وزنِ مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6بیم است که سودایت دیوانه کند ما را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 7آن طره به روی مه بنهاد سر خود را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 7

7 اشعار

غزل شمارهٔ 97بی روی تو خوش کردم من تلخی هجران را

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 97

7 اشعار

غزل شمارهٔ 124ای ترک کمان ابرو، من کشته ابرویت

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 124

10 اشعار

غزل شمارهٔ 471دل باز به جوش آمد، جانان که می آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 471

8 اشعار

غزل شمارهٔ 472ما را تو صنم باشی، دیگر به چه کار آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 472

8 اشعار

غزل شمارهٔ 473شمع من اگر یک شب از خانه برون آید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 473

7 اشعار

غزل شمارهٔ 474از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 474

8 اشعار

غزل شمارهٔ 475گفتم که ترا آخر دل خانه نمی یابد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 475

7 اشعار

غزل شمارهٔ 476آن دل به چه کار آید کان خانه تو نبود

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 476

7 اشعار

غزل شمارهٔ 477چشمت گهی از غمزه هشیار نخواهد شد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 477

6 اشعار

غزل شمارهٔ 478آن را که سر و کاری با چون تو نگار افتد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 478

7 اشعار

غزل شمارهٔ 479دردا که دگر ما را آن یار نمی پرسد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 479

5 اشعار

غزل شمارهٔ 480ماهی که به سوی خود صد دل نگران بیند

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 480

8 اشعار

غزل شمارهٔ 481چون بهر خرامیدن بارم ز زمین خیزد

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 481

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1039تنها غم خود گفتن با یار چه خوب آید؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1039

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1069امروز که از باران شد سبزه رعنا تر

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1069

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1220دل رفت ز تن بیرون دلدار همان در دل

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1220

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1259سرو منی و از دل بستان خودت خوانم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1259

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1260سودای سر زلفت کاندر دل و جان دارم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1260

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1261ای گل، صفت حسنت بر وجه حسن گویم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1261

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1262در دیده چه کار آید؟ این اشک چو بارانم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1262

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1491عاشق شدم، با یار بدعهد وغا کردم

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1491

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1516با چون تو مهی یک شب گر خواب توان کردن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1516

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1517گیسوی ترا نسبت با شب نتوان کردن

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1517

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1518یوسف چو رخت ماهی در خواب ندیده ست این

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1518

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1626صد ره گذری هر دم بر جان خراب من

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1626

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1649بیچاره دلم خون شد در پیش خیال تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1649

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1650ای جان من آویزان از بند قبای تو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1650

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1651آن کیست که می آید صد لشکر دل با او

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1651

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1652از دوری خود، جانا، حال دل من بشنو

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1652

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1702ای از رقم شبگون دیباچه مه کرده

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1702

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1703ای جان چو سخن گویم، مستانه و رندانه

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1703

4 اشعار

غزل شمارهٔ 1810رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1810

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1889تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1889

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1926بیکار دلی باشد کو را نبود دردی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1926

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1927گل آمد و هر مرغی زد نغمه به هر باغی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1927

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1964ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1964

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1965لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1965

7 اشعار

وزنِ مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6–بیم است که سودایت دیوانه کند ما را

غزل شمارهٔ 7–آن طره به روی مه بنهاد سر خود را

غزل شمارهٔ 97–بی روی تو خوش کردم من تلخی هجران را

غزل شمارهٔ 124–ای ترک کمان ابرو، من کشته ابرویت

غزل شمارهٔ 471–دل باز به جوش آمد، جانان که می آید

غزل شمارهٔ 472–ما را تو صنم باشی، دیگر به چه کار آید

غزل شمارهٔ 473–شمع من اگر یک شب از خانه برون آید

غزل شمارهٔ 474–از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید

غزل شمارهٔ 475–گفتم که ترا آخر دل خانه نمی یابد

غزل شمارهٔ 476–آن دل به چه کار آید کان خانه تو نبود

غزل شمارهٔ 477–چشمت گهی از غمزه هشیار نخواهد شد

غزل شمارهٔ 478–آن را که سر و کاری با چون تو نگار افتد

غزل شمارهٔ 479–دردا که دگر ما را آن یار نمی پرسد

غزل شمارهٔ 480–ماهی که به سوی خود صد دل نگران بیند

غزل شمارهٔ 481–چون بهر خرامیدن بارم ز زمین خیزد

غزل شمارهٔ 1039–تنها غم خود گفتن با یار چه خوب آید؟

غزل شمارهٔ 1069–امروز که از باران شد سبزه رعنا تر

غزل شمارهٔ 1220–دل رفت ز تن بیرون دلدار همان در دل

غزل شمارهٔ 1259–سرو منی و از دل بستان خودت خوانم

غزل شمارهٔ 1260–سودای سر زلفت کاندر دل و جان دارم

غزل شمارهٔ 1261–ای گل، صفت حسنت بر وجه حسن گویم

غزل شمارهٔ 1262–در دیده چه کار آید؟ این اشک چو بارانم

غزل شمارهٔ 1491–عاشق شدم، با یار بدعهد وغا کردم

غزل شمارهٔ 1516–با چون تو مهی یک شب گر خواب توان کردن

غزل شمارهٔ 1517–گیسوی ترا نسبت با شب نتوان کردن

غزل شمارهٔ 1518–یوسف چو رخت ماهی در خواب ندیده ست این

غزل شمارهٔ 1626–صد ره گذری هر دم بر جان خراب من

غزل شمارهٔ 1649–بیچاره دلم خون شد در پیش خیال تو

غزل شمارهٔ 1650–ای جان من آویزان از بند قبای تو

غزل شمارهٔ 1651–آن کیست که می آید صد لشکر دل با او

غزل شمارهٔ 1652–از دوری خود، جانا، حال دل من بشنو

غزل شمارهٔ 1702–ای از رقم شبگون دیباچه مه کرده

غزل شمارهٔ 1703–ای جان چو سخن گویم، مستانه و رندانه

غزل شمارهٔ 1810–رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

غزل شمارهٔ 1889–تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی

غزل شمارهٔ 1926–بیکار دلی باشد کو را نبود دردی

غزل شمارهٔ 1927–گل آمد و هر مرغی زد نغمه به هر باغی

غزل شمارهٔ 1964–ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی

غزل شمارهٔ 1965–لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!

وزنِ مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب) میں امیرخسرو دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6–بیم است که سودایت دیوانه کند ما را

غزل شمارهٔ 7–آن طره به روی مه بنهاد سر خود را

غزل شمارهٔ 97–بی روی تو خوش کردم من تلخی هجران را

غزل شمارهٔ 124–ای ترک کمان ابرو، من کشته ابرویت

غزل شمارهٔ 471–دل باز به جوش آمد، جانان که می آید

غزل شمارهٔ 472–ما را تو صنم باشی، دیگر به چه کار آید

غزل شمارهٔ 473–شمع من اگر یک شب از خانه برون آید

غزل شمارهٔ 474–از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید

غزل شمارهٔ 475–گفتم که ترا آخر دل خانه نمی یابد

غزل شمارهٔ 476–آن دل به چه کار آید کان خانه تو نبود

غزل شمارهٔ 477–چشمت گهی از غمزه هشیار نخواهد شد

غزل شمارهٔ 478–آن را که سر و کاری با چون تو نگار افتد

غزل شمارهٔ 479–دردا که دگر ما را آن یار نمی پرسد

غزل شمارهٔ 480–ماهی که به سوی خود صد دل نگران بیند

غزل شمارهٔ 481–چون بهر خرامیدن بارم ز زمین خیزد

غزل شمارهٔ 1039–تنها غم خود گفتن با یار چه خوب آید؟

غزل شمارهٔ 1069–امروز که از باران شد سبزه رعنا تر

غزل شمارهٔ 1220–دل رفت ز تن بیرون دلدار همان در دل

غزل شمارهٔ 1259–سرو منی و از دل بستان خودت خوانم

غزل شمارهٔ 1260–سودای سر زلفت کاندر دل و جان دارم

غزل شمارهٔ 1261–ای گل، صفت حسنت بر وجه حسن گویم

غزل شمارهٔ 1262–در دیده چه کار آید؟ این اشک چو بارانم

غزل شمارهٔ 1491–عاشق شدم، با یار بدعهد وغا کردم

غزل شمارهٔ 1516–با چون تو مهی یک شب گر خواب توان کردن

غزل شمارهٔ 1517–گیسوی ترا نسبت با شب نتوان کردن

غزل شمارهٔ 1518–یوسف چو رخت ماهی در خواب ندیده ست این

غزل شمارهٔ 1626–صد ره گذری هر دم بر جان خراب من

غزل شمارهٔ 1649–بیچاره دلم خون شد در پیش خیال تو

غزل شمارهٔ 1650–ای جان من آویزان از بند قبای تو

غزل شمارهٔ 1651–آن کیست که می آید صد لشکر دل با او

غزل شمارهٔ 1652–از دوری خود، جانا، حال دل من بشنو

غزل شمارهٔ 1702–ای از رقم شبگون دیباچه مه کرده

غزل شمارهٔ 1703–ای جان چو سخن گویم، مستانه و رندانه

غزل شمارهٔ 1810–رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

غزل شمارهٔ 1889–تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی

غزل شمارهٔ 1926–بیکار دلی باشد کو را نبود دردی

غزل شمارهٔ 1927–گل آمد و هر مرغی زد نغمه به هر باغی

غزل شمارهٔ 6بیم است که سودایت دیوانه کند ما را

غزل شمارهٔ 7آن طره به روی مه بنهاد سر خود را

غزل شمارهٔ 97بی روی تو خوش کردم من تلخی هجران را

غزل شمارهٔ 124ای ترک کمان ابرو، من کشته ابرویت

غزل شمارهٔ 471دل باز به جوش آمد، جانان که می آید

غزل شمارهٔ 472ما را تو صنم باشی، دیگر به چه کار آید

غزل شمارهٔ 473شمع من اگر یک شب از خانه برون آید

غزل شمارهٔ 474از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید

غزل شمارهٔ 475گفتم که ترا آخر دل خانه نمی یابد

غزل شمارهٔ 476آن دل به چه کار آید کان خانه تو نبود

غزل شمارهٔ 477چشمت گهی از غمزه هشیار نخواهد شد

غزل شمارهٔ 478آن را که سر و کاری با چون تو نگار افتد

غزل شمارهٔ 479دردا که دگر ما را آن یار نمی پرسد

غزل شمارهٔ 480ماهی که به سوی خود صد دل نگران بیند

غزل شمارهٔ 481چون بهر خرامیدن بارم ز زمین خیزد

غزل شمارهٔ 1039تنها غم خود گفتن با یار چه خوب آید؟

غزل شمارهٔ 1069امروز که از باران شد سبزه رعنا تر

غزل شمارهٔ 1220دل رفت ز تن بیرون دلدار همان در دل

غزل شمارهٔ 1259سرو منی و از دل بستان خودت خوانم

غزل شمارهٔ 1260سودای سر زلفت کاندر دل و جان دارم

غزل شمارهٔ 1261ای گل، صفت حسنت بر وجه حسن گویم

غزل شمارهٔ 1262در دیده چه کار آید؟ این اشک چو بارانم

غزل شمارهٔ 1491عاشق شدم، با یار بدعهد وغا کردم

غزل شمارهٔ 1516با چون تو مهی یک شب گر خواب توان کردن

غزل شمارهٔ 1517گیسوی ترا نسبت با شب نتوان کردن

غزل شمارهٔ 1518یوسف چو رخت ماهی در خواب ندیده ست این

غزل شمارهٔ 1626صد ره گذری هر دم بر جان خراب من

غزل شمارهٔ 1649بیچاره دلم خون شد در پیش خیال تو

غزل شمارهٔ 1650ای جان من آویزان از بند قبای تو

غزل شمارهٔ 1651آن کیست که می آید صد لشکر دل با او

غزل شمارهٔ 1652از دوری خود، جانا، حال دل من بشنو

غزل شمارهٔ 1702ای از رقم شبگون دیباچه مه کرده

غزل شمارهٔ 1703ای جان چو سخن گویم، مستانه و رندانه

غزل شمارهٔ 1810رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

غزل شمارهٔ 1889تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی

غزل شمارهٔ 1926بیکار دلی باشد کو را نبود دردی

غزل شمارهٔ 1927گل آمد و هر مرغی زد نغمه به هر باغی

غزل شمارهٔ 1964ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی

غزل شمارهٔ 1965لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!

غزل شمارهٔ 6بیم است که سودایت دیوانه کند ما را

غزل شمارهٔ 7آن طره به روی مه بنهاد سر خود را

غزل شمارهٔ 97بی روی تو خوش کردم من تلخی هجران را

غزل شمارهٔ 124ای ترک کمان ابرو، من کشته ابرویت

غزل شمارهٔ 471دل باز به جوش آمد، جانان که می آید

غزل شمارهٔ 472ما را تو صنم باشی، دیگر به چه کار آید

غزل شمارهٔ 473شمع من اگر یک شب از خانه برون آید

غزل شمارهٔ 474از شیفتگان چون من، سر باز برون ناید

غزل شمارهٔ 475گفتم که ترا آخر دل خانه نمی یابد

غزل شمارهٔ 476آن دل به چه کار آید کان خانه تو نبود

غزل شمارهٔ 477چشمت گهی از غمزه هشیار نخواهد شد

غزل شمارهٔ 478آن را که سر و کاری با چون تو نگار افتد

غزل شمارهٔ 479دردا که دگر ما را آن یار نمی پرسد

غزل شمارهٔ 480ماهی که به سوی خود صد دل نگران بیند

غزل شمارهٔ 481چون بهر خرامیدن بارم ز زمین خیزد

غزل شمارهٔ 1039تنها غم خود گفتن با یار چه خوب آید؟

غزل شمارهٔ 1069امروز که از باران شد سبزه رعنا تر

غزل شمارهٔ 1220دل رفت ز تن بیرون دلدار همان در دل

غزل شمارهٔ 1259سرو منی و از دل بستان خودت خوانم

غزل شمارهٔ 1260سودای سر زلفت کاندر دل و جان دارم

غزل شمارهٔ 1261ای گل، صفت حسنت بر وجه حسن گویم

غزل شمارهٔ 1262در دیده چه کار آید؟ این اشک چو بارانم

غزل شمارهٔ 1491عاشق شدم، با یار بدعهد وغا کردم

غزل شمارهٔ 1516با چون تو مهی یک شب گر خواب توان کردن

غزل شمارهٔ 1517گیسوی ترا نسبت با شب نتوان کردن

غزل شمارهٔ 1518یوسف چو رخت ماهی در خواب ندیده ست این

غزل شمارهٔ 1626صد ره گذری هر دم بر جان خراب من

غزل شمارهٔ 1649بیچاره دلم خون شد در پیش خیال تو

غزل شمارهٔ 1650ای جان من آویزان از بند قبای تو

غزل شمارهٔ 1651آن کیست که می آید صد لشکر دل با او

غزل شمارهٔ 1652از دوری خود، جانا، حال دل من بشنو

غزل شمارهٔ 1702ای از رقم شبگون دیباچه مه کرده

غزل شمارهٔ 1703ای جان چو سخن گویم، مستانه و رندانه

غزل شمارهٔ 1810رخساره چه می پوشی، در کینه چه می کوشی؟

غزل شمارهٔ 1889تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی

غزل شمارهٔ 1926بیکار دلی باشد کو را نبود دردی

غزل شمارهٔ 1927گل آمد و هر مرغی زد نغمه به هر باغی

غزل شمارهٔ 1964ای گل، دهن تنگت صد تنگ شکر چیزی

غزل شمارهٔ 1965لعل است چنان با لب یا هست ز جان چیزی!