کمال سرکشی عاجزترین عالمیم

غزل شمارهٔ 2373بی شبهه نیست هستی از بسکه ناتوانیم

غزل شمارهٔ 2374در رهت نا رفته از خود هر طرف سر می‌زنیم

غزل شمارهٔ 2375صبح تمنا دمید، دل چمنستان ‌کنیم

غزل شمارهٔ 2376به هرجا رفته‌ام از خویشتن راه تو می‌پویم

غزل شمارهٔ 2377فسردن نیست ممکن دست بردارد ز پهلویم

غزل شمارهٔ 2378نه لفظ از پرده می‌جوشد نه معنی می‌دهد رویم

غزل شمارهٔ 2379به‌کنج نیستی عمریست جای خویش می‌جویم

غزل شمارهٔ 2380شررواری ز فرصت رو نمای خویش می‌جویم

غزل شمارهٔ 2381حرفم همه از مغز است از پوست نمی‌گویم

غزل شمارهٔ 2382شکوهٔ اسباب چند، دل به رمیدن دهیم

غزل شمارهٔ 2383اسمیم بی‌مسمی دیگر چه وانماییم

غزل شمارهٔ 2384بیگانه وضعیم یا آشناییم

غزل شمارهٔ 2385چون ‌کاغذ آتش‌زده مهمان بقاییم

غزل شمارهٔ 2386دل حیرت آفرین است هر سو نظرگشاییم

غزل شمارهٔ 2387عمری‌ست به‌صحرای طلب عجز دراییم

غزل شمارهٔ 2388گر ما گوییم‌، ماکجاییم

غزل شمارهٔ 2389شکست رنگ که بود آبیار این‌ گلشن

غزل شمارهٔ 2390صفای دل به چراغ بقا دهد روغن

غزل شمارهٔ 2391عمرها در پرده بود اسرار وهم ما و من

غزل شمارهٔ 2392آخر از بار تعلق‌های اسباب جهان

غزل شمارهٔ 2393بر آن سرم‌ کز جنون نمایم بلند و پست خیال یکسان

غزل شمارهٔ 2394بسته‌ام چشم امید از الفت اهل جهان

غزل شمارهٔ 2395بعد مردن از غبارم‌ کیست تا یابد نشان

غزل شمارهٔ 2396تا بگذرم به صد سر و گردن ز آسمان

غزل شمارهٔ 2397در شکوه صافدل ندهد رخصت زبان

غزل شمارهٔ 2398زهی به شوخی بهار نازت شکسته رنگ غرور امکان

غزل شمارهٔ 2399سخت جانی هرکجا آید به عرض امتحان

غزل شمارهٔ 2400صورت اظهار معنی نیست محتاج بیان

غزل شمارهٔ 2351قابل بار امانتها مگو آسان شدیم

غزل شمارهٔ 2352عشق هویی زد به صد مستی جنون باز آمدیم

غزل شمارهٔ 2353فرصت‌کمین پرواز چون نالهٔ سپندیم

غزل شمارهٔ 2354تا سایه صفت آینه از زنگ زدودیم

غزل شمارهٔ 2355جز حیرت ازین مزرعه خرمن ننمودیم

غزل شمارهٔ 2356خاک نمیم امروز دی محو یاد بودیم

غزل شمارهٔ 2357درکارگاه تحقیق غیر از عدم نبودیم

غزل شمارهٔ 2358جغد ویرانهٔ خیال خودیم

غزل شمارهٔ 2359چون نگه عمریست داغ چشم حیران خودیم

غزل شمارهٔ 2360خلوت‌پرست گوشهٔ حیرانی خودیم

غزل شمارهٔ 2361عزت‌ کلاه بی سر و سامانی خودیم

غزل شمارهٔ 2362سودیم سراپا و به پایی نرسیدیم

غزل شمارهٔ 2363صد شکرکه جز عجز گیاهی ندمیدیم

غزل شمارهٔ 2364برکاغذ آتش زده هر چند سواریم

غزل شمارهٔ 2365عمرها شد عرق از هستی مبهم داریم

غزل شمارهٔ 2366تا خامه‌وار خود را از سعی وا نداریم

غزل شمارهٔ 2367تا چند به هر مرده و بیمار بگریم

غزل شمارهٔ 2368وقت‌ست کنم شور جنون عام و بگریم

غزل شمارهٔ 2369فریاد کز توهم نامحرم حضوریم

غزل شمارهٔ 2370خیز کز درس دویی سر خط عاری گیریم

غزل شمارهٔ 2371پیمانهٔ غناکدهٔ بی‌مثالیم

غزل شمارهٔ 2372از کمال سرکشی عاجزترین عالمیم

غزل شمارهٔ 2373بی شبهه نیست هستی از بسکه ناتوانیم

غزل شمارهٔ 2374در رهت نا رفته از خود هر طرف سر می‌زنیم

غزل شمارهٔ 2375صبح تمنا دمید، دل چمنستان ‌کنیم

غزل شمارهٔ 2376به هرجا رفته‌ام از خویشتن راه تو می‌پویم

غزل شمارهٔ 2377فسردن نیست ممکن دست بردارد ز پهلویم

غزل شمارهٔ 2378نه لفظ از پرده می‌جوشد نه معنی می‌دهد رویم

غزل شمارهٔ 2379به‌کنج نیستی عمریست جای خویش می‌جویم

غزل شمارهٔ 2380شررواری ز فرصت رو نمای خویش می‌جویم