وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5762هوالغفور ز جوش شراب می‌شنوم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5762

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5763پیام دوست ز باد بهار می‌شنوم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5763

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5764شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5764

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5765نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5765

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5766کجاست باده که ناموس را به آب دهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5766

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5767به مهر داغ رسیده است جمله اعضایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5767

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5768به اشک درد دل خود نوشته سر دادیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5768

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5769به دوست پی زدل خونچکان خود بردیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5769

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5770ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5770

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5771چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5771

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5772

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5774ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5774

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5775ز بوستان تو عشق بلند می گویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5775

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5776چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5776

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5777

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6303حذر کن از عرق روی لاله رخساران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6303

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6304به شکر این که نه ای، ای صراحی از دوران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6304

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6305هلال سیل فنایند خانه پردازان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6305

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6306

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6307صدای پا نبود در خرام درویشان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6307

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6308مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6308

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6309

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6310اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6310

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6311

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6312

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6313

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6314

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6315

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6316گشوده است در فیض رخنه دیوار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6316

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6317

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6318

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6319گرفتم این که نظر باز می توان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6319

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6320ز عشق صبر تمنا نمی توان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6320

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6321خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6321

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6322

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6323زکات صحت جسم است خسته پرسیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6323

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6324

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6325ز سینه غم به می ناب می توان چیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6325

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6326مباش درصدد بی شمار خندیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6326

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6327مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6327

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6328چنان که سرمه سواد نظر کند روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6328

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6329ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6329

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6330

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6331

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6332

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6333به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6333

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6334

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6335حضور می طلبی سینه را مصفا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6335

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6336

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6337

13 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5762–هوالغفور ز جوش شراب می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5763–پیام دوست ز باد بهار می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5764–شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم

غزل شمارهٔ 5765–نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهم

غزل شمارهٔ 5766–کجاست باده که ناموس را به آب دهم

غزل شمارهٔ 5767–به مهر داغ رسیده است جمله اعضایم

غزل شمارهٔ 5768–به اشک درد دل خود نوشته سر دادیم

غزل شمارهٔ 5769–به دوست پی زدل خونچکان خود بردیم

غزل شمارهٔ 5770–ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریم

غزل شمارهٔ 5771–چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریم

غزل شمارهٔ 5772–عنان گسسته تر از سیل در بیابانیم

غزل شمارهٔ 5774–ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟

غزل شمارهٔ 5775–ز بوستان تو عشق بلند می گویم

غزل شمارهٔ 5776–چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویم

غزل شمارهٔ 5777–جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

غزل شمارهٔ 6303–حذر کن از عرق روی لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6304–به شکر این که نه ای، ای صراحی از دوران

غزل شمارهٔ 6305–هلال سیل فنایند خانه پردازان

غزل شمارهٔ 6306–خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان

غزل شمارهٔ 6307–صدای پا نبود در خرام درویشان

غزل شمارهٔ 6308–مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان

غزل شمارهٔ 6309–دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان

غزل شمارهٔ 6310–اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهان

غزل شمارهٔ 6311–نمی شود سخن راست در دهان پنهان

غزل شمارهٔ 6312–زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن

غزل شمارهٔ 6313–به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

غزل شمارهٔ 6314–سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتن

غزل شمارهٔ 6315–به درد و داغ توان گشت کامیاب سخن

غزل شمارهٔ 6316–گشوده است در فیض رخنه دیوار

غزل شمارهٔ 6317–خوش است مشق قناعت ز بوریا کردن

غزل شمارهٔ 6318–ز دور تا بتوان سیر گلستان کردن

غزل شمارهٔ 6319–گرفتم این که نظر باز می توان کردن

غزل شمارهٔ 6320–ز عشق صبر تمنا نمی توان کردن

غزل شمارهٔ 6321–خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودن

غزل شمارهٔ 6322–مرا که دست به خواب است وقت گل چیدن

غزل شمارهٔ 6323–زکات صحت جسم است خسته پرسیدن

غزل شمارهٔ 6324–خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن

غزل شمارهٔ 6325–ز سینه غم به می ناب می توان چیدن

غزل شمارهٔ 6326–مباش درصدد بی شمار خندیدن

غزل شمارهٔ 6327–مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشن

غزل شمارهٔ 6328–چنان که سرمه سواد نظر کند روشن

غزل شمارهٔ 6329–ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟

غزل شمارهٔ 6330–مرا ز لاله چراغ نظر شود روشن

غزل شمارهٔ 6331–رواق چرخ شد از شمع کلک من روشن

غزل شمارهٔ 6332–نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کن

غزل شمارهٔ 6333–به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کن

غزل شمارهٔ 6334–شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن

غزل شمارهٔ 6335–حضور می طلبی سینه را مصفا کن

غزل شمارهٔ 6336–بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کن

غزل شمارهٔ 6337–دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکن

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5762–هوالغفور ز جوش شراب می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5763–پیام دوست ز باد بهار می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5764–شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم

غزل شمارهٔ 5765–نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهم

غزل شمارهٔ 5766–کجاست باده که ناموس را به آب دهم

غزل شمارهٔ 5767–به مهر داغ رسیده است جمله اعضایم

غزل شمارهٔ 5768–به اشک درد دل خود نوشته سر دادیم

غزل شمارهٔ 5769–به دوست پی زدل خونچکان خود بردیم

غزل شمارهٔ 5770–ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریم

غزل شمارهٔ 5771–چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریم

غزل شمارهٔ 5772–عنان گسسته تر از سیل در بیابانیم

غزل شمارهٔ 5774–ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟

غزل شمارهٔ 5775–ز بوستان تو عشق بلند می گویم

غزل شمارهٔ 5776–چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویم

غزل شمارهٔ 5777–جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

غزل شمارهٔ 6303–حذر کن از عرق روی لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6304–به شکر این که نه ای، ای صراحی از دوران

غزل شمارهٔ 6305–هلال سیل فنایند خانه پردازان

غزل شمارهٔ 6306–خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان

غزل شمارهٔ 6307–صدای پا نبود در خرام درویشان

غزل شمارهٔ 6308–مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان

غزل شمارهٔ 6309–دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان

غزل شمارهٔ 6310–اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهان

غزل شمارهٔ 6311–نمی شود سخن راست در دهان پنهان

غزل شمارهٔ 6312–زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن

غزل شمارهٔ 6313–به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

غزل شمارهٔ 5762هوالغفور ز جوش شراب می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5763پیام دوست ز باد بهار می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5764شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم

غزل شمارهٔ 5765نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهم

غزل شمارهٔ 5766کجاست باده که ناموس را به آب دهم

غزل شمارهٔ 5767به مهر داغ رسیده است جمله اعضایم

غزل شمارهٔ 5768به اشک درد دل خود نوشته سر دادیم

غزل شمارهٔ 5769به دوست پی زدل خونچکان خود بردیم

غزل شمارهٔ 5770ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریم

غزل شمارهٔ 5771چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریم

غزل شمارهٔ 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیم

غزل شمارهٔ 5774ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟

غزل شمارهٔ 5775ز بوستان تو عشق بلند می گویم

غزل شمارهٔ 5776چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویم

غزل شمارهٔ 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

غزل شمارهٔ 6303حذر کن از عرق روی لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6304به شکر این که نه ای، ای صراحی از دوران

غزل شمارهٔ 6305هلال سیل فنایند خانه پردازان

غزل شمارهٔ 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان

غزل شمارهٔ 6307صدای پا نبود در خرام درویشان

غزل شمارهٔ 6308مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان

غزل شمارهٔ 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان

غزل شمارهٔ 6310اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهان

غزل شمارهٔ 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهان

غزل شمارهٔ 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن

غزل شمارهٔ 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

غزل شمارهٔ 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتن

غزل شمارهٔ 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخن

غزل شمارهٔ 6316گشوده است در فیض رخنه دیوار

غزل شمارهٔ 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردن

غزل شمارهٔ 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردن

غزل شمارهٔ 6319گرفتم این که نظر باز می توان کردن

غزل شمارهٔ 6320ز عشق صبر تمنا نمی توان کردن

غزل شمارهٔ 6321خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودن

غزل شمارهٔ 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدن

غزل شمارهٔ 6323زکات صحت جسم است خسته پرسیدن

غزل شمارهٔ 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن

غزل شمارهٔ 6325ز سینه غم به می ناب می توان چیدن

غزل شمارهٔ 6326مباش درصدد بی شمار خندیدن

غزل شمارهٔ 6327مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشن

غزل شمارهٔ 6328چنان که سرمه سواد نظر کند روشن

غزل شمارهٔ 6329ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟

غزل شمارهٔ 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشن

غزل شمارهٔ 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشن

غزل شمارهٔ 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کن

غزل شمارهٔ 6333به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کن

غزل شمارهٔ 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن

غزل شمارهٔ 6335حضور می طلبی سینه را مصفا کن

غزل شمارهٔ 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کن

غزل شمارهٔ 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکن

غزل شمارهٔ 5762هوالغفور ز جوش شراب می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5763پیام دوست ز باد بهار می‌شنوم

غزل شمارهٔ 5764شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم

غزل شمارهٔ 5765نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهم

غزل شمارهٔ 5766کجاست باده که ناموس را به آب دهم

غزل شمارهٔ 5767به مهر داغ رسیده است جمله اعضایم

غزل شمارهٔ 5768به اشک درد دل خود نوشته سر دادیم

غزل شمارهٔ 5769به دوست پی زدل خونچکان خود بردیم

غزل شمارهٔ 5770ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریم

غزل شمارهٔ 5771چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریم

غزل شمارهٔ 5772عنان گسسته تر از سیل در بیابانیم

غزل شمارهٔ 5774ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟

غزل شمارهٔ 5775ز بوستان تو عشق بلند می گویم

غزل شمارهٔ 5776چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویم

غزل شمارهٔ 5777جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

غزل شمارهٔ 6303حذر کن از عرق روی لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6304به شکر این که نه ای، ای صراحی از دوران

غزل شمارهٔ 6305هلال سیل فنایند خانه پردازان

غزل شمارهٔ 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان

غزل شمارهٔ 6307صدای پا نبود در خرام درویشان

غزل شمارهٔ 6308مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان

غزل شمارهٔ 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان

غزل شمارهٔ 6310اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهان

غزل شمارهٔ 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهان

غزل شمارهٔ 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن

غزل شمارهٔ 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

غزل شمارهٔ 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتن

غزل شمارهٔ 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخن

غزل شمارهٔ 6316گشوده است در فیض رخنه دیوار

غزل شمارهٔ 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردن