غزلیات

غزل شمارهٔ 5203نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5203

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5204نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5204

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5205غوره من شد مویز از سردی دنیای خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5205

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5206زخم ما را بستر آرام باشد از نمک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5206

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5207قیمت خاک ندارد به نمکزار نمک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5207

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5208نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5208

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5209زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5209

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5210

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5211بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5211

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5212از بس شدند زهره جبینان نهان به خاک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5212

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5213جمعی که پیش خلق گذارند به خاک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5213

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5214داده است بس که سینه صافم جلای اشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5214

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5215از خشک طینتان مطلب جز جواب خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5215

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5216از ترزبانیم نشد آسوده کام خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5216

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5217خامش نمی شوم چو جرس بادهان خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5217

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5218

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5219

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5220زلف تو نفس در جگر باد کند مشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5220

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5221ندامت بود بار مطلوب خشک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5221

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5222جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5222

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5223پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5223

21 اشعار

غزل شمارهٔ 5224می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5224

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5225

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5226می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5226

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5227پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5227

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5228جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5228

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5229به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5229

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5230آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5230

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5231از روی لاله گون تو در خون تپید رنگ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5231

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5232از تنک رویی شود همصحبت هر خار گل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5232

27 اشعار

غزل شمارهٔ 5233چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5233

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5234خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5234

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5235عندلیب ما ندارد تاب استغنای گل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5235

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5236نیست امروزی چو شبنم عشق من باروی گل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5236

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5237نتابد از شکست خلق رو گوهرشناس دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5237

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5238نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5238

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5239بدر از روشنی عاریه گردید هلال

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5239

21 اشعار

غزل شمارهٔ 5240عشق را نغمه داود بود شیون دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5240

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5241مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5241

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5242تو و آوازه خوبی و من و زاری دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5242

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5243دل شبها مشو از دیده گریان غافل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5243

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5244من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغول

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5244

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5245شکوه حسن فزون گردد از لباس جلال

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5245

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5246خمار من نشکست از ایاغ چشم غزال

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5246

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5247گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5247

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5248نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5248

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5249چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5249

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5250نمی روم قدمی راه بی اشاره دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5250

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5251قدم برون منه از آستان خانه دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5251

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5252گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5252

15 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5203–نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشک

غزل شمارهٔ 5204–نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشک

غزل شمارهٔ 5205–غوره من شد مویز از سردی دنیای خشک

غزل شمارهٔ 5206–زخم ما را بستر آرام باشد از نمک

غزل شمارهٔ 5207–قیمت خاک ندارد به نمکزار نمک

غزل شمارهٔ 5208–نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

غزل شمارهٔ 5209–زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

غزل شمارهٔ 5210–کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

غزل شمارهٔ 5211–بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک

غزل شمارهٔ 5212–از بس شدند زهره جبینان نهان به خاک

غزل شمارهٔ 5213–جمعی که پیش خلق گذارند به خاک

غزل شمارهٔ 5214–داده است بس که سینه صافم جلای اشک

غزل شمارهٔ 5215–از خشک طینتان مطلب جز جواب خشک

غزل شمارهٔ 5216–از ترزبانیم نشد آسوده کام خشک

غزل شمارهٔ 5217–خامش نمی شوم چو جرس بادهان خشک

غزل شمارهٔ 5218–دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک

غزل شمارهٔ 5219–از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک

غزل شمارهٔ 5220–زلف تو نفس در جگر باد کند مشک

غزل شمارهٔ 5221–ندامت بود بار مطلوب خشک

غزل شمارهٔ 5222–جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ

غزل شمارهٔ 5223–پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگ

غزل شمارهٔ 5224–می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگ

غزل شمارهٔ 5225–می شود دایره خلق ز بیماری تنگ

غزل شمارهٔ 5226–می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگ

غزل شمارهٔ 5227–پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است

غزل شمارهٔ 5228–جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

غزل شمارهٔ 5229–به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ

غزل شمارهٔ 5230–آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگ

غزل شمارهٔ 5231–از روی لاله گون تو در خون تپید رنگ

غزل شمارهٔ 5232–از تنک رویی شود همصحبت هر خار گل

غزل شمارهٔ 5233–چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گل

غزل شمارهٔ 5234–خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل

غزل شمارهٔ 5235–عندلیب ما ندارد تاب استغنای گل

غزل شمارهٔ 5236–نیست امروزی چو شبنم عشق من باروی گل

غزل شمارهٔ 5237–نتابد از شکست خلق رو گوهرشناس دل

غزل شمارهٔ 5238–نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافل

غزل شمارهٔ 5239–بدر از روشنی عاریه گردید هلال

غزل شمارهٔ 5240–عشق را نغمه داود بود شیون دل

غزل شمارهٔ 5241–مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دل

غزل شمارهٔ 5242–تو و آوازه خوبی و من و زاری دل

غزل شمارهٔ 5243–دل شبها مشو از دیده گریان غافل

غزل شمارهٔ 5244–من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغول

غزل شمارهٔ 5245–شکوه حسن فزون گردد از لباس جلال

غزل شمارهٔ 5246–خمار من نشکست از ایاغ چشم غزال

غزل شمارهٔ 5247–گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال

غزل شمارهٔ 5248–نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل

غزل شمارهٔ 5249–چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل

غزل شمارهٔ 5250–نمی روم قدمی راه بی اشاره دل

غزل شمارهٔ 5251–قدم برون منه از آستان خانه دل

غزل شمارهٔ 5252–گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دل

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5203–نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشک

غزل شمارهٔ 5204–نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشک

غزل شمارهٔ 5205–غوره من شد مویز از سردی دنیای خشک

غزل شمارهٔ 5206–زخم ما را بستر آرام باشد از نمک

غزل شمارهٔ 5207–قیمت خاک ندارد به نمکزار نمک

غزل شمارهٔ 5208–نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

غزل شمارهٔ 5209–زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

غزل شمارهٔ 5210–کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

غزل شمارهٔ 5211–بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک

غزل شمارهٔ 5212–از بس شدند زهره جبینان نهان به خاک

غزل شمارهٔ 5213–جمعی که پیش خلق گذارند به خاک

غزل شمارهٔ 5214–داده است بس که سینه صافم جلای اشک

غزل شمارهٔ 5215–از خشک طینتان مطلب جز جواب خشک

غزل شمارهٔ 5216–از ترزبانیم نشد آسوده کام خشک

غزل شمارهٔ 5217–خامش نمی شوم چو جرس بادهان خشک

غزل شمارهٔ 5218–دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک

غزل شمارهٔ 5219–از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک

غزل شمارهٔ 5220–زلف تو نفس در جگر باد کند مشک

غزل شمارهٔ 5221–ندامت بود بار مطلوب خشک

غزل شمارهٔ 5222–جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ

غزل شمارهٔ 5223–پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگ

غزل شمارهٔ 5224–می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگ

غزل شمارهٔ 5225–می شود دایره خلق ز بیماری تنگ

غزل شمارهٔ 5226–می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگ

غزل شمارهٔ 5227–پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است

غزل شمارهٔ 5228–جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

غزل شمارهٔ 5203نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشک

غزل شمارهٔ 5204نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشک

غزل شمارهٔ 5205غوره من شد مویز از سردی دنیای خشک

غزل شمارهٔ 5206زخم ما را بستر آرام باشد از نمک

غزل شمارهٔ 5207قیمت خاک ندارد به نمکزار نمک

غزل شمارهٔ 5208نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

غزل شمارهٔ 5209زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

غزل شمارهٔ 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

غزل شمارهٔ 5211بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک

غزل شمارهٔ 5212از بس شدند زهره جبینان نهان به خاک

غزل شمارهٔ 5213جمعی که پیش خلق گذارند به خاک

غزل شمارهٔ 5214داده است بس که سینه صافم جلای اشک

غزل شمارهٔ 5215از خشک طینتان مطلب جز جواب خشک

غزل شمارهٔ 5216از ترزبانیم نشد آسوده کام خشک

غزل شمارهٔ 5217خامش نمی شوم چو جرس بادهان خشک

غزل شمارهٔ 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک

غزل شمارهٔ 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک

غزل شمارهٔ 5220زلف تو نفس در جگر باد کند مشک

غزل شمارهٔ 5221ندامت بود بار مطلوب خشک

غزل شمارهٔ 5222جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ

غزل شمارهٔ 5223پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگ

غزل شمارهٔ 5224می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگ

غزل شمارهٔ 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگ

غزل شمارهٔ 5226می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگ

غزل شمارهٔ 5227پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است

غزل شمارهٔ 5228جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

غزل شمارهٔ 5229به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ

غزل شمارهٔ 5230آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگ

غزل شمارهٔ 5231از روی لاله گون تو در خون تپید رنگ

غزل شمارهٔ 5232از تنک رویی شود همصحبت هر خار گل

غزل شمارهٔ 5233چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گل

غزل شمارهٔ 5234خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل

غزل شمارهٔ 5235عندلیب ما ندارد تاب استغنای گل

غزل شمارهٔ 5236نیست امروزی چو شبنم عشق من باروی گل

غزل شمارهٔ 5237نتابد از شکست خلق رو گوهرشناس دل

غزل شمارهٔ 5238نمی گردند ارباب بصیرت از خدا غافل

غزل شمارهٔ 5239بدر از روشنی عاریه گردید هلال

غزل شمارهٔ 5240عشق را نغمه داود بود شیون دل

غزل شمارهٔ 5241مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دل

غزل شمارهٔ 5242تو و آوازه خوبی و من و زاری دل

غزل شمارهٔ 5243دل شبها مشو از دیده گریان غافل

غزل شمارهٔ 5244من که هرپاره دلم هست به صد جا مشغول

غزل شمارهٔ 5245شکوه حسن فزون گردد از لباس جلال

غزل شمارهٔ 5246خمار من نشکست از ایاغ چشم غزال

غزل شمارهٔ 5247گرفته اوج ز بس فیض نوبهار امسال

غزل شمارهٔ 5248نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل

غزل شمارهٔ 5249چراغ ماه خطر دارد از رمیدن دل

غزل شمارهٔ 5250نمی روم قدمی راه بی اشاره دل

غزل شمارهٔ 5251قدم برون منه از آستان خانه دل

غزل شمارهٔ 5252گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دل

غزل شمارهٔ 5203نشأه می گرچه نتوان یافتن از جام خشک

غزل شمارهٔ 5204نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشک

غزل شمارهٔ 5205غوره من شد مویز از سردی دنیای خشک

غزل شمارهٔ 5206زخم ما را بستر آرام باشد از نمک

غزل شمارهٔ 5207قیمت خاک ندارد به نمکزار نمک

غزل شمارهٔ 5208نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

غزل شمارهٔ 5209زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

غزل شمارهٔ 5210کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

غزل شمارهٔ 5211بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک

غزل شمارهٔ 5212از بس شدند زهره جبینان نهان به خاک

غزل شمارهٔ 5213جمعی که پیش خلق گذارند به خاک

غزل شمارهٔ 5214داده است بس که سینه صافم جلای اشک

غزل شمارهٔ 5215از خشک طینتان مطلب جز جواب خشک

غزل شمارهٔ 5216از ترزبانیم نشد آسوده کام خشک

غزل شمارهٔ 5217خامش نمی شوم چو جرس بادهان خشک

غزل شمارهٔ 5218دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاک

غزل شمارهٔ 5219از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک

غزل شمارهٔ 5220زلف تو نفس در جگر باد کند مشک

غزل شمارهٔ 5221ندامت بود بار مطلوب خشک

غزل شمارهٔ 5222جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ

غزل شمارهٔ 5223پای سعی دیگران آمد گر از صحرا به سنگ

غزل شمارهٔ 5224می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگ

غزل شمارهٔ 5225می شود دایره خلق ز بیماری تنگ

غزل شمارهٔ 5226می زنم گرم ز بس تیشه خود بر رگ سنگ

غزل شمارهٔ 5227پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است

غزل شمارهٔ 5228جهان فروز چنان گشت باده گلرنگ

غزل شمارهٔ 5229به چشم راه شناسان بود بیابان تنگ

غزل شمارهٔ 5230آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگ

غزل شمارهٔ 5231از روی لاله گون تو در خون تپید رنگ

غزل شمارهٔ 5232از تنک رویی شود همصحبت هر خار گل