غزلیات

غزل شمارهٔ 751هر کسی گاه جوانی تگ و پویی دارد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 751

10 اشعار

غزل شمارهٔ 752چشم گردنده او با همه کس می گردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 752

7 اشعار

غزل شمارهٔ 753ای که از خاک درت دیده منور گردد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 753

7 اشعار

غزل شمارهٔ 754هر کسی سبزه و صحرا و گلستان خواهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 754

8 اشعار

غزل شمارهٔ 755سرو در باغ اگر همچو تو موزون خیزد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 755

7 اشعار

غزل شمارهٔ 756زلف تو زان گره سخت که بر جانم زد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 756

9 اشعار

غزل شمارهٔ 757من به یار خود و اغیار به خود می‌پیچد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 757

7 اشعار

غزل شمارهٔ 758نشدش دل که دمی پهلوی ما بنشیند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 758

9 اشعار

غزل شمارهٔ 759اگر آن شاه دمی پیش گدا بنشیند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 759

6 اشعار

غزل شمارهٔ 760به سر من اگر آن طرفه پسر باز آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 760

9 اشعار

غزل شمارهٔ 761نه به بالای خوشت سرو خرامان روید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 761

8 اشعار

غزل شمارهٔ 762شب مرا در جگر سوخته مهمانی بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 762

9 اشعار

غزل شمارهٔ 763وقتی آن کافر بی رحم از آن من بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 763

8 اشعار

غزل شمارهٔ 764دوش در خواب مرا بابت خودکاری بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 764

9 اشعار

غزل شمارهٔ 765باز عشق تو مرا مژده رسوایی داد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 765

7 اشعار

غزل شمارهٔ 766دوش آتش زدی و گریه مرا یاری داد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 766

7 اشعار

غزل شمارهٔ 767چشم مست تو که دی بر من بیتاب افتاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 767

7 اشعار

غزل شمارهٔ 768آن عزیزان که همه شب به دل من گردند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 768

9 اشعار

غزل شمارهٔ 769جان فدای پسرانی که نکورو باشند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 769

8 اشعار

غزل شمارهٔ 770یار زیبای مرا باز به من بنمایید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 770

7 اشعار

غزل شمارهٔ 771باز با خویش گهی هم سخنش خواهم دید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 771

9 اشعار

غزل شمارهٔ 772یار باز آمد و بوی گل و ریحان آورد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 772

9 اشعار

غزل شمارهٔ 773خم زلف تو که زنجیر جنون می خوانند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 773

11 اشعار

غزل شمارهٔ 774منم امروز حدیث تو و مهمانی چند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 774

9 اشعار

غزل شمارهٔ 775باز بوی گل مرا دیوانه کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 775

9 اشعار

غزل شمارهٔ 776باز یاد آن شبم دیوانه کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 776

7 اشعار

غزل شمارهٔ 777باز زهره مطربی آغاز کرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 777

7 اشعار

غزل شمارهٔ 778روی خوبت آفت جانی نمود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 778

8 اشعار

غزل شمارهٔ 779صبح چون از روی مشرق رو نمود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 779

7 اشعار

غزل شمارهٔ 780ابروی مانند ماهش بنگرید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 780

7 اشعار

غزل شمارهٔ 781خیمه نوروز بر صحرا زدند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 781

8 اشعار

غزل شمارهٔ 782عافیت را بر زمین گردی نماند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 782

5 اشعار

غزل شمارهٔ 783بزم ما را یک دو خواب آلوده اند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 783

9 اشعار

غزل شمارهٔ 784هر که را یاری چو تو سرکش بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 784

7 اشعار

غزل شمارهٔ 785هر که را با تو سر و کاری بود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 785

8 اشعار

غزل شمارهٔ 786آنچه بتوان، در غمت جان می کشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 786

7 اشعار

غزل شمارهٔ 787ترک من چون تیر مژگان برکشد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 787

9 اشعار

غزل شمارهٔ 788ای که بر من جور تو بسیار شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 788

7 اشعار

غزل شمارهٔ 789آخر این دردم به درمان کی رسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 789

5 اشعار

غزل شمارهٔ 790لعل شیرینی چو خندان می‌شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 790

8 اشعار

غزل شمارهٔ 791شکل موزونت که در دل جا کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 791

10 اشعار

غزل شمارهٔ 792گر کسی در عشق آهی می‌کند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 792

10 اشعار

غزل شمارهٔ 793بر رخت چون زلف پر خم بگذرد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 793

7 اشعار

غزل شمارهٔ 794هر که دل با دلربایی می نهد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 794

7 اشعار

غزل شمارهٔ 795مردمی نرگس او می داند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 795

6 اشعار

غزل شمارهٔ 796گل ز روی تو فرو می ریزد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 796

7 اشعار

غزل شمارهٔ 797دلم از بخت گهی شاد نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 797

9 اشعار

غزل شمارهٔ 798گر سخن زان لب چون نوش شود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 798

8 اشعار

غزل شمارهٔ 799زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 799

10 اشعار

غزل شمارهٔ 800یار قبا چست کرد، رخش به میدان برید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 800

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 751–هر کسی گاه جوانی تگ و پویی دارد

غزل شمارهٔ 752–چشم گردنده او با همه کس می گردد

غزل شمارهٔ 753–ای که از خاک درت دیده منور گردد

غزل شمارهٔ 754–هر کسی سبزه و صحرا و گلستان خواهد

غزل شمارهٔ 755–سرو در باغ اگر همچو تو موزون خیزد

غزل شمارهٔ 756–زلف تو زان گره سخت که بر جانم زد

غزل شمارهٔ 757–من به یار خود و اغیار به خود می‌پیچد

غزل شمارهٔ 758–نشدش دل که دمی پهلوی ما بنشیند

غزل شمارهٔ 759–اگر آن شاه دمی پیش گدا بنشیند

غزل شمارهٔ 760–به سر من اگر آن طرفه پسر باز آید

غزل شمارهٔ 761–نه به بالای خوشت سرو خرامان روید

غزل شمارهٔ 762–شب مرا در جگر سوخته مهمانی بود

غزل شمارهٔ 763–وقتی آن کافر بی رحم از آن من بود

غزل شمارهٔ 764–دوش در خواب مرا بابت خودکاری بود

غزل شمارهٔ 765–باز عشق تو مرا مژده رسوایی داد

غزل شمارهٔ 766–دوش آتش زدی و گریه مرا یاری داد

غزل شمارهٔ 767–چشم مست تو که دی بر من بیتاب افتاد

غزل شمارهٔ 768–آن عزیزان که همه شب به دل من گردند

غزل شمارهٔ 769–جان فدای پسرانی که نکورو باشند

غزل شمارهٔ 770–یار زیبای مرا باز به من بنمایید

غزل شمارهٔ 771–باز با خویش گهی هم سخنش خواهم دید

غزل شمارهٔ 772–یار باز آمد و بوی گل و ریحان آورد

غزل شمارهٔ 773–خم زلف تو که زنجیر جنون می خوانند

غزل شمارهٔ 774–منم امروز حدیث تو و مهمانی چند

غزل شمارهٔ 775–باز بوی گل مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 776–باز یاد آن شبم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 777–باز زهره مطربی آغاز کرد

غزل شمارهٔ 778–روی خوبت آفت جانی نمود

غزل شمارهٔ 779–صبح چون از روی مشرق رو نمود

غزل شمارهٔ 780–ابروی مانند ماهش بنگرید

غزل شمارهٔ 781–خیمه نوروز بر صحرا زدند

غزل شمارهٔ 782–عافیت را بر زمین گردی نماند

غزل شمارهٔ 783–بزم ما را یک دو خواب آلوده اند

غزل شمارهٔ 784–هر که را یاری چو تو سرکش بود

غزل شمارهٔ 785–هر که را با تو سر و کاری بود

غزل شمارهٔ 786–آنچه بتوان، در غمت جان می کشد

غزل شمارهٔ 787–ترک من چون تیر مژگان برکشد

غزل شمارهٔ 788–ای که بر من جور تو بسیار شد

غزل شمارهٔ 789–آخر این دردم به درمان کی رسد

غزل شمارهٔ 790–لعل شیرینی چو خندان می‌شود

غزل شمارهٔ 791–شکل موزونت که در دل جا کند

غزل شمارهٔ 792–گر کسی در عشق آهی می‌کند

غزل شمارهٔ 793–بر رخت چون زلف پر خم بگذرد

غزل شمارهٔ 794–هر که دل با دلربایی می نهد

غزل شمارهٔ 795–مردمی نرگس او می داند

غزل شمارهٔ 796–گل ز روی تو فرو می ریزد

غزل شمارهٔ 797–دلم از بخت گهی شاد نبود

غزل شمارهٔ 798–گر سخن زان لب چون نوش شود

غزل شمارهٔ 799–زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد

غزل شمارهٔ 800–یار قبا چست کرد، رخش به میدان برید

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 751–هر کسی گاه جوانی تگ و پویی دارد

غزل شمارهٔ 752–چشم گردنده او با همه کس می گردد

غزل شمارهٔ 753–ای که از خاک درت دیده منور گردد

غزل شمارهٔ 754–هر کسی سبزه و صحرا و گلستان خواهد

غزل شمارهٔ 755–سرو در باغ اگر همچو تو موزون خیزد

غزل شمارهٔ 756–زلف تو زان گره سخت که بر جانم زد

غزل شمارهٔ 757–من به یار خود و اغیار به خود می‌پیچد

غزل شمارهٔ 758–نشدش دل که دمی پهلوی ما بنشیند

غزل شمارهٔ 759–اگر آن شاه دمی پیش گدا بنشیند

غزل شمارهٔ 760–به سر من اگر آن طرفه پسر باز آید

غزل شمارهٔ 761–نه به بالای خوشت سرو خرامان روید

غزل شمارهٔ 762–شب مرا در جگر سوخته مهمانی بود

غزل شمارهٔ 763–وقتی آن کافر بی رحم از آن من بود

غزل شمارهٔ 764–دوش در خواب مرا بابت خودکاری بود

غزل شمارهٔ 765–باز عشق تو مرا مژده رسوایی داد

غزل شمارهٔ 766–دوش آتش زدی و گریه مرا یاری داد

غزل شمارهٔ 767–چشم مست تو که دی بر من بیتاب افتاد

غزل شمارهٔ 768–آن عزیزان که همه شب به دل من گردند

غزل شمارهٔ 769–جان فدای پسرانی که نکورو باشند

غزل شمارهٔ 770–یار زیبای مرا باز به من بنمایید

غزل شمارهٔ 771–باز با خویش گهی هم سخنش خواهم دید

غزل شمارهٔ 772–یار باز آمد و بوی گل و ریحان آورد

غزل شمارهٔ 773–خم زلف تو که زنجیر جنون می خوانند

غزل شمارهٔ 774–منم امروز حدیث تو و مهمانی چند

غزل شمارهٔ 775–باز بوی گل مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 776–باز یاد آن شبم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 751هر کسی گاه جوانی تگ و پویی دارد

غزل شمارهٔ 752چشم گردنده او با همه کس می گردد

غزل شمارهٔ 753ای که از خاک درت دیده منور گردد

غزل شمارهٔ 754هر کسی سبزه و صحرا و گلستان خواهد

غزل شمارهٔ 755سرو در باغ اگر همچو تو موزون خیزد

غزل شمارهٔ 756زلف تو زان گره سخت که بر جانم زد

غزل شمارهٔ 757من به یار خود و اغیار به خود می‌پیچد

غزل شمارهٔ 758نشدش دل که دمی پهلوی ما بنشیند

غزل شمارهٔ 759اگر آن شاه دمی پیش گدا بنشیند

غزل شمارهٔ 760به سر من اگر آن طرفه پسر باز آید

غزل شمارهٔ 761نه به بالای خوشت سرو خرامان روید

غزل شمارهٔ 762شب مرا در جگر سوخته مهمانی بود

غزل شمارهٔ 763وقتی آن کافر بی رحم از آن من بود

غزل شمارهٔ 764دوش در خواب مرا بابت خودکاری بود

غزل شمارهٔ 765باز عشق تو مرا مژده رسوایی داد

غزل شمارهٔ 766دوش آتش زدی و گریه مرا یاری داد

غزل شمارهٔ 767چشم مست تو که دی بر من بیتاب افتاد

غزل شمارهٔ 768آن عزیزان که همه شب به دل من گردند

غزل شمارهٔ 769جان فدای پسرانی که نکورو باشند

غزل شمارهٔ 770یار زیبای مرا باز به من بنمایید

غزل شمارهٔ 771باز با خویش گهی هم سخنش خواهم دید

غزل شمارهٔ 772یار باز آمد و بوی گل و ریحان آورد

غزل شمارهٔ 773خم زلف تو که زنجیر جنون می خوانند

غزل شمارهٔ 774منم امروز حدیث تو و مهمانی چند

غزل شمارهٔ 775باز بوی گل مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 776باز یاد آن شبم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 777باز زهره مطربی آغاز کرد

غزل شمارهٔ 778روی خوبت آفت جانی نمود

غزل شمارهٔ 779صبح چون از روی مشرق رو نمود

غزل شمارهٔ 780ابروی مانند ماهش بنگرید

غزل شمارهٔ 781خیمه نوروز بر صحرا زدند

غزل شمارهٔ 782عافیت را بر زمین گردی نماند

غزل شمارهٔ 783بزم ما را یک دو خواب آلوده اند

غزل شمارهٔ 784هر که را یاری چو تو سرکش بود

غزل شمارهٔ 785هر که را با تو سر و کاری بود

غزل شمارهٔ 786آنچه بتوان، در غمت جان می کشد

غزل شمارهٔ 787ترک من چون تیر مژگان برکشد

غزل شمارهٔ 788ای که بر من جور تو بسیار شد

غزل شمارهٔ 789آخر این دردم به درمان کی رسد

غزل شمارهٔ 790لعل شیرینی چو خندان می‌شود

غزل شمارهٔ 791شکل موزونت که در دل جا کند

غزل شمارهٔ 792گر کسی در عشق آهی می‌کند

غزل شمارهٔ 793بر رخت چون زلف پر خم بگذرد

غزل شمارهٔ 794هر که دل با دلربایی می نهد

غزل شمارهٔ 795مردمی نرگس او می داند

غزل شمارهٔ 796گل ز روی تو فرو می ریزد

غزل شمارهٔ 797دلم از بخت گهی شاد نبود

غزل شمارهٔ 798گر سخن زان لب چون نوش شود

غزل شمارهٔ 799زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد

غزل شمارهٔ 800یار قبا چست کرد، رخش به میدان برید

غزل شمارهٔ 751هر کسی گاه جوانی تگ و پویی دارد

غزل شمارهٔ 752چشم گردنده او با همه کس می گردد

غزل شمارهٔ 753ای که از خاک درت دیده منور گردد

غزل شمارهٔ 754هر کسی سبزه و صحرا و گلستان خواهد

غزل شمارهٔ 755سرو در باغ اگر همچو تو موزون خیزد

غزل شمارهٔ 756زلف تو زان گره سخت که بر جانم زد

غزل شمارهٔ 757من به یار خود و اغیار به خود می‌پیچد

غزل شمارهٔ 758نشدش دل که دمی پهلوی ما بنشیند

غزل شمارهٔ 759اگر آن شاه دمی پیش گدا بنشیند

غزل شمارهٔ 760به سر من اگر آن طرفه پسر باز آید

غزل شمارهٔ 761نه به بالای خوشت سرو خرامان روید

غزل شمارهٔ 762شب مرا در جگر سوخته مهمانی بود

غزل شمارهٔ 763وقتی آن کافر بی رحم از آن من بود

غزل شمارهٔ 764دوش در خواب مرا بابت خودکاری بود

غزل شمارهٔ 765باز عشق تو مرا مژده رسوایی داد

غزل شمارهٔ 766دوش آتش زدی و گریه مرا یاری داد

غزل شمارهٔ 767چشم مست تو که دی بر من بیتاب افتاد

غزل شمارهٔ 768آن عزیزان که همه شب به دل من گردند

غزل شمارهٔ 769جان فدای پسرانی که نکورو باشند

غزل شمارهٔ 770یار زیبای مرا باز به من بنمایید

غزل شمارهٔ 771باز با خویش گهی هم سخنش خواهم دید

غزل شمارهٔ 772یار باز آمد و بوی گل و ریحان آورد

غزل شمارهٔ 773خم زلف تو که زنجیر جنون می خوانند

غزل شمارهٔ 774منم امروز حدیث تو و مهمانی چند

غزل شمارهٔ 775باز بوی گل مرا دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 776باز یاد آن شبم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 777باز زهره مطربی آغاز کرد

غزل شمارهٔ 778روی خوبت آفت جانی نمود

غزل شمارهٔ 779صبح چون از روی مشرق رو نمود

غزل شمارهٔ 780ابروی مانند ماهش بنگرید