صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اوزان
  2. »مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
  3. »صائب / دیوان اشعار

وزن کے تحت کتاب

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

1092 نظمیں

نظمیں

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اوزان
  3. »مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
  4. »صائب / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6371–دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6371

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6372–دل را به آتش نفس گرم آب کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6372

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6373–ساقی دمید صبح قدح پر شراب کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6373

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6374–از آب زندگی به شراب التفات کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6374

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6375–چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6375

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6376–ساقی دمید صبح، علاج خمار کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6376

آڈیو
17 اشعار

غزل شمارهٔ 6377–مژگان خود به اشک جگرگون طراز کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6377

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6378–یا حلقه ارادت ساغر به گوش کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6378

آڈیو
10 اشعار

غزل شمارهٔ 6379–عمر عزیز را به می ناب صرف کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6379

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6380–پیش از وصال، ترک تمنای خام کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6380

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6381–دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6381

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6382–از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6382

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6383–از خود برون نرفته هوای سفر مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6383

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6384–غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6384

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6385–بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6385

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6386–عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6386

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6387–در بیخودی گذشت زمان شباب من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6387

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6388–بارست خنده بر دل کلفت پرست من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6388

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6389–در کاسه سپهر کند خاک گرد من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6389

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6390–یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6390

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6391–همچشم آبله است دل اشکبار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6391

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6392–دایم به یک قرار بود مشت خار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6392

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6393–دلدار رفت و برد دل خاکسار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6393

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6394–دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6394

آڈیو
10 اشعار

غزل شمارهٔ 6395–چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6395

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6396–موقوف انقطاع بود اتصال من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6396

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6397–دل می برد ز قند مکرر کلام من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6397

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6398–از دستبرد ناله آتش زبان من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6398

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6399–فیض نسیم صبح بود با فغان من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6399

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6400–در روز حشر سایه کوه گناه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6400

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6401–گمراه شد ز غفلت من رهنمای من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6401

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6402–آرد به وجد سوختگان را نوای من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6402

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6403–شد خشک از گشودن لب آبروی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6403

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6404–نازکترست از رگ جان گفتگوی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6404

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6405–زین گریه ها که هست گره در گلوی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6405

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6406–هر شبنمی است دیده بینا درین چمن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6406

22 اشعار

غزل شمارهٔ 6407–گریان ز کوی او دل ما می رود برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6407

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6408–از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6408

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6409–هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6409

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6410–افشان خال بر رخ آن دلربا ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6410

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6411–در انتهای کار خود از ابتدا ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6411

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6412–آن چشم مست و غمزه هشیار را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6412

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6413–ما از صفای سینه بی کینه بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6413

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6414–بی درد مشکل است سخن گفتن این چنین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6414

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6528–روزی که پسته دید لب همچو قند او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6528

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6529–شد خط مشکبار عیان از عذار او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6529

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6530–خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6530

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6531–میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6531

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6532–از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6532

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6533–چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6533

7 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 20
  6. 21
  7. 22
پچھلا صفحہاگلا صفحہ