غزل شمارهٔ 1097
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1سر به کوی عشق غلتانیده گیر
11
سر به کوی عشق غلتانیده گیر
چشم را بر خواب خوابانیده گیر
22
زلف پیچانت چو گیرم بیهده
تهمتی بر خویش پیچانیده گیر
33
چشم تو خون می نغلتد از درون
گوهری از دیده غلتانیده گیر
44
چون نمی گردد دلت، چون آسیا
ما چه گردانیم گردانیده گیر
55
چند ترکانه به خون اغرا کنی
خانه زنبور شورانیده گیر
66
پس کند تا کی زبان گردن چو شمع
آتش اندر سینه گیرانیده گیر
77
گر چه خسرو را بمیرانی ز غم
نام چون باقیست، میرانیده گیر
Sources
Persian text source: Ganjoor