باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 3201که بر بالین من با قامت چالاک می آید؟

غزل شمارهٔ 3202به آسانی به روی زرد ما کی رنگ می آید؟

غزل شمارهٔ 3203نفس از سینه ام از بس به خون آغشته می آید

غزل شمارهٔ 3204از ان گلشن دل گستاخ من گل چیده می آید

غزل شمارهٔ 3205اگر درد مرا زان بی‌مروت چاره می‌آید

غزل شمارهٔ 3206بغیر از دل مصاف عشق دیگر از که می آید؟

غزل شمارهٔ 3207کدامین آتشین‌سیما به این ویرانه می‌آید؟

غزل شمارهٔ 3208گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی‌طلب سویش

غزل شمارهٔ 3209نه بی‌دردی است گر اشکم به چشم تر نمی‌آید

غزل شمارهٔ 3210ز آهم نم به چشم چرخ بداختر نمی‌آید

غزل شمارهٔ 3211ز مغز من به صهبا خشکی غم برنمی آید

غزل شمارهٔ 3212مصفا تا نمی‌گردد، ز تن جان برنمی‌آید

غزل شمارهٔ 3213خیال او به تدبیر از دل من برنمی‌آید

غزل شمارهٔ 3214زدل کاری که آید از لب خندان نمی آید

غزل شمارهٔ 3215ز انجم نور مه در دیده روزن نمی‌آید

غزل شمارهٔ 3216به کار سینه‌صافان دیده روشن نمی‌آید

غزل شمارهٔ 3217زمن راز دل صدچاک پوشیدن نمی آید

غزل شمارهٔ 3218به خاطر هیچگه آن قامت موزون نمی آید

غزل شمارهٔ 3219زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آید

غزل شمارهٔ 3220تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی‌آید

غزل شمارهٔ 3221تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید

غزل شمارهٔ 3222نبیند زیر پای خویش، رعنا این چنین باید

غزل شمارهٔ 3223زدل رم می کند، چشم بلاجو این چنین باید

غزل شمارهٔ 3224نوا پیوسته در بزم شراب ناب می باید

غزل شمارهٔ 3225ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌باید

غزل شمارهٔ 3226نکویان را عتاب و لطف با هم یار می‌باید

غزل شمارهٔ 3227قبول عشق سرکش را دل دیوانه می باید

غزل شمارهٔ 3228مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می باید

غزل شمارهٔ 3229مگر زلف سبکسیر تو از جولان بیاساید

غزل شمارهٔ 3230دل عاشق کجا از ساغر سرشار بگشاید؟

غزل شمارهٔ 3231دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟

غزل شمارهٔ 3232به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید

غزل شمارهٔ 3233گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟

غزل شمارهٔ 3234حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرماید

غزل شمارهٔ 3235مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جوید

غزل شمارهٔ 3236به می آن کس که کلفت از دل پرشور من شوید

غزل شمارهٔ 3237غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شوید

غزل شمارهٔ 3238زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شوید

غزل شمارهٔ 3239صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شوید

غزل شمارهٔ 3240که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟

غزل شمارهٔ 3241دل سودازده در طره دلدار افتاد

غزل شمارهٔ 3242هرکه را چشم بر آن طاق دو ابرو افتاد

غزل شمارهٔ 3243عشق تا هست عنان را به هوس نتوان داد

غزل شمارهٔ 3244آن که از عمر سبکسیر وفا می طلبد

غزل شمارهٔ 3245هرکه از گریه بیدرد اثر می طلبد

غزل شمارهٔ 3246قطره بیجگری کز نظر ما افتد

غزل شمارهٔ 3247نوبت عقده گشایی چو به ما می افتد

غزل شمارهٔ 3248دل ارباب تنعم ز نوا می افتد

غزل شمارهٔ 3249هرکجا پرتو جانانه ما می افتد

غزل شمارهٔ 3250کور باد آن که ز روی تو نظر می‌پیچد