Section

Ghazaliyat

Poems

غزل شمارهٔ 51گذشت عمر و هنوز از تقلب و سودا

غزل شمارهٔ 52ای صبا، بوسه زن ز من در او را

غزل شمارهٔ 53مهر بگشای لعل میگون را

غزل شمارهٔ 54الا دمعی سارعت والهوا

غزل شمارهٔ 55بگذشت و نظر نکرد ما را

غزل شمارهٔ 56ای زلف چلیپای تو، غارتگر دین‌ها

غزل شمارهٔ 57ای باد، برقع برفگن آن روی آتشناک را

غزل شمارهٔ 58ای شهسوار، نرم ترک ران سمند را

غزل شمارهٔ 59باز دل گم گشت در کویت من دیوانه را

غزل شمارهٔ 60آورده ام شفیع دل زار خویش را

غزل شمارهٔ 61بشکافت غم این جان جگرخواره ما را

غزل شمارهٔ 62باز خدنگ شوق زد عشق در آب و خاک ما

غزل شمارهٔ 63بس بود اینکه سوی خود راه دهی نسیم را

غزل شمارهٔ 64بشکفت گل در بوستان آن غنچه خندان کجا

غزل شمارهٔ 65برو، ای باد و پیش دیگران ده جلوه بستان را

غزل شمارهٔ 66برقع برافگن، ای پری، حسن بلاانگیز را

غزل شمارهٔ 67بهر تو خلقی می کشد آخر من بدنام را

غزل شمارهٔ 68پرده عاشقان درد پرده کند چو روی را

غزل شمارهٔ 69بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شب‌ها

غزل شمارهٔ 70چو در چمن روی از خنده لب مبند آنجا

غزل شمارهٔ 71جانا، به پرسش یاد کن روزی من گم بوده را

غزل شمارهٔ 72چو خواهی برد روزی عاقبت این جان مفتون را

غزل شمارهٔ 73چه اقبال است این یا رب که دولت داده رو ما را

غزل شمارهٔ 74دیوانه می کنی دل و جانِ خراب را

غزل شمارهٔ 75دلم در عاشقی آواره شد آواره‌تر بادا

غزل شمارهٔ 76رفت آنکه چشم راحت خوش می‌غنود ما را

غزل شمارهٔ 77رَخت صبوری تمام، سوخته شد سینه را

غزل شمارهٔ 78رسید باد صبا تازه کرد جان مرا

غزل شمارهٔ 79شبم خیال تو بس، با قمر چه کار مرا

غزل شمارهٔ 80عشق از پی جان گرفت ما را

غزل شمارهٔ 81گر چه بر بود عقل و دین مرا

غزل شمارهٔ 82سری دارم که سامان نیست او را

غزل شمارهٔ 83گیرم که می نیرزم من بنده همدمی را

غزل شمارهٔ 84گذشت آرزو از حد به پای بوس تو ما را

غزل شمارهٔ 85من به هوس همی خورم ناوک سینه دوز را

غزل شمارهٔ 86من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شب‌ها

غزل شمارهٔ 87نازکیی که دیده ام آن رخ همچو لاله را

غزل شمارهٔ 88یا رب، که داد آینه آن بت پرست را

غزل شمارهٔ 89وقتی اندر سر کویی گذری بود مرا

غزل شمارهٔ 90دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا

غزل شمارهٔ 91که ره نمود ندانم قبای تنگ ترا

غزل شمارهٔ 92باز مدار، ای پسر، غمزه نیم خواب را

غزل شمارهٔ 93دلبرا، عمریست تا من دوست می دارم ترا

غزل شمارهٔ 94جان به خاموشی برآمد بی زبانی چند را

غزل شمارهٔ 95شب به روز آمد بسی کز دل نهادی یاد را

غزل شمارهٔ 96من ز بهرت دوست دارم جان عشق‌اندیش را

غزل شمارهٔ 97بی روی تو خوش کردم من تلخی هجران را

غزل شمارهٔ 98ساقیا! پیش آر جامِ با صفای خویش را

غزل شمارهٔ 99بس که اندر دل فرو بردم هوای نیش را

غزل شمارهٔ 100بهار آمد و سبزه نو شد به جوها

Ghazaliyat — Divan-e Ashʿar · ZindeRood