وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 202دل شود شاد از شکست آرزو آزاده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 202

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 203عمر در تلخی سرآید در شراب افتاده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 203

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 204پوست زندان است بر تن زاهد افسرده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 204

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 205می کنم از سینه بیرون این دل افسرده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 205

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 206دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 206

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 207می کند پامال، تن آخر دل آسوده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 207

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 208

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 209از غبار خط فزون شد روشنایی دیده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 209

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 210از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 210

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 211

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 212در شکایت ریختی دندان نعمت خواره را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 212

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 213می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 214می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 214

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 215طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 215

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 216چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 216

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 217نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 217

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 218هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 218

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 219دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 219

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 220سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 220

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 221

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 222

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 223سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 224از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 224

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 225کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 225

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 226بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 227از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 228شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 228

آڈیو

23 اشعار

غزل شمارهٔ 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 229

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 230از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 231آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 232

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 233هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 233

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 234از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 235چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 237چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 238یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

آڈیو

18 اشعار

غزل شمارهٔ 239شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 240گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 241از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 242چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 243داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 244از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 244

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 245صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 245

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 246در گذر ای آسمان از وادی آزار ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 247از ته دل نیست در میخانه استغفار ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 249می نماید پایکوبان دار را منصور ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 250حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 251تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

آڈیو

7 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 202–دل شود شاد از شکست آرزو آزاده را

غزل شمارهٔ 203–عمر در تلخی سرآید در شراب افتاده را

غزل شمارهٔ 204–پوست زندان است بر تن زاهد افسرده را

غزل شمارهٔ 205–می کنم از سینه بیرون این دل افسرده را

غزل شمارهٔ 206–دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده را

غزل شمارهٔ 207–می کند پامال، تن آخر دل آسوده را

غزل شمارهٔ 208–کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده را

غزل شمارهٔ 209–از غبار خط فزون شد روشنایی دیده را

غزل شمارهٔ 210–از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده را

غزل شمارهٔ 211–از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

غزل شمارهٔ 212–در شکایت ریختی دندان نعمت خواره را

غزل شمارهٔ 213–می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

غزل شمارهٔ 214–می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

غزل شمارهٔ 215–طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را

غزل شمارهٔ 216–چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟

غزل شمارهٔ 217–نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

غزل شمارهٔ 218–هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را

غزل شمارهٔ 219–دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله را

غزل شمارهٔ 220–سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

غزل شمارهٔ 221–نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را

غزل شمارهٔ 222–می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

غزل شمارهٔ 223–سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 224–از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 225–کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 226–بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را

غزل شمارهٔ 227–از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 228–شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را

غزل شمارهٔ 229–کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را

غزل شمارهٔ 230–از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

غزل شمارهٔ 231–آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را

غزل شمارهٔ 232–صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را

غزل شمارهٔ 233–هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را

غزل شمارهٔ 234–از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را

غزل شمارهٔ 235–چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 236–چهره ات بال سمندر می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 237–چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 238–یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را

غزل شمارهٔ 239–شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را

غزل شمارهٔ 240–گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه را

غزل شمارهٔ 241–از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ما

غزل شمارهٔ 242–چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما

غزل شمارهٔ 243–داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ما

غزل شمارهٔ 244–از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ما

غزل شمارهٔ 245–صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ما

غزل شمارهٔ 246–در گذر ای آسمان از وادی آزار ما

غزل شمارهٔ 247–از ته دل نیست در میخانه استغفار ما

غزل شمارهٔ 248–از ملامتگر نیندیشد دل افگار ما

غزل شمارهٔ 249–می نماید پایکوبان دار را منصور ما

غزل شمارهٔ 250–حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ما

غزل شمارهٔ 251–تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر ما

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 202–دل شود شاد از شکست آرزو آزاده را

غزل شمارهٔ 203–عمر در تلخی سرآید در شراب افتاده را

غزل شمارهٔ 204–پوست زندان است بر تن زاهد افسرده را

غزل شمارهٔ 205–می کنم از سینه بیرون این دل افسرده را

غزل شمارهٔ 206–دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده را

غزل شمارهٔ 207–می کند پامال، تن آخر دل آسوده را

غزل شمارهٔ 208–کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده را

غزل شمارهٔ 209–از غبار خط فزون شد روشنایی دیده را

غزل شمارهٔ 210–از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده را

غزل شمارهٔ 211–از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

غزل شمارهٔ 212–در شکایت ریختی دندان نعمت خواره را

غزل شمارهٔ 213–می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

غزل شمارهٔ 214–می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

غزل شمارهٔ 215–طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را

غزل شمارهٔ 216–چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟

غزل شمارهٔ 217–نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

غزل شمارهٔ 218–هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را

غزل شمارهٔ 219–دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله را

غزل شمارهٔ 220–سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

غزل شمارهٔ 221–نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را

غزل شمارهٔ 222–می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

غزل شمارهٔ 223–سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 224–از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 225–کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 226–بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را

غزل شمارهٔ 227–از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 202دل شود شاد از شکست آرزو آزاده را

غزل شمارهٔ 203عمر در تلخی سرآید در شراب افتاده را

غزل شمارهٔ 204پوست زندان است بر تن زاهد افسرده را

غزل شمارهٔ 205می کنم از سینه بیرون این دل افسرده را

غزل شمارهٔ 206دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده را

غزل شمارهٔ 207می کند پامال، تن آخر دل آسوده را

غزل شمارهٔ 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده را

غزل شمارهٔ 209از غبار خط فزون شد روشنایی دیده را

غزل شمارهٔ 210از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده را

غزل شمارهٔ 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

غزل شمارهٔ 212در شکایت ریختی دندان نعمت خواره را

غزل شمارهٔ 213می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

غزل شمارهٔ 214می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

غزل شمارهٔ 215طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را

غزل شمارهٔ 216چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟

غزل شمارهٔ 217نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

غزل شمارهٔ 218هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را

غزل شمارهٔ 219دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله را

غزل شمارهٔ 220سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

غزل شمارهٔ 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را

غزل شمارهٔ 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

غزل شمارهٔ 223سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 224از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 225کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 226بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را

غزل شمارهٔ 227از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 228شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را

غزل شمارهٔ 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را

غزل شمارهٔ 230از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

غزل شمارهٔ 231آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را

غزل شمارهٔ 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را

غزل شمارهٔ 233هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را

غزل شمارهٔ 234از غباری خانه گردد بی صفا آیینه را

غزل شمارهٔ 235چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 237چهره ات گل در گریبان می کند آیینه را

غزل شمارهٔ 238یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه را

غزل شمارهٔ 239شوق دیدار تو می بخشد نظر آیینه را

غزل شمارهٔ 240گر زند آتش به جان رویش چنین آیینه را

غزل شمارهٔ 241از سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ما

غزل شمارهٔ 242چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ما

غزل شمارهٔ 243داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ما

غزل شمارهٔ 244از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ما

غزل شمارهٔ 245صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ما

غزل شمارهٔ 246در گذر ای آسمان از وادی آزار ما

غزل شمارهٔ 247از ته دل نیست در میخانه استغفار ما

غزل شمارهٔ 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ما

غزل شمارهٔ 249می نماید پایکوبان دار را منصور ما

غزل شمارهٔ 250حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ما

غزل شمارهٔ 251تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر ما

غزل شمارهٔ 202دل شود شاد از شکست آرزو آزاده را

غزل شمارهٔ 203عمر در تلخی سرآید در شراب افتاده را

غزل شمارهٔ 204پوست زندان است بر تن زاهد افسرده را

غزل شمارهٔ 205می کنم از سینه بیرون این دل افسرده را

غزل شمارهٔ 206دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده را

غزل شمارهٔ 207می کند پامال، تن آخر دل آسوده را

غزل شمارهٔ 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده را

غزل شمارهٔ 209از غبار خط فزون شد روشنایی دیده را

غزل شمارهٔ 210از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده را

غزل شمارهٔ 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

غزل شمارهٔ 212در شکایت ریختی دندان نعمت خواره را

غزل شمارهٔ 213می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

غزل شمارهٔ 214می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

غزل شمارهٔ 215طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را

غزل شمارهٔ 216چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟

غزل شمارهٔ 217نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

غزل شمارهٔ 218هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه را

غزل شمارهٔ 219دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله را

غزل شمارهٔ 220سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله را

غزل شمارهٔ 221نیست در طالع قدوم میهمان این خانه را

غزل شمارهٔ 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

غزل شمارهٔ 223سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 224از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 225کرد سودا آسمان سیر این دل دیوانه را

غزل شمارهٔ 226بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را

غزل شمارهٔ 227از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

غزل شمارهٔ 228شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه را

غزل شمارهٔ 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را

غزل شمارهٔ 230از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

غزل شمارهٔ 231آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را