غزلیات

غزل شمارهٔ 5353برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5353

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5354از دل گم گشته خود گر نشان می یافتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5354

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5355شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5355

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5356تا به زانو رفته پای من به گل از لای خم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5356

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5357داده ام دست ارادت با حنای لای خم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5357

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5358جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5358

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5359حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5359

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5360غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5360

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5361ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5361

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5362رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5362

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5363

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5364بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5364

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5365گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5365

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5366هر که می آید به ملک هستی از کوی عدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5366

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5367شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5367

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5368شست نقش انجم از افلاک مژگان ترم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5368

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5369نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5369

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5370می شود از اشک چشم عاشق دیوانه گرم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5370

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5371تا به کی بر دل زغیرت زخم پنهانی خورم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5371

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5372دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5372

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5373گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5373

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5374بیغمان را دود دل ابر بهار آید به چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5374

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5375سرو چون با آن قد استاده می آید به چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5375

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5376تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5376

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5377تیغ کوه همتم دامن ز صحرا می‌کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5377

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5378شیوه‌های یوسف از اخوان دنیا می‌کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5378

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5379پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5379

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5380خاک صحرای جنون در چشم گریان می‌کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5380

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5381با تجرد چون مسیح آزار سوزن می کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5381

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5382رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5382

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5383از سبک‌روحی ز بوی گل گرانی می‌کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5383

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5384

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5385خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5385

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5386سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5386

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5387با زبان گندمین از بینوایی فارغم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5387

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5388خط نمی سازد طراوت زان سمن رخسار کم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5388

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5389داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5389

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5390عافیت زان غمزه خونخوار می‌خواهد دلم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5390

20 اشعار

غزل شمارهٔ 5391با فقیری در سخاوت بی نظیر عالمم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5391

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5392شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5392

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5393یوسفستان گشت دنیا از نظر پوشیدنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5393

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5394خنده بر حال گرانباران دنیا می زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5394

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5395چند روزی از در میخانه سروا می زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5395

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5396مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5396

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5397تیغ سیرابم دم از پاکی گوهر می زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5397

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5398همتی یاران که جوشی از ته دل می زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5398

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5399چند روزی بر در صبر و تحمل می زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5399

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5400رشته امید را تا چند پیوندم به خلق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5400

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5401می کنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5401

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5402جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5402

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5353–برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتم

غزل شمارهٔ 5354–از دل گم گشته خود گر نشان می یافتم

غزل شمارهٔ 5355–شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتم

غزل شمارهٔ 5356–تا به زانو رفته پای من به گل از لای خم

غزل شمارهٔ 5357–داده ام دست ارادت با حنای لای خم

غزل شمارهٔ 5358–جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخم

غزل شمارهٔ 5359–حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدم

غزل شمارهٔ 5360–غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدم

غزل شمارهٔ 5361–ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدم

غزل شمارهٔ 5362–رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم

غزل شمارهٔ 5363–پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدم

غزل شمارهٔ 5364–بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدم

غزل شمارهٔ 5365–گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدم

غزل شمارهٔ 5366–هر که می آید به ملک هستی از کوی عدم

غزل شمارهٔ 5367–شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترم

غزل شمارهٔ 5368–شست نقش انجم از افلاک مژگان ترم

غزل شمارهٔ 5369–نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرم

غزل شمارهٔ 5370–می شود از اشک چشم عاشق دیوانه گرم

غزل شمارهٔ 5371–تا به کی بر دل زغیرت زخم پنهانی خورم

غزل شمارهٔ 5372–دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشم

غزل شمارهٔ 5373–گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشم

غزل شمارهٔ 5374–بیغمان را دود دل ابر بهار آید به چشم

غزل شمارهٔ 5375–سرو چون با آن قد استاده می آید به چشم

غزل شمارهٔ 5376–تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشم

غزل شمارهٔ 5377–تیغ کوه همتم دامن ز صحرا می‌کشم

غزل شمارهٔ 5378–شیوه‌های یوسف از اخوان دنیا می‌کشم

غزل شمارهٔ 5379–پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشم

غزل شمارهٔ 5380–خاک صحرای جنون در چشم گریان می‌کشم

غزل شمارهٔ 5381–با تجرد چون مسیح آزار سوزن می کشم

غزل شمارهٔ 5382–رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشم

غزل شمارهٔ 5383–از سبک‌روحی ز بوی گل گرانی می‌کشم

غزل شمارهٔ 5384–از دل چون سرمه خود میل آهی می کشم

غزل شمارهٔ 5385–خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعم

غزل شمارهٔ 5386–سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغم

غزل شمارهٔ 5387–با زبان گندمین از بینوایی فارغم

غزل شمارهٔ 5388–خط نمی سازد طراوت زان سمن رخسار کم

غزل شمارهٔ 5389–داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلم

غزل شمارهٔ 5390–عافیت زان غمزه خونخوار می‌خواهد دلم

غزل شمارهٔ 5391–با فقیری در سخاوت بی نظیر عالمم

غزل شمارهٔ 5392–شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنم

غزل شمارهٔ 5393–یوسفستان گشت دنیا از نظر پوشیدنم

غزل شمارهٔ 5394–خنده بر حال گرانباران دنیا می زنم

غزل شمارهٔ 5395–چند روزی از در میخانه سروا می زنم

غزل شمارهٔ 5396–مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنم

غزل شمارهٔ 5397–تیغ سیرابم دم از پاکی گوهر می زنم

غزل شمارهٔ 5398–همتی یاران که جوشی از ته دل می زنم

غزل شمارهٔ 5399–چند روزی بر در صبر و تحمل می زنم

غزل شمارهٔ 5400–رشته امید را تا چند پیوندم به خلق

غزل شمارهٔ 5401–می کنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنم

غزل شمارهٔ 5402–جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنم

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5353–برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتم

غزل شمارهٔ 5354–از دل گم گشته خود گر نشان می یافتم

غزل شمارهٔ 5355–شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتم

غزل شمارهٔ 5356–تا به زانو رفته پای من به گل از لای خم

غزل شمارهٔ 5357–داده ام دست ارادت با حنای لای خم

غزل شمارهٔ 5358–جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخم

غزل شمارهٔ 5359–حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدم

غزل شمارهٔ 5360–غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدم

غزل شمارهٔ 5361–ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدم

غزل شمارهٔ 5362–رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم

غزل شمارهٔ 5363–پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدم

غزل شمارهٔ 5364–بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدم

غزل شمارهٔ 5365–گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدم

غزل شمارهٔ 5366–هر که می آید به ملک هستی از کوی عدم

غزل شمارهٔ 5367–شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترم

غزل شمارهٔ 5368–شست نقش انجم از افلاک مژگان ترم

غزل شمارهٔ 5369–نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرم

غزل شمارهٔ 5370–می شود از اشک چشم عاشق دیوانه گرم

غزل شمارهٔ 5371–تا به کی بر دل زغیرت زخم پنهانی خورم

غزل شمارهٔ 5372–دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشم

غزل شمارهٔ 5373–گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشم

غزل شمارهٔ 5374–بیغمان را دود دل ابر بهار آید به چشم

غزل شمارهٔ 5375–سرو چون با آن قد استاده می آید به چشم

غزل شمارهٔ 5376–تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشم

غزل شمارهٔ 5377–تیغ کوه همتم دامن ز صحرا می‌کشم

غزل شمارهٔ 5378–شیوه‌های یوسف از اخوان دنیا می‌کشم

غزل شمارهٔ 5353برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتم

غزل شمارهٔ 5354از دل گم گشته خود گر نشان می یافتم

غزل شمارهٔ 5355شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتم

غزل شمارهٔ 5356تا به زانو رفته پای من به گل از لای خم

غزل شمارهٔ 5357داده ام دست ارادت با حنای لای خم

غزل شمارهٔ 5358جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخم

غزل شمارهٔ 5359حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدم

غزل شمارهٔ 5360غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدم

غزل شمارهٔ 5361ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدم

غزل شمارهٔ 5362رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم

غزل شمارهٔ 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدم

غزل شمارهٔ 5364بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدم

غزل شمارهٔ 5365گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدم

غزل شمارهٔ 5366هر که می آید به ملک هستی از کوی عدم

غزل شمارهٔ 5367شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترم

غزل شمارهٔ 5368شست نقش انجم از افلاک مژگان ترم

غزل شمارهٔ 5369نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرم

غزل شمارهٔ 5370می شود از اشک چشم عاشق دیوانه گرم

غزل شمارهٔ 5371تا به کی بر دل زغیرت زخم پنهانی خورم

غزل شمارهٔ 5372دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشم

غزل شمارهٔ 5373گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشم

غزل شمارهٔ 5374بیغمان را دود دل ابر بهار آید به چشم

غزل شمارهٔ 5375سرو چون با آن قد استاده می آید به چشم

غزل شمارهٔ 5376تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشم

غزل شمارهٔ 5377تیغ کوه همتم دامن ز صحرا می‌کشم

غزل شمارهٔ 5378شیوه‌های یوسف از اخوان دنیا می‌کشم

غزل شمارهٔ 5379پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشم

غزل شمارهٔ 5380خاک صحرای جنون در چشم گریان می‌کشم

غزل شمارهٔ 5381با تجرد چون مسیح آزار سوزن می کشم

غزل شمارهٔ 5382رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشم

غزل شمارهٔ 5383از سبک‌روحی ز بوی گل گرانی می‌کشم

غزل شمارهٔ 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشم

غزل شمارهٔ 5385خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعم

غزل شمارهٔ 5386سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغم

غزل شمارهٔ 5387با زبان گندمین از بینوایی فارغم

غزل شمارهٔ 5388خط نمی سازد طراوت زان سمن رخسار کم

غزل شمارهٔ 5389داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلم

غزل شمارهٔ 5390عافیت زان غمزه خونخوار می‌خواهد دلم

غزل شمارهٔ 5391با فقیری در سخاوت بی نظیر عالمم

غزل شمارهٔ 5392شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنم

غزل شمارهٔ 5393یوسفستان گشت دنیا از نظر پوشیدنم

غزل شمارهٔ 5394خنده بر حال گرانباران دنیا می زنم

غزل شمارهٔ 5395چند روزی از در میخانه سروا می زنم

غزل شمارهٔ 5396مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنم

غزل شمارهٔ 5397تیغ سیرابم دم از پاکی گوهر می زنم

غزل شمارهٔ 5398همتی یاران که جوشی از ته دل می زنم

غزل شمارهٔ 5399چند روزی بر در صبر و تحمل می زنم

غزل شمارهٔ 5400رشته امید را تا چند پیوندم به خلق

غزل شمارهٔ 5401می کنم دل خرج تا سیمین بری پیدا کنم

غزل شمارهٔ 5402جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنم

غزل شمارهٔ 5353برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتم

غزل شمارهٔ 5354از دل گم گشته خود گر نشان می یافتم

غزل شمارهٔ 5355شیشه لرزد بر خود از روز شراب غفلتم

غزل شمارهٔ 5356تا به زانو رفته پای من به گل از لای خم

غزل شمارهٔ 5357داده ام دست ارادت با حنای لای خم

غزل شمارهٔ 5358جامه ای می خواست دل بر قامت رعنای زخم

غزل شمارهٔ 5359حنظل افلاک شکر بار باشد صبحدم

غزل شمارهٔ 5360غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدم

غزل شمارهٔ 5361ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدم

غزل شمارهٔ 5362رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدم

غزل شمارهٔ 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدم

غزل شمارهٔ 5364بی گل رخسار او هرگاه در بستان شدم

غزل شمارهٔ 5365گرچه چون مجنون زشور عشق صحرایی شدم

غزل شمارهٔ 5366هر که می آید به ملک هستی از کوی عدم

غزل شمارهٔ 5367شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترم

غزل شمارهٔ 5368شست نقش انجم از افلاک مژگان ترم

غزل شمارهٔ 5369نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرم

غزل شمارهٔ 5370می شود از اشک چشم عاشق دیوانه گرم

غزل شمارهٔ 5371تا به کی بر دل زغیرت زخم پنهانی خورم

غزل شمارهٔ 5372دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشم

غزل شمارهٔ 5373گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشم

غزل شمارهٔ 5374بیغمان را دود دل ابر بهار آید به چشم

غزل شمارهٔ 5375سرو چون با آن قد استاده می آید به چشم

غزل شمارهٔ 5376تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشم

غزل شمارهٔ 5377تیغ کوه همتم دامن ز صحرا می‌کشم

غزل شمارهٔ 5378شیوه‌های یوسف از اخوان دنیا می‌کشم

غزل شمارهٔ 5379پرده از حسن عمل بر دامن تر می کشم

غزل شمارهٔ 5380خاک صحرای جنون در چشم گریان می‌کشم

غزل شمارهٔ 5381با تجرد چون مسیح آزار سوزن می کشم

غزل شمارهٔ 5382رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشم