Divan-e Ashʿar by Amir Khusrau Dehlavi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

غزل شمارهٔ 29هر که زیر پیرهن بیند مرا

9 couplets

غزل شمارهٔ 30ای جهانی بنده چون من مر ترا

7 couplets

غزل شمارهٔ 31باغم عشق تو می سازیم ما

7 couplets

غزل شمارهٔ 32شاخ نرگس را ببرد اینک صبا

7 couplets

غزل شمارهٔ 111زاد چون از صبح روشن آفتاب

11 couplets

غزل شمارهٔ 122ای ترا در دیده من جای خواب

9 couplets

غزل شمارهٔ 250گر چه سرو باغ را بالا خوش است

9 couplets

غزل شمارهٔ 251بار عشقت بر دلم باری خوش است

6 couplets

غزل شمارهٔ 252عاشقان را درد بی مرهم خوش است

9 couplets

غزل شمارهٔ 253کار بالای تو تا بالا گرفت

7 couplets

غزل شمارهٔ 254یار بی موجب دل از ما برگرفت

9 couplets

غزل شمارهٔ 255مردم از کوی تو چون بیدل نرفت

8 couplets

غزل شمارهٔ 256از تو بر خاطر مرا آزار نیست

12 couplets

غزل شمارهٔ 257مفلسی از پادشایی خوشتر است

8 couplets

غزل شمارهٔ 258یار ما را عزم رایی دیگر است

6 couplets

غزل شمارهٔ 259ترک من طره مشوش کرده است

7 couplets

غزل شمارهٔ 260مه غلام تست با رویی که هست

7 couplets

غزل شمارهٔ 261روی خوبت دلبری را پایه ای است

5 couplets

غزل شمارهٔ 262آمد آن یاری که در دل جای اوست

7 couplets

غزل شمارهٔ 263رنگی از حسن تو در روی گل است

5 couplets

غزل شمارهٔ 264ای نسیم صبحدم، یارم کجاست

5 couplets

غزل شمارهٔ 265چشم فتانت که دی بر رو نخفت

7 couplets

غزل شمارهٔ 266صد دل اندر زلف شب گون سوخت ست

5 couplets

غزل شمارهٔ 267ای دهانت، چشمه آب حیات

9 couplets

غزل شمارهٔ 380صد بلا افتاد و صد فتنه بخاست

11 couplets

غزل شمارهٔ 775باز بوی گل مرا دیوانه کرد

9 couplets

غزل شمارهٔ 776باز یاد آن شبم دیوانه کرد

7 couplets

غزل شمارهٔ 777باز زهره مطربی آغاز کرد

7 couplets

غزل شمارهٔ 778روی خوبت آفت جانی نمود

8 couplets

غزل شمارهٔ 779صبح چون از روی مشرق رو نمود

7 couplets

غزل شمارهٔ 780ابروی مانند ماهش بنگرید

7 couplets

غزل شمارهٔ 781خیمه نوروز بر صحرا زدند

8 couplets

غزل شمارهٔ 782عافیت را بر زمین گردی نماند

5 couplets

غزل شمارهٔ 783بزم ما را یک دو خواب آلوده اند

9 couplets

غزل شمارهٔ 784هر که را یاری چو تو سرکش بود

7 couplets

غزل شمارهٔ 785هر که را با تو سر و کاری بود

8 couplets

غزل شمارهٔ 786آنچه بتوان، در غمت جان می کشد

7 couplets

غزل شمارهٔ 787ترک من چون تیر مژگان برکشد

9 couplets

غزل شمارهٔ 788ای که بر من جور تو بسیار شد

7 couplets

غزل شمارهٔ 789آخر این دردم به درمان کی رسد

5 couplets

غزل شمارهٔ 790لعل شیرینی چو خندان می‌شود

8 couplets

غزل شمارهٔ 791شکل موزونت که در دل جا کند

10 couplets

غزل شمارهٔ 792گر کسی در عشق آهی می‌کند

10 couplets

غزل شمارهٔ 793بر رخت چون زلف پر خم بگذرد

7 couplets

غزل شمارهٔ 794هر که دل با دلربایی می نهد

7 couplets

غزل شمارهٔ 1097سر به کوی عشق غلتانیده گیر

7 couplets

غزل شمارهٔ 1098ای رخت از مه جهان آرای تر

6 couplets

غزل شمارهٔ 1124دل ز تن بردی و در جانی هنوز

9 couplets

غزل شمارهٔ 1166از خدنگ غمزه دلدوز خویش

7 couplets

غزل شمارهٔ 1167زلف تو هر موی و بادی در سرش

7 couplets

Divan-e Ashʿar by Amir Khusrau Dehlavi, in the metre فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

Poems

غزل شمارهٔ 29–هر که زیر پیرهن بیند مرا

غزل شمارهٔ 30–ای جهانی بنده چون من مر ترا

غزل شمارهٔ 31–باغم عشق تو می سازیم ما

غزل شمارهٔ 32–شاخ نرگس را ببرد اینک صبا

غزل شمارهٔ 111–زاد چون از صبح روشن آفتاب

غزل شمارهٔ 122–ای ترا در دیده من جای خواب

غزل شمارهٔ 250–گر چه سرو باغ را بالا خوش است

غزل شمارهٔ 251–بار عشقت بر دلم باری خوش است

غزل شمارهٔ 252–عاشقان را درد بی مرهم خوش است

غزل شمارهٔ 253–کار بالای تو تا بالا گرفت

غزل شمارهٔ 254–یار بی موجب دل از ما برگرفت

غزل شمارهٔ 255–مردم از کوی تو چون بیدل نرفت

غزل شمارهٔ 256–از تو بر خاطر مرا آزار نیست

غزل شمارهٔ 257–مفلسی از پادشایی خوشتر است

غزل شمارهٔ 258–یار ما را عزم رایی دیگر است

غزل شمارهٔ 259–ترک من طره مشوش کرده است

غزل شمارهٔ 260–مه غلام تست با رویی که هست

غزل شمارهٔ 261–روی خوبت دلبری را پایه ای است

غزل شمارهٔ 262–آمد آن یاری که در دل جای اوست

غزل شمارهٔ 263–رنگی از حسن تو در روی گل است

غزل شمارهٔ 264–ای نسیم صبحدم، یارم کجاست

غزل شمارهٔ 265–چشم فتانت که دی بر رو نخفت

غزل شمارهٔ 266–صد دل اندر زلف شب گون سوخت ست

غزل شمارهٔ 267–ای دهانت، چشمه آب حیات

غزل شمارهٔ 380–صد بلا افتاد و صد فتنه بخاست

غزل شمارهٔ 775–باز بوی گل مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 776–باز یاد آن شبم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 777–باز زهره مطربی آغاز کرد

غزل شمارهٔ 778–روی خوبت آفت جانی نمود

غزل شمارهٔ 779–صبح چون از روی مشرق رو نمود

غزل شمارهٔ 780–ابروی مانند ماهش بنگرید

غزل شمارهٔ 781–خیمه نوروز بر صحرا زدند

غزل شمارهٔ 782–عافیت را بر زمین گردی نماند

غزل شمارهٔ 783–بزم ما را یک دو خواب آلوده اند

غزل شمارهٔ 784–هر که را یاری چو تو سرکش بود

غزل شمارهٔ 785–هر که را با تو سر و کاری بود

غزل شمارهٔ 786–آنچه بتوان، در غمت جان می کشد

غزل شمارهٔ 787–ترک من چون تیر مژگان برکشد

غزل شمارهٔ 788–ای که بر من جور تو بسیار شد

غزل شمارهٔ 789–آخر این دردم به درمان کی رسد

غزل شمارهٔ 790–لعل شیرینی چو خندان می‌شود

غزل شمارهٔ 791–شکل موزونت که در دل جا کند

غزل شمارهٔ 792–گر کسی در عشق آهی می‌کند

غزل شمارهٔ 793–بر رخت چون زلف پر خم بگذرد

غزل شمارهٔ 794–هر که دل با دلربایی می نهد

غزل شمارهٔ 1097–سر به کوی عشق غلتانیده گیر

غزل شمارهٔ 1098–ای رخت از مه جهان آرای تر

غزل شمارهٔ 1124–دل ز تن بردی و در جانی هنوز

غزل شمارهٔ 1166–از خدنگ غمزه دلدوز خویش

غزل شمارهٔ 1167–زلف تو هر موی و بادی در سرش

غزل شمارهٔ 29هر که زیر پیرهن بیند مرا

غزل شمارهٔ 30ای جهانی بنده چون من مر ترا

غزل شمارهٔ 31باغم عشق تو می سازیم ما

غزل شمارهٔ 32شاخ نرگس را ببرد اینک صبا

غزل شمارهٔ 111زاد چون از صبح روشن آفتاب

غزل شمارهٔ 122ای ترا در دیده من جای خواب

غزل شمارهٔ 250گر چه سرو باغ را بالا خوش است

غزل شمارهٔ 251بار عشقت بر دلم باری خوش است

غزل شمارهٔ 252عاشقان را درد بی مرهم خوش است

غزل شمارهٔ 253کار بالای تو تا بالا گرفت

غزل شمارهٔ 254یار بی موجب دل از ما برگرفت

غزل شمارهٔ 255مردم از کوی تو چون بیدل نرفت

غزل شمارهٔ 256از تو بر خاطر مرا آزار نیست

غزل شمارهٔ 257مفلسی از پادشایی خوشتر است

غزل شمارهٔ 258یار ما را عزم رایی دیگر است

غزل شمارهٔ 259ترک من طره مشوش کرده است

غزل شمارهٔ 260مه غلام تست با رویی که هست

غزل شمارهٔ 261روی خوبت دلبری را پایه ای است

غزل شمارهٔ 262آمد آن یاری که در دل جای اوست

غزل شمارهٔ 263رنگی از حسن تو در روی گل است

غزل شمارهٔ 264ای نسیم صبحدم، یارم کجاست

غزل شمارهٔ 265چشم فتانت که دی بر رو نخفت

غزل شمارهٔ 266صد دل اندر زلف شب گون سوخت ست

غزل شمارهٔ 267ای دهانت، چشمه آب حیات

غزل شمارهٔ 380صد بلا افتاد و صد فتنه بخاست

غزل شمارهٔ 775باز بوی گل مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 776باز یاد آن شبم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 777باز زهره مطربی آغاز کرد

غزل شمارهٔ 778روی خوبت آفت جانی نمود

غزل شمارهٔ 779صبح چون از روی مشرق رو نمود

غزل شمارهٔ 780ابروی مانند ماهش بنگرید

غزل شمارهٔ 781خیمه نوروز بر صحرا زدند

غزل شمارهٔ 782عافیت را بر زمین گردی نماند

غزل شمارهٔ 783بزم ما را یک دو خواب آلوده اند

غزل شمارهٔ 784هر که را یاری چو تو سرکش بود

غزل شمارهٔ 785هر که را با تو سر و کاری بود

غزل شمارهٔ 786آنچه بتوان، در غمت جان می کشد

غزل شمارهٔ 787ترک من چون تیر مژگان برکشد

غزل شمارهٔ 788ای که بر من جور تو بسیار شد

غزل شمارهٔ 789آخر این دردم به درمان کی رسد

غزل شمارهٔ 790لعل شیرینی چو خندان می‌شود

غزل شمارهٔ 791شکل موزونت که در دل جا کند

غزل شمارهٔ 792گر کسی در عشق آهی می‌کند

غزل شمارهٔ 793بر رخت چون زلف پر خم بگذرد

غزل شمارهٔ 794هر که دل با دلربایی می نهد

غزل شمارهٔ 1097سر به کوی عشق غلتانیده گیر

غزل شمارهٔ 1098ای رخت از مه جهان آرای تر

غزل شمارهٔ 1124دل ز تن بردی و در جانی هنوز

غزل شمارهٔ 1166از خدنگ غمزه دلدوز خویش

غزل شمارهٔ 1167زلف تو هر موی و بادی در سرش