وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6371

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6372دل را به آتش نفس گرم آب کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6372

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6373ساقی دمید صبح قدح پر شراب کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6373

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6374از آب زندگی به شراب التفات کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6374

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6375چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6375

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6376ساقی دمید صبح، علاج خمار کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6376

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6377مژگان خود به اشک جگرگون طراز کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6377

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6378یا حلقه ارادت ساغر به گوش کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6378

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6379عمر عزیز را به می ناب صرف کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6379

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6380پیش از وصال، ترک تمنای خام کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6380

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6381

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6382

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6383

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6384

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6385

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6386

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6387در بیخودی گذشت زمان شباب من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6387

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6388

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6389

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6390یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6390

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6391همچشم آبله است دل اشکبار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6391

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6392دایم به یک قرار بود مشت خار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6392

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6393

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6394دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6394

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6395چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6395

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6396موقوف انقطاع بود اتصال من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6396

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6397دل می برد ز قند مکرر کلام من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6397

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6398از دستبرد ناله آتش زبان من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6398

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6399فیض نسیم صبح بود با فغان من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6399

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6400در روز حشر سایه کوه گناه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6400

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6401

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6402آرد به وجد سوختگان را نوای من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6402

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6403شد خشک از گشودن لب آبروی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6403

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6404

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6405

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6406

22 اشعار

غزل شمارهٔ 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6407

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6408

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6409

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6410

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6411در انتهای کار خود از ابتدا ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6411

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6412آن چشم مست و غمزه هشیار را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6412

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6413ما از صفای سینه بی کینه بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6413

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6414

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6528روزی که پسته دید لب همچو قند او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6528

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6529شد خط مشکبار عیان از عذار او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6529

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6530

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6531

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6532از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6532

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6533

7 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6371–دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسن

غزل شمارهٔ 6372–دل را به آتش نفس گرم آب کن

غزل شمارهٔ 6373–ساقی دمید صبح قدح پر شراب کن

غزل شمارهٔ 6374–از آب زندگی به شراب التفات کن

غزل شمارهٔ 6375–چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن

غزل شمارهٔ 6376–ساقی دمید صبح، علاج خمار کن

غزل شمارهٔ 6377–مژگان خود به اشک جگرگون طراز کن

غزل شمارهٔ 6378–یا حلقه ارادت ساغر به گوش کن

غزل شمارهٔ 6379–عمر عزیز را به می ناب صرف کن

غزل شمارهٔ 6380–پیش از وصال، ترک تمنای خام کن

غزل شمارهٔ 6381–دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

غزل شمارهٔ 6382–از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

غزل شمارهٔ 6383–از خود برون نرفته هوای سفر مکن

غزل شمارهٔ 6384–غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

غزل شمارهٔ 6385–بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

غزل شمارهٔ 6386–عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

غزل شمارهٔ 6387–در بیخودی گذشت زمان شباب من

غزل شمارهٔ 6388–بارست خنده بر دل کلفت پرست من

غزل شمارهٔ 6389–در کاسه سپهر کند خاک گرد من

غزل شمارهٔ 6390–یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

غزل شمارهٔ 6391–همچشم آبله است دل اشکبار من

غزل شمارهٔ 6392–دایم به یک قرار بود مشت خار من

غزل شمارهٔ 6393–دلدار رفت و برد دل خاکسار من

غزل شمارهٔ 6394–دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

غزل شمارهٔ 6395–چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

غزل شمارهٔ 6396–موقوف انقطاع بود اتصال من

غزل شمارهٔ 6397–دل می برد ز قند مکرر کلام من

غزل شمارهٔ 6398–از دستبرد ناله آتش زبان من

غزل شمارهٔ 6399–فیض نسیم صبح بود با فغان من

غزل شمارهٔ 6400–در روز حشر سایه کوه گناه من

غزل شمارهٔ 6401–گمراه شد ز غفلت من رهنمای من

غزل شمارهٔ 6402–آرد به وجد سوختگان را نوای من

غزل شمارهٔ 6403–شد خشک از گشودن لب آبروی من

غزل شمارهٔ 6404–نازکترست از رگ جان گفتگوی من

غزل شمارهٔ 6405–زین گریه ها که هست گره در گلوی من

غزل شمارهٔ 6406–هر شبنمی است دیده بینا درین چمن

غزل شمارهٔ 6407–گریان ز کوی او دل ما می رود برون

غزل شمارهٔ 6408–از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برون

غزل شمارهٔ 6409–هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟

غزل شمارهٔ 6410–افشان خال بر رخ آن دلربا ببین

غزل شمارهٔ 6411–در انتهای کار خود از ابتدا ببین

غزل شمارهٔ 6412–آن چشم مست و غمزه هشیار را ببین

غزل شمارهٔ 6413–ما از صفای سینه بی کینه بر زمین

غزل شمارهٔ 6414–بی درد مشکل است سخن گفتن این چنین

غزل شمارهٔ 6528–روزی که پسته دید لب همچو قند او

غزل شمارهٔ 6529–شد خط مشکبار عیان از عذار او

غزل شمارهٔ 6530–خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

غزل شمارهٔ 6531–میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

غزل شمارهٔ 6532–از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6533–چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6371–دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسن

غزل شمارهٔ 6372–دل را به آتش نفس گرم آب کن

غزل شمارهٔ 6373–ساقی دمید صبح قدح پر شراب کن

غزل شمارهٔ 6374–از آب زندگی به شراب التفات کن

غزل شمارهٔ 6375–چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن

غزل شمارهٔ 6376–ساقی دمید صبح، علاج خمار کن

غزل شمارهٔ 6377–مژگان خود به اشک جگرگون طراز کن

غزل شمارهٔ 6378–یا حلقه ارادت ساغر به گوش کن

غزل شمارهٔ 6379–عمر عزیز را به می ناب صرف کن

غزل شمارهٔ 6380–پیش از وصال، ترک تمنای خام کن

غزل شمارهٔ 6381–دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

غزل شمارهٔ 6382–از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

غزل شمارهٔ 6383–از خود برون نرفته هوای سفر مکن

غزل شمارهٔ 6384–غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

غزل شمارهٔ 6385–بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

غزل شمارهٔ 6386–عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

غزل شمارهٔ 6387–در بیخودی گذشت زمان شباب من

غزل شمارهٔ 6388–بارست خنده بر دل کلفت پرست من

غزل شمارهٔ 6389–در کاسه سپهر کند خاک گرد من

غزل شمارهٔ 6390–یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

غزل شمارهٔ 6391–همچشم آبله است دل اشکبار من

غزل شمارهٔ 6392–دایم به یک قرار بود مشت خار من

غزل شمارهٔ 6393–دلدار رفت و برد دل خاکسار من

غزل شمارهٔ 6394–دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

غزل شمارهٔ 6395–چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

غزل شمارهٔ 6396–موقوف انقطاع بود اتصال من

غزل شمارهٔ 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسن

غزل شمارهٔ 6372دل را به آتش نفس گرم آب کن

غزل شمارهٔ 6373ساقی دمید صبح قدح پر شراب کن

غزل شمارهٔ 6374از آب زندگی به شراب التفات کن

غزل شمارهٔ 6375چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن

غزل شمارهٔ 6376ساقی دمید صبح، علاج خمار کن

غزل شمارهٔ 6377مژگان خود به اشک جگرگون طراز کن

غزل شمارهٔ 6378یا حلقه ارادت ساغر به گوش کن

غزل شمارهٔ 6379عمر عزیز را به می ناب صرف کن

غزل شمارهٔ 6380پیش از وصال، ترک تمنای خام کن

غزل شمارهٔ 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

غزل شمارهٔ 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

غزل شمارهٔ 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکن

غزل شمارهٔ 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

غزل شمارهٔ 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

غزل شمارهٔ 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

غزل شمارهٔ 6387در بیخودی گذشت زمان شباب من

غزل شمارهٔ 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست من

غزل شمارهٔ 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد من

غزل شمارهٔ 6390یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

غزل شمارهٔ 6391همچشم آبله است دل اشکبار من

غزل شمارهٔ 6392دایم به یک قرار بود مشت خار من

غزل شمارهٔ 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار من

غزل شمارهٔ 6394دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

غزل شمارهٔ 6395چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

غزل شمارهٔ 6396موقوف انقطاع بود اتصال من

غزل شمارهٔ 6397دل می برد ز قند مکرر کلام من

غزل شمارهٔ 6398از دستبرد ناله آتش زبان من

غزل شمارهٔ 6399فیض نسیم صبح بود با فغان من

غزل شمارهٔ 6400در روز حشر سایه کوه گناه من

غزل شمارهٔ 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای من

غزل شمارهٔ 6402آرد به وجد سوختگان را نوای من

غزل شمارهٔ 6403شد خشک از گشودن لب آبروی من

غزل شمارهٔ 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی من

غزل شمارهٔ 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی من

غزل شمارهٔ 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمن

غزل شمارهٔ 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برون

غزل شمارهٔ 6408از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برون

غزل شمارهٔ 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟

غزل شمارهٔ 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببین

غزل شمارهٔ 6411در انتهای کار خود از ابتدا ببین

غزل شمارهٔ 6412آن چشم مست و غمزه هشیار را ببین

غزل شمارهٔ 6413ما از صفای سینه بی کینه بر زمین

غزل شمارهٔ 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنین

غزل شمارهٔ 6528روزی که پسته دید لب همچو قند او

غزل شمارهٔ 6529شد خط مشکبار عیان از عذار او

غزل شمارهٔ 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

غزل شمارهٔ 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

غزل شمارهٔ 6532از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسن

غزل شمارهٔ 6372دل را به آتش نفس گرم آب کن

غزل شمارهٔ 6373ساقی دمید صبح قدح پر شراب کن

غزل شمارهٔ 6374از آب زندگی به شراب التفات کن

غزل شمارهٔ 6375چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن

غزل شمارهٔ 6376ساقی دمید صبح، علاج خمار کن

غزل شمارهٔ 6377مژگان خود به اشک جگرگون طراز کن

غزل شمارهٔ 6378یا حلقه ارادت ساغر به گوش کن

غزل شمارهٔ 6379عمر عزیز را به می ناب صرف کن

غزل شمارهٔ 6380پیش از وصال، ترک تمنای خام کن

غزل شمارهٔ 6381دل از گناه پاک چو دارالسلام کن

غزل شمارهٔ 6382از زنگ کبر آینه خویش ساده کن

غزل شمارهٔ 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکن

غزل شمارهٔ 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویش

غزل شمارهٔ 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکن

غزل شمارهٔ 6386عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن

غزل شمارهٔ 6387در بیخودی گذشت زمان شباب من

غزل شمارهٔ 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست من

غزل شمارهٔ 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد من

غزل شمارهٔ 6390یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من

غزل شمارهٔ 6391همچشم آبله است دل اشکبار من

غزل شمارهٔ 6392دایم به یک قرار بود مشت خار من

غزل شمارهٔ 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار من

غزل شمارهٔ 6394دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟

غزل شمارهٔ 6395چون تخم سوخته است ز سودا دماغ من

غزل شمارهٔ 6396موقوف انقطاع بود اتصال من

غزل شمارهٔ 6397دل می برد ز قند مکرر کلام من

غزل شمارهٔ 6398از دستبرد ناله آتش زبان من

غزل شمارهٔ 6399فیض نسیم صبح بود با فغان من

غزل شمارهٔ 6400در روز حشر سایه کوه گناه من