صنفِ غزل میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1001چو آن شوخ شب در دل زار گردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1001

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1002بدان دلفریبی که گیتی نماید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1002

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1003بر آن است جانم که ناگه برآید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1003

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1004ز من بشنو، ای دل که خوبان چه چیزند؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1004

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1005خوش آن شب که چشمم بر آن نای بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1005

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1006تو گر خویشتن را بخواهی نمود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1006

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1007دو چشمت که تیر بلا می زند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1007

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1008لبش در شکر خنده جان می برد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1008

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1009دل از بند زلفت رها کی شود؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1009

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1010شبی آن پسر دل من ستد، اگر این طرف گذری کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1010

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1011تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1011

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1012از اشک من به کویت جز سرخ گل نروید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1012

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1013زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1013

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1014اگر سرو من در چمن جا بگیرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1014

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1015به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1015

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1016بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1016

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1017هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1017

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1018هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1018

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1019چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1019

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1020سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1020

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1021هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1021

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1022دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1022

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1023رسید موسم عید و صلای می درداد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1023

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1024آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1024

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1025به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1025

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1026باز ابر آمد و بر سبزه درافشانی کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1026

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1027حد حسنت گر اهل دل بدانند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1027

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1028خوش آن شبی که سرم زیر پای یار بماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1028

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1029دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1029

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1030عشاق دل غمزده را شاد نخواهند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1030

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1031عشاق هر شب از تو به خوناب خفته اند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1031

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1032غارت عشقت رسید، رخت دل از ما ببرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1032

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1033گر چه خوبان ز مه فزون باشند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1033

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1034یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1034

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1035آن مست ناز جان جهان که می رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1035

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1036ای اهل دل نخست ز جان ترک جان کنید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1036

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1037ببار باده روشن که صبح روی نمود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1037

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1038پای ناز ارچه گهی جانب ما نگذارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1038

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1039تنها غم خود گفتن با یار چه خوب آید؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1039

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1040جهان به خواب و شبی چشم من نیاساید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1040

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1041ترکی که جست و جوی دل من جز او نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1041

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1042چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1042

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1043دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1043

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1044دلدار مرا بهره به جز غم نفرستاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1044

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1045دست ز کار شد مرا، دست به یار در نشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1045

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1046تو کز سوزم نه‌ای واقف، دلت بر من نمی‌سوزد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1046

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1047ز هجر سوخته شد جان من سپند تو باد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1047

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1048صبا چو در سر آن زلف نیم تاب شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1048

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1049غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1049

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1050کدام دل که تو غمزده زدی فگار نشد؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1050

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1001–چو آن شوخ شب در دل زار گردد

غزل شمارهٔ 1002–بدان دلفریبی که گیتی نماید

غزل شمارهٔ 1003–بر آن است جانم که ناگه برآید

غزل شمارهٔ 1004–ز من بشنو، ای دل که خوبان چه چیزند؟

غزل شمارهٔ 1005–خوش آن شب که چشمم بر آن نای بود

غزل شمارهٔ 1006–تو گر خویشتن را بخواهی نمود

غزل شمارهٔ 1007–دو چشمت که تیر بلا می زند

غزل شمارهٔ 1008–لبش در شکر خنده جان می برد

غزل شمارهٔ 1009–دل از بند زلفت رها کی شود؟

غزل شمارهٔ 1010–شبی آن پسر دل من ستد، اگر این طرف گذری کند

غزل شمارهٔ 1011–تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

غزل شمارهٔ 1012–از اشک من به کویت جز سرخ گل نروید

غزل شمارهٔ 1013–زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟

غزل شمارهٔ 1014–اگر سرو من در چمن جا بگیرد

غزل شمارهٔ 1015–به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد

غزل شمارهٔ 1016–بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد

غزل شمارهٔ 1017–هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

غزل شمارهٔ 1018–هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد

غزل شمارهٔ 1019–چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید

غزل شمارهٔ 1020–سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

غزل شمارهٔ 1021–هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

غزل شمارهٔ 1022–دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود

غزل شمارهٔ 1023–رسید موسم عید و صلای می درداد

غزل شمارهٔ 1024–آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند

غزل شمارهٔ 1025–به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

غزل شمارهٔ 1026–باز ابر آمد و بر سبزه درافشانی کرد

غزل شمارهٔ 1027–حد حسنت گر اهل دل بدانند

غزل شمارهٔ 1028–خوش آن شبی که سرم زیر پای یار بماند

غزل شمارهٔ 1029–دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

غزل شمارهٔ 1030–عشاق دل غمزده را شاد نخواهند

غزل شمارهٔ 1031–عشاق هر شب از تو به خوناب خفته اند

غزل شمارهٔ 1032–غارت عشقت رسید، رخت دل از ما ببرد

غزل شمارهٔ 1033–گر چه خوبان ز مه فزون باشند

غزل شمارهٔ 1034–یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟

غزل شمارهٔ 1035–آن مست ناز جان جهان که می رود

غزل شمارهٔ 1036–ای اهل دل نخست ز جان ترک جان کنید

غزل شمارهٔ 1037–ببار باده روشن که صبح روی نمود

غزل شمارهٔ 1038–پای ناز ارچه گهی جانب ما نگذارد

غزل شمارهٔ 1039–تنها غم خود گفتن با یار چه خوب آید؟

غزل شمارهٔ 1040–جهان به خواب و شبی چشم من نیاساید

غزل شمارهٔ 1041–ترکی که جست و جوی دل من جز او نبود

غزل شمارهٔ 1042–چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود

غزل شمارهٔ 1043–دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید

غزل شمارهٔ 1044–دلدار مرا بهره به جز غم نفرستاد

غزل شمارهٔ 1045–دست ز کار شد مرا، دست به یار در نشد

غزل شمارهٔ 1046–تو کز سوزم نه‌ای واقف، دلت بر من نمی‌سوزد

غزل شمارهٔ 1047–ز هجر سوخته شد جان من سپند تو باد

غزل شمارهٔ 1048–صبا چو در سر آن زلف نیم تاب شود

غزل شمارهٔ 1049–غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد

غزل شمارهٔ 1050–کدام دل که تو غمزده زدی فگار نشد؟

صنفِ غزل میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1001–چو آن شوخ شب در دل زار گردد

غزل شمارهٔ 1002–بدان دلفریبی که گیتی نماید

غزل شمارهٔ 1003–بر آن است جانم که ناگه برآید

غزل شمارهٔ 1004–ز من بشنو، ای دل که خوبان چه چیزند؟

غزل شمارهٔ 1005–خوش آن شب که چشمم بر آن نای بود

غزل شمارهٔ 1006–تو گر خویشتن را بخواهی نمود

غزل شمارهٔ 1007–دو چشمت که تیر بلا می زند

غزل شمارهٔ 1008–لبش در شکر خنده جان می برد

غزل شمارهٔ 1009–دل از بند زلفت رها کی شود؟

غزل شمارهٔ 1010–شبی آن پسر دل من ستد، اگر این طرف گذری کند

غزل شمارهٔ 1011–تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

غزل شمارهٔ 1012–از اشک من به کویت جز سرخ گل نروید

غزل شمارهٔ 1013–زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟

غزل شمارهٔ 1014–اگر سرو من در چمن جا بگیرد

غزل شمارهٔ 1015–به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد

غزل شمارهٔ 1016–بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد

غزل شمارهٔ 1017–هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

غزل شمارهٔ 1018–هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد

غزل شمارهٔ 1019–چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید

غزل شمارهٔ 1020–سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

غزل شمارهٔ 1021–هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

غزل شمارهٔ 1022–دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود

غزل شمارهٔ 1023–رسید موسم عید و صلای می درداد

غزل شمارهٔ 1024–آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند

غزل شمارهٔ 1025–به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

غزل شمارهٔ 1026–باز ابر آمد و بر سبزه درافشانی کرد

غزل شمارهٔ 1001چو آن شوخ شب در دل زار گردد

غزل شمارهٔ 1002بدان دلفریبی که گیتی نماید

غزل شمارهٔ 1003بر آن است جانم که ناگه برآید

غزل شمارهٔ 1004ز من بشنو، ای دل که خوبان چه چیزند؟

غزل شمارهٔ 1005خوش آن شب که چشمم بر آن نای بود

غزل شمارهٔ 1006تو گر خویشتن را بخواهی نمود

غزل شمارهٔ 1007دو چشمت که تیر بلا می زند

غزل شمارهٔ 1008لبش در شکر خنده جان می برد

غزل شمارهٔ 1009دل از بند زلفت رها کی شود؟

غزل شمارهٔ 1010شبی آن پسر دل من ستد، اگر این طرف گذری کند

غزل شمارهٔ 1011تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

غزل شمارهٔ 1012از اشک من به کویت جز سرخ گل نروید

غزل شمارهٔ 1013زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟

غزل شمارهٔ 1014اگر سرو من در چمن جا بگیرد

غزل شمارهٔ 1015به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد

غزل شمارهٔ 1016بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد

غزل شمارهٔ 1017هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

غزل شمارهٔ 1018هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد

غزل شمارهٔ 1019چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید

غزل شمارهٔ 1020سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

غزل شمارهٔ 1021هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

غزل شمارهٔ 1022دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود

غزل شمارهٔ 1023رسید موسم عید و صلای می درداد

غزل شمارهٔ 1024آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند

غزل شمارهٔ 1025به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

غزل شمارهٔ 1026باز ابر آمد و بر سبزه درافشانی کرد

غزل شمارهٔ 1027حد حسنت گر اهل دل بدانند

غزل شمارهٔ 1028خوش آن شبی که سرم زیر پای یار بماند

غزل شمارهٔ 1029دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

غزل شمارهٔ 1030عشاق دل غمزده را شاد نخواهند

غزل شمارهٔ 1031عشاق هر شب از تو به خوناب خفته اند

غزل شمارهٔ 1032غارت عشقت رسید، رخت دل از ما ببرد

غزل شمارهٔ 1033گر چه خوبان ز مه فزون باشند

غزل شمارهٔ 1034یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟

غزل شمارهٔ 1035آن مست ناز جان جهان که می رود

غزل شمارهٔ 1036ای اهل دل نخست ز جان ترک جان کنید

غزل شمارهٔ 1037ببار باده روشن که صبح روی نمود

غزل شمارهٔ 1038پای ناز ارچه گهی جانب ما نگذارد

غزل شمارهٔ 1039تنها غم خود گفتن با یار چه خوب آید؟

غزل شمارهٔ 1040جهان به خواب و شبی چشم من نیاساید

غزل شمارهٔ 1041ترکی که جست و جوی دل من جز او نبود

غزل شمارهٔ 1042چو باد صبح به آن سرو خوش خرام شود

غزل شمارهٔ 1043دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید

غزل شمارهٔ 1044دلدار مرا بهره به جز غم نفرستاد

غزل شمارهٔ 1045دست ز کار شد مرا، دست به یار در نشد

غزل شمارهٔ 1046تو کز سوزم نه‌ای واقف، دلت بر من نمی‌سوزد

غزل شمارهٔ 1047ز هجر سوخته شد جان من سپند تو باد

غزل شمارهٔ 1048صبا چو در سر آن زلف نیم تاب شود

غزل شمارهٔ 1049غم کشت مرا آن بت نوشاد نیامد

غزل شمارهٔ 1050کدام دل که تو غمزده زدی فگار نشد؟

غزل شمارهٔ 1001چو آن شوخ شب در دل زار گردد

غزل شمارهٔ 1002بدان دلفریبی که گیتی نماید

غزل شمارهٔ 1003بر آن است جانم که ناگه برآید

غزل شمارهٔ 1004ز من بشنو، ای دل که خوبان چه چیزند؟

غزل شمارهٔ 1005خوش آن شب که چشمم بر آن نای بود

غزل شمارهٔ 1006تو گر خویشتن را بخواهی نمود

غزل شمارهٔ 1007دو چشمت که تیر بلا می زند

غزل شمارهٔ 1008لبش در شکر خنده جان می برد

غزل شمارهٔ 1009دل از بند زلفت رها کی شود؟

غزل شمارهٔ 1010شبی آن پسر دل من ستد، اگر این طرف گذری کند

غزل شمارهٔ 1011تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

غزل شمارهٔ 1012از اشک من به کویت جز سرخ گل نروید

غزل شمارهٔ 1013زلفت، صنما، تافته چندین چه نشیند؟

غزل شمارهٔ 1014اگر سرو من در چمن جا بگیرد

غزل شمارهٔ 1015به هر جنبش که در زلفت ز باد صبحگاه افتد

غزل شمارهٔ 1016بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد

غزل شمارهٔ 1017هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

غزل شمارهٔ 1018هوایی خرم است و ابر لولوبار می بارد

غزل شمارهٔ 1019چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید

غزل شمارهٔ 1020سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد

غزل شمارهٔ 1021هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد

غزل شمارهٔ 1022دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود

غزل شمارهٔ 1023رسید موسم عید و صلای می درداد

غزل شمارهٔ 1024آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند

غزل شمارهٔ 1025به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

غزل شمارهٔ 1026باز ابر آمد و بر سبزه درافشانی کرد

غزل شمارهٔ 1027حد حسنت گر اهل دل بدانند

غزل شمارهٔ 1028خوش آن شبی که سرم زیر پای یار بماند

غزل شمارهٔ 1029دل شد ز دست و بر مژه از خون نشان بماند

غزل شمارهٔ 1030عشاق دل غمزده را شاد نخواهند