غزلیات

غزل شمارهٔ 5403جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5403

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5404من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5404

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5405چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5405

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5406چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5406

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5407برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5407

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5408جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5408

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5409رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5409

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5410دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5410

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5411ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5411

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5412دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5412

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5413گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5413

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5414جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5414

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5415در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5415

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5416رشته جسم گران‌جان را ز سر وامی‌کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5416

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5417از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5417

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5418در ریاضِ آفرینش صد دل بی‌برگ را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5418

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5419پرتو مه را قیاس از نور انجم می‌کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5419

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5420خاک را از آب روی خود گلستان می‌کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5420

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5421گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می‌کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5421

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5422چشم می‌پوشم نظر بر روی جانان می‌کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5422

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5423قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5423

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5424پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5424

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5425می شود پرشور هروادی که مجنونش منم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5425

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5426چند از غفلت به عیب دیگران گویاشوم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5426

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5427سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شوم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5427

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5428هرکه ادراک زلف و روی جانان را به هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5428

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5429تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5429

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5430ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5430

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5431معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5431

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5432خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5432

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5433از حجاب عشق محروم از گل روی توییم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5433

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5434ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5434

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5435ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5435

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5436ما رگ جان را به آن زلف پریشان بسته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5436

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5437ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5437

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5438در ره باطل ز پا چون نقش پا افتاده‌ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5438

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5439ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5439

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5440ما چو موج خوش عنان در بحر و بر افتاده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5440

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5441ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5441

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5442زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5442

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5443ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5443

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5444رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5444

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5445ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5445

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5446عشق را در تنگنای سینه پنهان کرده‌ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5446

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5447ما دماغ خشک را از باده گلشن کرده‌ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5447

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5448ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5448

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5449چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5449

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5450چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5450

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5451ما که سطر کهکشان از لوح گردون خوانده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5451

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5452ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5452

18 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5403–جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنم

غزل شمارهٔ 5404–من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنم

غزل شمارهٔ 5405–چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنم

غزل شمارهٔ 5406–چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنم

غزل شمارهٔ 5407–برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنم

غزل شمارهٔ 5408–جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنم

غزل شمارهٔ 5409–رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنم

غزل شمارهٔ 5410–دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنم

غزل شمارهٔ 5411–ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنم

غزل شمارهٔ 5412–دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنم

غزل شمارهٔ 5413–گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنم

غزل شمارهٔ 5414–جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنم

غزل شمارهٔ 5415–در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنم

غزل شمارهٔ 5416–رشته جسم گران‌جان را ز سر وامی‌کنم

غزل شمارهٔ 5417–از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنم

غزل شمارهٔ 5418–در ریاضِ آفرینش صد دل بی‌برگ را

غزل شمارهٔ 5419–پرتو مه را قیاس از نور انجم می‌کنم

غزل شمارهٔ 5420–خاک را از آب روی خود گلستان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5421–گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5422–چشم می‌پوشم نظر بر روی جانان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5423–قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنم

غزل شمارهٔ 5424–پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنم

غزل شمارهٔ 5425–می شود پرشور هروادی که مجنونش منم

غزل شمارهٔ 5426–چند از غفلت به عیب دیگران گویاشوم

غزل شمارهٔ 5427–سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شوم

غزل شمارهٔ 5428–هرکه ادراک زلف و روی جانان را به هم

غزل شمارهٔ 5429–تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هم

غزل شمارهٔ 5430–ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هم

غزل شمارهٔ 5431–معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهم

غزل شمارهٔ 5432–خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهم

غزل شمارهٔ 5433–از حجاب عشق محروم از گل روی توییم

غزل شمارهٔ 5434–ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایم

غزل شمارهٔ 5435–ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایم

غزل شمارهٔ 5436–ما رگ جان را به آن زلف پریشان بسته ایم

غزل شمارهٔ 5437–ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایم

غزل شمارهٔ 5438–در ره باطل ز پا چون نقش پا افتاده‌ایم

غزل شمارهٔ 5439–ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایم

غزل شمارهٔ 5440–ما چو موج خوش عنان در بحر و بر افتاده ایم

غزل شمارهٔ 5441–ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایم

غزل شمارهٔ 5442–زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایم

غزل شمارهٔ 5443–ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایم

غزل شمارهٔ 5444–رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاست

غزل شمارهٔ 5445–ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایم

غزل شمارهٔ 5446–عشق را در تنگنای سینه پنهان کرده‌ایم

غزل شمارهٔ 5447–ما دماغ خشک را از باده گلشن کرده‌ایم

غزل شمارهٔ 5448–ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایم

غزل شمارهٔ 5449–چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایم

غزل شمارهٔ 5450–چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایم

غزل شمارهٔ 5451–ما که سطر کهکشان از لوح گردون خوانده ایم

غزل شمارهٔ 5452–ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده ایم

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5403–جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنم

غزل شمارهٔ 5404–من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنم

غزل شمارهٔ 5405–چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنم

غزل شمارهٔ 5406–چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنم

غزل شمارهٔ 5407–برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنم

غزل شمارهٔ 5408–جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنم

غزل شمارهٔ 5409–رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنم

غزل شمارهٔ 5410–دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنم

غزل شمارهٔ 5411–ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنم

غزل شمارهٔ 5412–دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنم

غزل شمارهٔ 5413–گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنم

غزل شمارهٔ 5414–جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنم

غزل شمارهٔ 5415–در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنم

غزل شمارهٔ 5416–رشته جسم گران‌جان را ز سر وامی‌کنم

غزل شمارهٔ 5417–از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنم

غزل شمارهٔ 5418–در ریاضِ آفرینش صد دل بی‌برگ را

غزل شمارهٔ 5419–پرتو مه را قیاس از نور انجم می‌کنم

غزل شمارهٔ 5420–خاک را از آب روی خود گلستان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5421–گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5422–چشم می‌پوشم نظر بر روی جانان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5423–قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنم

غزل شمارهٔ 5424–پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنم

غزل شمارهٔ 5425–می شود پرشور هروادی که مجنونش منم

غزل شمارهٔ 5426–چند از غفلت به عیب دیگران گویاشوم

غزل شمارهٔ 5427–سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شوم

غزل شمارهٔ 5428–هرکه ادراک زلف و روی جانان را به هم

غزل شمارهٔ 5403جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنم

غزل شمارهٔ 5404من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنم

غزل شمارهٔ 5405چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنم

غزل شمارهٔ 5406چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنم

غزل شمارهٔ 5407برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنم

غزل شمارهٔ 5408جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنم

غزل شمارهٔ 5409رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنم

غزل شمارهٔ 5410دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنم

غزل شمارهٔ 5411ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنم

غزل شمارهٔ 5412دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنم

غزل شمارهٔ 5413گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنم

غزل شمارهٔ 5414جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنم

غزل شمارهٔ 5415در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنم

غزل شمارهٔ 5416رشته جسم گران‌جان را ز سر وامی‌کنم

غزل شمارهٔ 5417از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنم

غزل شمارهٔ 5418در ریاضِ آفرینش صد دل بی‌برگ را

غزل شمارهٔ 5419پرتو مه را قیاس از نور انجم می‌کنم

غزل شمارهٔ 5420خاک را از آب روی خود گلستان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5421گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5422چشم می‌پوشم نظر بر روی جانان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5423قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنم

غزل شمارهٔ 5424پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنم

غزل شمارهٔ 5425می شود پرشور هروادی که مجنونش منم

غزل شمارهٔ 5426چند از غفلت به عیب دیگران گویاشوم

غزل شمارهٔ 5427سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شوم

غزل شمارهٔ 5428هرکه ادراک زلف و روی جانان را به هم

غزل شمارهٔ 5429تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هم

غزل شمارهٔ 5430ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هم

غزل شمارهٔ 5431معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهم

غزل شمارهٔ 5432خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهم

غزل شمارهٔ 5433از حجاب عشق محروم از گل روی توییم

غزل شمارهٔ 5434ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایم

غزل شمارهٔ 5435ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایم

غزل شمارهٔ 5436ما رگ جان را به آن زلف پریشان بسته ایم

غزل شمارهٔ 5437ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایم

غزل شمارهٔ 5438در ره باطل ز پا چون نقش پا افتاده‌ایم

غزل شمارهٔ 5439ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایم

غزل شمارهٔ 5440ما چو موج خوش عنان در بحر و بر افتاده ایم

غزل شمارهٔ 5441ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایم

غزل شمارهٔ 5442زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایم

غزل شمارهٔ 5443ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایم

غزل شمارهٔ 5444رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاست

غزل شمارهٔ 5445ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایم

غزل شمارهٔ 5446عشق را در تنگنای سینه پنهان کرده‌ایم

غزل شمارهٔ 5447ما دماغ خشک را از باده گلشن کرده‌ایم

غزل شمارهٔ 5448ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایم

غزل شمارهٔ 5449چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایم

غزل شمارهٔ 5450چهره از عشق جوانان ارغوانی کرده ایم

غزل شمارهٔ 5451ما که سطر کهکشان از لوح گردون خوانده ایم

غزل شمارهٔ 5452ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده ایم

غزل شمارهٔ 5403جرأتی کو تا تماشای گلستانش کنم

غزل شمارهٔ 5404من نه آن نقشم که هر ساعت نگینی خوش کنم

غزل شمارهٔ 5405چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنم

غزل شمارهٔ 5406چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنم

غزل شمارهٔ 5407برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنم

غزل شمارهٔ 5408جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنم

غزل شمارهٔ 5409رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنم

غزل شمارهٔ 5410دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنم

غزل شمارهٔ 5411ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنم

غزل شمارهٔ 5412دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنم

غزل شمارهٔ 5413گر کند آن بیوفا از من جدایی، چون کنم

غزل شمارهٔ 5414جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنم

غزل شمارهٔ 5415در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنم

غزل شمارهٔ 5416رشته جسم گران‌جان را ز سر وامی‌کنم

غزل شمارهٔ 5417از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنم

غزل شمارهٔ 5418در ریاضِ آفرینش صد دل بی‌برگ را

غزل شمارهٔ 5419پرتو مه را قیاس از نور انجم می‌کنم

غزل شمارهٔ 5420خاک را از آب روی خود گلستان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5421گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5422چشم می‌پوشم نظر بر روی جانان می‌کنم

غزل شمارهٔ 5423قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنم

غزل شمارهٔ 5424پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنم

غزل شمارهٔ 5425می شود پرشور هروادی که مجنونش منم

غزل شمارهٔ 5426چند از غفلت به عیب دیگران گویاشوم

غزل شمارهٔ 5427سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شوم

غزل شمارهٔ 5428هرکه ادراک زلف و روی جانان را به هم

غزل شمارهٔ 5429تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هم

غزل شمارهٔ 5430ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هم

غزل شمارهٔ 5431معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهم

غزل شمارهٔ 5432خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهم