صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات

باب

غزلیات

نظمیں

غزلیات

  1. زندہ رود
  2. »صائب
  3. »دیوان اشعار
  4. »غزلیات

غزل شمارهٔ 5303–تا ز می قانع به خوناب جگر گردیده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5303

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5304–سالها گرد زمین چون آسمان گردیده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5304

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5305–می دود اشک یتیمی بس که بر رخساره ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5305

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5306–با کمال محرمی محرم ازان رخساره ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5306

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5307–داشت از طفلی جنون جا در دل آواره ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5307

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5308–نو خطان را بر سر نازآورد نظاره ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5308

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5309–آسمان نیلگون را سبز کرد اندیشه‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5309

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5310–بر دل نازک گرانی می‌کند اندیشه‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5310

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5311–چشم سوزن خیره گردد از صفای خرقه ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5311

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5312–شد گل صد برگ خار از اشک خوش پرگاله ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5312

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5313–بس که باشد شکوه های آتشین در نامه ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5313

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5314–بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانه‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5314

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5315–از سواد شهر وحشت می‌کند دیوانه‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5315

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5316–مومنی را می‌کند آزاد از قید فرنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5316

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5317–نیست از عزلت غباری بر دل دیوانه‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5317

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5318–در نبندد چون کمان برروی مهمان خانه ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5318

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5319–ساغر می کی بشوید گرد غم از سینه‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5319

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5320–نیست از گردون غباری بر دل بی‌کینه‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5320

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5321–صاف چون صبح است با عالم دل بی‌کینه‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5321

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5322–بس که از نادیدنی دارد غبار آیینه ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5322

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5323–کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5323

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5324–شد جهان پر نور تا دل را مصفا ساختم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5324

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5325–گفتگوی عشق را من در میان انداختم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5325

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5326–زان لب جان بخش با خط معنبر ساختم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5326

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5327–از فروغ حسن گل درآشیان می سوختم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5327

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5328–از هوای تر بر افروزد چراغ عشرتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5328

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5329–راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5329

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5330–من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5330

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5331–گرچه در تعمیر جسمم غافل از دل نیستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5331

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5332–گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5332

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5333–شهری عشقم چو مجنون در بیابان نیستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5333

آڈیو
19 اشعار

غزل شمارهٔ 5334–تا ز اهل حیرتم خاطر پریشان نیستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5334

23 اشعار

غزل شمارهٔ 5335–من حریف ننگ و عار بیوفایی نیستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5335

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5336–چون صدف دستی که از بهر گهر برداشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5336

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5337–شب که آن آیینه رو را در برابر داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5337

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5338–در غریبی گشت صرف نامجویی چون عقیق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5338

20 اشعار

غزل شمارهٔ 5339–یاد ایامی که شور عشق بلبل داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5339

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5340–یاد ایامی که رو برروی جانان داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5340

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5341–گرچه زیر تیغ لنگردار مسکن داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5341

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5342–یاد ایامی که پیش او وجودی داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5342

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5343–یاد ایامی که در دل خار خاری داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5343

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5344–گر به ملک بیخودی امید جامی داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5344

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5345–از سر کوی تو گر عزم سفر می داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5345

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5346–می زدم بر قلب هجران گرجگر می داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5346

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5347–گر ز خود بیرون کسی فریادرس می‌داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5347

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5348–گر در اقلیم رضا کاشانه‌ای می‌داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5348

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5349–می‌شدم بیرون ز خود گر منزلی می‌داشتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5349

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5350–سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5350

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5351–کعبه مقصود را در نقطه دل یافتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5351

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5352–خال را سرمایه زلف پریشان یافتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5352

23 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 106
  6. 107
  7. 108
  8. ...
  9. 140
پچھلا صفحہاگلا صفحہ