صنفِ غزل میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1051گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1051

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1052کسی که دیدن آن ترک باده نوش رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1052

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1053کسی که دیدن آن چشم خوابناک رود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1053

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1054گذشت مجلس عیش و خمار می نرود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1054

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1055ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1055

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1056هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1056

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1057همیشه از نمکت شور در جگر باشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1057

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1058از خط او نسخه سبزه به صحرا ببرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1058

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1059در گریه خون عاشقی کو خان و مان راتر نهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1059

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1060ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1060

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1061شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1061

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1062گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1062

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1063چون گشادی دهان شکر خند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1063

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1064به ره جولان که دی سلطان من زد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1064

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1065حدیث حسن تو زین پس کفایتی برسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1065

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1066اگر از خطت سبزه صحرا بگیرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1066

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1067مهری که بود با منت، آن گوییا نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1067

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1068سوار چابک من پیش چشم من مگذر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1068

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1069امروز که از باران شد سبزه رعنا تر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1069

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1070بیا، جانا، رضای من نگهدار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1070

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1071نگارا، چشم رحمت سوی من دار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1071

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1072مسلمانان، گرفتارم گرفتار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1072

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1073چنان چشمی ز رویم دور می دار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1073

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1074ای دل، ز بتان دو دیده برگیر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1074

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1075ای لعل لبت چو بر شکر شیر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1075

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1076ای بر دلم از فراق صدبار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1076

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1077ای شمع، رخ تو مطلع نور

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1077

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1078در سینه دارم کوه غم، داند اگر یار این قدر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1078

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1079جانی، ندانم این چنین با زندگانی، ای پسر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1079

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1080صبح است و دهر از خرمی چون روضه رضوان نگر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1080

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1081ای از تو خوبان خورده خون تو از همه خونخواره تر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1081

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1082ماه ندیدی ار دلا، یار چو ماه من نگر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1082

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1083ای به تپیدن از تو دل، هوش که می بری مبر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1083

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1084گر تو کلاه کج نهی، هوش ز ما شود مگر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1084

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1085ای ز چون تو بت شده، صد پارسا زنار دار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1085

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1086ای چراغ جانم از شمع جمالت نور دار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1086

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1087یا رب، این ماییم از آن جان و جهان افتاده دور

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1087

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1088گر هنر داری مرنج، ار کم نشینی بر ستور

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1088

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1089یا رب، آن رویست یا گلبرگ خندان در نظر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1089

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1090ای ترا در زیر هر لب شکرستانی دگر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1090

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1091پرتو خورشید بین تابنده از روی قمر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1091

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1092می نیاید چشم من بر آستان او گذر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1092

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1093خوش بود باده گلرنگ در ایام بهار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1093

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1094یکی امروز سر زلف پریشان بگذار

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1094

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1095زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1095

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1096گر زمین جان برود، باد هوایی کم گیر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1096

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1097سر به کوی عشق غلتانیده گیر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1097

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1098ای رخت از مه جهان آرای تر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1098

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1099با تو در سینه نفس را چه گذر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1099

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1100در عشق باز خود را دیوانه کردم از سر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1100

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1051–گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 1052–کسی که دیدن آن ترک باده نوش رود

غزل شمارهٔ 1053–کسی که دیدن آن چشم خوابناک رود

غزل شمارهٔ 1054–گذشت مجلس عیش و خمار می نرود

غزل شمارهٔ 1055–ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

غزل شمارهٔ 1056–هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد

غزل شمارهٔ 1057–همیشه از نمکت شور در جگر باشد

غزل شمارهٔ 1058–از خط او نسخه سبزه به صحرا ببرد

غزل شمارهٔ 1059–در گریه خون عاشقی کو خان و مان راتر نهد

غزل شمارهٔ 1060–ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

غزل شمارهٔ 1061–شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

غزل شمارهٔ 1062–گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

غزل شمارهٔ 1063–چون گشادی دهان شکر خند

غزل شمارهٔ 1064–به ره جولان که دی سلطان من زد

غزل شمارهٔ 1065–حدیث حسن تو زین پس کفایتی برسد

غزل شمارهٔ 1066–اگر از خطت سبزه صحرا بگیرد

غزل شمارهٔ 1067–مهری که بود با منت، آن گوییا نبود

غزل شمارهٔ 1068–سوار چابک من پیش چشم من مگذر

غزل شمارهٔ 1069–امروز که از باران شد سبزه رعنا تر

غزل شمارهٔ 1070–بیا، جانا، رضای من نگهدار

غزل شمارهٔ 1071–نگارا، چشم رحمت سوی من دار

غزل شمارهٔ 1072–مسلمانان، گرفتارم گرفتار

غزل شمارهٔ 1073–چنان چشمی ز رویم دور می دار

غزل شمارهٔ 1074–ای دل، ز بتان دو دیده برگیر

غزل شمارهٔ 1075–ای لعل لبت چو بر شکر شیر

غزل شمارهٔ 1076–ای بر دلم از فراق صدبار

غزل شمارهٔ 1077–ای شمع، رخ تو مطلع نور

غزل شمارهٔ 1078–در سینه دارم کوه غم، داند اگر یار این قدر

غزل شمارهٔ 1079–جانی، ندانم این چنین با زندگانی، ای پسر

غزل شمارهٔ 1080–صبح است و دهر از خرمی چون روضه رضوان نگر

غزل شمارهٔ 1081–ای از تو خوبان خورده خون تو از همه خونخواره تر

غزل شمارهٔ 1082–ماه ندیدی ار دلا، یار چو ماه من نگر

غزل شمارهٔ 1083–ای به تپیدن از تو دل، هوش که می بری مبر

غزل شمارهٔ 1084–گر تو کلاه کج نهی، هوش ز ما شود مگر

غزل شمارهٔ 1085–ای ز چون تو بت شده، صد پارسا زنار دار

غزل شمارهٔ 1086–ای چراغ جانم از شمع جمالت نور دار

غزل شمارهٔ 1087–یا رب، این ماییم از آن جان و جهان افتاده دور

غزل شمارهٔ 1088–گر هنر داری مرنج، ار کم نشینی بر ستور

غزل شمارهٔ 1089–یا رب، آن رویست یا گلبرگ خندان در نظر

غزل شمارهٔ 1090–ای ترا در زیر هر لب شکرستانی دگر

غزل شمارهٔ 1091–پرتو خورشید بین تابنده از روی قمر

غزل شمارهٔ 1092–می نیاید چشم من بر آستان او گذر

غزل شمارهٔ 1093–خوش بود باده گلرنگ در ایام بهار

غزل شمارهٔ 1094–یکی امروز سر زلف پریشان بگذار

غزل شمارهٔ 1095–زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگر

غزل شمارهٔ 1096–گر زمین جان برود، باد هوایی کم گیر

غزل شمارهٔ 1097–سر به کوی عشق غلتانیده گیر

غزل شمارهٔ 1098–ای رخت از مه جهان آرای تر

غزل شمارهٔ 1099–با تو در سینه نفس را چه گذر

غزل شمارهٔ 1100–در عشق باز خود را دیوانه کردم از سر

صنفِ غزل میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1051–گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 1052–کسی که دیدن آن ترک باده نوش رود

غزل شمارهٔ 1053–کسی که دیدن آن چشم خوابناک رود

غزل شمارهٔ 1054–گذشت مجلس عیش و خمار می نرود

غزل شمارهٔ 1055–ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

غزل شمارهٔ 1056–هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد

غزل شمارهٔ 1057–همیشه از نمکت شور در جگر باشد

غزل شمارهٔ 1058–از خط او نسخه سبزه به صحرا ببرد

غزل شمارهٔ 1059–در گریه خون عاشقی کو خان و مان راتر نهد

غزل شمارهٔ 1060–ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

غزل شمارهٔ 1061–شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

غزل شمارهٔ 1062–گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

غزل شمارهٔ 1063–چون گشادی دهان شکر خند

غزل شمارهٔ 1064–به ره جولان که دی سلطان من زد

غزل شمارهٔ 1065–حدیث حسن تو زین پس کفایتی برسد

غزل شمارهٔ 1066–اگر از خطت سبزه صحرا بگیرد

غزل شمارهٔ 1067–مهری که بود با منت، آن گوییا نبود

غزل شمارهٔ 1068–سوار چابک من پیش چشم من مگذر

غزل شمارهٔ 1069–امروز که از باران شد سبزه رعنا تر

غزل شمارهٔ 1070–بیا، جانا، رضای من نگهدار

غزل شمارهٔ 1071–نگارا، چشم رحمت سوی من دار

غزل شمارهٔ 1072–مسلمانان، گرفتارم گرفتار

غزل شمارهٔ 1073–چنان چشمی ز رویم دور می دار

غزل شمارهٔ 1074–ای دل، ز بتان دو دیده برگیر

غزل شمارهٔ 1075–ای لعل لبت چو بر شکر شیر

غزل شمارهٔ 1076–ای بر دلم از فراق صدبار

غزل شمارهٔ 1051گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 1052کسی که دیدن آن ترک باده نوش رود

غزل شمارهٔ 1053کسی که دیدن آن چشم خوابناک رود

غزل شمارهٔ 1054گذشت مجلس عیش و خمار می نرود

غزل شمارهٔ 1055ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

غزل شمارهٔ 1056هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد

غزل شمارهٔ 1057همیشه از نمکت شور در جگر باشد

غزل شمارهٔ 1058از خط او نسخه سبزه به صحرا ببرد

غزل شمارهٔ 1059در گریه خون عاشقی کو خان و مان راتر نهد

غزل شمارهٔ 1060ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

غزل شمارهٔ 1061شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

غزل شمارهٔ 1062گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

غزل شمارهٔ 1063چون گشادی دهان شکر خند

غزل شمارهٔ 1064به ره جولان که دی سلطان من زد

غزل شمارهٔ 1065حدیث حسن تو زین پس کفایتی برسد

غزل شمارهٔ 1066اگر از خطت سبزه صحرا بگیرد

غزل شمارهٔ 1067مهری که بود با منت، آن گوییا نبود

غزل شمارهٔ 1068سوار چابک من پیش چشم من مگذر

غزل شمارهٔ 1069امروز که از باران شد سبزه رعنا تر

غزل شمارهٔ 1070بیا، جانا، رضای من نگهدار

غزل شمارهٔ 1071نگارا، چشم رحمت سوی من دار

غزل شمارهٔ 1072مسلمانان، گرفتارم گرفتار

غزل شمارهٔ 1073چنان چشمی ز رویم دور می دار

غزل شمارهٔ 1074ای دل، ز بتان دو دیده برگیر

غزل شمارهٔ 1075ای لعل لبت چو بر شکر شیر

غزل شمارهٔ 1076ای بر دلم از فراق صدبار

غزل شمارهٔ 1077ای شمع، رخ تو مطلع نور

غزل شمارهٔ 1078در سینه دارم کوه غم، داند اگر یار این قدر

غزل شمارهٔ 1079جانی، ندانم این چنین با زندگانی، ای پسر

غزل شمارهٔ 1080صبح است و دهر از خرمی چون روضه رضوان نگر

غزل شمارهٔ 1081ای از تو خوبان خورده خون تو از همه خونخواره تر

غزل شمارهٔ 1082ماه ندیدی ار دلا، یار چو ماه من نگر

غزل شمارهٔ 1083ای به تپیدن از تو دل، هوش که می بری مبر

غزل شمارهٔ 1084گر تو کلاه کج نهی، هوش ز ما شود مگر

غزل شمارهٔ 1085ای ز چون تو بت شده، صد پارسا زنار دار

غزل شمارهٔ 1086ای چراغ جانم از شمع جمالت نور دار

غزل شمارهٔ 1087یا رب، این ماییم از آن جان و جهان افتاده دور

غزل شمارهٔ 1088گر هنر داری مرنج، ار کم نشینی بر ستور

غزل شمارهٔ 1089یا رب، آن رویست یا گلبرگ خندان در نظر

غزل شمارهٔ 1090ای ترا در زیر هر لب شکرستانی دگر

غزل شمارهٔ 1091پرتو خورشید بین تابنده از روی قمر

غزل شمارهٔ 1092می نیاید چشم من بر آستان او گذر

غزل شمارهٔ 1093خوش بود باده گلرنگ در ایام بهار

غزل شمارهٔ 1094یکی امروز سر زلف پریشان بگذار

غزل شمارهٔ 1095زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگر

غزل شمارهٔ 1096گر زمین جان برود، باد هوایی کم گیر

غزل شمارهٔ 1097سر به کوی عشق غلتانیده گیر

غزل شمارهٔ 1098ای رخت از مه جهان آرای تر

غزل شمارهٔ 1099با تو در سینه نفس را چه گذر

غزل شمارهٔ 1100در عشق باز خود را دیوانه کردم از سر

غزل شمارهٔ 1051گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 1052کسی که دیدن آن ترک باده نوش رود

غزل شمارهٔ 1053کسی که دیدن آن چشم خوابناک رود

غزل شمارهٔ 1054گذشت مجلس عیش و خمار می نرود

غزل شمارهٔ 1055ز من به خاطر آن نازنین که یاد دهد؟

غزل شمارهٔ 1056هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد

غزل شمارهٔ 1057همیشه از نمکت شور در جگر باشد

غزل شمارهٔ 1058از خط او نسخه سبزه به صحرا ببرد

غزل شمارهٔ 1059در گریه خون عاشقی کو خان و مان راتر نهد

غزل شمارهٔ 1060ز دوری تو چو خونابه من افزون شد

غزل شمارهٔ 1061شبی گر آن پسر نازنین به ما برسد

غزل شمارهٔ 1062گر حسن تو آفاق پر آوازه ندارد

غزل شمارهٔ 1063چون گشادی دهان شکر خند

غزل شمارهٔ 1064به ره جولان که دی سلطان من زد

غزل شمارهٔ 1065حدیث حسن تو زین پس کفایتی برسد

غزل شمارهٔ 1066اگر از خطت سبزه صحرا بگیرد

غزل شمارهٔ 1067مهری که بود با منت، آن گوییا نبود

غزل شمارهٔ 1068سوار چابک من پیش چشم من مگذر

غزل شمارهٔ 1069امروز که از باران شد سبزه رعنا تر

غزل شمارهٔ 1070بیا، جانا، رضای من نگهدار

غزل شمارهٔ 1071نگارا، چشم رحمت سوی من دار

غزل شمارهٔ 1072مسلمانان، گرفتارم گرفتار

غزل شمارهٔ 1073چنان چشمی ز رویم دور می دار

غزل شمارهٔ 1074ای دل، ز بتان دو دیده برگیر

غزل شمارهٔ 1075ای لعل لبت چو بر شکر شیر

غزل شمارهٔ 1076ای بر دلم از فراق صدبار

غزل شمارهٔ 1077ای شمع، رخ تو مطلع نور

غزل شمارهٔ 1078در سینه دارم کوه غم، داند اگر یار این قدر

غزل شمارهٔ 1079جانی، ندانم این چنین با زندگانی، ای پسر

غزل شمارهٔ 1080صبح است و دهر از خرمی چون روضه رضوان نگر