وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1916عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1916

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1917ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1917

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1918

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1919هر چند چشم مست تو هشیار عالم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1919

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1920هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1920

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1921

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1922احوال دل ز دیده خونبار روشن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1922

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1923

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1924آسودگی به کنج قناعت نشستن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1924

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1925

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1926

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1927مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1927

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1928از سینه صافی دل بی کینه روشن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1928

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1929

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1930از خون چو داغ لاله حصار دل من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1930

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1931چشم اثر به گریه مستانه من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1931

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1932این کوه غم که در دل دیوانه من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1932

21 اشعار

غزل شمارهٔ 1933دریا سواد سینه بی کینه من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1933

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1934طومار زلف شرح پریشانی من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1934

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1935آن روی آتشین که جگرها کباب اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1935

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشق

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1936

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1937

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1938

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1939

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1940

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1941شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1941

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1942

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1943دامن به دست هر که دهی دستگیر توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1943

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1944زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1944

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1945رزق وسیع در قدم میهمان توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1945

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1946پوچ است هر سری که نه در وی هوای توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1946

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1947لعل لب پیاله می آبدار ازوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1947

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1948آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1948

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1949جامی ز خون بی غش منصورم آرزوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1949

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1950نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1950

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1951دستی به جام باده حمرایم آرزوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1951

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1952تا خط به دور ماه رخت هاله بسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1952

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1953جام شراب مرهم دلهای خسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1953

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1954باد بهار مرهم دلهای خسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1954

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1955این خار غم که در دل بلبل نشسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1955

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1956پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1956

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1957عیش دل شکسته به آزار بسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1957

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1958از رفتن تو باغ پریشان نشسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1958

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1959آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1959

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1960

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1961عارف به اختیار خود از سر گذشته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1961

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1962بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1962

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1963بر طفل اشک خون جگر دست یافته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1963

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1964این گردباد نیست که بالا گرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1964

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1965آتش به مغزم از می احمر گرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1965

13 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1916–عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

غزل شمارهٔ 1917–ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

غزل شمارهٔ 1918–در زیر تیغ یار که سرها در او گم است

غزل شمارهٔ 1919–هر چند چشم مست تو هشیار عالم است

غزل شمارهٔ 1920–هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است

غزل شمارهٔ 1921–آیینه را توجه خاطر به گلخن است

غزل شمارهٔ 1922–احوال دل ز دیده خونبار روشن است

غزل شمارهٔ 1923–راز نهان ز سینه در انداز جستن است

غزل شمارهٔ 1924–آسودگی به کنج قناعت نشستن است

غزل شمارهٔ 1925–آسودگی به گوشه عزلت نشستن است

غزل شمارهٔ 1926–روشنگر وجود به راه اوفتادن است

غزل شمارهٔ 1927–مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

غزل شمارهٔ 1928–از سینه صافی دل بی کینه روشن است

غزل شمارهٔ 1929–نقش حصیر نیست که بر پیکر من است

غزل شمارهٔ 1930–از خون چو داغ لاله حصار دل من است

غزل شمارهٔ 1931–چشم اثر به گریه مستانه من است

غزل شمارهٔ 1932–این کوه غم که در دل دیوانه من است

غزل شمارهٔ 1933–دریا سواد سینه بی کینه من است

غزل شمارهٔ 1934–طومار زلف شرح پریشانی من است

غزل شمارهٔ 1935–آن روی آتشین که جگرها کباب اوست

غزل شمارهٔ 1936–در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشق

غزل شمارهٔ 1937–ماری است نی که مهره دل بیقرار اوست

غزل شمارهٔ 1938–سرچشمه حیات لب می چکان اوست

غزل شمارهٔ 1939–شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوست

غزل شمارهٔ 1940–شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوست

غزل شمارهٔ 1941–شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توست

غزل شمارهٔ 1942–محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟

غزل شمارهٔ 1943–دامن به دست هر که دهی دستگیر توست

غزل شمارهٔ 1944–زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست

غزل شمارهٔ 1945–رزق وسیع در قدم میهمان توست

غزل شمارهٔ 1946–پوچ است هر سری که نه در وی هوای توست

غزل شمارهٔ 1947–لعل لب پیاله می آبدار ازوست

غزل شمارهٔ 1948–آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوست

غزل شمارهٔ 1949–جامی ز خون بی غش منصورم آرزوست

غزل شمارهٔ 1950–نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست

غزل شمارهٔ 1951–دستی به جام باده حمرایم آرزوست

غزل شمارهٔ 1952–تا خط به دور ماه رخت هاله بسته است

غزل شمارهٔ 1953–جام شراب مرهم دلهای خسته است

غزل شمارهٔ 1954–باد بهار مرهم دلهای خسته است

غزل شمارهٔ 1955–این خار غم که در دل بلبل نشسته است

غزل شمارهٔ 1956–پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است

غزل شمارهٔ 1957–عیش دل شکسته به آزار بسته است

غزل شمارهٔ 1958–از رفتن تو باغ پریشان نشسته است

غزل شمارهٔ 1959–آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است

غزل شمارهٔ 1960–یک دل هزار زخم نمایان نداشته است

غزل شمارهٔ 1961–عارف به اختیار خود از سر گذشته است

غزل شمارهٔ 1962–بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته است

غزل شمارهٔ 1963–بر طفل اشک خون جگر دست یافته است

غزل شمارهٔ 1964–این گردباد نیست که بالا گرفته است

غزل شمارهٔ 1965–آتش به مغزم از می احمر گرفته است

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1916–عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

غزل شمارهٔ 1917–ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

غزل شمارهٔ 1918–در زیر تیغ یار که سرها در او گم است

غزل شمارهٔ 1919–هر چند چشم مست تو هشیار عالم است

غزل شمارهٔ 1920–هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است

غزل شمارهٔ 1921–آیینه را توجه خاطر به گلخن است

غزل شمارهٔ 1922–احوال دل ز دیده خونبار روشن است

غزل شمارهٔ 1923–راز نهان ز سینه در انداز جستن است

غزل شمارهٔ 1924–آسودگی به کنج قناعت نشستن است

غزل شمارهٔ 1925–آسودگی به گوشه عزلت نشستن است

غزل شمارهٔ 1926–روشنگر وجود به راه اوفتادن است

غزل شمارهٔ 1927–مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

غزل شمارهٔ 1928–از سینه صافی دل بی کینه روشن است

غزل شمارهٔ 1929–نقش حصیر نیست که بر پیکر من است

غزل شمارهٔ 1930–از خون چو داغ لاله حصار دل من است

غزل شمارهٔ 1931–چشم اثر به گریه مستانه من است

غزل شمارهٔ 1932–این کوه غم که در دل دیوانه من است

غزل شمارهٔ 1933–دریا سواد سینه بی کینه من است

غزل شمارهٔ 1934–طومار زلف شرح پریشانی من است

غزل شمارهٔ 1935–آن روی آتشین که جگرها کباب اوست

غزل شمارهٔ 1936–در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشق

غزل شمارهٔ 1937–ماری است نی که مهره دل بیقرار اوست

غزل شمارهٔ 1938–سرچشمه حیات لب می چکان اوست

غزل شمارهٔ 1939–شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوست

غزل شمارهٔ 1940–شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوست

غزل شمارهٔ 1941–شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توست

غزل شمارهٔ 1916عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

غزل شمارهٔ 1917ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

غزل شمارهٔ 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم است

غزل شمارهٔ 1919هر چند چشم مست تو هشیار عالم است

غزل شمارهٔ 1920هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است

غزل شمارهٔ 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن است

غزل شمارهٔ 1922احوال دل ز دیده خونبار روشن است

غزل شمارهٔ 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن است

غزل شمارهٔ 1924آسودگی به کنج قناعت نشستن است

غزل شمارهٔ 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن است

غزل شمارهٔ 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن است

غزل شمارهٔ 1927مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

غزل شمارهٔ 1928از سینه صافی دل بی کینه روشن است

غزل شمارهٔ 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من است

غزل شمارهٔ 1930از خون چو داغ لاله حصار دل من است

غزل شمارهٔ 1931چشم اثر به گریه مستانه من است

غزل شمارهٔ 1932این کوه غم که در دل دیوانه من است

غزل شمارهٔ 1933دریا سواد سینه بی کینه من است

غزل شمارهٔ 1934طومار زلف شرح پریشانی من است

غزل شمارهٔ 1935آن روی آتشین که جگرها کباب اوست

غزل شمارهٔ 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشق

غزل شمارهٔ 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوست

غزل شمارهٔ 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوست

غزل شمارهٔ 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوست

غزل شمارهٔ 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوست

غزل شمارهٔ 1941شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توست

غزل شمارهٔ 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟

غزل شمارهٔ 1943دامن به دست هر که دهی دستگیر توست

غزل شمارهٔ 1944زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست

غزل شمارهٔ 1945رزق وسیع در قدم میهمان توست

غزل شمارهٔ 1946پوچ است هر سری که نه در وی هوای توست

غزل شمارهٔ 1947لعل لب پیاله می آبدار ازوست

غزل شمارهٔ 1948آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوست

غزل شمارهٔ 1949جامی ز خون بی غش منصورم آرزوست

غزل شمارهٔ 1950نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوست

غزل شمارهٔ 1951دستی به جام باده حمرایم آرزوست

غزل شمارهٔ 1952تا خط به دور ماه رخت هاله بسته است

غزل شمارهٔ 1953جام شراب مرهم دلهای خسته است

غزل شمارهٔ 1954باد بهار مرهم دلهای خسته است

غزل شمارهٔ 1955این خار غم که در دل بلبل نشسته است

غزل شمارهٔ 1956پیری اگر چه بال و پرم را شکسته است

غزل شمارهٔ 1957عیش دل شکسته به آزار بسته است

غزل شمارهٔ 1958از رفتن تو باغ پریشان نشسته است

غزل شمارهٔ 1959آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است

غزل شمارهٔ 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته است

غزل شمارهٔ 1961عارف به اختیار خود از سر گذشته است

غزل شمارهٔ 1962بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته است

غزل شمارهٔ 1963بر طفل اشک خون جگر دست یافته است

غزل شمارهٔ 1964این گردباد نیست که بالا گرفته است

غزل شمارهٔ 1965آتش به مغزم از می احمر گرفته است

غزل شمارهٔ 1916عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

غزل شمارهٔ 1917ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟

غزل شمارهٔ 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم است

غزل شمارهٔ 1919هر چند چشم مست تو هشیار عالم است

غزل شمارهٔ 1920هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم است

غزل شمارهٔ 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن است

غزل شمارهٔ 1922احوال دل ز دیده خونبار روشن است

غزل شمارهٔ 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن است

غزل شمارهٔ 1924آسودگی به کنج قناعت نشستن است

غزل شمارهٔ 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن است

غزل شمارهٔ 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن است

غزل شمارهٔ 1927مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

غزل شمارهٔ 1928از سینه صافی دل بی کینه روشن است

غزل شمارهٔ 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من است

غزل شمارهٔ 1930از خون چو داغ لاله حصار دل من است

غزل شمارهٔ 1931چشم اثر به گریه مستانه من است

غزل شمارهٔ 1932این کوه غم که در دل دیوانه من است

غزل شمارهٔ 1933دریا سواد سینه بی کینه من است

غزل شمارهٔ 1934طومار زلف شرح پریشانی من است

غزل شمارهٔ 1935آن روی آتشین که جگرها کباب اوست

غزل شمارهٔ 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشق

غزل شمارهٔ 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوست

غزل شمارهٔ 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوست

غزل شمارهٔ 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوست

غزل شمارهٔ 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوست

غزل شمارهٔ 1941شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توست

غزل شمارهٔ 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟

غزل شمارهٔ 1943دامن به دست هر که دهی دستگیر توست

غزل شمارهٔ 1944زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توست

غزل شمارهٔ 1945رزق وسیع در قدم میهمان توست