غزل شمارهٔ 122
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1ای ترا در دیده من جای خواب
ای ترا در دیده من جای خواب
دیده بی خوابم از تو جای آب
شب چو خوابم نیست بهر دیدنت
چند سازم خویش را عمدا به خواب
گل شد از عکس رخت در چشم من
زاتش دل می کشم زان گل گلاب
با خیال زلف و رویت چشم من
نیمه ابرست و نیمی آفتاب
زان لب میگون که هوش از من ببرد
خون همی گریم چو بر آتش کباب
از لبت دارم سؤالی، چون کنم
تنگ می آید دهانت در جواب
مست گشتم بسکه خوردم خون دل
چون نگردم مست با چندین شراب
هست خورشید قیامت روی تو
خط مشکین دفتر یوم الحساب
زان قیامت عالمی در جنت است
بنده خسرو تا قیامت در عذاب
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
وقت پیری شرم دارید از خضاب
مو، سیاهی دیدهاست اینجابهخواب
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 345
ای کریمانی که پیش چشمتان
خاک باشد سیم صرف و زر ناب
JamiDivan-e AshʿarQitʿatشمارهٔ 12
آفتاب از روی او شد در حجاب
سایه را باشد حجاب از آفتاب
HafezAshʿar-e Muntasabشمارهٔ 56
هیچ میدانی چه میگوید رباب؟
ز اشک چشم و از جگرهای کباب
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 304
ابشروا یا قوم هذا فتح باب
قد نجوتم من شتاب الاغتراب
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 320
ماهرویا! روی خوب از من متاب
بیخطا کشتن چه میبینی صواب؟
SaadiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 27
غافلند از زندگی مستان خواب
زندگانی چیست مستی از شراب
SaadiMawaʿizGhazaliyatغزل شمارهٔ 4
خانه در کوی مغان کردم خراب
عاقبت هم طبع گشتم با شراب
Naziri NishapuriDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 60
زاد چون از صبح روشن آفتاب
ساقی خورشید رو در ده شراب
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 111
Sources
Persian text source: Ganjoor