غزلیات

غزل شمارهٔ 1901خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1901

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1902رخساره ترا ز عرق دیده بان بس است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1902

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1903صبح امید من نفس سرد من بس است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1903

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1904زلف کج تو سلسله جنبان آتش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1904

17 اشعار

غزل شمارهٔ 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1905

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1906با قرب یار رشته جان در کشاکش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1906

17 اشعار

غزل شمارهٔ 1907از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1907

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1908

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1909ای دل تصور کمر یار نازک است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1909

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1910ترک خودی مراد ز قطع مراحل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1910

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1911روی تو برق خرمن آسایش دل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1911

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1912آب حیات شبنم آن روی چون گل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1912

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1913شاخی که چار فصل پر از میوه و گل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1913

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1914کام از تو هر که یافت سلیمان عالم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1914

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1915نقد نشاط در دل گنجینه خم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1915

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1916عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1916

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1917ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1917

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1918

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1919هر چند چشم مست تو هشیار عالم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1919

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1920هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1920

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1921

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1922احوال دل ز دیده خونبار روشن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1922

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1923

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1924آسودگی به کنج قناعت نشستن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1924

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1925

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1926

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1927مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1927

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1928از سینه صافی دل بی کینه روشن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1928

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1929

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1930از خون چو داغ لاله حصار دل من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1930

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1931چشم اثر به گریه مستانه من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1931

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1932این کوه غم که در دل دیوانه من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1932

21 اشعار

غزل شمارهٔ 1933دریا سواد سینه بی کینه من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1933

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1934طومار زلف شرح پریشانی من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1934

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1935آن روی آتشین که جگرها کباب اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1935

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1936

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1937

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1938

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1939

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1940

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1941شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1941

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1942

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1943دامن به دست هر که دهی دستگیر توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1943

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1944زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1944

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1945رزق وسیع در قدم میهمان توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1945

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1946پوچ است هر سری که نه در وی هوای توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1946

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1947لعل لب پیاله می آبدار ازوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1947

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1948آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1948

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1949جامی ز خون بی غش منصورم آرزوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1949

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1950نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1950

15 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1901–خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس است

غزل شمارهٔ 1902–رخساره ترا ز عرق دیده بان بس است

غزل شمارهٔ 1903–صبح امید من نفس سرد من بس است

غزل شمارهٔ 1904–زلف کج تو سلسله جنبان آتش است

غزل شمارهٔ 1905–باغ و بهار چشم پر آب من آتش است

غزل شمارهٔ 1906–با قرب یار رشته جان در کشاکش است

غزل شمارهٔ 1907–از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش است

غزل شمارهٔ 1908–نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش است

غزل شمارهٔ 1909–ای دل تصور کمر یار نازک است

غزل شمارهٔ 1910–ترک خودی مراد ز قطع مراحل است

غزل شمارهٔ 1911–روی تو برق خرمن آسایش دل است

غزل شمارهٔ 1912–آب حیات شبنم آن روی چون گل است

غزل شمارهٔ 1913–شاخی که چار فصل پر از میوه و گل است

غزل شمارهٔ 1914–کام از تو هر که یافت سلیمان عالم است

غزل شمارهٔ 1915–نقد نشاط در دل گنجینه خم است

غزل شمارهٔ 1916–عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

غزل شمارهٔ 1917–ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

غزل شمارهٔ 1918–در زیر تیغ یار که سرها در او گم است

غزل شمارهٔ 1919–هر چند چشم مست تو هشیار عالم است

غزل شمارهٔ 1920–هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است

غزل شمارهٔ 1921–آیینه را توجه خاطر به گلخن است

غزل شمارهٔ 1922–احوال دل ز دیده خونبار روشن است

غزل شمارهٔ 1923–راز نهان ز سینه در انداز جستن است

غزل شمارهٔ 1924–آسودگی به کنج قناعت نشستن است

غزل شمارهٔ 1925–آسودگی به گوشه عزلت نشستن است

غزل شمارهٔ 1926–روشنگر وجود به راه اوفتادن است

غزل شمارهٔ 1927–مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

غزل شمارهٔ 1928–از سینه صافی دل بی کینه روشن است

غزل شمارهٔ 1929–نقش حصیر نیست که بر پیکر من است

غزل شمارهٔ 1930–از خون چو داغ لاله حصار دل من است

غزل شمارهٔ 1931–چشم اثر به گریه مستانه من است

غزل شمارهٔ 1932–این کوه غم که در دل دیوانه من است

غزل شمارهٔ 1933–دریا سواد سینه بی کینه من است

غزل شمارهٔ 1934–طومار زلف شرح پریشانی من است

غزل شمارهٔ 1935–آن روی آتشین که جگرها کباب اوست

غزل شمارهٔ 1936–در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشق

غزل شمارهٔ 1937–ماری است نی که مهره دل بیقرار اوست

غزل شمارهٔ 1938–سرچشمه حیات لب می چکان اوست

غزل شمارهٔ 1939–شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوست

غزل شمارهٔ 1940–شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوست

غزل شمارهٔ 1941–شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توست

غزل شمارهٔ 1942–محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟

غزل شمارهٔ 1943–دامن به دست هر که دهی دستگیر توست

غزل شمارهٔ 1944–زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست

غزل شمارهٔ 1945–رزق وسیع در قدم میهمان توست

غزل شمارهٔ 1946–پوچ است هر سری که نه در وی هوای توست

غزل شمارهٔ 1947–لعل لب پیاله می آبدار ازوست

غزل شمارهٔ 1948–آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوست

غزل شمارهٔ 1949–جامی ز خون بی غش منصورم آرزوست

غزل شمارهٔ 1950–نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1901–خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس است

غزل شمارهٔ 1902–رخساره ترا ز عرق دیده بان بس است

غزل شمارهٔ 1903–صبح امید من نفس سرد من بس است

غزل شمارهٔ 1904–زلف کج تو سلسله جنبان آتش است

غزل شمارهٔ 1905–باغ و بهار چشم پر آب من آتش است

غزل شمارهٔ 1906–با قرب یار رشته جان در کشاکش است

غزل شمارهٔ 1907–از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش است

غزل شمارهٔ 1908–نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش است

غزل شمارهٔ 1909–ای دل تصور کمر یار نازک است

غزل شمارهٔ 1910–ترک خودی مراد ز قطع مراحل است

غزل شمارهٔ 1911–روی تو برق خرمن آسایش دل است

غزل شمارهٔ 1912–آب حیات شبنم آن روی چون گل است

غزل شمارهٔ 1913–شاخی که چار فصل پر از میوه و گل است

غزل شمارهٔ 1914–کام از تو هر که یافت سلیمان عالم است

غزل شمارهٔ 1915–نقد نشاط در دل گنجینه خم است

غزل شمارهٔ 1916–عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

غزل شمارهٔ 1917–ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

غزل شمارهٔ 1918–در زیر تیغ یار که سرها در او گم است

غزل شمارهٔ 1919–هر چند چشم مست تو هشیار عالم است

غزل شمارهٔ 1920–هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است

غزل شمارهٔ 1921–آیینه را توجه خاطر به گلخن است

غزل شمارهٔ 1922–احوال دل ز دیده خونبار روشن است

غزل شمارهٔ 1923–راز نهان ز سینه در انداز جستن است

غزل شمارهٔ 1924–آسودگی به کنج قناعت نشستن است

غزل شمارهٔ 1925–آسودگی به گوشه عزلت نشستن است

غزل شمارهٔ 1926–روشنگر وجود به راه اوفتادن است

غزل شمارهٔ 1901خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس است

غزل شمارهٔ 1902رخساره ترا ز عرق دیده بان بس است

غزل شمارهٔ 1903صبح امید من نفس سرد من بس است

غزل شمارهٔ 1904زلف کج تو سلسله جنبان آتش است

غزل شمارهٔ 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش است

غزل شمارهٔ 1906با قرب یار رشته جان در کشاکش است

غزل شمارهٔ 1907از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش است

غزل شمارهٔ 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش است

غزل شمارهٔ 1909ای دل تصور کمر یار نازک است

غزل شمارهٔ 1910ترک خودی مراد ز قطع مراحل است

غزل شمارهٔ 1911روی تو برق خرمن آسایش دل است

غزل شمارهٔ 1912آب حیات شبنم آن روی چون گل است

غزل شمارهٔ 1913شاخی که چار فصل پر از میوه و گل است

غزل شمارهٔ 1914کام از تو هر که یافت سلیمان عالم است

غزل شمارهٔ 1915نقد نشاط در دل گنجینه خم است

غزل شمارهٔ 1916عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

غزل شمارهٔ 1917ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

غزل شمارهٔ 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم است

غزل شمارهٔ 1919هر چند چشم مست تو هشیار عالم است

غزل شمارهٔ 1920هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است

غزل شمارهٔ 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن است

غزل شمارهٔ 1922احوال دل ز دیده خونبار روشن است

غزل شمارهٔ 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن است

غزل شمارهٔ 1924آسودگی به کنج قناعت نشستن است

غزل شمارهٔ 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن است

غزل شمارهٔ 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن است

غزل شمارهٔ 1927مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

غزل شمارهٔ 1928از سینه صافی دل بی کینه روشن است

غزل شمارهٔ 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من است

غزل شمارهٔ 1930از خون چو داغ لاله حصار دل من است

غزل شمارهٔ 1931چشم اثر به گریه مستانه من است

غزل شمارهٔ 1932این کوه غم که در دل دیوانه من است

غزل شمارهٔ 1933دریا سواد سینه بی کینه من است

غزل شمارهٔ 1934طومار زلف شرح پریشانی من است

غزل شمارهٔ 1935آن روی آتشین که جگرها کباب اوست

غزل شمارهٔ 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشق

غزل شمارهٔ 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوست

غزل شمارهٔ 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوست

غزل شمارهٔ 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوست

غزل شمارهٔ 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوست

غزل شمارهٔ 1941شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توست

غزل شمارهٔ 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟

غزل شمارهٔ 1943دامن به دست هر که دهی دستگیر توست

غزل شمارهٔ 1944زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست

غزل شمارهٔ 1945رزق وسیع در قدم میهمان توست

غزل شمارهٔ 1946پوچ است هر سری که نه در وی هوای توست

غزل شمارهٔ 1947لعل لب پیاله می آبدار ازوست

غزل شمارهٔ 1948آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوست

غزل شمارهٔ 1949جامی ز خون بی غش منصورم آرزوست

غزل شمارهٔ 1950نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست

غزل شمارهٔ 1901خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس است

غزل شمارهٔ 1902رخساره ترا ز عرق دیده بان بس است

غزل شمارهٔ 1903صبح امید من نفس سرد من بس است

غزل شمارهٔ 1904زلف کج تو سلسله جنبان آتش است

غزل شمارهٔ 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش است

غزل شمارهٔ 1906با قرب یار رشته جان در کشاکش است

غزل شمارهٔ 1907از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش است

غزل شمارهٔ 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش است

غزل شمارهٔ 1909ای دل تصور کمر یار نازک است

غزل شمارهٔ 1910ترک خودی مراد ز قطع مراحل است

غزل شمارهٔ 1911روی تو برق خرمن آسایش دل است

غزل شمارهٔ 1912آب حیات شبنم آن روی چون گل است

غزل شمارهٔ 1913شاخی که چار فصل پر از میوه و گل است

غزل شمارهٔ 1914کام از تو هر که یافت سلیمان عالم است

غزل شمارهٔ 1915نقد نشاط در دل گنجینه خم است

غزل شمارهٔ 1916عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

غزل شمارهٔ 1917ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

غزل شمارهٔ 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم است

غزل شمارهٔ 1919هر چند چشم مست تو هشیار عالم است

غزل شمارهٔ 1920هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است

غزل شمارهٔ 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن است

غزل شمارهٔ 1922احوال دل ز دیده خونبار روشن است

غزل شمارهٔ 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن است

غزل شمارهٔ 1924آسودگی به کنج قناعت نشستن است

غزل شمارهٔ 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن است

غزل شمارهٔ 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن است

غزل شمارهٔ 1927مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

غزل شمارهٔ 1928از سینه صافی دل بی کینه روشن است

غزل شمارهٔ 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من است

غزل شمارهٔ 1930از خون چو داغ لاله حصار دل من است