وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5802

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5803

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5804تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5804

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5805همت بلند نام شد از طبع سرکشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5805

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5806

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5807

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5808

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5809

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5810

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5811

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5812از روی نرم سرزنش خار می کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5812

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5813اول سری به رخنه دیوار می کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5813

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5814

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5815

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5816

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5817

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5818

18 اشعار

غزل شمارهٔ 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5819

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5820

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5821

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5822آغاز خط مفارقت از یار می‌کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5822

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5823

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5824

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5825

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5826

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5827

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5828می می کشند لاله عذاران ز روی هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5828

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5829تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5829

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5830سنجد کسی که باده و تریاک را به هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5830

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5831کاری مکن که رو به در آسمان نهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5831

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5832دست طمع ز مایده چرخ شسته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5832

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5833از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5833

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5834عمری است ما لب از طمع خام بسته‌ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5834

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5835طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5835

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5836خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5836

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5837خرسند با هزار تمنی نشسته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5837

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5838ما از امیدها همه یکجا گذشته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5838

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5839این سطرهای آه که هرجا نوشته‌ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5839

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5840جا در سیاه خانه سودا گرفته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5840

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5841از زلف یار رنگ دگر برگرفته‌ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5841

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5842ما شمع را به شهپر خود، سر گرفته‌ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5842

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5843یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5843

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5845ما نقض دل‌پذیر ورق‌های ساده‌ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5845

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5846هر چند همچو ذره محقر فتاده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5846

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5847ما نام خود ز صفحه دلها سترده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5847

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5849خورشید داغ گوهر عالم‌فروز ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5849

18 اشعار

غزل شمارهٔ 5850ما خیر باد لذت پرواز کرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5850

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5851ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5851

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5852ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5852

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5853ما نقل باده را ز لب جام کرده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5853

آڈیو

10 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5802–خط تو ریشه در رگ جان می دواندم

غزل شمارهٔ 5803–با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم

غزل شمارهٔ 5804–تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟

غزل شمارهٔ 5805–همت بلند نام شد از طبع سرکشم

غزل شمارهٔ 5806–چشمی به گریه تر نشد از دود آتشم

غزل شمارهٔ 5807–از شرم عشق بود مرا در نقاب چشم

غزل شمارهٔ 5808–از گوهر سرشک بود آب و تاب چشم

غزل شمارهٔ 5809–از گریه شبانه فزاید جلای چشم

غزل شمارهٔ 5810–از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟

غزل شمارهٔ 5811–آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟

غزل شمارهٔ 5812–از روی نرم سرزنش خار می کشم

غزل شمارهٔ 5813–اول سری به رخنه دیوار می کشم

غزل شمارهٔ 5814–تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشم

غزل شمارهٔ 5815–از فکر خلق عشق خدا کرد فارغم

غزل شمارهٔ 5816–سرگرم عشقم از غم دستار فارغم

غزل شمارهٔ 5817–دل را ز جوش گریه نگردید تاب کم

غزل شمارهٔ 5818–از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم

غزل شمارهٔ 5819–چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنم

غزل شمارهٔ 5820–کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟

غزل شمارهٔ 5821–چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟

غزل شمارهٔ 5822–آغاز خط مفارقت از یار می‌کنم

غزل شمارهٔ 5823–روزی که چشم بر رخ او باز می کنم

غزل شمارهٔ 5824–دل را جلا به دیده نمناک می کنم

غزل شمارهٔ 5825–لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنم

غزل شمارهٔ 5826–نزدیک من میا که ز خود دور می شوم

غزل شمارهٔ 5827–نتوان گرفت روزی هم از دهان هم

غزل شمارهٔ 5828–می می کشند لاله عذاران ز روی هم

غزل شمارهٔ 5829–تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟

غزل شمارهٔ 5830–سنجد کسی که باده و تریاک را به هم

غزل شمارهٔ 5831–کاری مکن که رو به در آسمان نهم

غزل شمارهٔ 5832–دست طمع ز مایده چرخ شسته ایم

غزل شمارهٔ 5833–از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایم

غزل شمارهٔ 5834–عمری است ما لب از طمع خام بسته‌ایم

غزل شمارهٔ 5835–طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایم

غزل شمارهٔ 5836–خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایم

غزل شمارهٔ 5837–خرسند با هزار تمنی نشسته ایم

غزل شمارهٔ 5838–ما از امیدها همه یکجا گذشته ایم

غزل شمارهٔ 5839–این سطرهای آه که هرجا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ 5840–جا در سیاه خانه سودا گرفته ایم

غزل شمارهٔ 5841–از زلف یار رنگ دگر برگرفته‌ایم

غزل شمارهٔ 5842–ما شمع را به شهپر خود، سر گرفته‌ایم

غزل شمارهٔ 5843–یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایم

غزل شمارهٔ 5845–ما نقض دل‌پذیر ورق‌های ساده‌ایم

غزل شمارهٔ 5846–هر چند همچو ذره محقر فتاده ایم

غزل شمارهٔ 5847–ما نام خود ز صفحه دلها سترده ایم

غزل شمارهٔ 5849–خورشید داغ گوهر عالم‌فروز ماست

غزل شمارهٔ 5850–ما خیر باد لذت پرواز کرده ایم

غزل شمارهٔ 5851–ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایم

غزل شمارهٔ 5852–ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایم

غزل شمارهٔ 5853–ما نقل باده را ز لب جام کرده ایم

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5802–خط تو ریشه در رگ جان می دواندم

غزل شمارهٔ 5803–با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم

غزل شمارهٔ 5804–تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟

غزل شمارهٔ 5805–همت بلند نام شد از طبع سرکشم

غزل شمارهٔ 5806–چشمی به گریه تر نشد از دود آتشم

غزل شمارهٔ 5807–از شرم عشق بود مرا در نقاب چشم

غزل شمارهٔ 5808–از گوهر سرشک بود آب و تاب چشم

غزل شمارهٔ 5809–از گریه شبانه فزاید جلای چشم

غزل شمارهٔ 5810–از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟

غزل شمارهٔ 5811–آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟

غزل شمارهٔ 5812–از روی نرم سرزنش خار می کشم

غزل شمارهٔ 5813–اول سری به رخنه دیوار می کشم

غزل شمارهٔ 5814–تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشم

غزل شمارهٔ 5815–از فکر خلق عشق خدا کرد فارغم

غزل شمارهٔ 5816–سرگرم عشقم از غم دستار فارغم

غزل شمارهٔ 5817–دل را ز جوش گریه نگردید تاب کم

غزل شمارهٔ 5818–از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم

غزل شمارهٔ 5819–چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنم

غزل شمارهٔ 5820–کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟

غزل شمارهٔ 5821–چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟

غزل شمارهٔ 5822–آغاز خط مفارقت از یار می‌کنم

غزل شمارهٔ 5823–روزی که چشم بر رخ او باز می کنم

غزل شمارهٔ 5824–دل را جلا به دیده نمناک می کنم

غزل شمارهٔ 5825–لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنم

غزل شمارهٔ 5826–نزدیک من میا که ز خود دور می شوم

غزل شمارهٔ 5827–نتوان گرفت روزی هم از دهان هم

غزل شمارهٔ 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندم

غزل شمارهٔ 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم

غزل شمارهٔ 5804تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟

غزل شمارهٔ 5805همت بلند نام شد از طبع سرکشم

غزل شمارهٔ 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشم

غزل شمارهٔ 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشم

غزل شمارهٔ 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشم

غزل شمارهٔ 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشم

غزل شمارهٔ 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟

غزل شمارهٔ 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟

غزل شمارهٔ 5812از روی نرم سرزنش خار می کشم

غزل شمارهٔ 5813اول سری به رخنه دیوار می کشم

غزل شمارهٔ 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشم

غزل شمارهٔ 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغم

غزل شمارهٔ 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغم

غزل شمارهٔ 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کم

غزل شمارهٔ 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم

غزل شمارهٔ 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنم

غزل شمارهٔ 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟

غزل شمارهٔ 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟

غزل شمارهٔ 5822آغاز خط مفارقت از یار می‌کنم

غزل شمارهٔ 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنم

غزل شمارهٔ 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنم

غزل شمارهٔ 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنم

غزل شمارهٔ 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوم

غزل شمارهٔ 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هم

غزل شمارهٔ 5828می می کشند لاله عذاران ز روی هم

غزل شمارهٔ 5829تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟

غزل شمارهٔ 5830سنجد کسی که باده و تریاک را به هم

غزل شمارهٔ 5831کاری مکن که رو به در آسمان نهم

غزل شمارهٔ 5832دست طمع ز مایده چرخ شسته ایم

غزل شمارهٔ 5833از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایم

غزل شمارهٔ 5834عمری است ما لب از طمع خام بسته‌ایم

غزل شمارهٔ 5835طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایم

غزل شمارهٔ 5836خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایم

غزل شمارهٔ 5837خرسند با هزار تمنی نشسته ایم

غزل شمارهٔ 5838ما از امیدها همه یکجا گذشته ایم

غزل شمارهٔ 5839این سطرهای آه که هرجا نوشته‌ایم

غزل شمارهٔ 5840جا در سیاه خانه سودا گرفته ایم

غزل شمارهٔ 5841از زلف یار رنگ دگر برگرفته‌ایم

غزل شمارهٔ 5842ما شمع را به شهپر خود، سر گرفته‌ایم

غزل شمارهٔ 5843یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایم

غزل شمارهٔ 5845ما نقض دل‌پذیر ورق‌های ساده‌ایم

غزل شمارهٔ 5846هر چند همچو ذره محقر فتاده ایم

غزل شمارهٔ 5847ما نام خود ز صفحه دلها سترده ایم

غزل شمارهٔ 5849خورشید داغ گوهر عالم‌فروز ماست

غزل شمارهٔ 5850ما خیر باد لذت پرواز کرده ایم

غزل شمارهٔ 5851ما پرده های گوش خود از هوش کرده ایم

غزل شمارهٔ 5852ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایم

غزل شمارهٔ 5853ما نقل باده را ز لب جام کرده ایم

غزل شمارهٔ 5802خط تو ریشه در رگ جان می دواندم

غزل شمارهٔ 5803با درد خشک ساخته ام، از دوا ترم

غزل شمارهٔ 5804تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟

غزل شمارهٔ 5805همت بلند نام شد از طبع سرکشم

غزل شمارهٔ 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشم

غزل شمارهٔ 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشم

غزل شمارهٔ 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشم

غزل شمارهٔ 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشم

غزل شمارهٔ 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟

غزل شمارهٔ 5811آن بختم از کجاست سخن زان دهن کشم؟

غزل شمارهٔ 5812از روی نرم سرزنش خار می کشم

غزل شمارهٔ 5813اول سری به رخنه دیوار می کشم

غزل شمارهٔ 5814تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشم

غزل شمارهٔ 5815از فکر خلق عشق خدا کرد فارغم

غزل شمارهٔ 5816سرگرم عشقم از غم دستار فارغم

غزل شمارهٔ 5817دل را ز جوش گریه نگردید تاب کم

غزل شمارهٔ 5818از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم

غزل شمارهٔ 5819چون نیست پای آن که ز عالم بدر زنم

غزل شمارهٔ 5820کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟

غزل شمارهٔ 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟

غزل شمارهٔ 5822آغاز خط مفارقت از یار می‌کنم

غزل شمارهٔ 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنم

غزل شمارهٔ 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنم

غزل شمارهٔ 5825لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنم

غزل شمارهٔ 5826نزدیک من میا که ز خود دور می شوم

غزل شمارهٔ 5827نتوان گرفت روزی هم از دهان هم

غزل شمارهٔ 5828می می کشند لاله عذاران ز روی هم

غزل شمارهٔ 5829تا چند پیر میکده را درد سر دهم؟

غزل شمارهٔ 5830سنجد کسی که باده و تریاک را به هم

غزل شمارهٔ 5831کاری مکن که رو به در آسمان نهم