غزلیات

غزل شمارهٔ 6303حذر کن از عرق روی لاله رخساران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6303

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6304به شکر این که نه ای، ای صراحی از دوران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6304

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6305هلال سیل فنایند خانه پردازان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6305

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6306

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6307صدای پا نبود در خرام درویشان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6307

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6308مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6308

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6309

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6310اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6310

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6311

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6312

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6313

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6314

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6315

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6316گشوده است در فیض رخنه دیوار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6316

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6317

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6318

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6319گرفتم این که نظر باز می توان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6319

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6320ز عشق صبر تمنا نمی توان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6320

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6321خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6321

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6322

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6323زکات صحت جسم است خسته پرسیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6323

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6324

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6325ز سینه غم به می ناب می توان چیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6325

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6326مباش درصدد بی شمار خندیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6326

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6327مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6327

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6328چنان که سرمه سواد نظر کند روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6328

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6329ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6329

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6330

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6331

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6332

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6333به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6333

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6334

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6335حضور می طلبی سینه را مصفا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6335

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6336

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6337

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6338ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6338

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6339کرم به ابر سبکدست همچو عمان کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6339

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6340قدم ز خویش برون نه فلک سواری کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6340

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6341به رنگ سرو درین باغ زندگانی کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6341

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6342به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6342

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6343ز باده توبه در ایام نوبهار مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6343

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6344هوای جام صبوح و می شبانه مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6344

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6345صبا برون نرود از غبار خاطر من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6345

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6346زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6346

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6347به تن علاقه ندارد روان ساده من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6347

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6348اگر به سوخته جانی رسد شراره من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6348

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6349ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6349

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6350هلاک جلوه برق است آشیانه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6350

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6351شده است در همه عالم سمر غریبی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6351

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6352رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6352

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6303–حذر کن از عرق روی لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6304–به شکر این که نه ای، ای صراحی از دوران

غزل شمارهٔ 6305–هلال سیل فنایند خانه پردازان

غزل شمارهٔ 6306–خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان

غزل شمارهٔ 6307–صدای پا نبود در خرام درویشان

غزل شمارهٔ 6308–مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان

غزل شمارهٔ 6309–دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان

غزل شمارهٔ 6310–اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهان

غزل شمارهٔ 6311–نمی شود سخن راست در دهان پنهان

غزل شمارهٔ 6312–زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن

غزل شمارهٔ 6313–به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

غزل شمارهٔ 6314–سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتن

غزل شمارهٔ 6315–به درد و داغ توان گشت کامیاب سخن

غزل شمارهٔ 6316–گشوده است در فیض رخنه دیوار

غزل شمارهٔ 6317–خوش است مشق قناعت ز بوریا کردن

غزل شمارهٔ 6318–ز دور تا بتوان سیر گلستان کردن

غزل شمارهٔ 6319–گرفتم این که نظر باز می توان کردن

غزل شمارهٔ 6320–ز عشق صبر تمنا نمی توان کردن

غزل شمارهٔ 6321–خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودن

غزل شمارهٔ 6322–مرا که دست به خواب است وقت گل چیدن

غزل شمارهٔ 6323–زکات صحت جسم است خسته پرسیدن

غزل شمارهٔ 6324–خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن

غزل شمارهٔ 6325–ز سینه غم به می ناب می توان چیدن

غزل شمارهٔ 6326–مباش درصدد بی شمار خندیدن

غزل شمارهٔ 6327–مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشن

غزل شمارهٔ 6328–چنان که سرمه سواد نظر کند روشن

غزل شمارهٔ 6329–ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟

غزل شمارهٔ 6330–مرا ز لاله چراغ نظر شود روشن

غزل شمارهٔ 6331–رواق چرخ شد از شمع کلک من روشن

غزل شمارهٔ 6332–نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کن

غزل شمارهٔ 6333–به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کن

غزل شمارهٔ 6334–شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن

غزل شمارهٔ 6335–حضور می طلبی سینه را مصفا کن

غزل شمارهٔ 6336–بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کن

غزل شمارهٔ 6337–دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکن

غزل شمارهٔ 6338–ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟

غزل شمارهٔ 6339–کرم به ابر سبکدست همچو عمان کن

غزل شمارهٔ 6340–قدم ز خویش برون نه فلک سواری کن

غزل شمارهٔ 6341–به رنگ سرو درین باغ زندگانی کن

غزل شمارهٔ 6342–به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخر

غزل شمارهٔ 6343–ز باده توبه در ایام نوبهار مکن

غزل شمارهٔ 6344–هوای جام صبوح و می شبانه مکن

غزل شمارهٔ 6345–صبا برون نرود از غبار خاطر من

غزل شمارهٔ 6346–زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن من

غزل شمارهٔ 6347–به تن علاقه ندارد روان ساده من

غزل شمارهٔ 6348–اگر به سوخته جانی رسد شراره من

غزل شمارهٔ 6349–ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه من

غزل شمارهٔ 6350–هلاک جلوه برق است آشیانه من

غزل شمارهٔ 6351–شده است در همه عالم سمر غریبی من

غزل شمارهٔ 6352–رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی من

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6303–حذر کن از عرق روی لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6304–به شکر این که نه ای، ای صراحی از دوران

غزل شمارهٔ 6305–هلال سیل فنایند خانه پردازان

غزل شمارهٔ 6306–خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان

غزل شمارهٔ 6307–صدای پا نبود در خرام درویشان

غزل شمارهٔ 6308–مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان

غزل شمارهٔ 6309–دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان

غزل شمارهٔ 6310–اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهان

غزل شمارهٔ 6311–نمی شود سخن راست در دهان پنهان

غزل شمارهٔ 6312–زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن

غزل شمارهٔ 6313–به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

غزل شمارهٔ 6314–سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتن

غزل شمارهٔ 6315–به درد و داغ توان گشت کامیاب سخن

غزل شمارهٔ 6316–گشوده است در فیض رخنه دیوار

غزل شمارهٔ 6317–خوش است مشق قناعت ز بوریا کردن

غزل شمارهٔ 6318–ز دور تا بتوان سیر گلستان کردن

غزل شمارهٔ 6319–گرفتم این که نظر باز می توان کردن

غزل شمارهٔ 6320–ز عشق صبر تمنا نمی توان کردن

غزل شمارهٔ 6321–خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودن

غزل شمارهٔ 6322–مرا که دست به خواب است وقت گل چیدن

غزل شمارهٔ 6323–زکات صحت جسم است خسته پرسیدن

غزل شمارهٔ 6324–خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن

غزل شمارهٔ 6325–ز سینه غم به می ناب می توان چیدن

غزل شمارهٔ 6326–مباش درصدد بی شمار خندیدن

غزل شمارهٔ 6327–مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشن

غزل شمارهٔ 6328–چنان که سرمه سواد نظر کند روشن

غزل شمارهٔ 6303حذر کن از عرق روی لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6304به شکر این که نه ای، ای صراحی از دوران

غزل شمارهٔ 6305هلال سیل فنایند خانه پردازان

غزل شمارهٔ 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان

غزل شمارهٔ 6307صدای پا نبود در خرام درویشان

غزل شمارهٔ 6308مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان

غزل شمارهٔ 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان

غزل شمارهٔ 6310اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهان

غزل شمارهٔ 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهان

غزل شمارهٔ 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن

غزل شمارهٔ 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

غزل شمارهٔ 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتن

غزل شمارهٔ 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخن

غزل شمارهٔ 6316گشوده است در فیض رخنه دیوار

غزل شمارهٔ 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردن

غزل شمارهٔ 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردن

غزل شمارهٔ 6319گرفتم این که نظر باز می توان کردن

غزل شمارهٔ 6320ز عشق صبر تمنا نمی توان کردن

غزل شمارهٔ 6321خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودن

غزل شمارهٔ 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدن

غزل شمارهٔ 6323زکات صحت جسم است خسته پرسیدن

غزل شمارهٔ 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن

غزل شمارهٔ 6325ز سینه غم به می ناب می توان چیدن

غزل شمارهٔ 6326مباش درصدد بی شمار خندیدن

غزل شمارهٔ 6327مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشن

غزل شمارهٔ 6328چنان که سرمه سواد نظر کند روشن

غزل شمارهٔ 6329ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟

غزل شمارهٔ 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشن

غزل شمارهٔ 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشن

غزل شمارهٔ 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کن

غزل شمارهٔ 6333به آب و گل چه فرو رفته ای نظر وا کن

غزل شمارهٔ 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کن

غزل شمارهٔ 6335حضور می طلبی سینه را مصفا کن

غزل شمارهٔ 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کن

غزل شمارهٔ 6337دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکن

غزل شمارهٔ 6338ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟

غزل شمارهٔ 6339کرم به ابر سبکدست همچو عمان کن

غزل شمارهٔ 6340قدم ز خویش برون نه فلک سواری کن

غزل شمارهٔ 6341به رنگ سرو درین باغ زندگانی کن

غزل شمارهٔ 6342به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخر

غزل شمارهٔ 6343ز باده توبه در ایام نوبهار مکن

غزل شمارهٔ 6344هوای جام صبوح و می شبانه مکن

غزل شمارهٔ 6345صبا برون نرود از غبار خاطر من

غزل شمارهٔ 6346زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن من

غزل شمارهٔ 6347به تن علاقه ندارد روان ساده من

غزل شمارهٔ 6348اگر به سوخته جانی رسد شراره من

غزل شمارهٔ 6349ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه من

غزل شمارهٔ 6350هلاک جلوه برق است آشیانه من

غزل شمارهٔ 6351شده است در همه عالم سمر غریبی من

غزل شمارهٔ 6352رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی من

غزل شمارهٔ 6303حذر کن از عرق روی لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6304به شکر این که نه ای، ای صراحی از دوران

غزل شمارهٔ 6305هلال سیل فنایند خانه پردازان

غزل شمارهٔ 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان

غزل شمارهٔ 6307صدای پا نبود در خرام درویشان

غزل شمارهٔ 6308مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان

غزل شمارهٔ 6309دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلان

غزل شمارهٔ 6310اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهان

غزل شمارهٔ 6311نمی شود سخن راست در دهان پنهان

غزل شمارهٔ 6312زهی ز صافی چشم تو چشم جان روشن

غزل شمارهٔ 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتن

غزل شمارهٔ 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتن

غزل شمارهٔ 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخن

غزل شمارهٔ 6316گشوده است در فیض رخنه دیوار

غزل شمارهٔ 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردن

غزل شمارهٔ 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردن

غزل شمارهٔ 6319گرفتم این که نظر باز می توان کردن

غزل شمارهٔ 6320ز عشق صبر تمنا نمی توان کردن

غزل شمارهٔ 6321خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودن

غزل شمارهٔ 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدن

غزل شمارهٔ 6323زکات صحت جسم است خسته پرسیدن

غزل شمارهٔ 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدن

غزل شمارهٔ 6325ز سینه غم به می ناب می توان چیدن

غزل شمارهٔ 6326مباش درصدد بی شمار خندیدن

غزل شمارهٔ 6327مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشن

غزل شمارهٔ 6328چنان که سرمه سواد نظر کند روشن

غزل شمارهٔ 6329ز نور شمع چه مقدار جا شود روشن؟

غزل شمارهٔ 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشن

غزل شمارهٔ 6331رواق چرخ شد از شمع کلک من روشن

غزل شمارهٔ 6332نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کن