صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 242غزل شمارهٔ 242شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: وبماصنف: غزلصداکار: پری ساتکنی عندلیبآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ماپیچ و تاب بی قراری ها بود مکتوب ما2نقل کریںپیش ما وصل لباسی پرده بیگانگی استچشم می پوشد ز بوی پیرهن یعقوب ما3نقل کریںغیر تسلیم و رضا در وحشت آباد جهانکیست دیگر تا کند مکروه را مرغوب ما؟4نقل کریںتیغ را گردد زبان کند از سپر انداختنخصم غالب می شود ز افتادگی مغلوب ما5نقل کریںاز تلاش وصل بر ما زندگانی تلخ بودشد ز حسن عاقبت درد طلب مطلوب ما6نقل کریںجذبه دریا دلیل سیل پا در گل بس استرهنما را می شمارد سنگ ره مجذوب ما7نقل کریںهست در هر نقطه ای پوشیده صد طومار حرفسرسری چون خامه صائب مگذر از مکتوب ما◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 241اگلی نظمداغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ماجغد می گردد همایون در خراب آباد ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 243آڈیوصداکار منتخب کریںپری ساتکنی عندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز سرشک تلخ خود باشد شراب ناب ماچون زمین شور از خود می تراود آب ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 241
اگلی نظمداغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ماجغد می گردد همایون در خراب آباد ماصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 243
