باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1501وقتی ازین پیش تر خوشدلیی داشتیم

غزل شمارهٔ 1502بس به مویت اسیر شد جانم

غزل شمارهٔ 1503از پس عمر شبی هم نفس یار شدم

غزل شمارهٔ 1504از آن لب می وزد بویی و بوی خون ناب است این

غزل شمارهٔ 1505غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟

غزل شمارهٔ 1506همی رفتی و می گفتند اندر حسن فردست این

غزل شمارهٔ 1507شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این

غزل شمارهٔ 1508درآ، ای شاخ گل، خندان و مجلس را گلستان کن

غزل شمارهٔ 1509بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن

غزل شمارهٔ 1510زهی رسم بناگوشت گل اندر سبزه پروردن

غزل شمارهٔ 1511مرا قامت چو چوگان است و سر چون گوی سرگردان

غزل شمارهٔ 1512شبی با ما خیال خویشتن را میهمان گردان

غزل شمارهٔ 1513وصیت می کنم، گر بشنود ابرو کمان من

غزل شمارهٔ 1514ندارم روزی از رویت به جز حیرت گه دیدن

غزل شمارهٔ 1515مخند از درد من، جانا، نه بر بازی ست آه من

غزل شمارهٔ 1516با چون تو مهی یک شب گر خواب توان کردن

غزل شمارهٔ 1517گیسوی ترا نسبت با شب نتوان کردن

غزل شمارهٔ 1518یوسف چو رخت ماهی در خواب ندیده ست این

غزل شمارهٔ 1519مبارک باد، ماه روزه داران!

غزل شمارهٔ 1520خمار و خواب و چشم کافرش بین

غزل شمارهٔ 1521برآمد ماه عید از اوج گردون

غزل شمارهٔ 1522شبی بخرام و مه را کار بشکن

غزل شمارهٔ 1523خوش آمد با توام دیدار کردن

غزل شمارهٔ 1524بر آن رویی که نتوان می گرفتن

غزل شمارهٔ 1525نه بی یادت برآید یک دم از من

غزل شمارهٔ 1526روزی که به عالم است شب دان

غزل شمارهٔ 1527از همچو تویی برید نتوان

غزل شمارهٔ 1528ای میر همه شکر فروشان

غزل شمارهٔ 1529زین خوش پسران و شکل ایشان

غزل شمارهٔ 1530ای آرزوی امیدواران

غزل شمارهٔ 1531سر مست رود چو در گلستان

غزل شمارهٔ 1532تا از بر تو جدا شدم من

غزل شمارهٔ 1533جانا، گذری به بوستان کن

غزل شمارهٔ 1534یک دم فراموشم نه ای، گر چه نیاری یاد من

غزل شمارهٔ 1535سودای خوبان کم نشد، زین جان غم فرسود من

غزل شمارهٔ 1536ماهی گذشت و شب نخفت این دیده بیدار من

غزل شمارهٔ 1537ماه هلال ابروی من عقل مرا شیدا مکن

غزل شمارهٔ 1538مانا که بگشاید دلم، بندی ز گیسو باز کن

غزل شمارهٔ 1539هر مجلسی و ساقیی، من در خمار خویشتن

غزل شمارهٔ 1540خونی ز چشمم می رود، در انتظار کیست این؟

غزل شمارهٔ 1541آمد بهار، ای یار من، بشکفت گلها در چمن

غزل شمارهٔ 1542بالای تست این پیش من یا سرو بستا نیست این

غزل شمارهٔ 1543ز اندازه بگذشت آرزو، طاقت ندارم بیش از این

غزل شمارهٔ 1544خواهی دلا، فردوس جان، رخسار جانان را ببین

غزل شمارهٔ 1545خواب ز چشم من بشد، چشم تو بست خواب من

غزل شمارهٔ 1546آفت زهد و توبه شد ترک شرابخوار من

غزل شمارهٔ 1547گر چه ز خوی نازکت سوخته گشت جان من

غزل شمارهٔ 1548تنگ نبات چون بود، لب بگشا که هم چنین

غزل شمارهٔ 1549رفتی و شد بی تو جانم زار، باز آی و ببین

غزل شمارهٔ 1550آخر، ای خود بین من، روزی به غمخواری ببین