وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6534

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6535

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6536

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6537

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6538

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6539

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6540

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6541

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6542

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6543

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6544

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6545

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6546

20 اشعار

غزل شمارهٔ 6547یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6547

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6548

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6549

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6612روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6612

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6613از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6613

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6614در جسم خاکسار مرا جان سوخته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6614

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6615لاله است این که از جگر خاک سرزده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6615

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6616

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6617خط غبار گرد رخ یار آمده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6617

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6618جام صبوح خورده ز خلوت برآمده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6618

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6619

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6620

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6621

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6622

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6623در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6623

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6624کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6624

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6625بگشا ز بال همت عالی مکان گره

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6625

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6626در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6626

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6627

21 اشعار

غزل شمارهٔ 6628هر چند هست مشرق دیدار آینه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6628

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6629

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6889ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6889

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6890ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6890

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6891از زهر چشم، چشم من زار بسته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6891

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6892طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6892

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6893ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6893

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6894روی زمین به زلف معنبر گرفته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6894

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6895از مردمان اگر چه کناری گرفته ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6895

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6896در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6896

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6897ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6897

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6898از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6898

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6899من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6899

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6900با زهر چشم خنده هم‌آغوش کرده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6900

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6901تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6901

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6902بی پرده رو در آینه ما نکرده ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6902

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6903دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6903

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6904ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6904

14 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6534–از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535–خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536–نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537–از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538–ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539–تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540–ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541–در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542–مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543–کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544–در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545–ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546–دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547–یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548–خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549–از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6612–روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6613–از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6614–در جسم خاکسار مرا جان سوخته

غزل شمارهٔ 6615–لاله است این که از جگر خاک سرزده؟

غزل شمارهٔ 6616–ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

غزل شمارهٔ 6617–خط غبار گرد رخ یار آمده

غزل شمارهٔ 6618–جام صبوح خورده ز خلوت برآمده

غزل شمارهٔ 6619–تا سبزه خط از لب جانان برآمده

غزل شمارهٔ 6620–چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6621–آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6622–محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6623–در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6624–کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟

غزل شمارهٔ 6625–بگشا ز بال همت عالی مکان گره

غزل شمارهٔ 6626–در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟

غزل شمارهٔ 6627–ای راز نه فلک ز جبینت عیان همه

غزل شمارهٔ 6628–هر چند هست مشرق دیدار آینه

غزل شمارهٔ 6629–تا کرد خانه از رخ او روشن آینه

غزل شمارهٔ 6889–ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ای

غزل شمارهٔ 6890–ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای

غزل شمارهٔ 6891–از زهر چشم، چشم من زار بسته ای

غزل شمارهٔ 6892–طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای

غزل شمارهٔ 6893–ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ای

غزل شمارهٔ 6894–روی زمین به زلف معنبر گرفته ای

غزل شمارهٔ 6895–از مردمان اگر چه کناری گرفته ای

غزل شمارهٔ 6896–در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ای

غزل شمارهٔ 6897–ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده‌ای

غزل شمارهٔ 6898–از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ای

غزل شمارهٔ 6899–من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ای

غزل شمارهٔ 6900–با زهر چشم خنده هم‌آغوش کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6901–تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6902–بی پرده رو در آینه ما نکرده ای

غزل شمارهٔ 6903–دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ای

غزل شمارهٔ 6904–ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ای

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6534–از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535–خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536–نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537–از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538–ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539–تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540–ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541–در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542–مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543–کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544–در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545–ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546–دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547–یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548–خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549–از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6612–روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6613–از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6614–در جسم خاکسار مرا جان سوخته

غزل شمارهٔ 6615–لاله است این که از جگر خاک سرزده؟

غزل شمارهٔ 6616–ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

غزل شمارهٔ 6617–خط غبار گرد رخ یار آمده

غزل شمارهٔ 6618–جام صبوح خورده ز خلوت برآمده

غزل شمارهٔ 6619–تا سبزه خط از لب جانان برآمده

غزل شمارهٔ 6620–چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6621–آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6612روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6613از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6614در جسم خاکسار مرا جان سوخته

غزل شمارهٔ 6615لاله است این که از جگر خاک سرزده؟

غزل شمارهٔ 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

غزل شمارهٔ 6617خط غبار گرد رخ یار آمده

غزل شمارهٔ 6618جام صبوح خورده ز خلوت برآمده

غزل شمارهٔ 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمده

غزل شمارهٔ 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6623در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6624کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟

غزل شمارهٔ 6625بگشا ز بال همت عالی مکان گره

غزل شمارهٔ 6626در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟

غزل شمارهٔ 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همه

غزل شمارهٔ 6628هر چند هست مشرق دیدار آینه

غزل شمارهٔ 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینه

غزل شمارهٔ 6889ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته‌ای

غزل شمارهٔ 6890ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای

غزل شمارهٔ 6891از زهر چشم، چشم من زار بسته ای

غزل شمارهٔ 6892طومار عمر طی شد و غافل نشسته ای

غزل شمارهٔ 6893ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ای

غزل شمارهٔ 6894روی زمین به زلف معنبر گرفته ای

غزل شمارهٔ 6895از مردمان اگر چه کناری گرفته ای

غزل شمارهٔ 6896در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ای

غزل شمارهٔ 6897ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده‌ای

غزل شمارهٔ 6898از دل مپرس، خانه به سیلاب داده ای

غزل شمارهٔ 6899من کیستم، چو پل دل خود آب کرده ای

غزل شمارهٔ 6900با زهر چشم خنده هم‌آغوش کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6901تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6902بی پرده رو در آینه ما نکرده ای

غزل شمارهٔ 6903دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ای

غزل شمارهٔ 6904ای دل چه در قلمرو میخانه مانده ای

غزل شمارهٔ 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6612روشن ز نور صدق بود جان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6613از اشک ماست پاکی دامان صبحگاه

غزل شمارهٔ 6614در جسم خاکسار مرا جان سوخته

غزل شمارهٔ 6615لاله است این که از جگر خاک سرزده؟

غزل شمارهٔ 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شده

غزل شمارهٔ 6617خط غبار گرد رخ یار آمده

غزل شمارهٔ 6618جام صبوح خورده ز خلوت برآمده

غزل شمارهٔ 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمده

غزل شمارهٔ 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6623در دور خط به حرف رسیدن چه فایده؟

غزل شمارهٔ 6624کی بخت خفته وا کند از کار ما گره؟

غزل شمارهٔ 6625بگشا ز بال همت عالی مکان گره