وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3291تیغ سیراب تو فیض دم عیسی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3291

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3292چهره ات رنگ ز گلدسته مینا دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3292

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3293دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3293

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3294می در آن لعل گهربار تماشا دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3294

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3295عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3295

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3296از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3296

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3297آه عشاق سیه‌روز اثرها دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3297

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3298چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3298

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3299مرهم زخم مرا شور محبت دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3299

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3300سالک از منزل نزدیک شکایت دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3300

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3301شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3301

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3302سخنی کز دل بیتاب بود پردارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3302

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3303عشق صد لخت جگر بر مژه تر دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3303

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3304می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3304

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3305حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3305

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3306رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3306

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3307خصم را عقل مقید به تحمل دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3307

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3308در خور مزد فلک کار به آدم دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3308

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3309بحر هر چند به بر همچو حبابم دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3309

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3310دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3310

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3311رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3311

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3312تشنگان حال جگر سوختگان می دانند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3312

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3313سالک امید نجات از دل روشن دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3313

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3314از بتان شسته عذاری که حجابی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3314

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3315لب لعل تو اگر جام شرابی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3315

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3316هر که چون زانوی خود آینه داری دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3316

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3317هر که رخساره آیینه گدازی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3317

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3318حسن نو خط تو سرمایه نازی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3318

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3319گوشه گیری که لب نان حلالی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3319

18 اشعار

غزل شمارهٔ 3320هر کف خاک ز احسان تو جانی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3320

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3321نرگس از دور به آن چشم نگاهی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3321

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3322ذره‌ام چشم به خورشید لقایی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3322

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3323جام می چهره اندیشه نمایی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3323

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3324دل آگاه ز تن فکر رهایی دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3324

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3325پاس اندوه دل تنگ نگه می دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3325

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3326نه همین فکر مرا روز به من نگذارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3326

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3327دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3327

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3328سرو را شیوه رفتار تو از جا ببرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3328

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3329دل محال است ز ما عشوه دنیا ببرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3329

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3330هر که آیینه به روشنگر ساغر ببرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3330

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3331صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3331

4 اشعار

غزل شمارهٔ 3332هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3332

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3333جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3333

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3334از سری جوی سعادت که ز دولت گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3334

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3335زخم عشاق محال است ز خنجر گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3335

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3336چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3336

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3337هر کجا قصه آن طره و کاکل گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3337

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3338کلفت از مردم آزاده شتابان گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3338

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3339روز و شب بر من مهجور به تلخی گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3339

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3340پای بر چرخ نهد هرکه ز سر می‌گذرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3340

10 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3291–تیغ سیراب تو فیض دم عیسی دارد

غزل شمارهٔ 3292–چهره ات رنگ ز گلدسته مینا دارد

غزل شمارهٔ 3293–دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد

غزل شمارهٔ 3294–می در آن لعل گهربار تماشا دارد

غزل شمارهٔ 3295–عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3296–از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3297–آه عشاق سیه‌روز اثرها دارد

غزل شمارهٔ 3298–چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارد

غزل شمارهٔ 3299–مرهم زخم مرا شور محبت دارد

غزل شمارهٔ 3300–سالک از منزل نزدیک شکایت دارد

غزل شمارهٔ 3301–شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد

غزل شمارهٔ 3302–سخنی کز دل بیتاب بود پردارد

غزل شمارهٔ 3303–عشق صد لخت جگر بر مژه تر دارد

غزل شمارهٔ 3304–می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟

غزل شمارهٔ 3305–حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد

غزل شمارهٔ 3306–رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟

غزل شمارهٔ 3307–خصم را عقل مقید به تحمل دارد

غزل شمارهٔ 3308–در خور مزد فلک کار به آدم دارد

غزل شمارهٔ 3309–بحر هر چند به بر همچو حبابم دارد

غزل شمارهٔ 3310–دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟

غزل شمارهٔ 3311–رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟

غزل شمارهٔ 3312–تشنگان حال جگر سوختگان می دانند

غزل شمارهٔ 3313–سالک امید نجات از دل روشن دارد

غزل شمارهٔ 3314–از بتان شسته عذاری که حجابی دارد

غزل شمارهٔ 3315–لب لعل تو اگر جام شرابی دارد

غزل شمارهٔ 3316–هر که چون زانوی خود آینه داری دارد

غزل شمارهٔ 3317–هر که رخساره آیینه گدازی دارد

غزل شمارهٔ 3318–حسن نو خط تو سرمایه نازی دارد

غزل شمارهٔ 3319–گوشه گیری که لب نان حلالی دارد

غزل شمارهٔ 3320–هر کف خاک ز احسان تو جانی دارد

غزل شمارهٔ 3321–نرگس از دور به آن چشم نگاهی دارد

غزل شمارهٔ 3322–ذره‌ام چشم به خورشید لقایی دارد

غزل شمارهٔ 3323–جام می چهره اندیشه نمایی دارد

غزل شمارهٔ 3324–دل آگاه ز تن فکر رهایی دارد

غزل شمارهٔ 3325–پاس اندوه دل تنگ نگه می دارد

غزل شمارهٔ 3326–نه همین فکر مرا روز به من نگذارد

غزل شمارهٔ 3327–دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا برد

غزل شمارهٔ 3328–سرو را شیوه رفتار تو از جا ببرد

غزل شمارهٔ 3329–دل محال است ز ما عشوه دنیا ببرد

غزل شمارهٔ 3330–هر که آیینه به روشنگر ساغر ببرد

غزل شمارهٔ 3331–صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشت

غزل شمارهٔ 3332–هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبرد

غزل شمارهٔ 3333–جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرد

غزل شمارهٔ 3334–از سری جوی سعادت که ز دولت گذرد

غزل شمارهٔ 3335–زخم عشاق محال است ز خنجر گذرد

غزل شمارهٔ 3336–چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟

غزل شمارهٔ 3337–هر کجا قصه آن طره و کاکل گذرد

غزل شمارهٔ 3338–کلفت از مردم آزاده شتابان گذرد

غزل شمارهٔ 3339–روز و شب بر من مهجور به تلخی گذرد

غزل شمارهٔ 3340–پای بر چرخ نهد هرکه ز سر می‌گذرد

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3291–تیغ سیراب تو فیض دم عیسی دارد

غزل شمارهٔ 3292–چهره ات رنگ ز گلدسته مینا دارد

غزل شمارهٔ 3293–دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد

غزل شمارهٔ 3294–می در آن لعل گهربار تماشا دارد

غزل شمارهٔ 3295–عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3296–از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3297–آه عشاق سیه‌روز اثرها دارد

غزل شمارهٔ 3298–چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارد

غزل شمارهٔ 3299–مرهم زخم مرا شور محبت دارد

غزل شمارهٔ 3300–سالک از منزل نزدیک شکایت دارد

غزل شمارهٔ 3301–شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد

غزل شمارهٔ 3302–سخنی کز دل بیتاب بود پردارد

غزل شمارهٔ 3303–عشق صد لخت جگر بر مژه تر دارد

غزل شمارهٔ 3304–می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟

غزل شمارهٔ 3305–حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد

غزل شمارهٔ 3306–رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟

غزل شمارهٔ 3307–خصم را عقل مقید به تحمل دارد

غزل شمارهٔ 3308–در خور مزد فلک کار به آدم دارد

غزل شمارهٔ 3309–بحر هر چند به بر همچو حبابم دارد

غزل شمارهٔ 3310–دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟

غزل شمارهٔ 3311–رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟

غزل شمارهٔ 3312–تشنگان حال جگر سوختگان می دانند

غزل شمارهٔ 3313–سالک امید نجات از دل روشن دارد

غزل شمارهٔ 3314–از بتان شسته عذاری که حجابی دارد

غزل شمارهٔ 3315–لب لعل تو اگر جام شرابی دارد

غزل شمارهٔ 3316–هر که چون زانوی خود آینه داری دارد

غزل شمارهٔ 3291تیغ سیراب تو فیض دم عیسی دارد

غزل شمارهٔ 3292چهره ات رنگ ز گلدسته مینا دارد

غزل شمارهٔ 3293دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد

غزل شمارهٔ 3294می در آن لعل گهربار تماشا دارد

غزل شمارهٔ 3295عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3296از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3297آه عشاق سیه‌روز اثرها دارد

غزل شمارهٔ 3298چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارد

غزل شمارهٔ 3299مرهم زخم مرا شور محبت دارد

غزل شمارهٔ 3300سالک از منزل نزدیک شکایت دارد

غزل شمارهٔ 3301شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد

غزل شمارهٔ 3302سخنی کز دل بیتاب بود پردارد

غزل شمارهٔ 3303عشق صد لخت جگر بر مژه تر دارد

غزل شمارهٔ 3304می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟

غزل شمارهٔ 3305حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد

غزل شمارهٔ 3306رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟

غزل شمارهٔ 3307خصم را عقل مقید به تحمل دارد

غزل شمارهٔ 3308در خور مزد فلک کار به آدم دارد

غزل شمارهٔ 3309بحر هر چند به بر همچو حبابم دارد

غزل شمارهٔ 3310دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟

غزل شمارهٔ 3311رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟

غزل شمارهٔ 3312تشنگان حال جگر سوختگان می دانند

غزل شمارهٔ 3313سالک امید نجات از دل روشن دارد

غزل شمارهٔ 3314از بتان شسته عذاری که حجابی دارد

غزل شمارهٔ 3315لب لعل تو اگر جام شرابی دارد

غزل شمارهٔ 3316هر که چون زانوی خود آینه داری دارد

غزل شمارهٔ 3317هر که رخساره آیینه گدازی دارد

غزل شمارهٔ 3318حسن نو خط تو سرمایه نازی دارد

غزل شمارهٔ 3319گوشه گیری که لب نان حلالی دارد

غزل شمارهٔ 3320هر کف خاک ز احسان تو جانی دارد

غزل شمارهٔ 3321نرگس از دور به آن چشم نگاهی دارد

غزل شمارهٔ 3322ذره‌ام چشم به خورشید لقایی دارد

غزل شمارهٔ 3323جام می چهره اندیشه نمایی دارد

غزل شمارهٔ 3324دل آگاه ز تن فکر رهایی دارد

غزل شمارهٔ 3325پاس اندوه دل تنگ نگه می دارد

غزل شمارهٔ 3326نه همین فکر مرا روز به من نگذارد

غزل شمارهٔ 3327دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا برد

غزل شمارهٔ 3328سرو را شیوه رفتار تو از جا ببرد

غزل شمارهٔ 3329دل محال است ز ما عشوه دنیا ببرد

غزل شمارهٔ 3330هر که آیینه به روشنگر ساغر ببرد

غزل شمارهٔ 3331صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشت

غزل شمارهٔ 3332هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبرد

غزل شمارهٔ 3333جان کس از دیدن آن سیب زنخدان نبرد

غزل شمارهٔ 3334از سری جوی سعادت که ز دولت گذرد

غزل شمارهٔ 3335زخم عشاق محال است ز خنجر گذرد

غزل شمارهٔ 3336چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟

غزل شمارهٔ 3337هر کجا قصه آن طره و کاکل گذرد

غزل شمارهٔ 3338کلفت از مردم آزاده شتابان گذرد

غزل شمارهٔ 3339روز و شب بر من مهجور به تلخی گذرد

غزل شمارهٔ 3340پای بر چرخ نهد هرکه ز سر می‌گذرد

غزل شمارهٔ 3291تیغ سیراب تو فیض دم عیسی دارد

غزل شمارهٔ 3292چهره ات رنگ ز گلدسته مینا دارد

غزل شمارهٔ 3293دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد

غزل شمارهٔ 3294می در آن لعل گهربار تماشا دارد

غزل شمارهٔ 3295عاشق از طعنه اغیار چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3296از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟

غزل شمارهٔ 3297آه عشاق سیه‌روز اثرها دارد

غزل شمارهٔ 3298چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارد

غزل شمارهٔ 3299مرهم زخم مرا شور محبت دارد

غزل شمارهٔ 3300سالک از منزل نزدیک شکایت دارد

غزل شمارهٔ 3301شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد

غزل شمارهٔ 3302سخنی کز دل بیتاب بود پردارد

غزل شمارهٔ 3303عشق صد لخت جگر بر مژه تر دارد

غزل شمارهٔ 3304می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟

غزل شمارهٔ 3305حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد

غزل شمارهٔ 3306رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟

غزل شمارهٔ 3307خصم را عقل مقید به تحمل دارد

غزل شمارهٔ 3308در خور مزد فلک کار به آدم دارد

غزل شمارهٔ 3309بحر هر چند به بر همچو حبابم دارد

غزل شمارهٔ 3310دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟

غزل شمارهٔ 3311رهرو عشق چه پروای مغیلان دارد؟

غزل شمارهٔ 3312تشنگان حال جگر سوختگان می دانند

غزل شمارهٔ 3313سالک امید نجات از دل روشن دارد

غزل شمارهٔ 3314از بتان شسته عذاری که حجابی دارد

غزل شمارهٔ 3315لب لعل تو اگر جام شرابی دارد

غزل شمارهٔ 3316هر که چون زانوی خود آینه داری دارد

غزل شمارهٔ 3317هر که رخساره آیینه گدازی دارد

غزل شمارهٔ 3318حسن نو خط تو سرمایه نازی دارد

غزل شمارهٔ 3319گوشه گیری که لب نان حلالی دارد

غزل شمارهٔ 3320هر کف خاک ز احسان تو جانی دارد