غزلیات

غزل شمارهٔ 6253اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6253

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6254

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6255

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6256ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6256

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6257

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6258

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6259می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6259

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6260

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6261

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6262

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6263

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6264

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6265

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6266

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6267

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6268

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6269

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6270

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6271

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6272

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6273

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6274

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6275

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6276

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6277

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6278

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6279

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6280خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6280

4 اشعار

غزل شمارهٔ 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6281

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6282

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6283

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6284می کند آن که علاج دل بیچاره من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6284

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6285

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6286دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6286

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6287

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6288غم دنیا نبود در دل دیوانه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6288

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6289

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6290

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6291نشود دام رهم جلوه هر تر دامن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6291

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6292

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6293جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6293

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6294

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6295

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6296خار غم از دل عشاق کم آید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6296

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6297عقل سالم ز می ناب نیاید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6297

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6298راز عشق از دل غمناک نیاید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6298

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6299غم به اشک از دل غمناک نیاید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6299

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6300شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6300

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6301چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6301

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6302نیست در روی زمین سیمبری بهتر ازین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6302

12 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6253–اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

غزل شمارهٔ 6254–عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255–آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6256–ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

غزل شمارهٔ 6257–نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

غزل شمارهٔ 6258–چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

غزل شمارهٔ 6259–می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

غزل شمارهٔ 6260–چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

غزل شمارهٔ 6261–دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

غزل شمارهٔ 6262–در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

غزل شمارهٔ 6263–نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

غزل شمارهٔ 6264–باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6265–آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6266–با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267–آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268–توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269–گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270–پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271–نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272–بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273–سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274–پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275–من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276–نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277–کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278–چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6279–خون پامال بود شبنم گلزار وطن

غزل شمارهٔ 6280–خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

غزل شمارهٔ 6281–روی از خلق نگردانده به حق روی مکن

غزل شمارهٔ 6282–عاشق سلسله زلف گرهگیرم من

غزل شمارهٔ 6283–لب به نیسان نگشاید صدف دیده من

غزل شمارهٔ 6284–می کند آن که علاج دل بیچاره من

غزل شمارهٔ 6285–غنچه از باده نگردد گل خمیازه من

غزل شمارهٔ 6286–دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من

غزل شمارهٔ 6287–گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من

غزل شمارهٔ 6288–غم دنیا نبود در دل دیوانه من

غزل شمارهٔ 6289–نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من

غزل شمارهٔ 6290–من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟

غزل شمارهٔ 6291–نشود دام رهم جلوه هر تر دامن

غزل شمارهٔ 6292–داغ بر دل شدم از انجمن یار برون

غزل شمارهٔ 6293–جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرون

غزل شمارهٔ 6294–ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرون

غزل شمارهٔ 6295–اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیرون

غزل شمارهٔ 6296–خار غم از دل عشاق کم آید بیرون

غزل شمارهٔ 6297–عقل سالم ز می ناب نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6298–راز عشق از دل غمناک نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6299–غم به اشک از دل غمناک نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6300–شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6301–چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرون

غزل شمارهٔ 6302–نیست در روی زمین سیمبری بهتر ازین

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6253–اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

غزل شمارهٔ 6254–عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255–آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6256–ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

غزل شمارهٔ 6257–نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

غزل شمارهٔ 6258–چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

غزل شمارهٔ 6259–می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

غزل شمارهٔ 6260–چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

غزل شمارهٔ 6261–دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

غزل شمارهٔ 6262–در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

غزل شمارهٔ 6263–نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

غزل شمارهٔ 6264–باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6265–آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6266–با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267–آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268–توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269–گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270–پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271–نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272–بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273–سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274–پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275–من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276–نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277–کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278–چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6253اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

غزل شمارهٔ 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6256ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

غزل شمارهٔ 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

غزل شمارهٔ 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

غزل شمارهٔ 6259می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

غزل شمارهٔ 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

غزل شمارهٔ 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

غزل شمارهٔ 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

غزل شمارهٔ 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

غزل شمارهٔ 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطن

غزل شمارهٔ 6280خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

غزل شمارهٔ 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکن

غزل شمارهٔ 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم من

غزل شمارهٔ 6283لب به نیسان نگشاید صدف دیده من

غزل شمارهٔ 6284می کند آن که علاج دل بیچاره من

غزل شمارهٔ 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه من

غزل شمارهٔ 6286دلنشین است ز بس گوشه غمخانه من

غزل شمارهٔ 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من

غزل شمارهٔ 6288غم دنیا نبود در دل دیوانه من

غزل شمارهٔ 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی من

غزل شمارهٔ 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟

غزل شمارهٔ 6291نشود دام رهم جلوه هر تر دامن

غزل شمارهٔ 6292داغ بر دل شدم از انجمن یار برون

غزل شمارهٔ 6293جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرون

غزل شمارهٔ 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرون

غزل شمارهٔ 6295اشک خونین نه ز هر آب و گل آید بیرون

غزل شمارهٔ 6296خار غم از دل عشاق کم آید بیرون

غزل شمارهٔ 6297عقل سالم ز می ناب نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6298راز عشق از دل غمناک نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6299غم به اشک از دل غمناک نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6300شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرون

غزل شمارهٔ 6301چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرون

غزل شمارهٔ 6302نیست در روی زمین سیمبری بهتر ازین

غزل شمارهٔ 6253اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

غزل شمارهٔ 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6256ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

غزل شمارهٔ 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

غزل شمارهٔ 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

غزل شمارهٔ 6259می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

غزل شمارهٔ 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

غزل شمارهٔ 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

غزل شمارهٔ 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

غزل شمارهٔ 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

غزل شمارهٔ 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطن

غزل شمارهٔ 6280خاک ره باش و تماشای تن آسانی کن

غزل شمارهٔ 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکن

غزل شمارهٔ 6282عاشق سلسله زلف گرهگیرم من