Section

Ghazaliyat

Poems

غزل شمارهٔ 1801ای آنکه تو سلطان همه سیمبرانی

غزل شمارهٔ 1802شتربانا، دمی محمل میارای

شمارهٔ 1803

غزل شمارهٔ 1804چه کردم کآخرم فرمان نکردی

غزل شمارهٔ 1805چنین کان خنده شیرین تو کردی

غزل شمارهٔ 1806ز رحمت چشم بر چاکر نداری

غزل شمارهٔ 1807شکستی طره، تا در سر چه داری؟

غزل شمارهٔ 1808مرا چند آخر از خود دور داری؟

غزل شمارهٔ 1809دلا، با غمزه خوبان چه بازی؟

غزل شمارهٔ 1810رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

غزل شمارهٔ 1811اگر تو سرگذشت من بدانی

غزل شمارهٔ 1812نگارین مرا شد نوجوانی

غزل شمارهٔ 1813سزد گر نیکویی در من ببینی

غزل شمارهٔ 1814دیوانه شدم ز یار بدخوی

غزل شمارهٔ 1815بر لب اثر شراب داری

غزل شمارهٔ 1816جانا، تو زغم خبر نداری

غزل شمارهٔ 1817نی کار کسی ست عشقبازی

غزل شمارهٔ 1818ای برده دلم به دلستانی

غزل شمارهٔ 1819ای آنکه تمام هم چو ماهی

غزل شمارهٔ 1820ای مردم دیده نکویی

غزل شمارهٔ 1821بخرام، ای سرو روان کز باغ رضوان خوشتری

غزل شمارهٔ 1822ای قامت چون شاخ گل، از برگ گل خندان تری

غزل شمارهٔ 1823ای مه، بدین چابک‌روی، از آسمان کیستی؟

غزل شمارهٔ 1824زینسان که از هر موی خود زنجیر صد دل می کنی

غزل شمارهٔ 1825ای چهرهٔ زیبای تو رشکِ بتانِ آزری

غزل شمارهٔ 1826جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی

غزل شمارهٔ 1827نیست دلی که هر دمش آفت دین نمی شوی

غزل شمارهٔ 1828قصد که داری، ای پسر، باز چنین که می روی

غزل شمارهٔ 1829می گذری که سینه را وقف هوای خود کنی

غزل شمارهٔ 1830دست به گل نمی زنی، زانکه نگار من تویی

غزل شمارهٔ 1831کج کلها، کمان کشا، تنگ قبای کیستی؟

غزل شمارهٔ 1832ای ز غبار خنگ تو یافته دیده روشنی

غزل شمارهٔ 1833رخ خوبت به چه ماند، به گلستان و بهاری

غزل شمارهٔ 1834خواستم زو آبرویی، گفت «بیهوده مگوی

غزل شمارهٔ 1835باز این ابر بهاری از کجا آید همی؟

غزل شمارهٔ 1836سبزه نوخیز است و باران در فشان آید همی

غزل شمارهٔ 1837باز بهر جان ما را ناز در سر می‌کنی

غزل شمارهٔ 1838ای پریوش، هر چه رسم مردمی کم می کنی

غزل شمارهٔ 1839هر زمانی از کرشمه خویشتن بینی کنی

غزل شمارهٔ 1840چتر عنبروش کن از گیسو که سلطان منی

غزل شمارهٔ 1841گر تو سیمین سرو را شکل سرافرازی دهی

غزل شمارهٔ 1842جان شیرین منی، ای از لطافت چون پری

غزل شمارهٔ 1843چه شدت که از کرشمه نظری به ما نکردی؟

غزل شمارهٔ 1844ز نظر اگر چه دوری، شب و روز در حضوری

غزل شمارهٔ 1845بسم از جمال ساقی و شراب ارغوانی

غزل شمارهٔ 1846نفسی که با نگاری گذرد به شادمانی

غزل شمارهٔ 1847خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای

غزل شمارهٔ 1848عالم آشوب تر از طره طرار خودی

غزل شمارهٔ 1849می به جام ار چه زخون من مسکین داری

غزل شمارهٔ 1850بختم از خواب در آمد چو تو با من خفتی

Ghazaliyat — Divan-e Ashʿar · ZindeRood